Springen naar inhoud

incest, jaren misbruikt en nu veel problemen, ook op school


  • Dit onderwerp is gesloten Dit onderwerp is gesloten

#1


  • Gast

Geplaatst op 17 juni 2005 - 11:11

Ik ben jaren misbruikt en nu heb ik daardoor veel problemen op school. Ik ga waarchijnlijk ook niet over. Nou is mijn vraag of er mensen zijn die ook zoiets hebben meegemaakt.

Ik ga een laaste poging wagen om de laaste drie dagen school veel in te halen. ik hoop dat het lukt.

Mijn ouders zouden me inschrijven voor een opleiding op mbo niveau voor als ik niet over zou gaan. Maar dat hebben ze niet gedaan. NU ben ik daar te laat mee. Dat wil zeggen dat als ik niet over ga ik een jaar lang thuis moet zitten. Met alle gevongen van dien. Dan ben ik voor hem 24 uur per dag beschikbaar :shock: in plek van alleen 's nachts en als ik vrij heb en in het weekend ;)

Weet er iemand raad en of heeft iemand nog tips? Alles is van harte welkom!

groetjes, moonlight

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Cassanne

    Cassanne


  • >1k berichten
  • 1349 berichten
  • VIP

Geplaatst op 17 juni 2005 - 11:23

Ik heb totaal geen ervaring met trauma's zoals de jouwe, maar ik zal toch proberen met wat ideen te komen.

1 - Weet je al wel welke MBO opleiding je zou willen doen? Dan zou ik als ik jou was even zelf er heen gaan en je probleem uitleggen. Heel vaak valt er dan alsnog wel wat te regelen met inschrijvingen. Als je zelf initiatief en daarmee motivatie toont willen mensen je bijna altijd wel helpen.

2 - Als het eerste plan niet werkt, ga dan een jaar werken. Als het thuis echt zo naar is, zoek dan iets dat lekker ver weg van je huis is, dan heb je altijd een excuus om weg te zijn. In het weekend kun je eventueel vrijwilligerswerk gaan doen. Bijkomend voordeel is dat je aardig wat geld kan verdienen en daardoor misschien eerder op jezelf kunt gaan wonen. (Ik neem aan dat je op dit moment pas 15/16 bent.)
Give a man a fire, and he's warm for a day. Set him on fire, and he's warm for the rest of his life!

#3

Napoleon Dynamite

    Napoleon Dynamite


  • >250 berichten
  • 778 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 juni 2005 - 11:25

Veel kunnen we op een forum niet doen vrees ik, wat je wel kan doen:

INCEST EN SEKSUEEL GEWELD vzw (ISG)

Werking: ISG staat open voor iedereen die geconfronteerd wordt/werd met incest of seksueel geweld: slachtoffers en partners, maar geen daders. Men kan er anoniem terecht voor informatie, een eerste opvang bij crisis, een ondersteunend gesprek.
Het vertrekpunt van ISG is het misbruikte kind, jongvolwassene, volwassene. De werking bestaat vooral uit de praatgroepen en het werkweekend. Er zijn maandelijkse praatgroepen in Leuven en Antwerpen. Voor deelname is er een intakegesprek voorzien. De begeleiders zijn allen ervaringsdeskundigen - geen therapeuten. Door het praten over ervaringen wil ISG een wereld van "zwijgen" stem geven in onze samenleving. Elk jaar is er één werkweekend waar rond één bepaald thema van het verwerkingsproces wordt gewerkt. Op vraag van de leden zijn ook ontspanningsweekends mogelijk. Viermaal per jaar verschijnt het informatieblaadje 't Zeefje.
ISG vzw
Woeringstraat 66, 3150 TILDONK
Tel: 016/60.32.64 (Tilly)
Tel: 0486/12.88.14
e-mail: tzeefje@hotmail.com
Afdeling / Regionale contactpersoon

* Ann
Tel: 0495/25.03.54
e-mail: annleempoels@hotmail.com



STOPdestilte

Werking: StOPdestilte is een zelfhulpgroep voor slachtoffers van seksueel misbruik. Uit eigen ervaring weten de initiatiefnemers hoe groot de drempel is om dit misbruik onder woorden te brengen en de emoties die dit veroorzaakt(e) toe te laten. Het contact met lotgenoten kan hierbij een enorme steun zijn.
Men kan bellen of mailen voor een persoonlijk gesprek of deelnemen aan de groepsgesprekken (altijd in kleine groep).
Ook ouders en partners van slachtoffers kunnen bij de vereniging terecht. Er worden getuigenissen gegeven in scholen en er zijn plannen voor een jaarlijkse ontmoetingsdag waar professionele hulpverleners uitleg komen geven. Extra info op de website.
Veerle
Tel: 0495/75.38.75
e-mail: stop@hulporganisaties.be
Website: www.stopdestilte.be
Memo: tweede mailadres: stopdestilte@gmail.com

Uit: http://www.zelfhulp.be/zelfhulpgroepen/zelfhulpgroepen.htm
An diesem Beispiel sehen Sie, meine Damen und Herren, dass Politiker, die die Nase vorn haben, Intellektuelle ins Schlepptau nehmen können

#4


  • Gast

Geplaatst op 17 juni 2005 - 19:57

Ik denk niet dat school echt prioriteit heeft op dit moment, en dat -- als reeds genoemd -- een jaar werken niet zo'n slecht idee is. Natuurlijk is school belangrijk, maar je (geestelijke) gezondheid is veel belangrijker. Als je werkelijk een slachtoffer bent, verricht dan al je inspanningen om van huis weg te gaan. Spaar wat geld, informeer naar werk, neem contact op met hulp-organisaties, en wanneer je je zaakjes hebt voorbereid/geregeld, GA WEG. Het kan alleen beter worden....

Geluk.

#5

BerryB

    BerryB


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 18 juni 2005 - 00:09

Ik heb totaal geen ervaring met trauma's zoals de jouwe, maar ik zal toch proberen met wat ideen te komen.

1 - Weet je al wel welke MBO opleiding je zou willen doen? Dan zou ik als ik jou was even zelf er heen gaan en je probleem uitleggen. Heel vaak valt er dan alsnog wel wat te regelen met inschrijvingen. Als je zelf initiatief en daarmee motivatie toont willen mensen je bijna altijd wel helpen.


Laat je mentor of de vertrouwenspersoon bij jou op school hiermee helpen, zij kunnen vaak nog last-minute wat voor je regelen via hun contacten.

#6


  • Gast

Geplaatst op 18 juni 2005 - 12:54

Als vervolgoplieidng op mbo niveau heb ik maar wat gekozen om niet thuis te hoeven lopen. Wat ik gekozen heb vind ik eigenlijk helemaal niet leuk maar ik moets wat. Heb altijd gehoopt dat ik gewoon over zou gaan en dan mijn diploma kon halen en dan op kamers. de opleidingen die ik wil gaan doen zijn allemaal op hbo niveau. Als ik nu een jaar ga werken ben ik dan dat het me nooit meer lukt om een hbo opleiding te gaan doen.

Ik heb al wel hulp maar heb het er liever niet over in hoeverre het me allemaal bezig houd en wat er allemaal gebeurd is. De meest tijd hebben we het over school en dan prijst ze me over de prestaties die ik tot nu toe al geleverd heb. Ik heb dyslextie dus is school voor mij al wat moeilijker voor me dan dat het zou moeten zijn zonder dyslexie. Heb me altijd voorgehouden dat ik over moet gaan en dan zou alles goedkomen. Nu ben ik dat aan het verliezen en dat voelt helemaal niet goed.

Ik praat er liever niet met mijn therapeut over omdat zij me liever ook uit huis wil hebben. Ik wil dat niet want dan komt het meteen uit. Ik heb een gezin om voor te zorgen en ergens hou ik nog van me pa. Hoe vreemd dat ook klinkt. heb het daar eerlijk gezegd ook wel moeilijk mee om van zo'n man nog te houden ook. maar kan er niets aan doen.

Ze heeft me pas gevraagd of ik deel wilde nemen aan een praatgroep omdat dat misschien gemakkelijker voor me zou zijn dan met haar te praten. Maar ik ben er nog niet uit. misschien ben ik er nog wel helemaal niet aan toe om er over te praten. Ik ben nu druk bezig om het te stoppen en slaap bijv. al met mijn deur op slot.

Nog bedank voor alle tips die ik tot nu toe gekregen heb! Heel erg bedankt. Misschien moet ik het allemaal nog even tot me door laten werken en alles even op een rijdje zetten.

Tot en met volgende week woendag heb ik nog les en dan kan ik ongeveer wel inschatten of ik een kans maak om over te gaan of niet. Tot dan toe zal ik ervoor blijven vechten. Of het lukt....Ik weet het niet, maar de mijn best.

Voor de mensen die het willen weten zal ik hier neer zetten zodra ik het weet of ik over ga of niet. En zo niet wat ik dan ga doen. Misschien heeft iemand er wat aan die in hetzelfde paket zit als ik.

Groetjes, Moonlight

#7

peterA

    peterA


  • >250 berichten
  • 672 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 juni 2005 - 13:30

Hoi moonlight,
Een opleiding bij het leger misschien,als je jezelf kunt overhalen de sociale dienst in te lichten kunnen ze je misschien helpen.(zomaar een idee)
In alle geval.....tracht een lange termijn visie te behouden....tracht positief te blijven....
groet

#8

Veertje

    Veertje


  • >5k berichten
  • 6713 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 juni 2005 - 14:39

Beste Moonlight, je zegt dat je het moeilijk hebt met het feit dat je nog van je vader houdt. Ik vind dat op zich niet zo vreemd, je hebt nu eenmaal als kind een speciale band met je ouders, wat ze ook doen. Toch denk ik dat het belangrijk is dat je je realiseert dat het misbruik in geen enkel opzicht jouw schuld is, niet aan jou ligt. Jij hebt NIETS om je voor te schamen. Kun je niet aan je therapeut vragen of het mogelijk is om uit huis geplaatst te worden zonder dat bekend wordt waarom? En is er niemand anders die voor het gezin kan zorgen? Of kan een deel van het gezin met je mee? Ik heb natuurlijk geen idee hoe je persoonlijke situatie eruit ziet en kan je dus eigenlijk alleen maar heel globaal raad geven, zoals ik het zie. Maar wat ik in ieder geval zo tussen de regels doorlees is dat je een vechter bent en dat vind ik heel stoer van je! Ik hoop dat je de strijd wint! Blijf in jezelf geloven en: jij hebt het RECHT om gelukkig te zijn en een normaal leven te leiden, net zoals ieder ander mens.
I am not young enough to know everything - Oscar Wilde

#9


  • Gast

Geplaatst op 18 juni 2005 - 15:58

Misschien had ik hem duidelijk moeten maken dat ik het niet wilde. Hij zei altijd dat als ik iets niet wilde ik dat moest zeggen en dan zou hij stoppen. Dat had ik dan misschien beter wel kunnen doen toen het voor mij echt te ver ging. Als je eenmaal iets toelaat is het aannemelijk dat je het de volgende keer weer goed vind. Dan is je grens al verlegd.

Ik heb donderdag weer een gesprek met haar en dan zal ik eens vragen of ik uit huis geplaatst zou kunnen worden zonder dat de echte reden bekend wordt.

Of er iemand anders is die voor het gezin kan zorgen weet ik niet. Ben bang dat als ik niet voor ze zorg dat heel het gezin uit elkaar valt of dat het er niet beter op wordt voor me broer en broertje. Hij kan zich nu op mij afreageren maar als hij mij niet meer heeft pakt hij misschien iemand anders.

Mijn pa zegt altijd tegen mij dat hij zoveel te kort komt bij mijn moeder. Ze gaat antijd maar meteen slapen en kleed zich om achter de kastbeur. Sunt toch?

Ik weet het allemaal niet zo goed meer. Alles is zo dubbel.

#10

Veertje

    Veertje


  • >5k berichten
  • 6713 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 juni 2005 - 21:23

Misschien had ik hem duidelijk moeten maken dat ik het niet wilde. Hij zei altijd dat als ik iets niet wilde ik dat moest zeggen en dan zou hij stoppen. Dat had ik dan misschien beter wel kunnen doen toen het voor mij echt te ver ging. Als je eenmaal iets toelaat is het aannemelijk dat je het de volgende keer weer goed vind. Dan is je grens al verlegd.

Weet je, je vader WEET natuurlijk gewoon dat hij te ver is gegaan. Hij weet dat je van hem houdt en als vader heeft hij macht over je en daar heeft hij misbruik van gemaakt. Jij kunt als kind niet ja of nee tegen hem zeggen omdat je afhankelijk bent van hem. Ook heeft hij misbruik gemaakt van jouw loyaliteitsgevoel ten opzichte van het gezin waar je in zit. Hij weet dat je niet zo makkelijk wegloopt. Hij heeft je gemanipuleerd, op je gevoelens ingespeeld. Hij is de ouder en hoort wijzer te zijn en hij hoort van je te houden op en normale vader-kind manier en je te beschermen en te begeleiden. Wat hij jou aandoet is egoïstisch.

Mijn pa zegt altijd tegen mij dat hij zoveel te kort komt bij mijn moeder. Ze gaat antijd maar meteen slapen en kleed zich om achter de kastbeur. Sunt toch?

Dat is een probleem van jouw vader en jouw moeder. Het is ZEKER geen excuus voor je vader om dan maar naar jou toe te stappen. Dat hoort je vader echt niet te doen. Sterker nog, je vader pleegt daarmee een misdrijf. Het MAG gewoon niet.
Kijk ook eens op www.incest.pagina.nl als je dat nog niet hebt gedaan. Je vindt daar onder andere veel sites van lotgenoten. Misschien heb je daar iets aan. Heel veel sterkte!
I am not young enough to know everything - Oscar Wilde

#11

peterA

    peterA


  • >250 berichten
  • 672 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 juni 2005 - 05:27

Moonlight

Als je alles wat je hier op deze thread hebt vertelt eens in een brief zou formuleren en die in zijn boterhammendoos zou stoppen met de vermelding dat het nu eindelijk eens gedaan moet zijn of dat je je anders verplicht ziet melding te doen?
Misschien zie ik het te eenvoudig,in elk geval heb je geen enkele schuld aan de situatie.

Sterkte

#12


  • Gast

Geplaatst op 19 juni 2005 - 10:11

Moonlight, tegen de morele verontwaardiging in, kan ik begrijpen dat je nog steeds om je vader geeft. Maar als er inderdaad nog een restant aan fatsoen in hem heerst, dan wenst hij waarschijnlijk dat jij er een einde aanmaakt. Vele criminelen -- en zoals Veertje aangeeft, behoort jouw vader in deze categorie -- hebben heimelijk de wens om uiteindelijk ter verantwoording groepen te worden. De reden dat ze soms doorgaan totdat ze "gepakt" worden, is dat het een compulsief ofwel dwangmatig gedrag betreft; iets wat ze moeilijk zelf kunnen stoppen.

#13


  • Gast

Geplaatst op 19 juni 2005 - 12:19

Soms zegt ie dat het hem spijt. De andere keer is er in zijn ogen weer niets verkeerds gebeurt tussen ons en is hij zeker niet te ver gegaan. vaak denk ik dat het dan aan mij ligt en hoop ik dat het allemaal maar een nachtmerrie is. Daarom heb ik ook nog niet echt gezocht op sites voor lotgenoten omdat ik mezelf daar niet toe rekende. Ik wil het allemaal gewoon niet. Ik wil me thuis veilig voelen, weer een nacht goed kunnen slapen van mijn ouders houden zoals het hoort! Soms lijkt alles normaal te zijn en daar wil ik me daar zo graag aan vasthouden. mezelf wijsmaken dat het allemaal wel meevalt.

Mijn vader is toch geen misdadiger? Hij heeft een slechte jeud gehad volgens hem en mijn moeder. Daar kan hij toch niets aan doen?

Ik heb het op school een keer gezegd en voor ik het wist kwamen ze me zeggen dat mijn moeder nu onderweg was naar school. Ze vroegen wie het haar zou gaan vertellen. Dat heeft mijn vertrouwen heel erg beschaamd richting de school toe. Het enige dat ik wilde was een plekje om mezelf te zijn en met mensen te praten die me bergijpen. Niet gelijk heel het gezin op zijn kop gooien!

OP school had ik trouwens ook contact met het AMK. Heb bij hen mijn verhaal ook gedaan. Zij geloofde me wel en steunde me toen heel goed.

Mijn moeder kon het niet geloven dat mijn vader zoiets zou kunnen doen. Ze heeft me, in overleg met de school, afgezet bij een vriendin van men moeder en is toen alleen naar huis gegaan om met mijn vader te gaan praten. Die heeft alles natuurlijk ontkend en mijn moeder wil dat volgens mij zo graag geloven dat ze waarschijnlijk niet eens echt doorgevraagd heeft. Ze is zo afhankelijk van hem.

Maar voelde me echt gedumpt bij die vriendin. De volgende dag moest ik weer naar huis en toen heb ik nog geprobeert het vol te houden maar toen mijn moeder even weg liep omdat ze het niet meer hield zei mijn vader dat ik beter mijn verhaal in kon trekken. We zouden er samen wel uitkomen. En ik zou toch niet willen dat mijn moeder door mij van hem zou gaan scheiden? Dan zou ze alleen maar dood ongelukkig worden.

Ik heb toen mijn verhaal maar ingetrokken en toen heb ik dus geestelijke hulp gekregen alleen praten we daar allemaal niet over, maar over school.

Mijn vader moest daarvoor nog een keer alleen naar het AMK toe om te praten. Later moesten we gelijk weer met z'n allen daar heen. Toen lieten ze ons weten wat ze er van dachten. Mijn vader was het slachtoffer en zou meer lijden als ik. mijn vader was zielig en ik was een leugenachtig sekreet. Zo kwam het in ieder geval op mij over. Ze geloofde me niet meer terwijl ik wel de waarheid had verteld en helemaal het gevoel had dat het goed zou komen. Daarna had ik dus nog meer schuldgevoelens en het scheelde niet veel of ik had er voor goed een einde aan gemaakt. gelukkig was ik sterk genoeg om me tegen die drang te verzetten en is het bij zelfbeschadiging gebleven. Ik vind het nog steeds onverantwoord van het AMK om ons gelijk gezamelijk te laten komen. Ik moest zelfs even weg omdat ze mijn ouders even alleen wilden spreken! Kom op zeg! Ik ga zoiets toch niet zomaar zeggen! Volgens mij hadden ze mij beter even appart kunnen vragen of ik er nog iets op te zeggen had wat mijn vader allemaal gezegd had. maar nee, ze hadden hun oordeel al klaar nadat ze ons bijde één keer alleen gesproken had! Kan daar nog zo boos over worden. Had het waarschijnlijk helemaal niet teruggetrokken als ik toen beter opgevangen zou zijn geweest. Maarja, zo is het niet gegaan. Mijn vader was zieliger dan ik dus was hij het slachtoffer en niet ik. Ik kam waarschijnlijk te sterk over. Of te blij. Omdat ik blij was dat het eindelijk allemaal zou gaan stoppen! Het AMK krijgt van mij een dikke onvoldoende als het gaat over het evalueren van het geval dat ze voor zich krijgen. Ze hebben te snel hun oordeel klaar en je moet dus rekenen op één gesprek. Dus je moet waarschijnlijk een puntenbriefje mee nemen om niets te vergeten. En je kan nergens op terug komen. Al ik voor het eerst een gesprek heb met een vreemd iemand ga ik niet gelijk openhartig over mijn problemen praten. Er moet eerst een band opgebouwd worden wil ik alles vertellen zoals het echt allemaal gebeurt is. En niet alles maar als niet zo heel erg afdoen zoals ik daar ook wel een beetje heb gedaan. Maar daar hadden ze volgens mij doorheen moeten kijken want ik was nog helemaal niet zo oud en dus nog echt een kind die ze beter hadden moeten opvangen. Kan hier nog een hele tijd boos over doen maar ik zal stoppen :wink:

Op school werd ik eerst ontzien omdat ik genoeg aan mijn hoofd had. Maar toen ik mijn verhaal had ingetrokken en ze een brief kregen van het AMK dat het allemaal kinderfantsien zouden zijn werd ik weer gewoon hard aangepakt. Moest er maar weer gewoon elke les zijn en alle repetities maken. Ik had natuurlijk gehoopt dat ik ieder geval zij niet blind zouden zijn maar ook zij geloofde het gewoon blindelings en bestempelde mijn verhaal als weer een verhaaltje en mij als leugenachtig. dat heeft mij toen echt diep geschokt. Dat de wereld zo blind kan zijn! Mensen geloven wat ze willen geloven en wat hen het beste uitkomt. Zo zwak! Hier is mijn hekel aan school heel erg door gegroeid en ga nu dus niet over omdat ik veel thuis loop omdat ik op school nie kan zeggen dat ik het nu moeilijk heb met alles. Het gaat wel wat beter nu ik weet hoe de wereld in elkaar zit maar wil dus wel heel graag over! Ik wil me niet alles laten ontnemen!

Voor de mensen die het opgevallen is spreek ik in de tekst over weer een verhaaltje. Dat komt omdat ik al eerder een uitspraak op school heb gedaan (bij dezelfde leraar omdat ik hem heel erg vertrouwde) dat iemand over mijn grenzen was gegaan. Dat kwam toen ook thuis en toen is het misbruik weer even gestopt. Maar ook het eerste verhaal heb ik terug getrokken net als het verhaal wat ik net verteld heb (verhaal twee als het ware) Dit jaar had ik weer een 'verhaal' over een vreemde die over mijn grenzen ging alleen heb ik dat alleen thuis tegen mijn moeder gezegd. Toen is het weer even gestopt. Nu hebben we het er soms over hoe we kunnen voorkomen dat ik weer zoon uitspraak doe om het te stoppen. Toen hebben we afgesproken dat ik met de deur op slot ga slapen. Dat doe ik nu nog steeds.

Dit is zoon beetje globaal het hele verhaal over hoe het allemaal gegaan is. Hopelijk word ik hier wel begrepen.

#14

Cassanne

    Cassanne


  • >1k berichten
  • 1349 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 juni 2005 - 11:42

Ja, mensen willen nare dingen nou eenmaal liever niet zien. Jouw ontkenning was voor hen waarschijnlijk een opluchting: gelukkig, het was hun probleem niet meer. Het maakt het voor jou natuurlijk wel heel moeilijk om anderen nog te vertrouwen.

Als ik je hele verhaal zo lees adviseer ik je toch om (al is het maar tijdelijk) te zorgen dat je ergens anders kan gaan wonen. Misschien heb je familie waar je bij kan logeren voor een paar weken? Je hoeft damn niet de echte reden te vertellen, je kan gewoon zeggen dat je heel erge ruzie hebt met je ouders (je vader zal dit denk ik niet gaan ontkennen) en dat jullie een tijdje 'rust van elkaar' nodig hebben. Het is niet eens een leugen, alleen een gedeeltelijke waarheid.

Je kunt dan even rustig je gedachten op een rijtje zetten en bedenken hoe je verder wil. (Als je bang bent dat hij dan je broertjes gaat lastigvallen, zeg dan tegen ze dat ze jou onmiddellijk moeten bellen als hij 'vervelend tegen ze doet', of als hij tegen ze begint te klagen over je moeder.)

Volgens mij wil jouw vader eigenlijk ook heel graag dat het allemaal stopt, maar is hij zelf niet sterk genoeg om op te houden. Je kan ook proberen hem te helpen. Zeg zodra hij je ook maar met een vinger aanraakt dat hij te ver gaat. Hij heeft zelf gezegd dat hij hier naar zou luisteren.

Of, een variant op het eerste idee en ik weet niet of dit mogelijk is: zeg hem dat hij een tijdje (maand ofzo) weg moet gaan. Als hij niet gaat, dan stap je naar de politie (of overtuigt dat hem niet?). Op die manier kan je eens met je moeder praten zonder zijn voortdurende invloed. Misschien is zij ook wel bang voor hem? Dan kunnen jullie met het hele gezin besluiten of jullie beter af zijn zonder of met hem (in hetzelfde huis).
Give a man a fire, and he's warm for a day. Set him on fire, and he's warm for the rest of his life!

#15

Dame Etna

    Dame Etna


  • 0 - 25 berichten
  • 25 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 24 juni 2005 - 08:57

Lieve Moonlight,
Wat kan ik ontzettend pissig worden van dit softe geleuter! Je vader is een crimineel en die moet je aangeven bij de politie, zonder medelijden! Je hebt je al te veel emotioneel laten chanteren en zonder je er momenteel bewust van te zijn ben je psychisch verneukt, je ziet de dingen niet meer helder. Vaders hebben met hun poten van hun dochters af te blijven, punt uit. En geen ***smoesjes over een moeilijke jeugd of "mijn vrouw begrijpt me niet"... Laat dit alsjeblieft eens goed tot je doordringen en red jezelf! Word wakker!
Sterkte,
Dame Etna





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures