Springen naar inhoud

Hemelreflectie; (III): leven vs dood


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 juli 2005 - 10:50

Als we leven, zijn we bang voor de dood, en als we dood zijn, hoeven we niet meer bang te zijn. (Alexander Hartmans).


In dit 3de deel, uit de serie "Hemelreflectie" wil ik het duidelijk hebben over leven vs dood.

(1) Wat is leven, wat houdt het in, wat kunnen we er mee en wat is het nut ervan?

(2) Wat is dood, is het echte einde, zijn er overtuigende wetenschappelijke bewijzen dat er leven is na de dood, of is het een fabel om de angstige mens te vrijwaren van angst, d.m.v. te geloven in een god en een paradijs.

Mijn visie is dat ik het leven nutteloos vind, dat je hier alleen bent om je voort te planten, ter in standhouding van het soort. Je eet en drink om in leven te blijven, voor wat, ook weer om het soort te beschermen tegen de dood, zoals het deelnemen als soldaat die als veevoer gedumpt wordt op het slagveld, of als mensenrechtenactivist om te pleiten voor mensenrechten, omdat de mens zo belangrijk is.

De vragen die ik heb: Waarom dient leven leven in leven te houden, wat is het geheim wat leven is? Deze vraag is mede van toepassing op de dood.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Sado

    Sado


  • >100 berichten
  • 126 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 juli 2005 - 16:41

Enkele passages uit mijn 'dagboek':



Nutteloos - Waarom nutteloos? Zijn niet alle dingen die vergaan nutteloos? Zorgt de impermanentie der
dingen er niet voor dat niets iets waard is? Uiteindelijk komen en gaan alle dingen, en de personen die
onder de indruk zijn van het gaan der dingen komen en gaan uiteindelijk ook weer. Is onder deze
omstandigheden vooruitgang nu werkelijk mogelijk?

Het leven - Aangezien de nutteloosheid van de dingen makkelijk is te begrijpen, is het ook makkelijk om te
begrijpen dat het enige wat wij te doen hebben in ons leven het leren omgaan met het feit dat we leven. Echter,
het paradoxale is dat wij meer moeten leren omgaan met het feit dat we sterven, dan met het feit dat we
leven. 'Waarom leven we?' is eigenlijk niet eens hetgeen wat we werkelijk willen weten; het is slechts
een manier om de werkelijk vraag te maskeren: 'Waarom sterven we?'. Deze vraag komt voort uit het
feit dat iedereen van ons als het ware verliefd is op zichzelf, op zijn ego. Het is alles waarvan we zeker
weten dat het bestaat - wie zou zich nu niet vastklampen aan de enige werkelijke relatie die we hebben?
Een verstoring van deze relatie heeft dan ook gevolgen voor de vraagstelling, die hierdoor verandert naar:
'Waarom leven we nog verder?'

Nihilisme - Uiteindelijk komt de wijze vanzelf uit op de gedachte die de kracht heeft iemand volledig te
doen transformeren - het nihilisme. Het besef dat men op een dag zal sterven is voor velen een onbegrijpbaar
iets, ze denken alleen maar aan de negatieve effecten die de dood op hun zal hebben, en bekijken de dood
helaas maar zelden vanuit een positief standpunt. Is het niet zo dat het feit dat we op een dag dood zullen gaan
juist ons zou moeten bevrijden van onze ketenen? We hebben werkelijk niets te verliezen, omdat we niets
hebben! Alleen een dwaas denkt dat hij werkelijk heeft - een wijs persoon begrijpt hoe fragiel de dingen zijn
en hoe makkelijk ze vergaan. Maar dit brengt ook het probleem van de moraliteit met zich mee - als men
niets heeft om te verliezen, want weerhoud men er dan van een misdaad te plegen? Het geloof is natuurlijk het
ultieme wapen tegen de realisatie dat men niets heeft om te verliezen; men leeft ineens voor een volgend
leven, en als men zich in dit leven niet gedraagt, zal men dit in zijn volgend leven merken. Maar als het enige
wat je in dit leven kunt doen het leven voor het volgend leven is, betekent dit dan niet dat geloof de puurste
vorm van het nihilisme belichaamd?

#3

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 juli 2005 - 07:17

Enkele passages uit mijn 'dagboek':



Nutteloos - Waarom nutteloos? Zijn niet alle dingen die vergaan nutteloos? Zorgt de impermanentie der  
dingen er niet voor dat niets iets waard is? Uiteindelijk komen en gaan alle dingen, en de personen die
onder de indruk zijn van het gaan der dingen komen en gaan uiteindelijk ook weer. Is onder deze  
omstandigheden vooruitgang nu werkelijk mogelijk?  

Het leven - Aangezien de nutteloosheid van de dingen makkelijk is te begrijpen, is het ook makkelijk om te
begrijpen dat het enige wat wij te doen hebben in ons leven het leren omgaan met het feit dat we leven. Echter,
het paradoxale is dat wij meer moeten leren omgaan met het feit dat we sterven, dan met het feit dat we
leven. 'Waarom leven we?' is eigenlijk niet eens hetgeen wat we werkelijk willen weten; het is slechts
een manier om de werkelijk vraag te maskeren: 'Waarom sterven we?'. Deze vraag komt voort uit het
feit dat iedereen van ons als het ware verliefd is op zichzelf, op zijn ego. Het is alles waarvan we zeker
weten dat het bestaat - wie zou zich nu niet vastklampen aan de enige werkelijke relatie die we hebben?
Een verstoring van deze relatie heeft dan ook gevolgen voor de vraagstelling, die hierdoor verandert naar:  
'Waarom leven we nog verder?'

Nihilisme - Uiteindelijk komt de wijze vanzelf uit op de gedachte die de kracht heeft iemand volledig te
doen transformeren - het nihilisme. Het besef dat men op een dag zal sterven is voor velen een onbegrijpbaar
iets, ze denken alleen maar aan de negatieve effecten die de dood op hun zal hebben, en bekijken de dood
helaas maar zelden vanuit een positief standpunt. Is het niet zo dat het feit dat we op een dag dood zullen gaan
juist ons zou moeten bevrijden van onze ketenen? We hebben werkelijk niets te verliezen, omdat we niets
hebben! Alleen een dwaas denkt dat hij werkelijk heeft - een wijs persoon begrijpt hoe fragiel de dingen zijn
en hoe makkelijk ze vergaan. Maar dit brengt ook het probleem van de moraliteit met zich mee - als men  
niets heeft om te verliezen, want weerhoud men er dan van een misdaad te plegen? Het geloof is natuurlijk het
ultieme wapen tegen de realisatie dat men niets heeft om te verliezen; men leeft ineens voor een volgend  
leven, en als men zich in dit leven niet gedraagt, zal men dit in zijn volgend leven merken. Maar als het enige
wat je in dit leven kunt doen het leven voor het volgend leven is, betekent dit dan niet dat geloof de puurste
vorm van het nihilisme belichaamd?



Beste Sado,

Wat heb jij nog meer in petto?

#4

Sado

    Sado


  • >100 berichten
  • 126 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 juli 2005 - 07:55

Ik heb misschien meer in petto als er eerst kritiek word geleverd op bovenste lap tekst. Dit is uiteindelijk een discussie, en geen thee-uurtje. :shock:

#5

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 juli 2005 - 10:50

[quote="Sado"]Enkele passages uit mijn 'dagboek':



[quote]Nutteloos - Waarom nutteloos? Zijn niet alle dingen die vergaan nutteloos? Zorgt de impermanentie der
dingen er niet voor dat niets iets waard is? Uiteindelijk komen en gaan alle dingen, en de personen die onder de indruk zijn van het gaan der dingen komen en gaan uiteindelijk ook weer. Is onder deze omstandigheden vooruitgang nu werkelijk mogelijk? [/quote]

De vraag hoe je met die nutteloosheid omgaat. Je kan het accepteren zoals het is of je tracht de wereld zo te vormen dat iedereen profijt ermee kan hebben. Maar als de wereld zo is veranderd en verziekt, heeft die nutteloosheid wel zin?


[quote]Het leven - Aangezien de nutteloosheid van de dingen makkelijk is te begrijpen, is het ook makkelijk om te
begrijpen dat het enige wat wij te doen hebben in ons leven het leren omgaan met het feit dat we leven. Echter,
het paradoxale is dat wij meer moeten leren omgaan met het feit dat we sterven, dan met het feit dat we
leven. 'Waarom leven we?' is eigenlijk niet eens hetgeen wat we werkelijk willen weten; het is slechts
een manier om de werkelijk vraag te maskeren: 'Waarom sterven we?'. Deze vraag komt voort uit het
feit dat iedereen van ons als het ware verliefd is op zichzelf, op zijn ego. Het is alles waarvan we zeker
weten dat het bestaat - wie zou zich nu niet vastklampen aan de enige werkelijke relatie die we hebben?
Een verstoring van deze relatie heeft dan ook gevolgen voor de vraagstelling, die hierdoor verandert naar:
'Waarom leven we nog verder?'[/quote]

Waarom zouden we het soort in stand houden, terwijl het soort onze eigen ondergang betekent. De mens als een virus, net als onkruit, wat maar niet wil vergaan. Alles wat wij als soort inbeelden, kan slechts een opvulling van onze innerlijke leegte betekenen, omdat het eenmaal zo is. Alle soorten zoeken elkaar op, omdat we niet zonder elkaar kunnen. We maken gebruik van elkaar, en ook misbruik van elkaar. Waarom: moeder natuur heeft dat zo geregeld, omdat we dienen te overleven. Het echte waarom er leven is weten we niet.


[quote]Nihilisme - Uiteindelijk komt de wijze vanzelf uit op de gedachte die de kracht heeft iemand volledig te
doen transformeren - het nihilisme. Het besef dat men op een dag zal sterven is voor velen een onbegrijpbaar
iets, ze denken alleen maar aan de negatieve effecten die de dood op hun zal hebben, en bekijken de dood
helaas maar zelden vanuit een positief standpunt. Is het niet zo dat het feit dat we op een dag dood zullen gaan
juist ons zou moeten bevrijden van onze ketenen? We hebben werkelijk niets te verliezen, omdat we niets
hebben! Alleen een dwaas denkt dat hij werkelijk heeft - een wijs persoon begrijpt hoe fragiel de dingen zijn
en hoe makkelijk ze vergaan. Maar dit brengt ook het probleem van de moraliteit met zich mee - als men
niets heeft om te verliezen, want weerhoud men er dan van een misdaad te plegen? Het geloof is natuurlijk het
ultieme wapen tegen de realisatie dat men niets heeft om te verliezen; men leeft ineens voor een volgend
leven, en als men zich in dit leven niet gedraagt, zal men dit in zijn volgend leven merken. Maar als het enige
wat je in dit leven kunt doen het leven voor het volgend leven is, betekent dit dan niet dat geloof de puurste
vorm van het nihilisme belichaamd?[/quote]

Wat is vrijheid? Hoe kunnen we ons vrij voelen, zonder de ander voor de voeten te stoten. Vrijheid is een illusie, verpakt in een doosje met kadopapier en vastgemaakt met plakand en sierlintentjes. Het ziet er mooi uit, maar de inhoud heeft geen waarden. Een spreekwoord luidt: zo vrij zijn als een vogel of vogelvrij zijn. Maar is de vogel wel vrij? Het moet zoeken naar voedsel voor zichzelf en jonkies. Wat is het nut ervan. Echte vrijheid werkt niet in de praktijk, maar je moet geen dwaas zijn, om niet door de regeltjes heen te lezen, want elke poging die je onderneem om toch tussen de regeltjes heen te lezen kan een bepaalde vrijheid creeeren.

#6

dekale

    dekale


  • >25 berichten
  • 91 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juli 2005 - 03:17

Het leven heeft geen zin.

Er wordt niets mee gedient.

Als er geen leven zou zijn, is er bij wijze van spreke geen haan die er naar kraait.


En toch heb ik het naar mijn zin.

#7

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juli 2005 - 09:01

Beste dekale,


En toch heb ik het naar mijn zin.

Waarom heb jij het naar je zin, als alles geen zin (zou) (hebben) heeft?

#8

Sado

    Sado


  • >100 berichten
  • 126 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juli 2005 - 16:46

De vraag hoe je met die nutteloosheid omgaat. Je kan het accepteren zoals het is of je tracht de wereld zo te vormen dat iedereen profijt ermee kan hebben. Maar als de wereld zo is veranderd en verziekt, heeft die nutteloosheid wel zin?


Ik quote de tao te tjing, hoofdstuk 75:

Als heersers belastinggeld verkwisten,
dan krijgt het volk honger.

Als heersers regels uitvaardigen uit eigenbelang
dan worden de mensen opstandig.

Als heersers mensen laten sterven voor hun eigen glorie
dan worden mensen onverschillig over het leven

Als de mensen niets hebben om voor te leven,
dan waarderen ze het leven ook niet.

Waarom zouden we het soort in stand houden, terwijl het soort onze eigen ondergang betekent. De mens als een virus, net als onkruit, wat maar niet wil vergaan. Alles wat wij als soort inbeelden, kan slechts een opvulling van onze innerlijke leegte betekenen, omdat het eenmaal zo is. Alle soorten zoeken elkaar op, omdat we niet zonder elkaar kunnen. We maken gebruik van elkaar, en ook misbruik van elkaar. Waarom: moeder natuur heeft dat zo geregeld, omdat we dienen te overleven. Het echte waarom er leven is weten we niet.


Helaas weten wij dit niet, nee. Maar aan het einde van de dag hebben we toch weer een dag toegevoegd aan ons leven... Maar uiteindelijk is het zo dat het dierlijke in ons sterker is dan het menselijke in ons: de logica is niet sterker dan het instinct. Quote uit mijn 'dagboek':

Het denken - Het was een zwarte dag in de geschiedenis van de mensheid toen deze begon te denken dat
het 'denkende' deel van het brein, de 'neocortex', de dictatuur over het lichaam heeft. Iedereen die niet in
ontkenning leeft zou logischerwijs moeten erkennen dat het nog altijd het dierlijke in ons is dat de absolute
macht over ons heeft, waardoor het denken niets anders is dan nutteloze zelfreflectie. Het denken dient dan
ook maar tot één doel - het kennen van zichzelf. Hiermee word het kennen zowel het doel als het middel.
Echter, werkelijke invloed zal het nooit kunnen hebben op ons gedrag - het gedrag word voornamelijk
geschapen door ervaringen, niet door gedachten. Zonder ervaringen zijn gedachten niets waard - tijdens de
overgang van idee naar de realiteit gaat er teveel verloren als er niet genoeg ervaring is om dit verlies tegen
te gaan. Is het niet zo dat alle gedachten voort komen uit ervaringen?

Wat is vrijheid? Hoe kunnen we ons vrij voelen, zonder de ander voor de voeten te stoten. Vrijheid is een illusie, verpakt in een doosje met kadopapier en vastgemaakt met plakand en sierlintentjes. Het ziet er mooi uit, maar de inhoud heeft geen waarden. Een spreekwoord luidt: zo vrij zijn als een vogel of vogelvrij zijn. Maar is de vogel wel vrij? Het moet zoeken naar voedsel voor zichzelf en jonkies. Wat is het nut ervan. Echte vrijheid werkt niet in de praktijk, maar je moet geen dwaas zijn, om niet door de regeltjes heen te lezen, want elke poging die je onderneem om toch tussen de regeltjes heen te lezen kan een bepaalde vrijheid creeeren.


Ik begrijp de relevante met het nihilisme niet... Misschien kan je dit nog nader toelichten?

#9

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juli 2005 - 17:51

Beste Sado,

Helaas weten wij dit niet, nee. Maar aan het einde van de dag hebben we toch weer een dag toegevoegd aan ons leven... Maar uiteindelijk is het zo dat het dierlijke in ons sterker is dan het menselijke in ons: de logica is niet sterker dan het instinct. Quote uit mijn 'dagboek':


Maar hoe kan je dan de kunst van het redeneren verkaren wat instincten zijn?

Het denken dient dan ook maar tot één doel - het kennen van zichzelf. Hiermee word het kennen zowel het doel als het middel.  
Echter, werkelijke invloed zal het nooit kunnen hebben op ons gedrag het gedrag word voornamelijk geschapen door ervaringen, niet door gedachten. Zonder ervaringen zijn gedachten niets waard - tijdens de
overgang van idee naar de realiteit gaat er teveel verloren als er niet genoeg ervaring is om dit verlies tegen
te gaan. Is het niet zo dat alle gedachten voort komen uit ervaringen?


Ervaringen zijn volgens mij zeker een bron van alle gedachten, hmmmm, doch worden ervaringen geschappen door zintuigelijke waarnemingen, want hoe kan je dan dingen herhinneren en opslaan in het geheugen. De vraag herhaad zich: wat is het geheugen. De 14e Dallai Lama heeft eens gezegd. Al het mooie van de mens is het brein, mits we het de goede kant laten opwerken. De ervaring leert ook, als je niets leert van de fouten kun je ook niet toevoegen aan je eigen bestaan, dus je geest is nutteloos.


Ik begrijp de relevante met het nihilisme niet... Misschien kan je dit nog nader toelichten?



Wat ik hiermee wil zeggen is dat alle waarheden illusies zijn, waarvan we vergeten zijn dat ze het zijn. Stel dat al onze ervaringen een illusie is, maar wij denken van wel. Je kan vrij zijn, maar echt vrij ben je niet, pas als je dood bent, dan pas ben je vrij. Friederich Nietzsche (1844-1900) pleitte voor meer individualisme in plaats van voor kuddegeest, zoals we nu momenteel aan de lijve ondervinden.

Wat ik jammer vind, dat het filosofische nihilisme weinig aan bod komt. Creatief filosoof Jan Vis richtte aan aantal relevante artikelen over het nihilisme. Ik neem aan dat jij met het nihilisme een aardige visie heb gekregen, terwijl ik nihilisme sinds kort in mijn geest laat doordringen, of ik ook iets er aan zou hebben is een vraag die ik nog niet kan beantwoorden, dus ben ik benieuwd wat nihilisme voor invulling en/of aanvulling op jouw leven heeft.

#10

Sado

    Sado


  • >100 berichten
  • 126 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juli 2005 - 19:02

Maar hoe kan je dan de kunst van het redeneren verkaren wat instincten zijn?


Ik begrijp je vraag niet, sorry...

Ervaringen zijn volgens mij zeker een bron van alle gedachten, hmmmm, doch worden ervaringen geschappen door zintuigelijke waarnemingen, want hoe kan je dan dingen herhinneren en opslaan in het geheugen. De vraag herhaad zich: wat is het geheugen. De 14e Dallai Lama heeft eens gezegd. Al het mooie van de mens is het brein, mits we het de goede kant laten opwerken. De ervaring leert ook, als je niets leert van de fouten kun je ook niet toevoegen aan je eigen bestaan, dus je geest is nutteloos.


Het geheugen is en blijft uiteindelijke een tijdelijk iets - het zal een dezer dagen met ons ten onder gaan. Tot die tijd is het simpelweg hetgeen wat ons vaak kwelt: hoe vaak is het niet zo dat we terugdenken en dan fantaseren over hoe het zou zijn geweest als we dit of dat anders hadden gedaan... Uiteindelijk kom je dus slechts uit op zelfreflectie, eindeloze zelfreflectie, tot men hier zo moe van word, dat men blij is met de dood...

Wat ik hiermee wil zeggen is dat alle waarheden illusies zijn, waarvan we vergeten zijn dat ze het zijn. Stel dat al onze ervaringen een illusie is, maar wij denken van wel. Je kan vrij zijn, maar echt vrij ben je niet, pas als je dood bent, dan pas ben je vrij. Friederich Nietzsche (1844-1900) pleitte voor meer individualisme in plaats van voor kuddegeest, zoals we nu momenteel aan de lijve ondervinden.


Ik denk niet dat het huidige individualisme werkelijk individualisme is - Als iedereen een individu is, is er weer een kudde gevormd, namelijk de kudde van individualisten. Het huidige individualisme komt alleen maar zo sterk naar voren dankzij de media cultuur waarin we leven - we denken dat we individuen zijn, maar in de werkelijkheid zijn we slechts sociale klonen van elkander: en de cultuur industrie plukt hier hun geld vandaan. Een brede doelgroep heeft altijd zijn voordelen, vooral als de kudde denkt dat dit hun zal bevrijden en zal ophemelen naar de heerlijkheid van het individu zijn! Het tegenovergestelde is waar: Nietzsche's afschuw voor het slavenmoraal zou ook dezer dagen nog steeds terecht zijn geweest.

Wat ik jammer vind, dat het filosofische nihilisme weinig aan bod komt. Creatief filosoof Jan Vis richtte aan aantal relevante artikelen over het nihilisme. Ik neem aan dat jij met het nihilisme een aardige visie heb gekregen, terwijl ik nihilisme sinds kort in mijn geest laat doordringen, of ik ook iets er aan zou hebben is een vraag die ik nog niet kan beantwoorden, dus ben ik benieuwd wat nihilisme voor invulling en/of aanvulling op jouw leven heeft.


Ach, het Nihilisme is slechts een manier om tegen het leven aan te kijken. In feite ben je al Nihilist als je alleen al de potentie hebt om dit te zijn: alle mensen zijn in een zekere mate nihilist. Want allemaal weten we dat alleen de dood op ons wacht. Het nihilisme heeft er bij mij voor gezorgd dat ik niet meer vasthoud aan alles wat vergaat... Zoals Epiktetos het al zei, moeten we ons realiseren dat alles wat we krijgen slechts een lening is van de planeet - uiteindelijk zal ook alles weer terugkeren tot de planeet. De dingen komen en gaan niet, zoals vaak word gezegd, zo gaan alleen maar - ze passeren ons de hele tijd, en af en toe doe je een grijp naar zo'n ding omdat je het herkent als 'kans'. Het is belangrijk om te realiseren dat zodra je dit ding 'hebt' het niet werkelijk van jouw is - het zal blijven bewegen, het zal je blijven passeren, totdat het uiteindelijk weer buiten je bereik ligt en je het feitelijk verloren bent. Dit geld voor alles - niet alleen voor materialistische zaken... Ook voor mensen om je heen, familieleden, en dergelijke...

Het Nihilisme is de nieuwe belichaming van het Stoicijnse gedachtengoed waarvan de geest al 2500 jaar ronddoolt!

#11

Boaz

    Boaz


  • >250 berichten
  • 717 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 juli 2005 - 07:49

Nutteloos
Als je leven nutteloos is, heeft het geen zin om te leven. Dus kun je beter van de brug af springen zodat de nutteloosheid ophoudt te bestaan. Maar het is nutteloos om dat te doen, want ook hier is niets of niemand bij gebaat of ook maar het minst van onder de indruk. Het is dus minstens zo nutteloos als leven. Als het niet uitmaakt, kun je in ieder geval bekijken of er ergens nog een zin is om te leven. Daarmee is je leven niet meer geheel zinloos, want je zoekt naar een zin. Hoe nutteloos dat ook lijkt, want zelfs als je een antwoord op je vraag kunt vinden, heeft waarschijnlijk nog niemand er wat aan. Maar dan is er niets verloren, want het was op voorhand toch al nutteloos. Maar misschien hebben anderen er wel wat aan of is het antwoord veel verdergaand dan je ooit kon vermoeden. En daarmee wordt de nutteloosheid dan in 1 klap weggevaagd.

Het leven
Inderdaad zijn veel mensen bang om te sterven. Als er nou iets is waar je niet bang voor zou hoeven zijn is dat het wel. Tenzij je in de 'grote afrekening' geloofd. Dan heb je reden om bang te zijn, afhankelijk van je leventje natuurlijk. En daar zal veel angst voor de dood ontstaan zijn. Het lijkt me sterk dat mensen verliefd zijn op hun ego, die angst is gegroeid op andere gronden. Een religieuze bijvoorbeeld. In elke religie is een stok achter een deur te vinden die pleit voor een netjes leven. Sado, je zegt dat de dood de enige zekerheid is die we hebben, ik zou durven stellen dat zelfs dat niet zeker is. We weten slechts zeker dat iedereen op een dag om zal vallen. Het hart doet het niet meer en alle fysieke kenmerken van dat wat wij dood noemen, zijn aanwezig. Maar we weten nu eenmaal niet 100% zeker dat het daarna ook echt ophoudt. Dat lijkt waarschijnlijk, maar daarmee is alles gezegd.

Waarom leven we nog verder? We hebben een instinct dat er alles aan zal doen om jou te laten leven. Als je besluit eruit te stappen, dan zal bij veel mensen in de laatste paar seconden een besef doorkomen dat ze niet dood willen. Afhankelijk van je gekozen poging is er dan geen weg meer terug, maar voor veel wel en die kiezen die weg. Blijkbaar is het leven meer waard dan we zo kunnen beredeneren. Ook met het oog op 'de nutteloosheid' zoals ik hierboven beschrijf.

Nihilisme
Interessant uitgangspunt, ik heb er verder geen mening over.

Het denken
Het denken is in mijn ogen een secundair systeem, dat kan sturen maar ook vaak gestuurd wordt. Het primaire systeem is je gevoel/intuitie/instinct. Geef het beestje maar een naam. Zeker als de nood hoog is, is denken wel het laatste wat je wilt. Er moet gehandeld worden en snel. Ik ben het dus met je gedachten eens wat betreft het dierlijke in onszelf. Desalniettemin, bepalen gedachten soms wel je gedrag. Hoe vaak word je vaak wel niet op het verkeerde been gezet door je gedachten. Je handelen komt dan voort uit allerlei verkeerde interpretaties. Met je gedachten/denken kun je ook bepaald gedrag uitbannen. Als iedereen maar gehoor zou geven aan zijn primaire impulsen krijgen we een interessante wereld. Dus het denken is wel meer waard dan we zo vermoeden.

#12

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 juli 2005 - 09:20

Beste Sado,


Ik begrijp je vraag niet, sorry...


Hoe kan je het beste verklaren met diepgang, dus de redenen waarom instincten bestaan, de kunst is hoe leg je het aan de simpele mens, totdat hij of zij het ook begrijpt?

Het geheugen is en blijft uiteindelijke een tijdelijk iets - het zal een dezer dagen met ons ten onder gaan. Tot die tijd is het simpelweg hetgeen wat ons vaak kwelt: hoe vaak is het niet zo dat we terugdenken en dan fantaseren over hoe het zou zijn geweest als we dit of dat anders hadden gedaan... Uiteindelijk kom je dus slechts uit op zelfreflectie, eindeloze zelfreflectie, tot men hier zo moe van word, dat men blij is met de dood...


De kwelling, doorvoor zijn wij, als drager van het geheugen verantwoordelijk voor. Ik snap best dat mensen zeggen: ik heb wel iets belangrijkers te doen, terwijl ze niets te doen hebben, en liegen omdat ze het niet aan kunnen, of juist niet snappen, en/of niet geinteresseert zijn.

Zelfrefectie, interessant. Mensen kunnen zeggen wat je er met je aan de hand is, maar we zijn onze eigen psycholoog in persona. Jezelf analyseren is een geweldige reis naar jezelf. Soms had ik het verlangen om dood te gaan, maar nu ik nog leef wil ik wel een tijdje doorgaan, omdat ik nog zo veel te doen heb. Mijn doelen heb ik duidelijk gesteld. Ik heb mijn beperkingen, maar het schrijven van een script voor een tv-programma, het houden van lezingen, het opzetten van een gezonde discussiegroep, schrijven, studeren en kennis uitdragen. Hoogmoed, nee, een actieve gedrevenheid om de mensheid te veranderen in positieve zin.

Ik denk niet dat het huidige individualisme werkelijk individualisme is - Als iedereen een individu is, is er weer een kudde gevormd, namelijk de kudde van individualisten. Het huidige individualisme komt alleen maar zo sterk naar voren dankzij de media cultuur waarin we leven - we denken dat we individuen zijn, maar in de werkelijkheid zijn we slechts sociale klonen van elkander: en de cultuur industrie plukt hier hun geld vandaan. Een brede doelgroep heeft altijd zijn voordelen, vooral als de kudde denkt dat dit hun zal bevrijden en zal ophemelen naar de heerlijkheid van het individu zijn! Het tegenovergestelde is waar: Nietzsche's afschuw voor het slavenmoraal zou ook dezer dagen nog steeds terecht zijn geweest.



Ha, ha, ha, prachtig beste Sado. Kippen zonder koppen die hun kop in het zand steken, en net alsof hun neuzen bloeden. Gekke Henkie spelen is de rol die het beste bij hun past. De totale geestelijke gekte veroorzaakt door een kleine groep is de meerderheid die verandert in robots (blip blip blip). Als voorbeeld wil ik geven. Neems eens de persoon Jezus. Hij spreekt en kweekt voldoende volgelingen om later uit te groeien tot een godsdienst, die als een olievlek de wereld vervuild. Wat ik hiermee wil zeggen is: de mens is zeer beinvloedbaar door wat en ander te melden heeft, het maakt hier niet uit of er sprake is van waarheid of niet, het gaat om de boodschap. Hitler had ook een boodschap, want een man sprak en 60 miljoen armen gingen de lucht in.

Ik denk, dus ik ben, maar wie en ik, als ik niet onafhangelijk kan of mag denken, omdat de meerderheid, je werkgever een ernstig beroep op je doet of doen. Waar is de individuele vrijheid? Ik voel me een vogel en vrij zal ik niet zijn.

Ach, het Nihilisme is slechts een manier om tegen het leven aan te kijken. In feite ben je al Nihilist als je alleen al de potentie hebt om dit te zijn: alle mensen zijn in een zekere mate nihilist. Want allemaal weten we dat alleen de dood op ons wacht.


Dat is onvermijdelijk, toch weten de doden niet dat ze dood zijn mijn beste.

Het nihilisme heeft er bij mij voor gezorgd dat ik niet meer vasthoud aan alles wat vergaat... Zoals Epiktetos het al zei, moeten we ons realiseren dat alles wat we krijgen slechts een lening is van de planeet - uiteindelijk zal ook alles weer terugkeren tot de planeet. De dingen komen en gaan niet, zoals vaak word gezegd, zo gaan alleen maar - ze passeren ons de hele tijd, en af en toe doe je een grijp naar zo'n ding omdat je het herkent als 'kans'. Het is belangrijk om te realiseren dat zodra je dit ding 'hebt' het niet werkelijk van jouw is - het zal blijven bewegen, het zal je blijven passeren, totdat het uiteindelijk weer buiten je bereik ligt en je het feitelijk verloren bent. Dit geld voor alles - niet alleen voor materialistische zaken... Ook voor mensen om je heen, familieleden, en dergelijke...


Het is slecht worden en slechts vergaan (1948) (Johannes. Hartmans (1898-1948).

#13

Sado

    Sado


  • >100 berichten
  • 126 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 juli 2005 - 15:35

Nutteloos  
Als je leven nutteloos is, heeft het geen zin om te leven...  ...En daarmee wordt de nutteloosheid dan in 1 klap weggevaagd.


Zoals je later in je post zegt, waar ik het zeker heel erg mee eens ben, is dat mensen een drang hebben te blijven leven, hoe erg de levensstandaard soms ook is. Uiteindelijk zijn de mensen die zelfmoord plegen het moedigst: ze nemen het hef immers volledig in eigen handen en verslaan de natuur in haar eigen spelletje. Helaas ben ik niet echt iemand die de esthetica aanhangt: voor mij is een hamburger eten bij mcdonalds net zo esthetisch als de liefde; je staat in de rij met watertanden, maakt blij je bestelling aan de kassa, geniet met volle tuigen van de hamburger, waarna je een hele rare nasmaak er aan overhoud. Dit is net zo met het leven. Ik kan niet geloven dat wij hier zijn met een bepaald doel - ik zou hier alleen in kunnen geloven als er genoeg bewijs voor zou zijn, ik weet het, ik ben nu eenmaal een empiricist... Ik ben het gevaarlijk resultaat wat je krijgt als je een Nihilist, Materialist en Peak Oil Neuroot bijelkaar gooit...

Het leven  
Inderdaad zijn veel mensen bang om te sterven... ...Dat lijkt waarschijnlijk, maar daarmee is alles gezegd.


Ik blijf mijn ego liefhebben. Ik kan me niet indenken dat er iemand zou zijn die het fijn vind om te sterven. Voor mij is angst voor de dood een natuurlijk iets - je probeert het je hele leven te ontwijken. Dit is instinctief vastgelegd, lijkt het wel. Ik ben nu niet echt iemand die snel bang is, dit is het niet... Emoties uitschakelen is mijn dagelijkste bezigheid, maar angst voor de dood is een die me blijft achtervolgen. Waarschijnlijk komt dit omdat ik net zo veel angst heb voor de toekomst - en het feit dat alleen de dood mij hier van zal kunnen redden. In het leven krijg je allerlei keuzes, maar de belangrijkste keuze ontbreekt: de keuze of je uberhaupt geboren wilt worden of niet!

Het denken  
Het denken is in mijn ogen een secundair systeem... ...Dus het denken is wel meer waard dan we zo vermoeden.


Er zijn natuurlijk wel situaties waarin men enige controle kan uitoefenen op zijn gedachten, maar mijn ervaring is dat deze momenten zeldzaam zijn. Tot die tijd blijven je gedachten net als een rivier, ze blijven stromen tot het punt dat ze de waterval hebben bereikt. Op dit soort punten stort men in en raakt men in een depressie waarna men de draad weer oppakt... Om het allemaal nog een keer te doen. Niet denken is daarom ook vaak mijn favoriete bezigheid.

Hoe kan je het beste verklaren met diepgang, dus de redenen waarom instincten bestaan, de kunst is hoe leg je het aan de simpele mens, totdat hij of zij het ook begrijpt?


Ik kan het nog steeds niet volgen, sorry... Je wilt weten hoe je aan een simpel mens iets kan uitleggen mbt de redenen waarom de instincten bestaan?

Soms had ik het verlangen om dood te gaan, maar nu ik nog leef wil ik wel een tijdje doorgaan, omdat ik nog zo veel te doen heb.


Natuurlijk. Ik haal ook nog veel plezier uit het lezen en het zelf schrijven - dit zijn de twee dingen waar ik aan vasthoud. Maar het meeste houd ik nog wel van mijn gedachten - hoe destructief sommigen hiervan ook zijn. Ik ben niet bang om barrieres te doorbreken: ik heb sowieso al een hekel aan grenzen, ik streef er naar die expres te breken. Ik ben als persoon dan ook echt iemand die anderen aan de tand stelt aan de hand van scherpe, zwarte humor. Er word vaak tegen mij gezegd dat ik eens moet proberen aardig te zijn... Helaas ben ik al zo ver meegesleurd in die rivier dat ik geen zin meer heb er tegen in te peddelen.

Ha, ha, ha, prachtig beste Sado... ...Hitler had ook een boodschap, want een man sprak en 60 miljoen armen gingen de lucht in.


Mensen volgen binnen groepen altijd degene die het meeste het ideaal van de groep belichaamd: Helaas zijn sommigen er tegenwoordig achter dat dit groepsgevoel makkelijk te misbruiken is... En dit zijn niet de mensen die uiteindelijk braaf achter de trends aanlopen. Ik vind het jammer dat de mens tegenwoordig is gereduceert tot tv-kijkend wezen - toen de tv nog niet zo populair was, waren er nog hippies, demonstraties, van alles om werkelijk tegen het systeem in te gaan! Helaas is dit helemaal neergeslagen en neemt niemand meer de moeite om iets te doen aan hetgeen waar de mensheid op afstreeft: Het totalitaire systeem. Zoals Jean Baudrillard het al stelt in zijn onderzoeken naar de realiteit: we brengen de dingen om, om ze daarna weer tot leven te wekken en te scheppen naar ons eigen beeld. Vroeger nam men genoegen met alleen het manipuleren van de mens aan de hand van God, tegenwoordig manipuleert men echter met heel andere zaken. Geen wonder dat het geloof niet meer belangrijk is! Videocamera beveiliging is nog steeds een veel betere manier om mensen in de gaten te houden. God is slechts een middel om moraliteit te kweken waardoor mensen zichzelf een tik geven als ze iets stouts doen. Tegenwoordig verdient de regering bakken geld dankzij mensen die stout bezig zijn!

Het is slecht worden en slechts vergaan (1948) (Johannes. Hartmans (1898-1948).


Het is slechts zijn en slechts vergaan... :wink:

#14

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 juli 2005 - 16:24

Beste Sado,





Ik kan het nog steeds niet volgen, sorry... Je wilt weten hoe je aan een simpel mens iets kan uitleggen mbt de redenen waarom de instincten bestaan?

Onder andere. Want hoe groot is het interlect van de doorsnee mens om het te kunnen bevatten, begrijpen en het wetenschappelijk te onderbouwen.


Natuurlijk. Ik haal ook nog veel plezier uit het lezen en het zelf schrijven - dit zijn de twee dingen waar ik aan vasthoud. Maar het meeste houd ik nog wel van mijn gedachten - hoe destructief sommigen hiervan ook zijn. Ik ben niet bang om barrieres te doorbreken: ik heb sowieso al een hekel aan grenzen, ik streef er naar die expres te breken. Ik ben als persoon dan ook echt iemand die anderen aan de tand stelt aan de hand van scherpe, zwarte humor. Er word vaak tegen mij gezegd dat ik eens moet proberen aardig te zijn... Helaas ben ik al zo ver meegesleurd in die rivier dat ik geen zin meer heb er tegen in te peddelen.

Zo heb ik een hekel aan het protocol, de tegenstrijdigheid, tegenstellingen die keer op keer besteden dient te worden met allerlei argumenten. Zucht, het blijkt maar niet op te houden. De wil en kracht die een keuze veroorzaakt om je grenzen te verleggen, wordt niet altijd gewaardeerd door mensen die het beter denken te weten. Ik betrap mij daar keer op keer op. Soms ontvang ik kritiek dat ik kort door de bocht gaat, maar de motoriek in mij duwt mij naar voren, niet altijd in de richting die ik wil, maar soms volg je een spoor die uiteindelijk naar een tijdelijke oplossing van een onderdeel brengt, vandaar ga ik weer verder.


Mensen volgen binnen groepen altijd degene die het meeste het ideaal van de groep belichaamd: Helaas zijn sommigen er tegenwoordig achter dat dit groepsgevoel makkelijk te misbruiken is... En dit zijn niet de mensen die uiteindelijk braaf achter de trends aanlopen. Ik vind het jammer dat de mens tegenwoordig is gereduceert tot tv-kijkend wezen - toen de tv nog niet zo populair was, waren er nog hippies, demonstraties, van alles om werkelijk tegen het systeem in te gaan! Helaas is dit helemaal neergeslagen en neemt niemand meer de moeite om iets te doen aan hetgeen waar de mensheid op afstreeft: Het totalitaire systeem. Zoals Jean Baudrillard het al stelt in zijn onderzoeken naar de realiteit: we brengen de dingen om, om ze daarna weer tot leven te wekken en te scheppen naar ons eigen beeld. Vroeger nam men genoegen met alleen het manipuleren van de mens aan de hand van God, tegenwoordig manipuleert men echter met heel andere zaken. Geen wonder dat het geloof niet meer belangrijk is! Videocamera beveiliging is nog steeds een veel betere manier om mensen in de gaten te houden. God is slechts een middel om moraliteit te kweken waardoor mensen zichzelf een tik geven als ze iets stouts doen. Tegenwoordig verdient de regering bakken geld dankzij mensen die stout bezig zijn!


Opgelegde denkwijzen wordt dat genoemd. Want hoe kan je de massa in toom houden: het creeeren van een doemscenario, dag des oordeels, het helle of vagevuur. Het constant voor houden van een rookwordt loopt Fikkie achter zijn baasje aan, in de hoop liefde, warmte en voedsel te krijgen. Soms is het beter om het karakter van een kat te hebben, lekker eigenzinnig en doen wat je leuk vindt.


Het is slechts zijn en slechts vergaan...  :wink:


Dank je voor de correctie :shock:

#15

Sado

    Sado


  • >100 berichten
  • 126 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 juli 2005 - 17:19

Ik ben blij een gelijkdenkende te hebben gevonden. Iedereen lijkt te vinden dat geloof hetgeen is waar mensen aan vasthouden omdat ze bang zijn voor de dood - dit vind ik echter slechts een symptoon, en niet de oorzaak. Uiteindelijk is het geloof inderdaad een wapen om de massa koest te houden - net als tv. Zoals Marilyn Manson het zingt: 'God is in the tv!'

Echter houd ik me niet bezig met hoe ik de boodschap moet overbrengen op de massa. Ik ben namelijk vooral op zoek naar mensen van een gelijkwaardig intellect en die dus ook op niveau kunnen praten. Zodra je gaat vertellen hoe het werkelijk zit, ontstaat er een nieuwe kudde: je kunt niet verwachten van de hond dat hij is verandert als het je lukt hem zo om te praten dat hij bij het commando 'zit!' gaat liggen ipv zitten...





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures