Springen naar inhoud

Onderwijs en schoolsheid


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Monnik

    Monnik


  • >250 berichten
  • 281 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 juli 2005 - 21:55

Terugkijkend op mijn onderwijs in de jaren tachtig/negentig in Nederland zie ik schoolsheid in veel van mijn lessen als een negatieve factor in mijn ontwikkeling. Ik vraag me wat jullie ervaring hiermee is?

Wat versta ik onder schoolsheid?
Lesmateriaal dat iemand buiten schooltijd nooit zou oppakken. Saai en opsommend. Met samenvattingen en doelen en opgaven.
Het gevoel dat je antwoorden net zo goed door een automaat kunnen worden beoordeeld. Telling van sleutelwoorden in proefwerken met open antwoorden en multiple choice beoordelingen.
Weinig zelfstandigheid, de leraar bepaalt wanneer welke stof af moet zijn, geen uitdaging om daar buiten te treden. Geen mogelijkheid voor vervangende interesse.
Beoordeling van voortgang primair op cijfers.
Keurige opdeling van kennis in vakken en subvakken.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

mo˛

    mo˛


  • >250 berichten
  • 436 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 juli 2005 - 22:40

Terugkijkend op mijn onderwijs in de jaren tachtig/negentig in Nederland zie ik schoolsheid in veel van mijn lessen als een negatieve factor in mijn ontwikkeling. Ik vraag me wat jullie ervaring hiermee is?

Wat versta ik onder schoolsheid?
Lesmateriaal dat iemand buiten schooltijd nooit zou oppakken. Saai en opsommend. Met samenvattingen en doelen en opgaven.
Het gevoel dat je antwoorden net zo goed door een automaat kunnen worden beoordeeld. Telling van sleutelwoorden in proefwerken met open antwoorden en multiple choice beoordelingen.
Weinig zelfstandigheid, de leraar bepaalt wanneer welke stof af moet zijn, geen uitdaging om daar buiten te treden. Geen mogelijkheid voor vervangende interesse.
Beoordeling van voortgang primair op cijfers.
Keurige opdeling van kennis in vakken en subvakken.


Ja dat gevoel heb ik ook , vb bij wiskunde , ik haat het als de leerkracht ons geen kans geeft om een bewijs zelf te bewijzen etc., zo krijg ik het gevoel dat ik een vakidioot ben , als ik wil weten of ik het echt heb moet ik er zelf op zoek gaan.

#3

Cassanne

    Cassanne


  • >1k berichten
  • 1349 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 juli 2005 - 10:16

Ik herken dat wel. Het enige wat ik me herinner van de lesstof op de basisschool is rijtjes voor taal en nog langere rijtjes voor rekenen (een heel boek vol met rijtjes en verder niets!). Rijtjes leren voor topo. En voor geschiedenis proefwerken met invuloefeningen. Meer vakken waren er geloof ik niet.
Ik zat voortdurend boeken te lezen, maar dat mocht meestal ook al niet. Geen greintje creativiteit, zelfs handwerken was saai en eentonig. Ik heb er ook vrijwel niets geleerd (en helemaal niets wat ik niet ook zelfstandig had gekund).
Give a man a fire, and he's warm for a day. Set him on fire, and he's warm for the rest of his life!

#4

Monnik

    Monnik


  • >250 berichten
  • 281 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 juli 2005 - 21:50

Nu vraag ik me af of de mensen die niet reageren er geen last van hadden of dat ze hele andere scholen troffen.

In ieder geval denk ik dat sommige mensen meer gehinderd worden door schoolsheid dan anderen. In mijn ervaring is het helemaal niet zo'n goed teken wanneer je je teveel gaat richten naar deze programma's en altijd goede cijfers wilt halen. Je haalt misschien wel een goed diploma maar je internaliseert ook de schoolsheid, je gaat risico en creativiteit vermijden.

Gelukkig staan de meeste scholieren er zelfstandiger tegenover en zal het ze niet zoveel schelen wat ze voor cijfer halen zolang ze dan maar overgaan

Wat ik bijvoorbeeld een hele positieve ervaring vond was een natuurkunde olympiade waar ik aan meedeed. Daarmee trad je eigenlijk in het onbekende want de opgaven hadden niet zo veel te maken met je lesboek en die uitdaging was verfrissend. Zonder de olympiade was ik nooit natuurkunde gaan studeren, en had ik een veel veiligere keuze gedaan voor informatica.
Je hebt waarschijnlijk een ander referentiekader dan deze schrijver: onfeilbare feilbaarheid

#5

mo˛

    mo˛


  • >250 berichten
  • 436 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 juli 2005 - 22:55

Nu vraag ik me af of de mensen die niet reageren er geen last van hadden of dat ze hele andere scholen troffen.

In ieder geval denk ik dat sommige mensen meer gehinderd worden door schoolsheid dan anderen. In mijn ervaring is het helemaal niet zo'n goed teken wanneer je je teveel gaat richten naar deze programma's en altijd goede cijfers wilt halen. Je haalt misschien wel een goed diploma maar je internaliseert ook de schoolsheid, je gaat risico en creativiteit vermijden.

Gelukkig staan de meeste scholieren er zelfstandiger tegenover en zal het ze niet zoveel schelen wat ze voor cijfer halen zolang ze dan maar overgaan

Wat ik bijvoorbeeld een hele positieve ervaring vond was een natuurkunde olympiade waar ik aan meedeed. Daarmee trad je eigenlijk in het onbekende want de opgaven hadden niet zo veel te maken met je lesboek en die uitdaging was verfrissend. Zonder de olympiade was ik nooit natuurkunde gaan studeren, en had ik een veel veiligere keuze gedaan voor informatica.



Hoe ver ben je eigenlijk geraakt in die olympiade?

#6

Monnik

    Monnik


  • >250 berichten
  • 281 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 juli 2005 - 23:20

Ik ben bij de nationale ronde gekomen voor de selectie van de deelnemers aan de internationale olympiade en heb met een team van de school meegedaan aan een internationale olympiade voor groepen in Moskou. In 1990 was dat en ik heb een heel plein mensen in de rij zien staan voor een Big Mac, het Russisch staatscircus gezien en het Bolsjoj ballet, de grandeur van het Rode Plein gezien en de armoedigheid in minder voorname wijken, de gelovigheid meegemaakt en de Russische geimproviseerde feestjes in de nacht.

Laatst nam mijn voormalige leraar natuurkunde afscheid van de school en ben ik nog eens in het lokaal geweest waar we toen les hadden. Het zag er nog steeds ongeveer hetzelfde uit afgezien van een hele rij met foto's over de olympiaden waaraan was meegedaan beginnend met een foto van onze groep. (Een vreemde gewaarwording zoiets.)

Niet alleen voor mij was het dus een grote ervaring maar ook voor de leraar die Russisch heeft geleerd en nog vele malen met groepen leerlingen naar Rusland is geweest door de goede contacten die in Rusland waren opgedaan.

Misschien weinig verbazend dat de rest van het onderwijs hierbij in het niet viel.
Je hebt waarschijnlijk een ander referentiekader dan deze schrijver: onfeilbare feilbaarheid

#7

Math

    Math


  • >1k berichten
  • 1460 berichten
  • VIP

Geplaatst op 19 juli 2005 - 11:48

Je posts kan ik goed begrijpen, vanuit leerlingopzicht. Wat ik me afvraag is hoe jij een school zou willen laten lopen. Dan bedoel ik vooral de complete gang van zaken, dus alle vakken en jaren omvattend.
Je had het zelf al over weinig zelfstandigheid en beoordelingen vooral gebaseerd op cijfers en lesmateriaal dat buitengewoon saai is. Hoe zie jij dan deze punten verbeterd?

Ik heb geen kritiek op je oorspronkelijk idee (ik ben het er grotendeels mee eens), maar ik denk dat als iemand kritiek heeft, dat deze dan wel een beter alternatief moet hebben.

Het moge duidelijk zijn dat je zo een grote revolutie teweeg zou brengen als je het systeem zou veranderen: scholen hebben zich te houden aan regels (bijv. de eindexamenprogramma's) en staan steeds in contrast met enerzijds de basisschool en anderzijds het vervolgonderwijs of werkplek. In feite blijft nu al relatief weinig speelruimte over. Althans minder dan ik vermoed dat jij zou willen. Natuurlijk blijven er genoeg tijdstippen vrij voor dingen zoals uitwisselingsprojecten of olympiades en natuurlijk ligt het ook voor een deel aan de schoolcultuur in hoeverre men bereid is om iets te doen voor de leerlingen.

Ik ben benieuwd naar je ideeën over een systeem dat meer voldoet aan de eisen die standaard gesteld worden en toch meer de richting uitgaat die jij in gedachten hebt.
Zelf denk ik dat het voor het grootste gedeelte aan de schoolcultuur ligt en daarmee beantwoord ik meteen een eerdere vraag van jou: de mensen die niet antwoorden, daar zal idd een gedeelte bijzitten die het leuk genoeg hebben gehad op school.
<i>Iets heel precies uitleggen roept meestal extra vragen op</i>

#8

timwaagh

    timwaagh


  • >250 berichten
  • 293 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 juli 2005 - 17:19

Ik ben bij de nationale ronde gekomen voor de selectie van de deelnemers aan de internationale olympiade en heb met een team van de school meegedaan aan een internationale olympiade voor groepen in Moskou. In 1990 was dat en ik heb een heel plein mensen in de rij zien staan voor een Big Mac, het Russisch staatscircus gezien en het Bolsjoj ballet, de grandeur van het Rode Plein gezien en de armoedigheid in minder voorname wijken, de gelovigheid meegemaakt en de Russische geimproviseerde feestjes in de nacht.

Laatst nam mijn voormalige leraar natuurkunde afscheid van de school en ben ik nog eens in het lokaal geweest waar we toen les hadden. Het zag er nog steeds ongeveer hetzelfde uit afgezien van een hele rij met foto's over de olympiaden waaraan was meegedaan beginnend met een foto van onze groep. (Een vreemde gewaarwording zoiets.)

Niet alleen voor mij was het dus een grote ervaring maar ook voor de leraar die Russisch heeft geleerd en nog vele malen met groepen leerlingen naar Rusland is geweest door de goede contacten die in Rusland waren opgedaan.

Misschien weinig verbazend dat de rest van het onderwijs hierbij in het niet viel.

tja niet iedereen krijgt dat soort pleziertjes (ben zwaar jaloers natuurlijk)... ikke bijvoorbeeld ben nog nooit gevraagd om iets te doen voor school (spreekbeurt op voorlichting oid...terwijl ik wel een paar jaar lang de beste was van me hele freaking school, maarja voor dat soort dingetjes willen ze natuurlijk liever blijere, leukere, enthousiastere leerlingen hebben...) en je weet dat jouw prestatie erg uitzonderlijk is...op mijn school zijn we de afgelopen tijd (voor zover ik weet) geloof ik niet meer verder dan de 1e ronde gekomen...met elke olympiade en soortgelijke wedstrijd. Dat het onderwijs schools is, ligt aan de budgetten. schools onderwijs is zeer effectief en kost heel weinig (NL heeft het budget van een ontwikkelingsland (percentueel dan) en gooit toch in internationale onderzoeken vaak hoge ogen). niks aan te doen dus. maar ik zou graag zien dat dat soort dingen als olympiades en andere extratjes afgeschaft zouden worden. Het maakt mij en vele anderen (denk ik) alleen maar jaloers....en jaloezie is imo HET KWAAD IN EIGEN PERSOON.

#9

mo˛

    mo˛


  • >250 berichten
  • 436 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 juli 2005 - 17:22

Ik ben bij de nationale ronde gekomen voor de selectie van de deelnemers aan de internationale olympiade en heb met een team van de school meegedaan aan een internationale olympiade voor groepen in Moskou. In 1990 was dat en ik heb een heel plein mensen in de rij zien staan voor een Big Mac, het Russisch staatscircus gezien en het Bolsjoj ballet, de grandeur van het Rode Plein gezien en de armoedigheid in minder voorname wijken, de gelovigheid meegemaakt en de Russische geimproviseerde feestjes in de nacht.

Laatst nam mijn voormalige leraar natuurkunde afscheid van de school en ben ik nog eens in het lokaal geweest waar we toen les hadden. Het zag er nog steeds ongeveer hetzelfde uit afgezien van een hele rij met foto's over de olympiaden waaraan was meegedaan beginnend met een foto van onze groep. (Een vreemde gewaarwording zoiets.)

Niet alleen voor mij was het dus een grote ervaring maar ook voor de leraar die Russisch heeft geleerd en nog vele malen met groepen leerlingen naar Rusland is geweest door de goede contacten die in Rusland waren opgedaan.

Misschien weinig verbazend dat de rest van het onderwijs hierbij in het niet viel.

tja niet iedereen krijgt dat soort pleziertjes (ben zwaar jaloers natuurlijk)... ikke bijvoorbeeld ben nog nooit gevraagd om iets te doen voor school (spreekbeurt op voorlichting oid...terwijl ik wel een paar jaar lang de beste was van me hele freaking school, maarja voor dat soort dingetjes willen ze natuurlijk liever blijere, leukere, enthousiastere leerlingen hebben...) en je weet dat jouw prestatie erg uitzonderlijk is...op mijn school zijn we de afgelopen tijd (voor zover ik weet) geloof ik niet meer verder dan de 1e ronde gekomen...met elke olympiade en soortgelijke wedstrijd. Dat het onderwijs schools is, ligt aan de budgetten. schools onderwijs is zeer effectief en kost heel weinig (NL heeft het budget van een ontwikkelingsland (percentueel dan) en gooit toch in internationale onderzoeken vaak hoge ogen). niks aan te doen dus. maar ik zou graag zien dat dat soort dingen als olympiades en andere extratjes afgeschaft zouden worden. Het maakt mij en vele anderen (denk ik) alleen maar jaloers....en jaloezie is imo HET KWAAD IN EIGEN PERSOON.


Maar timwaagh het is niet zo onmogelijk als je denkt om het te halen, als je maar veel oefent enzo en natuurlijk moet je het ook hebben, maar het meeste hangt af van jouw voorbereiding.

#10

timwaagh

    timwaagh


  • >250 berichten
  • 293 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 juli 2005 - 19:20

Maar timwaagh het is niet zo onmogelijk als je denkt om het te halen, als je maar veel oefent enzo en natuurlijk moet je het ook hebben, maar het meeste hangt af van jouw voorbereiding.

:shock: hehe nooit geweten dat je je voor dat soort dingen kunt voorbereiden...m'n leraar zei altijd dat je je niet kon voorbereiden (zou een hoop verklaren als het wel kon).
maar hoe moet je je dan op zoiets voorbereiden?
kan wel zijn dat ik 't niet heb...maar er zitten zeker mensen in me klas die het wél hebben...dus je doet er in ieder geval mensen een plezier mee als je t verteld (en een hele school die al sinds tijden in de eerste ronde van die olympiade dingen struikelt).
zo'n misverstand beinvloedt natuurlijk hoe er gedacht word over zoiets. Heel onze school denkt echt dat het haast onmogelijk is om verder te komen en bij ons zijn het dus alleen mij en de andere 2 die t leuk vinden die er aan mee doen, maar echt niet met de hoop om door te komen naar de 2e ronde, meer als onderonsje.

#11

mo˛

    mo˛


  • >250 berichten
  • 436 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 juli 2005 - 22:53


Maar timwaagh het is niet zo onmogelijk als je denkt om het te halen, als je maar veel oefent enzo en natuurlijk moet je het ook hebben, maar het meeste hangt af van jouw voorbereiding.

:shock: hehe nooit geweten dat je je voor dat soort dingen kunt voorbereiden...m'n leraar zei altijd dat je je niet kon voorbereiden (zou een hoop verklaren als het wel kon).
maar hoe moet je je dan op zoiets voorbereiden?
kan wel zijn dat ik 't niet heb...maar er zitten zeker mensen in me klas die het wél hebben...dus je doet er in ieder geval mensen een plezier mee als je t verteld (en een hele school die al sinds tijden in de eerste ronde van die olympiade dingen struikelt).
zo'n misverstand beinvloedt natuurlijk hoe er gedacht word over zoiets. Heel onze school denkt echt dat het haast onmogelijk is om verder te komen en bij ons zijn het dus alleen mij en de andere 2 die t leuk vinden die er aan mee doen, maar echt niet met de hoop om door te komen naar de 2e ronde, meer als onderonsje.


Hoe? Door veel tijd erin te steken, veel boeken lezen (over wiskunde dan wel) , ge hebt zo boeken met "weetjes en trukjes" die verhogen uw inzicht enzo, uw leerkracht die dat zei kent echt niks van de wiskunde olympiade, als je het heel ver wil schoppen op internationaal niveau dan moet dat jouw hobby zijn anders mag zeer tevreden zijn met een finaleplaatsje.

#12


  • Gast

Geplaatst op 20 juli 2005 - 01:43

@Math

Ik heb me inderdaad zitten afvragen in hoeverre mijn ervaring met schoolsheid uniek is en dat was ook een belangrijke reden voor mijn post. Je eigen ervaring is tenslotte misschien niet zo representatief. De reacties zijn nog iets te spaarzaam om daar veel over te kunnen zeggen. Dus kom op en gooi je vijf centen er in als je meeleest!

Mijn middelbare school onderwijs was natuurlijk op het eindpunt van het ouderwetse mammoetonderwijs en ik hoop eigenlijk dat er met het studiehuis sindsdien wel wat verbeterd is ook al hoor je daar in de media veel negatiefs over.

Wat betreft het veranderen van het onderwijs.

Het liefst zou ik inderdaad radicaal zijn in veranderingen omdat ik denk dat je dan wezenlijke blijvende winsten kunt behalen. Als je begin en einde van de middelbare school precies gelijk wilt houden dan zul je in de indeling van de tijd daartussen ook weinig kunnen veranderen. Wat je zou kunnen proberen binnen het huidige systeem is dat je leerlingen volgt in hun schoolbeleving en persoonlijke ontwikkeling en dat je ook ingrijpt als bijvoorbeeld iemand hele goede cijfers haalt maar eigenlijk dwangmatig presteert terwijl hij op lange termijn een zwakte oploopt. Het zal in het huidige systeem alleen lastig zijn om daar oprecht aandacht aan te besteden als je uiteindelijk als school alleen wordt afgerekend op de prestaties voor het centrale eindexamen. Misschien dat je dit zou kunnen compenseren door ook geldstromen op gang te brengen voor mensen die uiteindelijk via jouw school met goed gevolg een universiteit of HBO doorlopen of te kijken naar de banen die mensen daarna krijgen. Ik vrees alleen dat dit soort vernieuwing uiteindelijk alleen tot meer bureaucratie zal leiden en te ingewikkeld wordt voor de mensen om te begrijpen en te sturen zoals ik nu ook al het gevoel heb dat scholen erg ingewikkeld worden. ;)

Liever zou ik zien dat middelbare scholen die dit willen de eindtermen mogen loslaten en dat de leervraag op deze scholen vanuit de leerling gaat komen. Je moet aannemen dat een jong persoon van nature geďnteresseerd is in de wereld om hem heen en dat je deze ondernemingslust alleen hoeft te stimuleren door de aanwezigheid van andere jongeren waarmee ze groepjes kunnen vormen en van leraren die goed zijn in hun competentie en elkaar daarin goed aanvullen. Daarnaast wordt de nodige stimulans gehaald uit het opzetten van competities zoals robot olympiades en dergelijke en betrokkenheid bij bedrijven en instellingen (de eigen school bijvoorbeeld) waardoor uitdagingen worden gesteld waar ieder persoonlijk iets van zijn gade uit kan halen en die tevens dienen om het verband tussen deze scholen aan te trekken zodat leerlingen eventueel ook naar een andere school verhuizen als daar hun beste kansen liggen of een tijdje een stage kunnen lopen bij een bedrijf. Je moet dan natuurlijk wel vereisen dat universiteiten en hogescholen naast een hoeveelheid leerlingen met standaard geijkte diploma's ook een zeker gedeelte leerlingen toelaten op grond van subjectieve demonstraties. Komt in zo'n geval de leervraag van een leerling niet op gang dan weet je dat er iets niet klopt en dan heb je in ieder geval iemand nog niet meegesleept in een richting die je als overheid of school hebt ingesteld maar die misschien wel eens niet toepasbaar is voor die persoon.

Uiteindelijk zijn jongeren en hun creativiteit de grootste gift aan de maatschappij en moet je ten koste van alles voorkomen dat je de creativiteit juist uitschakelt en hen en de leraren in een keurslijf van almaar uitdijende eindtermen dwingt. Tegelijk moet je de jongeren wel met elkaar laten samenwerken en -leven en een veilige entree bieden in de samenleving die voor iedereen afzonderlijk juist is afgesteld, dat is de ware en verantwoordelijke taak van een school. :shock:

#13


  • Gast

Geplaatst op 20 juli 2005 - 01:58

@TimWaagh

Hoe kun je beweren dat een olympiade simpel een extra'tje is als je het blijkbaar zelf ook zo belangrijk vindt? De uitdagingen die geboden worden helpen je te verbeteren zelfs al kom je niet verder dan de eerste ronde immers. Als je dan de olympiades afschaft (deze worden sowieso niet eens door de overheid georganiseerd) dan hou je alleen maar de gewone lesmethoden over en kun je er zelfs ook niet meer van dromen dat je goed presteert in zo'n competitie.

@TimWaagh&mo˛
Zouden jullie niet meer willen quoten van berichten dan je nodig hebt voor je commentaar? Anders slijt dat scrollwiel zo snel, bedankt.

#14

Math

    Math


  • >1k berichten
  • 1460 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 juli 2005 - 15:07

@Math

Ik heb me inderdaad zitten afvragen etc. etc.

(Ik wist niet goed hoe ik je anders moest aanspreken. Misschien even aanmelden of met een naam posten?!)

Ik denk dat je er goed over na hebt gedacht / denkt. Je hebt zeker nobele ideeën dat je vanuit de leerling uit gezien wilt denken en handelen. Maar weet je wel hoe de gemiddelde leerling zich handhaaft op een school? Verreweg de meeste leerlingen zouden totaal niets uit zichzelf voortbrengen. De mensen waar jij het over hebt zijn de beste / meestgemotiveerde leerlingen en dan hebben we het over minder dan 5% van de totale leerlingen. De leraren zouden dan een flinke vinger in de pot moeten roeren om alles in goede banen te willen leiden, dat zou waarschijnlijk meer werk zijn dan de manier waarop het momenteel gaat.

En ja, het is wellicht het gemakkelijkste om voort te borduren op de huidige gang van zaken (met als belangrijkste ijkpunt de eindexamenprogramma's en schoolrapporten), maar een wijziging van jouw aard zou een enorme berg nieuw en extra werk met zich meebrengen. Denk maar eens aan een nieuw onderwijssysteem, nieuwe scholing van leraren, omzetting van de lerarenopleidingen, andere boeken / nieuwe methodes, hoe delen we de uren / weken / jaren in, hoe staan we dan in verhouding tot het buitenland / aansluiting verder onderwijs etc. etc.
Daar heb ik gewoonweg teveel vraagtekens bij en ik moet zeggen dat ik niet echt overtuigd ben door je post, hoewel ik het wel een nobel idee vind. Het lijkt me gewoonweg té ver van de realiteit afstaan.
<i>Iets heel precies uitleggen roept meestal extra vragen op</i>

#15

Monnik

    Monnik


  • >250 berichten
  • 281 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 juli 2005 - 01:14

Sorry Math en andere posters, ik had zo lang zitten puzzelen op mijn post dat de sessie blijkbaar reeds verlopen was. :shock:

Ik heb inderdaad veel nagedacht over onderwijs. De reden daarvoor is een persoonlijke: na een flitsende start (natuurkunde olympiade zie boven en gedeeld (op cijfers :wink: ) beste propedeuse student natuurkunde RUG 90/91) is mijn "onderwijscarriere" op de universiteit zodanig uit de rails geschoten dat ik ongeveer zeven jaar nodig heb gehad om weer op te krabbelen. Nu ben ik de eerste om toe te geven dat mijn persoonlijkheid en omgevingsfactoren daartoe bijdroegen maar ik heb ook zo goed en zo kwaad als dat gaat proberen te analyseren hoe die factoren combineerden met het onderwijs om tezamen een bepaalde neergaande spiraal te creëren. Mijn voornaamste motivatie is daarin om te voorkomen dat dit ook anderen moet overkomen.

Nu ruim twaalf jaar na mijn "zwart Nieuwjaar" zijn de sporen in mijn denken redelijk geconvergeerd naar bepaalde conclusies. Schoolsheid zoals omschreven in combinatie met een persoonlijkheid die zich niet goed handhaaft in de concrete schoolomgeving wat betreft de omgang met leeftijdgenoten en zich daarom op school instelt op het lesprogramma en dat wat de leraren gewenst vinden, leidt tot ongewenst leergedrag. In feite moet je dan niet meer spreken van leren maar van produceren van cijfers en kritiekloze aandacht. Dit zal op termijn een internalisering van de schoolsheid tot gevolg hebben en wanneer deze cyclus niet doorbroken wordt zal deze kunnen leiden tot overspannenheid en uiteindelijk een psychische "uitbranding".

Dan begrijpen jullie misschien waarom ik er zo op gebrand ben om factoren die kunnen leiden tot een "cijferproductiehouding" en die hun origine hebben in het denken vanuit een lesprogramma uit te vlakken. Nu ben ik toevallig iemand die als een kolenmijnerskanarie het slechtste om kan gaan met een bepaalde verstikkende invloed maar dat wil niet zeggen dat deze druk ook geen invloed heeft op anderen en hen misschien wel belemmert om meer uit zichzelf te halen.

Het is een voor de hand liggend idee om dan te zeggen: "Ok, we halen degenen die hier gevoelig voor zijn eruit en geven hen aparte begeleiding." Het probleem is dat je deze personen moet zien op te sporen die ogenschijnlijk heel normaal tot zeer goed presteren, die zelf geen besef hebben van het probleem evenmin als hun leraren en die ook niet openstaan voor hulp. Ik weet zeker dat ik me met hand en tand had geweerd tegen iedereen die kritische vragen zou stellen over mijn geborgenheid in het schoolsysteem. Als je alleen bijzondere aandacht zou schenken aan een dergelijke leerling zou dit op zich al het ongewenste verdrag versterken. In feite is de rol van "studiebol" het onmiskenbare voorbeeld van de zelfversterkende werking van speciale aandacht die niet gericht is op een wegnemen van de oorzaak.

Mijn stelling is dat iedere effectieve behandeling van dit probleem van overnemen van schoolsheid uiteindelijk uitkomt bij het wegnemen van de oorzaak en dat heeft mij geleid tot de verander-ideëen zoals ik die in mijn eerdere post heb neergezet. Deze ideëen kunnen naar mijn mening gaandeweg worden uitgewerkt vanuit kleinere voortrekkerscholen naar grotere scholen en hoeven niet als idee van bovenaf ineens op het hele onderwijs te worden losgelaten. Mijn tweede stelling is dat uiteindelijk deze ingreep voor iedere leerling positief is en daarom zich over iedere vorm van onderwijs kan uitbreiden waarin het belang van de leerling voorop staat en niet het belang van het behalen van voorspelbare resultaten waarbij het niet uitmaakt hoevelen er afvallen zoals bijvoorbeeld een training voor commando's zich kan permitteren.

Het is niet dat het huidige schoolsysteem niet al veel beter is dan de systemen van nog maar vijftig jaar geleden met een veel strakkere regimentering dan nu, maar zodra je een probleem geďdentificeerd hebt en een mogelijke oplossing kun je werken aan een verdere verbetering die waarschijnlijk voor je concurrentiepositie als gemeenschap van levensbelang zal zijn en daarom grote inspanning rechtvaardigt. Vijftig jaar geleden zou een persoonlijkheid als de mijne in Nederland het misschien wel niet eens hebben geschopt tot productiviteit, net zoals een persoon met een lichamelijke handicap vijftig jaar terug een veel mindere kans had om op een volwaardige manier mee te draaien in de maatschappij dan nu. Een maatschappij heeft er ook duidelijk belang bij wanneer een groter deel van het potentieel aan mensen kan worden benut. Mijn ervaring geeft me de motivatie om te kijken of het niet nog beter kan en om in ieder geval het bewustzijn er in te houden hoe belangrijk onderwijs eigenlijk is en dat het niet zo vanzelfsprekend is dat het altijd goed loopt.

Wie zet er in op een sterke verbetering van ons onderwijs in twintig jaar?





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures