Springen naar inhoud

Wat is dit: van mening verandering omwille van woor je staat.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Exception

    Exception


  • >100 berichten
  • 113 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 juni 2009 - 23:30

Ik ben aanhanger van FC Barcelona, en je bent ook voor FC Barcelona, maar je bent ideologisch mijn vijand omdat je tegen mijn ideeŽn en waarvoor ik sta verkondigt, en waarbij je ook FC Barcelona, als een ploeg die tegen mijn ideeŽn staat, haalt.

Ik word nu niet meer supporter van FC BarÁa, maar ik sta vanaf nu voor FC Real Madrid.

Is dit een psychologische verschijnsel, of bestaat er een speciale term hiervoor?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 02 augustus 2009 - 20:53

Hoi,

Ik weet niet of ik jouw vraag & uitleg ten volle begrijp, maar ik denk dat je hier te maken hebt met cognitieve dissonantie .

Enerzijds ben je een supporter van B. Ik veronderstel dat dit inhoudt dat je voor de voetbalploeg van B bent, maar ook dat je een aanhanger bent van alles wat rond de ploeg van B hangt. Zo voel je vermoedelijk ook sympathie ten aanzien van Barcelona supporters, zowel diegene die je kent als ook diegene die je niet kent. Je haalt zo deels jouw sociale identiteit uit de voetbalploeg van B. Dus, die voetbalploeg & haar aanhangers worden als het ware een stukje van jouw eigen identiteit. Je voelt je met hen verbonden.

Maar dan kom je plots in contact met een Barcelona supporter, die jij dus, volgens jouw eigen ideeŽn, sympathiek zou moeten vinden. Want hij supportert voor jouw geliefde voetbalploeg. Tijdens het gesprek met die persoon, krijg je echter de indruk dat jij die helemaal niet sympathiek vindt. Omdat die persoon tegen jouw ideeŽn ingaat. Je gaat daarom ook tegen die persoon in en je laat blijken dat je hem niet kan uitstaan.

Dat begint dus serieus te wringen bij jezelf:
- enerzijds had je al heel lang de gedachte dat de ploeg van B en haar supporters sympathiek zijn.
- Maar anderzijds stel jij nu gedrag waaruit blijkt dat jij hem niet sympathiek vindt.
Die 2 zaken gaan niet samen: ťťn van de 2 (ofwel je gedachte: ik vind de ploeg van Barcelona & elke supporter ervan sympathiek; ofwel je gedrag: ik laat merken dat ik die ene B supporter niet sympathiek vind) moet dus veranderen om consequent te blijven in gedachten en gedrag. Zolang je dat niet doet, voel je je gespannen en zit je verveeld met de kwestie.
Als oplossing kan je ofwel je gedachten veranderen, ofwel je gedrag ten aanzien van die persoon veranderen. Zo kan je jouw gedachten ťn gedrag weer op dezelfde lijn krijgen.
Je kiest er tenslotte voor om jouw gedachten rond de ploeg van B te veranderen: ik vind de voetbalploeg van Barcelona (en haar aanhangers) niet meer sympathiek. Ik ben dus geen fan meer van hen.
Zo denk ťn handel je weer consequent: ik ben geen supporter meer van Barcelona & ik moet dus niet meer alle Barcelona supporters sympathiek vinden (gedachten). En dus kan ik ook weer tonen aan die ander dat ik hem niet sympathiek vind (gedrag).

Ik denk dus dat cognitieve dissonantie (dit bovenstaande proces) mogelijks een rol speelt hierin. ;)

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#3

*_gast_Bartjes_*

  • Gast

Geplaatst op 02 augustus 2009 - 21:02

Voor een verwante maar net iets andere theorie over dit verschijnsel zie:

http://en.wikipedia..../Balance_theory





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures