Springen naar inhoud

Hemelreflectie; (II): God of de natuur?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 juni 2005 - 08:56

We weten niet wat het is, hoe het is ontstaan of vanwaar het vandaan komt, maar we zien alleen hoe het werkt (Alexander Hartmans).

In dit tweede deel uit de serie "Hemelreflectie". Hier zal de discussie hopelijk gaan over "god of de natuur". Het is mij opgevallen dat er verwoede discussies worden gevolgt over god en de evolutietheorie. En! het blijkt dat de gevoerde discussie aan geeft dat er te veel verschillen zitten in opvattingen. Het ja- en Nee kamp staan lijnrecht tegenover elkaar, zonder dat beide willen toegeven dat er geen goed antwoord gegeven kan worden of god bestaat of juist niet. Het getouwtrek-cultuur die hier is ontstaan, wekt mijn bezorgdheid dat het intellect waarop ik zit te wachten meer naar voren zou komen, maar helaas is dat niet gebeurt. Het probleem is namelijk dat de verscheidenheid aan opvattingen per individu het beeld of beelden vervaagd of vervagen. Nu dat men wil geloven in kabouters, trollen, zeemeerminnen, de duivel, god of in de exacte wetenschap of het niets, veroorzaakt onduidelijkheden, terwijl men tracht te verklaren dat juist hun visie de juiste is.

Problemen god:

-Wie was god, waar kwam of komt hij, zij of het vandaan? Waarom heeft god het geheel geschapen en waarom had en/of heeft hij het nodig? Overige.

Problemen natuur:

-Hoe is leven ontstaan, stammen wij werkelijk van de apen af, is de mens uitverkoren of gedoemd uit te sterven vanwege hun vrije wil, bestaan atomen, genen (volgens wetenschappelijk rede en modellen). Wat heeft men in feite bereikt? Overige.


Wat is onze gezamelijke taak? Ik leef met de volle overtuiging, dat het niets uitmaakt welke overtuiging we ook hebben, dat het godsdienst of wetenschap (zonder god) is, we trachten een zaak te redden: onszelf. En daar wringt de schoen. We zijn teveel met persoonlijke dingen bezig, zoals zelfverrijking, zaaien van angsten (o.a. media), overheersing, het verkloten (sorry maar het moet maar eens gezegd worden) van onze space, moeder aarde.

Zouden wij anders kunnen gaan denken en daarmee kunnen gaan handelen om meer toenadering te zoeken, de koppen bij elkaar steken en samen te werken aan goede oplossingen?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

zeus

    zeus


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 29 juni 2005 - 18:24

Als we over God hebben denk ik aan een zelfbewuste entiteit. Iets dat er altijd al was en er altijd zal zijn. Als ik aan natuur denk, dan definieer ik het als al het leven, materie, krachten, ... die betrekking hebben op onze wereld, of ons stelsel en dan noem ik het liever het universum. Ik meen dat God een verzinsel is van de mensheid om het allesomvattende universum een gezicht te geven. Voor vele mensen is God het perfecte antwoord op vragen zoals, hoe is het heelal ontstaan, hoe is het leven ontstaan, ... voor mij en vele anderen roept het enkel maar meer vragen op waar nog moeilijker op te antwoorden valt.

Het leven ontstaat volgens mij wanneer de eigenschappen van een bepaald deel van het universum dat toelaat of evolueert naar de juiste eigenschappen die leven nodig heeft. Steeds startend met kleine organismen die evolueren naar meer geavenceerd leven.

Het universum is hetzelfde als God maar het is geen zelfbewust entiteit. Het is evenals God, alles en overal. Wij mensen denken dat wij daarboven staan, maar eigenlijk maken we er slechts een deel van uit. In dat opzicht meen ik dat alles en iedereen gelijkwaardig is, alles behoort tot dezelfde eenheid namelijk het universum.

Ik ben ervan overtuigd dat we noch God noch het universum moeten vereren, ik meen dat onze taak in de eerste plaats het beheren van onze planeet is, in plaats van ze te gebruiken voor consumptie. Als het meest intellectuele wezen op aarde zijn wij als goden ten opzichte van de dieren. In zekere zin bepalen we zelf ons lot, en tevens ons doel.

De meesten van ons leven voor zelfverrijking, als het niet op vlak van kennis is dan is het op materieel/financieel vlak. De reden is volgens mij omdat we allen in onze eigen wereld leven, we zitten als het ware met onze neus tegen het boek en kunnen zo enkel een aantal letters lezen, mss sommige een paar woorden. Maar weinigen lezen het volledige boek.

Langs de andere kant meen ik dat er ook zoiets bestaat als een universele waarheid. Ik meen dat iedere mens wel beseft wat goed is en wat fout is, probleem is dat we deze waarheid meestal negeren omdat het in vele gevallen onze zelfverrijking tegenhoud.

Mss is zelfverrijking wel de enigste mogelijkheid die de mensheid nog rest. Zonder deze ambitie storten de economiŽn als kaarten huisjes ineen, met alle gevolgen van dien. Volgens mij heeft de mensheid de kaarten al gedeeld, en een nieuw spel beginnen lijkt me onmogelijk. Daarom rest al onze hoop op het individu, des te meer we bewuster worden van onze omgeving des te meer we ons voor andere dingen kunnen inzetten. Ik ben rotsvast overtuigd dat de wil er is, maar dat het individu het gevoel heeft dat ie tegen windmolens staat te vechten.

#3

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 juni 2005 - 14:55

Beste zeus,

Als we over God hebben denk ik aan een zelfbewuste entiteit. Iets dat er  altijd al was en er altijd zal zijn. Als ik aan natuur denk, dan definieer ik het als al het leven, materie, krachten, ... die betrekking hebben op onze wereld, of ons stelsel en dan noem ik het liever het universum. Ik meen dat God een verzinsel is van de mensheid om het allesomvattende universum een gezicht te geven. Voor vele mensen is God het perfecte antwoord op vragen zoals, hoe is het heelal ontstaan, hoe is het leven ontstaan, ... voor mij en vele anderen roept het enkel maar meer vragen op waar nog moeilijker op te antwoorden valt.


Dat god een verzindsel van de mens zou kunnen zijn, wijs alle bewijzen in die richting, want het tegendeel is nimmer aangetoond. De eeuwige dissucie blijft men maar aan modderen over het welles en nietes. Hoe nobel men ook denk en leeft met de overtuiging dat er een god kan bestaan, men komt erzelf niet uit.

Het leven ontstaat volgens mij wanneer de eigenschappen van een bepaald deel van het universum dat toelaat of evolueert naar de juiste eigenschappen die leven nodig heeft. Steeds startend met kleine organismen die evolueren naar meer geavenceerd leven.


De wetenschap tracht deze vragen op te lossen, en op zekere hoogte lukt het hen wel, maar exact weten weten zij het niet, en daar wringt het probleem: waarom en hoe.

Het universum is hetzelfde als God maar het is geen zelfbewust entiteit. Het is evenals God, alles en overal. Wij mensen denken dat wij daarboven staan, maar eigenlijk maken we er slechts een deel van uit. In dat opzicht meen ik dat alles en iedereen gelijkwaardig is, alles behoort tot dezelfde eenheid namelijk het universum

.

Daar heb ik ook over na gedacht. Het gevaar dat in de loop der eeuwen is ontstaan, is dat bepaalde groepen, die wij kennen als de islam, Christendom, Jodendom, van een onbekend iets wat ze niet kunnen verklaren een meer menselijk karakter heeft gegeven, want volgens de bijbel spreekt men dat god de mens heeft geschapen naar zijn evenbeeld. Of de zogenaamde gespreken die Mozes met god had, het begin van de 10 geboden. Er zijn zelf mensen zij die denken dat ze contact hebben gehad of nog hebben met god. Waar ligt de juistheid van de zogenaamde heilige teksten?

Ik ben ervan overtuigd dat we noch God noch het universum moeten vereren, ik meen dat onze taak in de eerste plaats het beheren van onze planeet is, in plaats van ze te gebruiken voor consumptie. Als het meest intellectuele wezen op aarde zijn wij als goden ten opzichte van de dieren. In zekere zin bepalen we zelf ons lot, en tevens ons doel.


Daar heb jij een goed punt. Ik zie geloven is jezelf in de maling nemen. Nu zal deze worden mij niet in dank worden afgenomen. Men voelt zich bedreigt in hun beleving en elke negatieve uitting jegens de godsdienst, god en religie. Maar hoe hebben de ongelovigen moeten lijden tijdens godsdienstige overheersingen. De islam is het moderne voorbeeld van geestelijke onderdrukking. Maar ja, wat is geestelijke onderdrukking, voordat er bij iemand uit zijn of haar oren rook verschijnt? Geestelijke onderdrukking= constante en dominante gedachten die de persoon in kwestie eigen maakt, gevoed door anderen, zoals lezen en het voeren van gespreken (communicatie). Zo bestaat er ook o.a. politieke geestelijke onderdrukking, of het werk met bepaalde werkwijzen, dat noem ik beroeps geestelijke onderdrukking. Je zou kunnen stellen, dat we slaven zijn van ons eigen product: het denken en handelen vanuit dat denken.

De meesten van ons leven voor zelfverrijking, als het niet op vlak van kennis is dan is het op materieel/financieel vlak. De reden is volgens mij omdat we allen in onze eigen wereld leven, we zitten als het ware met onze neus tegen het boek en kunnen zo enkel een aantal letters lezen, mss sommige een paar woorden. Maar weinigen lezen het volledige boek.


Laten we eerst trachten zelfcontrole over ons zelf aan te leren en trachten innerlijke prolemen een plaats te geven voordat we te ver van de toren gaan blazen.


Langs de andere kant meen ik dat er ook zoiets bestaat als een universele waarheid. Ik meen dat iedere mens wel beseft wat goed is en wat fout is, probleem is dat we deze waarheid meestal negeren omdat het in vele gevallen onze zelfverrijking tegenhoud.


Dit gaat mij iets te ver om aan te nemen dat er een universele waarheid bestaat. Ik denk dat een aparte topic over waarheid gemaakt kan worden, dan pas zie je de verschillen.

#4


  • Gast

Geplaatst op 01 juli 2005 - 06:41

Daar heb jij een goed punt. Ik zie geloven is jezelf in de maling nemen. Nu zal deze worden mij niet in dank worden afgenomen. Men voelt zich bedreigt in hun beleving en elke negatieve uitting jegens de godsdienst, god en religie. Maar hoe hebben de ongelovigen moeten lijden tijdens godsdienstige overheersingen. De islam is het moderne voorbeeld van geestelijke onderdrukking. Maar ja, wat is geestelijke onderdrukking, voordat er bij iemand uit zijn of haar oren rook verschijnt? Geestelijke onderdrukking= constante en dominante gedachten die de persoon in kwestie eigen maakt, gevoed door anderen, zoals lezen en het voeren van gespreken (communicatie). Zo bestaat er ook o.a. politieke geestelijke onderdrukking, of het werk met bepaalde werkwijzen, dat noem ik beroeps geestelijke onderdrukking. Je zou kunnen stellen, dat we slaven zijn van ons eigen product: het denken en handelen vanuit dat denken.


Beste Alexander

Volgens mij zijn geloven en godsdient niet hetzelfde. Godsdienst is mensen werk. Je vind alle eigenschappen van de mens terug in een godsdient.

Ik had een baas en die zij "ik geloof wel, maar ik geloof niet in het grondpersoneel" (hij was rooms-katholiek)

#5

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 juli 2005 - 10:03

Beste Michel,


Volgens mij zijn geloven en godsdient niet hetzelfde. Godsdienst is mensen werk. Je vind alle eigenschappen van de mens terug in een godsdient.



En geloven dan, is dat dan geen mensenwerk?

#6

kakkerlak2009

    kakkerlak2009


  • >100 berichten
  • 125 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 juli 2005 - 12:55

Vroeger dachten de mensen dat de aarde plat was en het middelpunt van het toen bekende universum was. De wetenschap was in die tijd nog niet ontwikkelt genoeg om duidelijke en betrouwbare antwoorden op veel gestelde vragen te kunnen geven. Veel mensen probeerden het bestaan te verklaren met behulp van religie met alle positieve en negatieve gevolgen van dien.

Tegenwoordig weten we dat onze zon gewoon ťťn van de vele honderden miljarden sterren in de melkweg is en dat er honderden miljarden verschillende sterrenstelsels bestaan. We weten ook dat de aarde gewoon ťťn van de vele planeten is in het universum en dat de aarde niet het middelpunt is. We hebben in de afgelopen eeuwen een heleboel kennis opgedaan over het bestaan van het universum en de ontwikkeling daarvan, maar toch hebben we nog steeds een heleboel vragen die soms zo complex en ingewikkeld zijn dat het zelfs niet mogelijk is om in theorie een oplossing te kunnen bedenken, laat staan in de praktijk.

Elk antwoord waar de wetenschap tegenwoordig mee komt, roept zelf ook weer vragen op. We stellen onszelf precies dezelfde vragen als duizend jaar geleden; hoe is de/het aarde/universum ontstaan? Hoe is het eerste leven ontstaan? Zijn we alleen in het universum? Is het mogelijk om wereldvrede te bereiken? etc.

De wetenschap geeft geen antwoord op deze belangrijke vragen die iedereen zichzelf stelt. In plaats daarvan wordt het voor de meeste mensen alleen maar moeilijker om de dingen die de wetenschap ontdekt heeft te kunnen begrijpen. Veel theorieŽn zijn voor normale hard werkende mensen niet te begrijpen en ze hebben daar dus ook geen boodschap aan.

Godsdienst en co. geeft de mensen wel een antwoord op deze vragen en doet dat op een voor normale mensen begrijpbare manier. Natuurlijk is het geloof in "iets" niet zo betrouwbaar als de moderne wetenschap, maar dat betekent niet meteen dat het ook allemaal onzin is. Het geloof geeft mensen ook een extra impuls om zelf over het leven na te denken.

Veel mensen die niet in "iets" geloven zien godsdienst en religie vaak als een middel om andere mensen mee te kunnen onderdrukken. Natuurlijk hebben ze daar geen ongelijk in, maar hetzelfde kan van de wetenschap gezegd worden. De uitvinders van de atoombom hadden liever ook niet gehad dat dit wapen ooit gebruikt zou worden, maar er zijn altijd mensen die proberen misbruik van zulke technologie te maken, net zoals de mensen die misbruik van het geloof proberen te maken.

Wat ik met deze tekst duidelijk wil maken is dat het geloof in "iets" niet automatisch betekent dat de mensen die geloven onwetend zijn of altijd misbruik van dit geloof in "iets" proberen te maken. Veel gelovigen hebben gewoon op school gezeten en hebben gewoon hun natuurkunde en biologie lessen gevolgd en weten dondersgoed dat het universum groot is en dat het leven op aarde door miljoenen jaren van evolutie uitgegroeid is tot wat het nu is.

Zouden wij anders kunnen gaan denken en daarmee kunnen gaan handelen om meer toenadering te zoeken, de koppen bij elkaar steken en samen te werken aan goede oplossingen?

Gezien onze gewelddadige en intolerante houding in het verleden zou het werkelijk een wonder zijn als we als gehele mensheid collectief zouden gaan samenwerken om onze planeet en onze levens te verbeteren. Van ťťn ding ben ik in ieder geval zeker; het zou een stuk makkelijk zijn als we geholpen werden door een God.

#7

Michel

    Michel


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 juli 2005 - 12:56

Okay..... Laat ik het anders verwoorden.

Ik zie in de wereld vele mensen misbruik maken van "het geloof" (omdat god het zo gewild zou hebben e.d). Dit is voor mij goddienst. Ze maken hun eigen regels, dit bedoelde ik met mensenwerk.

Terwijl ik ervan overtuig ben dat de meeste gelovigen wel geloven maar het niet eens zijn met de leiders van hun godsdienst. Ze leven volgens het principe liefde voor je naaste.

#8

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 juli 2005 - 13:58

Okay..... Laat ik het anders verwoorden.

Ik zie in de wereld vele mensen misbruik maken van "het geloof" (omdat god het zo gewild zou hebben e.d). Dit is voor mij goddienst. Ze maken hun eigen regels, dit bedoelde ik met mensenwerk.  

Terwijl ik ervan overtuig ben dat de meeste gelovigen wel geloven maar het niet eens zijn met de leiders van hun godsdienst. Ze leven volgens het principe liefde voor je naaste.


Het principe liefde voor je naaste, heb je toch geen god of iets nodig om je naaste lief te hebben? Ik begrijp wel dat god, geloof, religie, godsdienst een netwerk vormen om het gevoel te verkrijgen, maar zonder dit alles is het ook mogelijk om naasteliefde te hebben en te tonen. Dus dat argument wat men in het algemeen aanneemt klopt in mijn ogen niet. Zou je dan slecht zijn, omdat je niet in een god geloofd en dat je volgens die visie geen naasteliefde kan tonen? Als men er zo over na zal denken, heb ik medelijden met ze.

#9


  • Gast

Geplaatst op 22 juli 2005 - 06:58

Uit eerdere inzendingen mijnerzijds, mag blijken, dat de Godsgedachte in de zin van een geestelijk of fysiek scheppende entiteit in mijn belevingswereld geen rationele plaats heeft.
Ik kies persoonlijk dan ook volmondig voor natuur. In nadere bewoordingen zou ik dan de natuur omschrijven als de zichtbare manifestatie van een in een ver verleden ontstane verstoring in het universum.
Chronologisch zou je het zo weer kunnen geven:
Schijnbaar niets>verstoring>ontstaan licht (foton)>doorgaande verstoring>botsende fotonen>ontstaan van sub-atomaire deeltjes>samenbinding van sub-atomaire deeltjes tot atomen>waterstof>helium etc>oerknal(len)>verstrooiing elementen>vorming sterrenstelsels agv zwaartekracht effecten>vorming planeten>vorming aarde>aarde gasvormig>aarde vloeibaar>aarde afkoelend en korstvormend>ontstaan atmosferen op aarde>vorming van water door chemische binding>meer chemische binding en wisselwerking tussen elementaire deeltjes>ontstaan aminozuren en eiwitreeksen>ontstaan RNA en DNA als voorwaarden voor het tot stand komen van leven>eerste eencellige levensvormen>meercellige levensvormen>verdere evolutie van de levensvormen>ontstaan dieren en planten>ontstaan zoogdieren>ontstaan mensachtigen>ontstaan Homo Sapiens>ontwikkeling taal>ontwikkeling godsgedachte>veel godendom>ontwikkeling schrijfkunst>overgang naar duellistisch danwel monoistische godsgedachte etc.
De ontwikkeling van het zoogdier Homo Sapiens heeft daarbij vanaf ongeveer 50.000 jaar geleden een ongekende versnelling gekend. Niet alleen in kennis, maar ok in absolute aantallen.
Men schat in, dat ongeveer 50.000 jaar terug Homo Sapiens slechts enkele duizenden leden omvatte. In die 50.000 jaar heeft Homo Sapiens de hele bewoonbare aarde weten te breiken. Van enkele duizenden exemplaren is het aantal toegenomen tot miljarden!
Dat dit niet zonder slag of stoot is gebeurd moge duidelijk zijn. Homo Sapiens is geneigd om de natuur (waar hij zelf deel van uit maakt) naar de hand te zetten, te gebruiken en helaas ook te misbruiken.
Als ik goed ben geinformeerd, dan heeft een kwart van de wereldbevolking een goed tot overdadig leven in de zin van middelen, bezittingen en voedingsmiddelen. Driekwart van Homo Sapiens op aarde leeft echter in mindere tot zeer slechte leefomstandigheden.
Met name in het werelddeel Afrika zijn de leefomstandigheden voor Homo Sapiens in sommige gebieden haast onmogelijk en onhoudbaar.
Het valt me op, dat Homo Sapiens om het leed van de getroffenen wat weg te nemen vooral doet aan het oplossen van randverschijnselen in de waan van de dag.
Ongeveer 50 jaar terug zag je wel eens beelden van het feestelijk onthalen en begeleiden van een waterput of punt in Afrika. De mensen waren kennelijk dolblij met dit van levensbelang zijnde gebeuren. Nu, 50 jaat later, zie je dezelfde beelden nog steeds.
Eigenlijk zijn we (de rijkere Homo Sapiens) niet bereid om onze enorme welvaart zodanig met de armere Homo Sapiens te delen, dat het hout snijdt.
We stumperen 50 jaar of langer wat door en willen wel een oplossing als een ander er maar voor betaalt en de ideetjes aangeeft.
De welgestelde groep van Homo Sapiens geeft zijn (soms pas met veel tijd en moeite gepaard gaande verkrijging ervan) geld en middelen kennelijk liever uit aan schijnbaar andere belangrijkere dingen.
Zoals>lekker veel eten>auto>veel vakantie>luieren en niets doen>cultuur en kunst>vervaardigen van wapentuig>luxe>ruimtevaart>godsdienst (lees instandhousing kerken) etc.
Ik denk wel eens, dat als de groep welgestelde leden van de groep Homo Sapiens een substantieel deel van hun geld en overdaad zou besteden aan werkelijke hulp aan arme landen, dan zou de werel uit menselijk oogpunt gezien er waarschijnlijk veel beter uitzien.
Daar heb ik geen geloof voor nodig om dat te bedenken.
Uiteindelijk heeft de hang naar luxe en overdaad de aarde en de mensheid vaak slechts schade gedaan en doet dat nog steeds!

#10

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 juli 2005 - 07:42

Beste LBO,

Dank voor je korte uiteenzetting. Kijkend op de laaste jaren hoe de homo sapiens sapiens zich gedraagt ten opzichte van de ander is in een woord: on-sociaal-egoistisch.

Maar zou god en de natuur niet hetzelfde zijn. Dat ons soort voorstellingen maakt dat god een god is die hen heeft geschapen naar zijn eveneeld en als denkend figuur door het leven gaat. Want in de loop van vele eeuwen heeft onze voorgangers van hetzelfde soort allerlei verhalen verzonnen over god die het voorstaande benadrukken.

De mensheid leidt ernorm van de erfenissen van het juk dat godsdienst heeft veroorzaakt, gecreeerd, jawel door diezelfde mensheid. De mensheid doet zich veel leed aan, en ik acht met voorzichtigheid te melden, dat het tijd mag worden om een andere kijk op deze zaken te verkrijgen. Maar de mensheid dient wel het opgelegde en ingebeelde godsbeeld los te laten. Maar daarover hoop ik later nog over te hebben.

#11


  • Gast

Geplaatst op 22 juli 2005 - 11:22

Beste Alexander,
Ik ben graag bereid om de natuur ook met God aan te duiden. In die naamgeving zie ik het begrip God echter niet als geestelijk of fysieke schepper van het Universum. God als schepper van alles is door de mensen bedacht. In die zin geeft het Godsbegrip vorm aan onbestemde gedachtes als: het waarvandaan, het waarom en waarnaartoe.
Middels het Godsbegrip heeft de mens de antwoorden op dergelijke vragen weten te omzeilen en tastbaar weten te maken. Bij het Godsbegrip hebben we ook de onsterfelijkheid bedacht en een eeuwig voortbestaan in de hemel (of in de hel als je pech hebt).
Afgeleiden ervan zijn reincarnatie, geesten, zielen etc.
Homo Sapiens probeert kennelijk van alles om het Godsbegrip aannemelijk te maken en te houden.
Als ik aan Natuur denk, dan kan ik dat ook God noemen, maar niet in de zin van een bewuste creatie, maar meer als een evolutionair verschijnsel.
Dat alle dingen in de natuur zo ongelooflijk mooi (of lelijk zo men wilt) in elkaar lijken te steken heeft m.i. meer met de kracht van de evolutie in de brede zin van het woord dan met een bewust scheppende kracht te maken.
Kijkend naar de natuur, dan kun je daarop inzoomen tot de kleinste deeltjes in de vorm van atomen of nog verder tot de onderling afhankelijke delen van de atomen.
Daarbij valt op, dat elke deeltje onder normale omstandigheden geneigd is een status quo te handhaven.
Wat je ook kan waarnemen is, dat een atoom eigenlijk bestaat uit energie dragende deeltjes ieder met zijn opmerkelijke eigenschappen.
Eigenlijk is een atoom niets meer dan een samengang van energie, massa en lichtsnelheid in een zelfregulerende onderlinge verhouding.
Als je nog verder kijkt dan zijn de deeltjes niets anders dan positief of negatief spiralerende stukjes energie. Elk met een eigen trillingsfrequentie, kleurwaarde etc.
Je zou de onderlinge deeltjes ook kunnen bestempelen als botsingsfragmenten van een eerdere grootheid, dat zijn oorsprong vindt in het schijnbare niets in het eerst schijnbaar ledige universum.
Dat schijnbare kan ik (nog) niet definieren. Maar denk dan aan zwarte energie, zwarte materie(zwarte gaten) of zelfs zwart licht?
Uiteindelijk geven de scheppingsverhalen blijk van het ontstaan van licht uit de afgronden van het heelal. In die zin zou je dat wel kunnen lezen.
Zichtbaar licht wordt veroorzaakt door fotonen. Mogelijk is het toevallig ontstaan van fotonen de basis van het huiidge heelal.
Fotonen zijn de pakdieren door het overbrengen van energie binnen het heelal. Wellicht moeten we de schepping van de natuur in die richting zoeken?
Dat wetende of denkende lost echt niets op in de zin van de vraagstukken waarvoor Home Sapiens zich geplaatst ziet.
Immers het lijkt er sterk op, dat Homo Sapiens een enorm schip heeft gebouwd, dat alleen door de wal gekeerd kan worden.
Het lijkt er zelfs op, dat het schip te snel vaart om er ongeschonden vanaf te komen.
De voorbeelden waar het mis kan gaan zijn legio.
Te denken valt aan te snelle opwarming van de aarde, ontbossing tgv van veelal slechts luxe zaken, wegnemen van leefgebieden voor de oorspronkelijke bewoners, uitputting van het visbestand in zeeen en oceanen, te snelle stijging van het waterpeil door de snelle opwarming (smelten polen, gletsers etc.)
Je zou in die zin kunnen denken aan grootschalige projecten, die mogelijk de te snelle opwarming van de aarde zou kunnen stoppen.
Tegengaan van ontbossing en uitputting van het visbestand lijkt een absolute must en met een echte wil werkelijk te realiseren.
Een mogelijkheid zou het leefbaar maken van nu onleefbare gebieden in Afrika kunnen zijn. Daarvoor zou je dan bijvoorbeeld middels pomp installaties en buizen een groot deel van het overtollige water in de oceanen naar uitgekozen gebieden kunnen overbrengen.
De aldaar gevormde zee kan dan worden ontzild via andere installaties middels gebruik making van bijvoorbeeld zonnenergie. Het verkregen zoete water kan dan gebruikt worden voor de bevloeiing van aan te brengen bebossing en andere vegetatie etc. Het zoete water kan uiteraard ook ingezet worden als drinkwater voor mens en dier.
Ik denk, dat de mensheid zo'n project in vrij korte tijd kan realiseren vermits de wil er maar is.
Mogelijk kan middels zo'n project de wal nog een flinke tijd afgehouden worden.
Het gaat echter niet vanzelf. Homo Sapiens moet het wel willen en doen.
Dan laat ik het door de Paus nog steeds verworpen condoomgebruik en het als gevolg daarvan nare bijprodukt HIV maar even buiten beschouwing. Over dreigende overbevoking heb ik het dan ook maar niet! Misschien dat andere knappere koppen daar iets over willen zeggen.

#12

Michel

    Michel


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 juli 2005 - 12:07

Beste LBO

De mens heeft een grote behoefte om zijn afkomst te verklaren. Een deel van de mensheid doet dat door een Godsbeeld een andere deel gelooft in de wetenschapelijke hypothese van een oerknal en oersoepen.

Beide ideen zijn door de huidige mens niet op waarheid te toetsen.

Maar de mensheid dient wel het opgelegde en ingebeelde godsbeeld los te laten.

Beste Alexander

Bedoel je hiermee dat als we het geloof uitbannen dan zal het beter gaan met de wereld.

Ook ik zie een groot misbruik van de positie van de godsdienst leiders. Ik vraag me ook af hoe de paus weet wat god wil. En hoe hij weet dat god condooms vervelender vind dan de dood van deze mensen.

Toch denk ik dat het misbruik niet te verwijten is aan het geloof. Het zijn de mensen die door hun subjectieve geloofsargumenten misbruik maken.

Volgens mij zit die eigenschap in heel veel mens en als we het geloof uitbannen dan komt er wel weer iets anders. (Bush zegt dan niet "in naam van god" maar 'in naam van de grote eik voor het witte huis" of "het is wetenschappelijk bewezen" (hier zijn mensen heel gevoelig voor)

Ik word dagelijks bestookt met valse objectieve wetenschap waarbij ik dezelfde misbruik zie als bij de godsdienst leiders. vb. De oliemaatschappijen bepalen hoeveel onze auto's moeten verbruiken vervolgens bevestigen ze dat met "wetenschap".

Het is gewoon jammer dat vele mensen (nog) niet begrijpt dat we de problemen in de wereld niet kunnen oplossen met een egoistische houding.

#13

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 juli 2005 - 12:11

Beste LBO,


Ik ben graag bereid om de natuur ook met God aan te duiden. In die naamgeving zie ik het begrip God echter niet als geestelijk of fysieke schepper van het Universum. God als schepper van alles is door de mensen bedacht. In die zin geeft het Godsbegrip vorm aan onbestemde gedachtes als: het waarvandaan, het waarom en waarnaartoe.


God is en blijft een eeuwige gedachte van de mens. Het is logische gedachtengang van de mens om aan te nemen dat de godsgedachte een zo veel mogelijk dicht bij de mens staat, omdat men tot op heden geen andere oplossing heeft om het ontstaan en bestaan van het geheel te kunnen verklaren. Dit geldt ook ook voor de wetenschap in het algemeen.



Middels het Godsbegrip heeft de mens de antwoorden op dergelijke vragen weten te omzeilen en tastbaar weten te maken. Bij het Godsbegrip hebben we ook de onsterfelijkheid bedacht en een eeuwig voortbestaan in de hemel (of in de hel als je pech hebt).



Die onsterfelijkheid kwam pas in de verlichting van de middeleeuwen tot stand. Waarom: angst voor de dood.

Afgeleiden ervan zijn reincarnatie, geesten, zielen etc.
Homo Sapiens probeert kennelijk van alles om het Godsbegrip aannemelijk te maken en te houden.


Nogal wiedes. Men heeft nog steeds geen echte wijsheden, die kunnen aantonen dat men gelijk heeft. Daarom is het een aanname, dat een eigen leven is gaan leiden.


Als ik aan Natuur denk, dan kan ik dat ook God noemen, maar niet in de zin van een bewuste creatie, maar meer als een evolutionair verschijnsel.


Maar dit zal worden tegen gesproken, omdat men niet kan, wil of in staat is afstand te doen van oeroude gedachten, die generaties lang met de paplepel is ingegeven.


Kijkend naar de natuur, dan kun je daarop inzoomen tot de kleinste deeltjes in de vorm van atomen of nog verder tot de onderling afhankelijke delen van de atomen.


Daar heb jij een goed punt, dat ik nog niet goed kan plaatsen. Want hoe meer je de deeltjes gaat splitsen en dat elke deeltje een tegenpool heeft of bezit gaat het duizelen. Want om het te kunnen meten, ontdekken, is momenteel een onmogelijke taak en zaak voor de wetenschap. Want het gaat veel dieper dan men wel denkt. Waarom ik dit schrijf is omdat ik een vermoeden heb, zonder met wetenschappelijke bewijzen te komen, dat dit weleens een verhaal en toekomstige kennis en wijsheid kan betekenen. En daar heb ik de grens van verstandelijk inzichtelijk vermogen bereikt.

Eigenlijk is een atoom niets meer dan een samengang van energie, massa en lichtsnelheid in een zelfregulerende onderlinge verhouding.


Zover was ik ook gekomen. Maar hoe ontstaat energie, massa en lichtsnelheid?


Als je nog verder kijkt dan zijn de deeltjes niets anders dan positief of negatief spiralerende stukjes energie.


HMM, waarom is dat zo?

Elk met een eigen trillingsfrequentie, kleurwaarde etc.  
Je zou de onderlinge deeltjes ook kunnen bestempelen als botsingsfragmenten van een eerdere grootheid, dat zijn oorsprong vindt in het schijnbare niets in het eerst schijnbaar ledige universum.
Dat schijnbare kan ik (nog) niet definieren. Maar denk dan aan zwarte energie, zwarte materie(zwarte gaten) of zelfs zwart licht?


Dit is een nieuwe wetenschap, die maar net is begonnen. Logisch dat je het nog niet kan definieren.

Uiteindelijk geven de scheppingsverhalen blijk van het ontstaan van licht uit de afgronden van het heelal. In die zin zou je dat wel kunnen lezen.


In het Genesis verhaal is er sprake van "in den beginne was er niets, geen donker, een licht".

Wat was er dan wel????????

Zichtbaar licht wordt veroorzaakt door fotonen. Mogelijk is het toevallig ontstaan van fotonen de basis van het huiidge heelal.



Toevallig zou ik het niet willen noemen, want er is iets vooraf gegaan. Wat? Daar tast iedereen wellicht wel in het duister.


Dat wetende of denkende lost echt niets op in de zin van de vraagstukken waarvoor Home Sapiens zich geplaatst ziet.


En toch houdt men zich bezig met deze vragen.


Je zou in die zin kunnen denken aan grootschalige projecten, die mogelijk de te snelle opwarming van de aarde zou kunnen stoppen.

Dat zijn de gevolgen van de menselijke vernietigingsdrang om zich zelf omhoog te werken van prooi naar jager. En, dat is de mensheid duur komen te staan.

#14


  • Gast

Geplaatst op 22 juli 2005 - 16:31

Beste Alexander,

Als ik het goed begrijp, dan gaat jouw begrip over het ontstaan van energie (foton) uit het schijnbare niets ook niet verder dan mijn visie.
Althans er bestaan wel wat ideetjes op dat gebied en ik heb ook wel een mening maar alles dan op basis van wankele theorietjes.
Persoonlijk zou ik het leuk en nuttig vinden, als anderen hierop even het voortouw nemen.
Mogelijk kunnen we al discussierend verder komen tot een redelijk sluitende aanname/theorie.
Ik denk, dat we zodoende zonder kennis te hebben op het nivo van bijvoorbeeld Einstein. Newton, Planck etc. aardig op weg kunnen raken.

#15

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 juli 2005 - 17:29

Beste Alexander,

Als ik het goed begrijp, dan gaat jouw begrip over het ontstaan van energie (foton) uit het schijnbare niets ook niet verder dan mijn visie.
Althans er bestaan wel wat ideetjes op dat gebied en ik heb ook wel een mening maar alles dan op basis van wankele theorietjes.
Persoonlijk zou ik het leuk en nuttig vinden, als anderen hierop even het voortouw nemen.
Mogelijk kunnen we al discussierend verder komen tot een redelijk sluitende aanname/theorie.
Ik denk, dat we zodoende zonder kennis te hebben op het nivo van bijvoorbeeld Einstein. Newton, Planck etc. aardig op weg kunnen raken.


Ik vind dat prima.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures