Springen naar inhoud

Vorming persoonlijkheid kind


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Nectar

    Nectar


  • >100 berichten
  • 115 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 februari 2009 - 20:35

Weet iemand in welke levensjaren de persoonlijkheid van een kind vooral gevormd wordt?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 februari 2009 - 21:06

Daar valt geen specifiek antwoord op te geven. Wat versta jij onder persoonlijkheid?

Heel algemeen kan gesteld worden dat een aantal kenmerken een erfelijkheidsfactor vertonen (zoals temperament). Deze kenmerken zijn dus mogelijk deels van tevoren bepaald. De persoonlijkheidstrekken uit de Big Five (openheid, consciencieusheid, extraversie, aangenaamheid, neuroticisme) vertonen een vrij grote stabiliteit en correleren met bepaalde conceptualisaties van temperament. Deze worden dus waarschijnlijk vrij vroeg in ons leven bepaald, maar blijven toch ook heel ons leven veranderen.

Andere zaken, zoals attachment (strikt gezien maakt dit geen deel uit van "persoonlijkheid" in de psychologie, maar ik vind het vermeldenswaardig omwille van het feit dat onze persoonlijkheid toch vooral van belang is in relatie tot anderen) worden zeer vroeg bepaald: de hechting in de eerste levensjaren bepaald grotendeels hoe we in latere relaties zullen staan.

Dit laatste wordt heel expliciet meegenomen in de psychoanalyse, waar (opnieuw zeer algemeen) gesteld wordt dat een bepaalde basisverhouding tot anderen zeer vroeg in ons leven bepaald wordt (vanaf het moment dat we onszelf vanuit het perspectief van een derde kunnen zien), maar dat de inhoudelijke invulling van die verhouding nooit ophoudt.

Dat zijn een paar zaken los uit mijn hoofd... Als je je vraag wat specifieert kan iemand je misschien in de richting van wat bronnenmateriaal wijzen. Daarbij hou je best in het achterhoofd dat je hierbij onvermijdelijk op een aantal filosofische kip-ei-verhalen terecht zult komen: Worden we bepaald door onze acties of door onze geschiedenis? Zijn kenmerken aangeboren of aangeleerd? Etc.

#3

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 maart 2009 - 20:26

Weet iemand in welke levensjaren de persoonlijkheid van een kind vooral gevormd wordt?

Ga er vanuit dat rond het 9e jaar het overgrote deel gevormd is.
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#4

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 maart 2009 - 20:39

Waarom? Het lijkt mij nogal breed om daar zo'n getal op te plakken. Er gebeurt toch nog genoeg gedurende de puberteit en de vroege volwassenheid dat voor vrij grote veranderingen kan zorgen?

#5

Moraalloos

    Moraalloos


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 19 maart 2009 - 13:13

De meest radicale perioden in je leven.
En laat ik het hebben over iemand met een normale jeugd zal de meest radicale periode in het algemeen liggen in zijn puberteit?

#6

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 19 maart 2009 - 23:51

Is dat een serieuze of een retorische vraag?

#7

Moraalloos

    Moraalloos


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 20 maart 2009 - 16:27

Retorisch

#8

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 maart 2009 - 16:56

Mja goed, ik had verwacht dat je daar nog iets meer uitleg bij zou geven. Ik zie bijvoorbeeld niet in waarom alleen iets radicaals je persoonlijkheid vorm zou kunnen geven. En je toch echt wel mensen die verandering ondergaan verder in hun leven...

#9

Vladimir Lenin

    Vladimir Lenin


  • >250 berichten
  • 829 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2009 - 01:51

Nou volgens mij gaat dat in stappen, maar de eerste echte stap is volgens mij zo rond de 2,5-3j. Vanaf dan beginnen kinderen hun eigen willetje te ontwikkelen.
"Als je niet leeft zoals je denkt, zul je snel gaan denken zoals je leeft."
--Vladimir Lenin-- (Владимир Ильич Ульянов)

#10


  • Gast

Geplaatst op 26 maart 2009 - 20:27

Dat zijn een paar zaken los uit mijn hoofd...


Interessant wat je schrijft. Temperament genetisch erfelijk?

Ik ben geen expert, maar wil wat zeggen uit eigen ervaring. In het eerste jaar verandert de baby snel: elke week heb je met een ander kind te maken, in de zin dat het meer kan en de aandacht anders legt. Daarbij zijn een aantal korte periodes van sterke geestelijke ontwikkeling. Eerst een soort 'wakker worden' van de baby ineens, waarbij het een ruimtelijk inzicht krijgt en de link legt tussen wat het ziet en hoe de omgeving is. Dat is al in de eerste maand. Daarna het moment dat het kind andere mensen gaat herkennen. Gericht strekken, kruipen of anderzijds voortbewegen komt daarna, en dan is wat mij betreft de persoonlijkheid al aanwezig. Die persoonlijkheid is echter nog zo goed als onbeschreven, 'onbevlekt' als het ware, een soort 'stamcel-persoonlijkheid', waarvan de Big Five van yp zich nog makkelijk kunnen ontwikkelen in allerlei richtingen.

Kinderen maken veel gebruik van imitatie als leertechniek. Ook het communiceren en 'spelen van spelletjes' (menselijke sociale omgang is in wezen 'spelletjes spelen' m.i.) leren ze van de mensen in hun omgeving. Ze bedienen zich van de technieken die ze menen in gebruik te zien bij hun naasten. Na via imitatie de persoonlijkheid ontwikkeld te hebben, gaan ze ook steeds meer leren door ervaring en meditatie.

'Persoonlijkheid' is dan voor mij niet gedefinieerd als iets statisch, voor de duidelijkheid. Het ontwikkelt zich gedurende heel het leven, maar de veranderingen worden zeldzamer naarmate de persoon minder ervaringen heeft die aanleiding geven tot verandering. Volwassenheid heeft te maken met de mate waarin de persoonlijkheid stabiel is geworden in zijn ultieme vorm, lijkt mij.

Om terug te komen op de topic vraag. Ik denk dat de ontwikkeling van de persoonlijkheid het sterkst is in de eerst 2 jaar. 1 jaar voor het kind om zichzelf te ontdekken. 1 jaar om te ontdekken dat er grenzen zijn in het leven, rechten en plichten, kortom: dat het leven geen kattepis is. Daarna volgt het een als het goed is veelal op het andere, natuurlijk nog steeds sterk afhankelijk van allerlei externe factoren in de eerste 10-20 jaar.

#11

Veertje

    Veertje


  • >5k berichten
  • 6713 berichten
  • VIP

Geplaatst op 26 maart 2009 - 21:47

Wat leesvoer:

Inleiding tot de persoonlijkheidsleer, Freud, Jung, Adler, etc. etc. door Prof. Dr. M.M. Nawas



Hoop dat de link het doet. Klik op het plaatje van het blauwe boekje om de inhoudsopgave te zien. Daarin kun je direct klikken.
I am not young enough to know everything - Oscar Wilde

#12

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 26 maart 2009 - 23:07

Interessant wat je schrijft. Temperament genetisch erfelijk

Het lijkt erop dat er een gedeeltelijke erfelijkheidscomponent is. Maar dat is een statistiek, dus het is moeilijk om daaruit meteen te concluderen dat er ook een duidelijke genetische predispositie is.

Ik ben geen expert, maar wil wat zeggen uit eigen ervaring. In het eerste jaar verandert de baby snel: elke week heb je met een ander kind te maken, in de zin dat het meer kan en de aandacht anders legt. Daarbij zijn een aantal korte periodes van sterke geestelijke ontwikkeling. Eerst een soort 'wakker worden' van de baby ineens, waarbij het een ruimtelijk inzicht krijgt en de link legt tussen wat het ziet en hoe de omgeving is. Dat is al in de eerste maand. Daarna het moment dat het kind andere mensen gaat herkennen. Gericht strekken, kruipen of anderzijds voortbewegen komt daarna, en dan is wat mij betreft de persoonlijkheid al aanwezig. Die persoonlijkheid is echter nog zo goed als onbeschreven, 'onbevlekt' als het ware, een soort 'stamcel-persoonlijkheid', waarvan de Big Five van yp zich nog makkelijk kunnen ontwikkelen in allerlei richtingen.

Even een ervaringsdeskundige aan het woord is interessant op tijd en stond ;)

Op dit punt zou ik graag toch nog opmerken dat veel (vooral oudere) theorievorming uitgaat van het kind als passieve recipient van de opvoeding. Terwijl kinderen ook hun ouders be´nvloeden. Daar komen dan die temperamentskenmerken piepen: een rustig kind of een "bleiter" lokken andere reacties uit, al heel vroeg in hun leven. En van daaraf krijg je eigenlijk een constante wederzijdse be´nvloeding.

'Persoonlijkheid' is dan voor mij niet gedefinieerd als iets statisch, voor de duidelijkheid.

De meeste persoonlijkheidsonderzoekers zullen eerder de nadruk leggen op stabiliteit.

Het ontwikkelt zich gedurende heel het leven, maar de veranderingen worden zeldzamer naarmate de persoon minder ervaringen heeft die aanleiding geven tot verandering. Volwassenheid heeft te maken met de mate waarin de persoonlijkheid stabiel is geworden in zijn ultieme vorm, lijkt mij.

Toch beschrijft bijvoorbeeld Eriksson nog "kernconflicten" die mensen in de late volwassenheid (gepensioneerden, zeg maar) moeten doorworstelen.

Om terug te komen op de topic vraag. Ik denk dat de ontwikkeling van de persoonlijkheid het sterkst is in de eerst 2 jaar. 1 jaar voor het kind om zichzelf te ontdekken. 1 jaar om te ontdekken dat er grenzen zijn in het leven, rechten en plichten, kortom: dat het leven geen kattepis is. Daarna volgt het een als het goed is veelal op het andere, natuurlijk nog steeds sterk afhankelijk van allerlei externe factoren in de eerste 10-20 jaar.

Ik blijf het moeilijk vinden om hier zo'n exact getal op te plakken. Jij, als ouder hier (neem ik aan), zegt 2 jaar. Windsurfer, als ervaren klinisch psycholoog zegt 9. Van Freud wordt meestal geschreven dat hij de psychoseksuele ontwikkeling tot rond ongeveer 6 jaar zag (hoewel Freud daar zelf nooit zo'n exact cijfer heeft opgeplakt). Ik, als student, heb keuze uit een hele hoop theoretische kaders, maar weet verder rien de knots uit ervaring. En ik weet het gewoonweg niet :P

#13

Niele Geypens

    Niele Geypens


  • 0 - 25 berichten
  • 1 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 25 augustus 2010 - 12:43

In onze westerse wereld gaan de periode waarin groepsdruk/sociale druk het sterkst toeneemt in het leven van kind, vaak samen met de periode die het meest bepalend is voor de persoonlijkheidsontwikkeling van het kind.
Als ik er een periode op zou moeten plakken dan is dit is dit van het 2de semester van het 1ste middelbaar zijn tot en met het 3de middelbaar.

De periode dat je als opvoeder de meeste positieve invloed kunt hebben in de morele/emotionele ontwikkeling van een kind ligt bij opvoeders die sterk ge´ntegreerd zijn in het sociale wereld van het kind ergens tussen de 11 en de 14 jaar en voor opvoeders die los staan van de sociale wereld van het kind ergens tussen de 9 en 12 jaar.

Erfelijkheid speelt enkel een gedeeltelijke rol in minder bewuste en meer hormonaal-bepaalde persoonlijkheidseigenschappen zoals mate van geduld, hevigheid, temperament, ...
Maar deze zijn daarom nog niet zomaar altijd bepalend. Kinderen hebben ook een bewustzijn en ontwikkelen een grotere zelfcontrole over zichzelf naarmate ze ouder worden.
Vaak verergerd vereenzelviging vanaf jonge leeftijd van het kind met zulke eigenschappen, deze karaktereigenschappen. Pas dus aub op met kinderen te gaan labelen met zulke zogezegd eigenschappen, hierdoor maak je het kind vaak enkel moeilijker om ze in een gunstigere richting te laten evalueren.

Veranderd door Niele Geypens, 25 augustus 2010 - 12:49


#14

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 25 augustus 2010 - 21:36

[quote name='Niele Geypens' post='624702' date='25 August 2010, 13:43']... Als ik er een periode op zou moeten plakken dan is dit is dit van het 2de semester van het 1ste middelbaar zijn tot en met het 3de middelbaar.
De periode dat je als opvoeder de meeste positieve invloed kunt hebben in de morele/emotionele ontwikkeling van een kind ligt bij opvoeders die sterk ge´ntegreerd zijn in het sociale wereld van het kind ergens tussen de 11 en de 14 jaar en voor opvoeders die los staan van de sociale wereld van het kind ergens tussen de 9 en 12 jaar...[/quote] Niele, ik vraag me af hoe je aan die leeftijden komt? Ik kan er gevoelsmatig wel ergens bijkomen dat dit inderdaad belangrijke periodes zijn waarin er nogal wat invloed kan zijn op het kind, maar ik vind het nogal gewaagd om er die welbepaalde cijfers op te plakken, zoals jij dit doet. Kan je hiervoor naar bepaalde bronnen refereren of zijn deze leeftijden intu´tief, op jouw persoonlijke ervaring gebaseerd? Mocht je die leeftijden ergens vandaan hebben gehaald, dan interesseert het me zeker vanwaar dat komt. ;)

[quote]Erfelijkheid speelt enkel een gedeeltelijke rol in minder bewuste en meer hormonaal-bepaalde persoonlijkheidseigenschappen zoals mate van geduld, hevigheid, temperament, ...
Maar deze zijn daarom nog niet zomaar altijd bepalend.[/quote] Tja, nature (biologie) - nurture (opvoedings- en omgevingsfactoren)... Ik denk dat dit nog weinig discussie verdient. Een Bericht bekijken
Pas dus aub op met kinderen te gaan labelen met zulke zogezegd eigenschappen, hierdoor maak je het kind vaak enkel moeilijker om ze in een gunstigere richting te laten evalueren.[/quote] Ik denk dat dit zeker klopt. Maar eigenlijk geldt dit voor meerdere dimensies en voor alle leeftijden... De mens is een lerend wezen dat zich wel vaker leert aanpassen aan allerlei omstandigheden. De laatste jaren is ook echt duidelijk geworden hoe plastisch onze hersenen wel zijn, ook bij volwassenen. Labeltjes plakken kan nuttig zijn, soms ook voor de persoon zelf die zichzelf daardoor beter kan begrijpen. Maar ze lijken zo definitief, terwijl ze dat zeker niet steeds moeten zijn. Het is zeker terecht dat bij kinderen de persoonlijkheid nog behoorlijk kan veranderen, desnoods met therapie of door de opvoeding aan te passen. Maar ook bij volwassenen zie je nog veranderingen optreden in hun persoonlijkheidstrekken, tgv. welbepaalde ervaringen of bv. psychotherapie. Al wordt het wel moeilijker met toenemende leeftijd.

Dido

Veranderd door Dido, 25 augustus 2010 - 21:38

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#15

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 26 augustus 2010 - 01:05

Vaak verergerd vereenzelviging vanaf jonge leeftijd van het kind met zulke eigenschappen, deze karaktereigenschappen. Pas dus aub op met kinderen te gaan labelen met zulke zogezegd eigenschappen, hierdoor maak je het kind vaak enkel moeilijker om ze in een gunstigere richting te laten evalueren.

Akkoord: het is oppassen geblazen met uitspraken over een "genetisch vastliggend karakter" e.d. maar dat ga je een psycholoog dan ook nooit horen beweren. Ik had het bijvoorbeeld over temperament dat deels genetisch bepaald is, en dat correleert met de Big Five-persoonlijkheidstrekken op latere leeftijd (en de evidentie voor de stabiliteit van deze trekken). Dat is toch wat anders.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures