Springen naar inhoud

Lichtsnelheid in een medium


  • Log in om te kunnen reageren

#1

jadatis

    jadatis


  • >250 berichten
  • 347 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 maart 2009 - 09:58

[color="#008000"]Dit bericht, en de daarop volgende discussie, is afgesplitst uit Bericht bekijken
Alleen door aanraking (absorbsie en weer afgeven van fotonen) wordt de snelheid tijdelijk afgeremd. .[/quote]

Daar heb ik een andere gedachtengang over. Heb het in ander topic al de jadatis theorie gedoopt.
Stel dat fotonen ook door de massa of lading van atomen aangetrokken (of afgestoten) worden.
Dan houden ze in het dichter medium dezelfde snelheid, maar moeten een langere weg afleggen.
Daarna in vacuŁm gaan ze dan weer met dezelfde snelheid verder.
Dan ontstaat de brekingsindex niet uit de snelheidsverschillen in de media. maar door de afwezigheid van atomen op het grensvlak in vacuum. Zelfs is dan mogelijk dat de brekingsindex van, en de lichtsnelheid in het medium, niet in de pas hoeven te lopen. Bij diamant met brekingsindex 2,4 zou dan de lichtsnelheid niet persť 300000/2,4 hoeven zijn.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

eendavid

    eendavid


  • >1k berichten
  • 3751 berichten
  • VIP

Geplaatst op 11 maart 2009 - 10:11

Nochtans is de gravitatie in dit geval verwaarloosbaar. Het is de elektromagnetische kracht die een rol speelt in de wisselwerking met het foton. Letterlijk absorptie en emissie is het in feite niet: er ontstaat een golf die zowel uit elektromagnetische velden als uit polarisatie van het medium bestaat. Deze plant zich voort aan een snelheid kleiner dan de lichtsnelheid.

#3

jadatis

    jadatis


  • >250 berichten
  • 347 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 maart 2009 - 11:04

Waarom zou een grote massa op grote afstand wel licht aantrekken ( hemellichaam) en een kleine massa op zeer korte afstand dat niet doen ( atoom).
zie daarvoor topic over "mijn zwaartekracht"
http://www.wetenscha...howtopic=101832
Je zou de g krachten uit kunnen rekenen van een atoom op die zeer korte afstand.
als je puur de formule gebruikt zou je dan ook van een massa van een foton veronderstellen.
F=G* (M1*M2)/r^2
G is gravitatieconstante
F is de aantrekkingskracht
M1 is massa atoom
M2 is massa foton!!
r is de afstand tussen de zwaartepunten.

Veranderd door jadatis, 11 maart 2009 - 11:12


#4

eendavid

    eendavid


  • >1k berichten
  • 3751 berichten
  • VIP

Geplaatst op 11 maart 2009 - 11:25

Gravitatie is in dit geval verwaarloosbaar ten opzichte van de elektromagnetische wisselwerking. Dit is reeds klassiek het geval (LaTeX voor bijvoorbeeld 2 elektronen), maar als je het moeilijker wil kan je de deflectie ten gevolge van Coulomb botsing vergelijken met de deflectie ten gevolgde van gravitatie (en hetzelfde resultaat volgt).

#5

jadatis

    jadatis


  • >250 berichten
  • 347 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 maart 2009 - 12:14

OK, dat schreef je ook , verwaarloosbaar, je ontkende de invloed ervan niet.
Blijft dat de elektronen ( die wel algemeen aanvaard worden als deeltje) niet altijd op de zelfde plek zitten.
Eťn gek kan meer vragen stellen dan 10 wijzen kunnen beantwoorden. :D
Hier is er zo een, wat zou de omlooptijd zijn van een elektron.
Maar mijn geschetste principe blijft overeind, ook al is het dan door aantrekking of afstoting door lading.

#6

eendavid

    eendavid


  • >1k berichten
  • 3751 berichten
  • VIP

Geplaatst op 12 maart 2009 - 10:16

Hier is er zo een, wat zou de omlooptijd zijn van een elektron.

Zoals je zelf schrijft mag je het elektron (bijvoorbeeld een elektron in de 1s orbitaal) niet zien als een deeltje met precies bepaalde baan x(t). Het deeltje is werkelijk overal tegelijkertijd. Een begrip als omlooptijd is dan ook niet goedgedefinieerd. Het zou hetzelfde zijn als vragen 'wat is de de omlooptijd van het elektrische veld rond een puntlading?'.

Maar mijn geschetste principe blijft overeind, ook al is het dan door aantrekking of afstoting door lading.

Niet echt, het gaat werkelijk over een golf van dipolen gecombineerd met elektromagnetische velden. Deze combinatie remt de snelheid af. Dit volgt rechtstreeks uit de Maxwell-vergelijkingen voor materialen, en moet je dus zeker zien als een golffenomeen. Op qm niveau vertaalt de interactie, waarmee het elektrisch veld dipolen induceert, zich naar absorptie en emissie van fotonen, maar zeggen dit dat absorperen en emitteren het licht vertraagt is dus ook wat kort door de bocht.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures