Springen naar inhoud

Is de tijd van ons hele leven oneindig kort?


  • Dit onderwerp is gesloten Dit onderwerp is gesloten

#1

niekm

    niekm


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 31 maart 2009 - 17:47

Hallo,

ik vroeg me af of de tijd van ons hele leven oneindig kort is.
Want bijvoorbeeld: als je zegt ik fiets nu, op het moment dat je dat zij is al weer voorbij hoe snel je het ook zegt.
Stel je nu eens een horizontale tijdlijn voor, waarop een verticale lijn zit. de verticale lijn is nu. Eigenlijk is die verticale lijn (nu) oneindig dun. Dus is de tijd van ons hele leven niet oneindig dun omdat het opgedeeld is uit allemaal oneindig dunne stukjes?
of is de tijd van ons leven niet oneindig dun omdat het een stuk uit die denkbeeldige tijdlijn is?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

theoriegeladen

    theoriegeladen


  • >250 berichten
  • 976 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 31 maart 2009 - 18:31

Er is geen algemene afspraak voor de duur van nu. Als iemand tegen mij zegt 'ik fiets nu' weet ik wanneer diegene heeft gefietst. Nu verwijst dus naar een bepaald moment dat niet noodzakelijk beperkt hoeft te zijn tot de tijd die nodig is om "nu" uit te spreken. Met "ik fiets nu"wordt denk ik de tijd bedoelt dat iemand onafgebroken op de fiets zit. De verticale lijn beweegt dus een tijdje mee met de horizontale lijn.

"Ik fiets nu"zal je niet gauw tegen je zelf zeggen, maar altijd tegen iemand anders of iemand zegt het tegen jou.
Gebruik je het "nu" toch voor jezelf dan krijg je inderdaad het probleem dat "nu"constant verschuift naar nu. Een paralelle weergave van nu is dus ook niet te verbeelden, je kan je er alleen bewust van worden. De oorzaak van dit probleem is dat wij tijd proberen te verbeelden. Bv met tijdsbalkjes, klokken, kookwekkers. Deze beelden zijn echter altijd indirect en we noemen ze referentieel; een balkje, wijzer of pieptoon verwijst naar een bepaald stukje tijd dat wij slechts aan de hand van coincidentele voorbeelden kunnen kennen. Bv, ik fietste toen Jan jarig was.

Toch is de verdeling tussen horizontaal en verticaal gebruikelijk in de filosofie. Je zou kunnen zeggen dat een groot deel van de filosofie referentieel is, omdat zij altijd verwijst naar iets. Horizontaal kan je bv gebruiken om het bestaan weer te geven waarbij met het verticale alle gedachtes en handelingen worden weer gegeven. Dit is vrij logisch omdat gedachtes en handelingen altijd een bepaalde tijdsduur hebben, maar het bestaan ook als tijdloos kan worden gedacht. Dan blijft er helaas (voor ons) niets over.

#3


  • Gast

Geplaatst op 11 april 2009 - 08:41

De tijd is er altijd al geweest en zal er altijd zijn. De tijd is eeuwig. Wij zelf, onze hele geschiedenis, onze toekomst en alles wat wij nu waarnemen is maar een flits in die tijd. Op een tijdslijn zou het verticale lijntje hoe dun ook, nog veel te dik zijn.

Veranderd door raf, 11 april 2009 - 08:46


#4

andries

    andries


  • >100 berichten
  • 118 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 april 2009 - 16:28

De tijd is er altijd al geweest en zal er altijd zijn. De tijd is eeuwig. Wij zelf, onze hele geschiedenis, onze toekomst en alles wat wij nu waarnemen is maar een flits in die tijd. Op een tijdslijn zou het verticale lijntje hoe dun ook, nog veel te dik zijn.


Als je de tijd als eeuwig beschouwd, zal elke tijdsduur ( een uur, een dag, een mensenleven ) oneindig klein zijn in verhouding tot de eeuwige tijd. Maar je levensduur is alleen maar oneindig kort ten opzichte van de eeuwig tijd, vanuit het gezichtspunt van een eendagsvlieg lijkt hij eeuwig.

Een vraag die misschien een persoonlijker antwoord oplevert ( als hij beantwoord wordt ) is misschien: 'Ten opzichte van wat wil ik mijn levensduur bekijken?'

#5

Hildebrand

    Hildebrand


  • >250 berichten
  • 745 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 april 2009 - 20:17

De tijd is er altijd al geweest en zal er altijd zijn. De tijd is eeuwig. Wij zelf, onze hele geschiedenis, onze toekomst en alles wat wij nu waarnemen is maar een flits in die tijd. Op een tijdslijn zou het verticale lijntje hoe dun ook, nog veel te dik zijn.


Tijd is een abstractie. Een tijdlijn heeft altijd betrekking op dat wat geweest is, anders wordt het speculatief. Een verticale lijn als symbool voor het 'nu' beweegt zich niet over deze tijdlijn maar gaat eraan vooraf en voegt steeds iets aan de tijdlijn toe.
Zo dus: _______________________|

Veranderd door Hildebrand, 11 april 2009 - 20:18

De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.

#6


  • Gast

Geplaatst op 12 april 2009 - 09:13

Hoe je het ook bekijkt, er is een toekomst, waarin niets er nog zal uitzien zoals nu. Onze tijd met ons hele zonnestelsel zal dan miljarden jaren in het verleden zijn. Er bestaat niets zoals het begin of het einde der tijden.

#7

Chr0nicle

    Chr0nicle


  • >25 berichten
  • 39 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 12 april 2009 - 09:19

Als je de tijd als eeuwig beschouwd, zal elke tijdsduur ( een uur, een dag, een mensenleven ) oneindig klein zijn in verhouding tot de eeuwige tijd. Maar je levensduur is alleen maar oneindig kort ten opzichte van de eeuwig tijd, vanuit het gezichtspunt van een eendagsvlieg lijkt hij eeuwig.

Een vraag die misschien een persoonlijker antwoord oplevert ( als hij beantwoord wordt ) is misschien: 'Ten opzichte van wat wil ik mijn levensduur bekijken?'


Dit is denk ik wel de essentie. Je komt altijd uit op relativiteit.

Wat je natuurlijk ook niet moet vergeten is dat de dikte van de verticale lijn gebaseerd zou zijn op de lengte van de horizontale lijn, echter weten wij niet hoeveel toekomst 'er nog over is'... Dus dan wordt het al heel moeilijk om die verticale lijn voor te stellen. Logischerwijs is deze inderdaad wel absurd dun. Ik denk echter niet 'oneindig'. Want 'nu' bestaat altijd uit een paar miliseconden of iets dergelijks. We moeten niet vergeten dat het concept van nu een menselijk iets is. Je zou dus kunnen zeggen dat de tijdlijn uit stukjes 'nu' is opgemaakt. Dit komt echter enkel door onze perceptie van tijd, en niet doordat tijd inderdaad zo is opgedeeld.

#8

Chr0nicle

    Chr0nicle


  • >25 berichten
  • 39 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 12 april 2009 - 09:33

Tijd is een abstractie. Een tijdlijn heeft altijd betrekking op dat wat geweest is, anders wordt het speculatief. Een verticale lijn als symbool voor het 'nu' beweegt zich niet over deze tijdlijn maar gaat eraan vooraf en voegt steeds iets aan de tijdlijn toe.
Zo dus: _______________________|


Nouja goed, dit is natuurlijk meer een notatieve kwestie. Echter is het wel een goede oplossing, want voorspellen hoeveel toekomst er nog over is wordt inderdaad moeilijk zoal ik ook in mijn eerdere post al aangaf.

Wel wordt het apart wanneer je je gaat bedenken hoe zeker je kunt zijn in 'deze nu', dat de 'volgende nu' ook zal gaan bestaan. Dat je dus nu weet (met 99.9% zekerheid) dat je over 2/3 seconden nog zult leven. Dan zou je bijna gaan twijfelen aan de plaatsing van die verticale lijn, en of er niet stiekem toch een klein stukje tijd nŠ die lijn zou mogen / kunnen staan.

#9

Hildebrand

    Hildebrand


  • >250 berichten
  • 745 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 12 april 2009 - 18:14

Hoe je het ook bekijkt, er is een toekomst, waarin niets er nog zal uitzien zoals nu. Onze tijd met ons hele zonnestelsel zal dan miljarden jaren in het verleden zijn. Er bestaat niets zoals het begin of het einde der tijden.


Waren er geen mensen dan bestond er alleen maar een voortdurend proces van actie en reactie binnen het raamwerk van een materieel heelal, zolang deze bestaat. Wij hebben het begrip tijd uitgevonden om onze plaats binnen dat proces te definiŽren en te gebruiken als ankerpunt voor menselijk handelen.
De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.

#10

Hildebrand

    Hildebrand


  • >250 berichten
  • 745 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 12 april 2009 - 18:22

Wel wordt het apart wanneer je je gaat bedenken hoe zeker je kunt zijn in 'deze nu', dat de 'volgende nu' ook zal gaan bestaan. Dat je dus nu weet (met 99.9% zekerheid) dat je over 2/3 seconden nog zult leven. Dan zou je bijna gaan twijfelen aan de plaatsing van die verticale lijn, en of er niet stiekem toch een klein stukje tijd nŠ die lijn zou mogen / kunnen staan.


Je kunt er nooit zeker van zijn dat er na het 'nu' een ander 'nu' zal zijn. Op menselijk vlak is er bijvoorbeeld de wetenschap dat iedereen in principe slechts een hartslag afzit van de onmogelijkheid weet te hebben van het 'nu' (de dood).
De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.

#11


  • Gast

Geplaatst op 13 april 2009 - 08:10

Een middelpunt kun je niet plaatsen op iets dat geen begin en geen einde heeft. Op onze oneindige tijdslijn zouden we ons microscopisch dunne lijntje gelijk waar kunnen plaatsen. Evengoed is het voor ons onmogelijk onze plaats te bepalen in het heelal, rekening houdend met het geheel. Hoe groot is het geheel ? Op dinsdag 14/04/08 is er een programma op de TV zender CANVAS "Stijn en het heelal". Deze keer handeld het speciaal over de tijd.

#12

Hildebrand

    Hildebrand


  • >250 berichten
  • 745 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 april 2009 - 12:46

Een middelpunt kun je niet plaatsen op iets dat geen begin en geen einde heeft. Op onze oneindige tijdslijn zouden we ons microscopisch dunne lijntje gelijk waar kunnen plaatsen. Evengoed is het voor ons onmogelijk onze plaats te bepalen in het heelal, rekening houdend met het geheel. Hoe groot is het geheel ? Op dinsdag 14/04/08 is er een programma op de TV zender CANVAS "Stijn en het heelal". Deze keer handeld het speciaal over de tijd.


Er is een begin geweest. Of er een einde is, daarover is de wetenschap niet zeker. Er wordt geschat dat het heelal op dit ogenblik een doorsnede van ongeveer 43 miljard lichtjaar heeft. Er is geen 'daarbuiten'.
De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.

#13

Hildebrand

    Hildebrand


  • >250 berichten
  • 745 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 april 2009 - 14:34

Bij nader inzien blijkt die 43 miljard lichtjaar met een flinke schep zout te moeten worden genomen. Er zijn teveel variabelen. Men weet het eigenlijk niet.
De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.

#14


  • Gast

Geplaatst op 13 april 2009 - 16:43

Men weet niets van wat er was voor de oerknal. Wat men nu weet, volgens enige logica, is dat wat wij waarnemen, alles uit een massa zou zijn ontstaan. Ofdat dat de enige massa was in het heelal is nog een groot vraagteken. Het zou zeer hoogmoedig zijn en weinig wetenschappelijk om nu al een diameter te plakken op het heelal. De kans dat een inteligent schepsel dat ooit te weten komt is bijzonder klein, om niet te zeggen onmogelijk. Wat er zich afspeelt op miljarden lichtjaren buiten onze waarnemingsgrens, zal voor ons wel een raadsel blijven. Een mooie vergelijking is een kleine ballon die ergens in een heel grote ballon rondzwerft. Wij zitten ergens in die klein ballon. De rand ervan is onze waarnemingsgrens. De grote ballon stelt het heelal voor.( gezien op TV " Stijn en het heelal ") Wie durft er zeggen dat die grote ballon niet gevuld is met kleine ballons ? Over het heelal kun je dagen en nachten praten. Je kunt het een en ander geloven, maar zeker weten is een andere zaak.

#15

Hildebrand

    Hildebrand


  • >250 berichten
  • 745 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 april 2009 - 17:40

Men weet niets van wat er was voor de oerknal. Wat men nu weet, volgens enige logica, is dat wat wij waarnemen, alles uit een massa zou zijn ontstaan. Ofdat dat de enige massa was in het heelal is nog een groot vraagteken. Het zou zeer hoogmoedig zijn en weinig wetenschappelijk om nu al een diameter te plakken op het heelal. De kans dat een inteligent schepsel dat ooit te weten komt is bijzonder klein, om niet te zeggen onmogelijk. Wat er zich afspeelt op miljarden lichtjaren buiten onze waarnemingsgrens, zal voor ons wel een raadsel blijven. Een mooie vergelijking is een kleine ballon die ergens in een heel grote ballon rondzwerft. Wij zitten ergens in die klein ballon. De rand ervan is onze waarnemingsgrens. De grote ballon stelt het heelal voor.( gezien op TV " Stijn en het heelal ") Wie durft er zeggen dat die grote ballon niet gevuld is met kleine ballons ? Over het heelal kun je dagen en nachten praten. Je kunt het een en ander geloven, maar zeker weten is een andere zaak.


Wat er voor de oerknal zou kunnen zijn geweest is louter giswerk; je schiet er niets mee op en bovendien wordt daamee de vraag niet beantwoord waar deze draad over gaat.

Er is iets gebeurd waardoor ons materieel heelal ontstond. Sindsdien wikkelen zich binnen dat materieel heelal processen af van actie en reactie, van oorzaak en gevolg, en de mens is daar een zeer klein onderdeeltje van. De lengte van een mensenleven mag in vergelijking met de ouderdom van het heelal minimaal zijn, maar niet oneindig kort, hoe lang dit heelal ook zal bestaan.
De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures