Springen naar inhoud





Column 2012-5: Ervaring opdoen via stage

Geplaatst door Sjitty, 22 november · 1422 keer bekeken

“Vandaag weer iets echt nuttigs bijgeleerd!”. Een zin die ik dezer dagen steeds vaker
uitspreek. Als masterthesisstudent “Biochemie en biotechnologie” aan de universiteit van Gent heb ik reeds drie bachelorjaren en één masterjaar achter de rug. Een hele hoop vooral theoretische bagage op zak, geen twijfel! En het valt ook niet te ontkennen dat je zonder degelijke theoretische achtergrond niet ver geraakt. Toch besef ik nu, tijdens het volgen van mijn thesisproject in een laboratorium voor structurele biochemie, dat het aanleren van echt waardevolle kennis nu pas begint. De tot in de puntjes voorbereide practica in de bachelorjaren gaven je een vertekend beeld van hoe het er in een echt laboratorium aan toegaat. Geen noemenswaardige problemen, geen vreemde resultaten, geen langdurige “trial and error” experimenten… . Alles liep er van een leien dakje. En dat is uiteraard ook de bedoeling, en nodig om de initiële technieken en concepten aan te leren. Want begrijp me niet verkeerd, ik wil geen kritiek uiten over die aanpak, maar de waarde van de extra ervaringsmogelijkheden beklemtonen. Want het is belangrijk te beseffen dat er een groot verschil is tussen de practica en het echte labo werk.

Tot voor de laatste zomervakantie werkte ik als jobstudent in de horeca. Leuk en relatief makkelijk werk, toffe collega’s en goed betaald. Maar deze zomer kreeg ik het aanbod om in het laboratorium waar ik nu mijn thesis doe reeds te beginnen als jobstudent. Een kans die ik zonder aarzelen genomen heb, en zonder spijt! Achteraf bezien had ik vroeger met dit soort studentenjobs moeten beginnen. Ik geef toe, het werk dat ik deze zomer kon doen was niet weggelegd voor eerstejaars biochemici, maar er zijn genoeg vacatures die toch deels te bieden hebben waartoe ik de kans kreeg. Proper, gestructureerd en efficiënt te werk gaan, planning en time-management, veiligheid, extra technieken, noem maar op. Al was het maar je pippeteervaardigheden (niet te onderschatten!) bij te schaven en meer van dat soort simpele technieken waarvan je dacht ze goed te beheersen, en hints en tips te verzamelen om ze nog beter te doen.

En niet alleen het werk, maar ook de omgeving waarin je je bevindt werkt stimulerend voor je wetenschappelijk vermogen. Vragen, vaak eerder praktisch gericht, waarop zelfs proffen niet altijd het antwoord wisten, kunnen vaak beantwoord worden door de mensen die zich specifiek in dat veld bevinden. Je kan niet alles weten, maar weten wie het wel zou kunnen weten is een waardevolle troef. Hou in het oog wie met wat bezig is en met wat ze ervaring hebben. Ja, zelfs je medestudenten, die nog maar even ver staan als jijzelf, zullen door hun eigen gerichte keuzes ervaring hebben in technieken die jij nog niet gezien hebt. En een licht wetenschappelijk getint gesprek tijdens de lunch, waar het anders vaak over koetjes en kalfjes gaat, kan geen kwaad om je ambitie en nieuwsgierigheid aan te wakkeren. Maak gebruik van elke sociale gelegenheid om jezelf te profileren binnen de wetenschappelijke community en nu alvast netwerken op te bouwen.

Naast de theoretische, praktische en sociale vaardigheden zijn er nog andere belangrijke aspecten die vaak niet aan bod komen tijdens de standaard opleiding. Troubleshooting! Wat als het toestel, waarover je in de les geleerd hebt en dat daar conceptueel zo fantastisch was, je plots vreemde of geen resultaten oplevert? Of wat als het gewoon simpelweg niet werkt? Problemen detecteren, analyseren en oplossen of eventueel alternatieven zoeken zijn vaardigheden die je niet altijd in de theorie of praktijk echt goed aangeleerd krijgt. En zelfs het analyseren en interpreteren van succesvolle resultaten vergt training en is niet altijd zo rechtlijnig als in de theorielessen gesuggereerd wordt.


Kortom, elke vorm van bezigheid of job binnen de wetenschappen kan je alleen maar goeddoen voor je latere projecten en zelfs je carrière! Vergeet niet de extra mooi presenterende lijntjes op je CV die blijk geven van je ambitie, ervaring en bereidheid tot extra moeite om jezelf te vormen tot een goeie wetenschapper! “Ervaring vereist” is niet voor niets een veel voorkomende conditie in vacatures. En ook al bedoelen ze hier een iets professionelere versie van ervaring, het toont aan dat echte ervaring sterk gewaardeerd wordt. Ik heb alvast nog mijn kans gegrepen, hopelijk neem jij ze nog vroeger!

Sjitty




Ervaring geëist slaat vaker op de competentie
Omgaan met de mensen op de 'werkvloer' en kennis van de do's and don'ts binnen de 'subcultuur'
dan op andere materie, daar de verzameling aangereikte instrumenten om je plicht als werknemer uit te voeren vrijwel altijd bedrijfsgebonden is.

welke carrière je ook ambieert, uiteindelijk is er maar een ding belangrijk:
zit jij lekker in je vel.

Het zal echt niet je theoretische kennis of praktijkervaring zijn die de basis vormt van de liefdesrelatie die jou je geluk gaat bezorgen, alleen maar je zelfbeeld. En als je pech hebt, ook nog eens je banksaldo, maar je hoeft geen wetenschapper te zijn om te begrijpen dat zo'n relatie niet datgene is wat je verlangt.