Springen naar inhoud

[natuurkunde] waarom verandert de oppervlaktespanning


  • Log in om te kunnen reageren

#1

streber

    streber


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 12 maart 2009 - 22:50

Ik vraag me iets af, namelijk : waarom zullen waterschaatsers, scheermesjes ... niet langer op het water drijven nadat er zeepsop aan het water toegevoegd wordt?
Verandert de oppervlaktespanning misschien? En zoja, waarom verandert deze dan?

Ik vroeg me dit af nadat ik las hoe watervervuiling vele waterinsecten heeft gedood, en omdat ik wel van onze zespotige medewezens hou, bestaat er een soort antizeepsop, waardoor de oppervlaktespanning weer hersteld wordt? Of is de enige oplossing het water filteren? ;)

Thx op voorrand

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Mimetidae

    Mimetidae


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 24 februari 2010 - 00:48

Onderstaande tekst heb ik van de volgende site geplukt: http://www.thuisexpe.../zeepbellen.htm
en beantwoord normaal gezien je vraag.

Zeepmoleculen
Detergentia (waaronder ook de zepen vallen) bestaan uit lange moleculen waarvan we gemakshalve zeggen dat ze een kop en een staart hebben. De kop is polair en zit daarom graag in water (dat ook polair is) terwijl de staart apolair is en daarom juist niet graag in water zit. Men spreekt ook wel van hydrofiel (zit graag in het water) en hydrofoob (zit juist niet graag in water). Het kenmerk van deze stoffen is dus dat ze bij voorkeur op het grensvlak van niet-mengbare stoffen gaan zitten (bv olie/water). De staart hangt dan in de apolaire stof (de olie) terwijl de kop in het polaire water hangt. Men noemt deze stoffen dan ook wel oppervlakte actieve stoffen en in het Engels "surfactants".
Chemisch gezien kunnen we bovenstaand gedrag op verschillende manieren voor elkaar krijgen. Voor het apolaire deel "R" volstaat het om een lange alkaanketen ter beschikking te hebben {(CH2)n}. Bij de polaire kop heeft men echter meer mogelijkheden.
Men spreekt van anionische detergentia indien deze kop negatief geladen (bv R-SO3- of R-COO-) is en kationische detergentia indien deze positief geladen is.
Het contact met water kan op twee manieren plaatsvinden omdat het watermolecuul een dipoolmoment (een zwakke ladingsverdeling) bezit (de O is - en de H's zijn +). Bij anionische detergentia zal het water rond de kop dus voornamelijk via de H's uitgelijnd zijn.

Detergentia verlagen de oppervlaktespanning door zich aan het oppervlak te concentreren. Deze verlaging is de basis voor de werking van wasmiddelen. De lange koolwaterstofketens van de zeepmoleculen of -ionen zijn slecht oplosbaar in water (ze zijn hydrofoob). Ze kunnen hun energie verlagen door met de lucht naar het oppervalk te bewegen. Daar is schuimvorming een mogelijkheid om het grensvlak vloeistof-lucht te vergroten. De warmtebeweging van de moleculen heeft echter de neiging ze uniform door de oplossing te verspreiden. Er ontstaat dan een evenwicht waarbij de concentratie van zeepmoleculen aan het oppervlak groter is dan in de bulk.
In een zeepbel hebben we nu te maken met een bolvormige schil van vloeistof die gevuld is met lucht en omringd is met lucht. Alle zeepmoleculen die in de grenslaag vloeistof-gas zitten hebben een hogere energie en willen we nu het oppervlak verhogen (de bol groter maken) dan zullen we extra energie moeten toevoegen.

Veranderd door Mimetidae, 24 februari 2010 - 00:50






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures