Springen naar inhoud

Een moordenaar krijgt een lichtere straf omdat hij 'slechte genen' heeft...


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 07 november 2009 - 01:26

Waar sommigen al een tijdje voor vreesden, is alvast realiteit geworden in een rechtszaak in Italië. Een moordenaar kreeg er een lichtere straf omdat hij een lage expressie vertoonde van MAO-A (een enzym dat sommige neurotransmitters afbreekt) én omdat er een relatie is aangetoond tussen een laag MAO-A en agressie. De start van een rechtspraak gebaseerd op een biologisch determinisme?
Gelukkig is 1 zo'n vonnis nog geen garantie dat dit vanaf nu schering en inslag zal worden.

An Italian court has cut the sentence given to a convicted murderer by a year because he has genes linked to violent behaviour — the first time that behavioural genetics has affected a sentence passed by a European court. But researchers contacted by Nature have questioned whether the decision was based on sound science.
...
a cognitive neuroscientist at the University of Padova, conducted a series of tests and found abnormalities in brain-imaging scans and in five genes that have been linked to violent behaviour — including the gene encoding the neurotransmitter-metabolizing enzyme monoamine oxidase A (MAOA). A 2002 study led by Terrie Moffitt, a geneticist at the Institute of Psychiatry, King's College, London, had found low levels of MAOA expression to be associated with aggressiveness and criminal conduct of young boys raised in abusive environments.
...
Since the 1994 Stephen Mobley case in the United States — the first case in the world in which the defence asked to have their client tested for MAOA deficiency — lawyers have increasingly been trying to bring MAOA deficits and similar genetic evidence into courtrooms worldwide. According to Farahany, who updates a personal database on sentences passed in the United States, in the past five years there have been at least 200 cases where lawyers have attempted to use genetic evidence to support the idea their clients' were predisposed to violent behaviour, depression or drug or alcohol abuse. In Britain, there have been at least 20 such cases in the past five years.
...
Some fear that such cases could lead to the acceptance of genetic determinism — the idea that genes determine the behaviour of an organism — in criminal cases.
"90% of all murders are committed by people with a Y chromosome — males. Should we always give males a shorter sentence?" says Steve Jones, a geneticist at University College London. "I have low MAOA activity but I don't go around attacking people."
Farahany points out that prosecutors could use the same genetic evidence to argue for tougher sentences by suggesting people with such genes are inherently 'bad'.
"The question is where do you stop," Jones adds

uit: een lichtere straf voor moord omwille van 'slechte genen' (Nature News)

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 07 november 2009 - 10:05

Het ligt er een beetje aan 'waarom' je een straf toedient. Het is niet om dat hij dat verdient, maar of de persoon van zijn fouten kan leren, en of na de gevangenisstraf er enkel een minieme kans is dat hij het wederom zou doen.
In andere woorden, voor mijn gevoel zou iemand met het aggresiviteitsgen langer behandelt moeten worden.

#3

Tempus

    Tempus


  • >250 berichten
  • 340 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 november 2009 - 12:30

Het lijkt mij, dat we niet zozeer de moord zelf bestraffen, maar eerder de bedoeling tot moord. En om echt rechtvaardig te kunnen zijn, moet er ook naar gekeken worden wat die bedoeling heeft veroorzaakt. Als het bijvoorbeeld duidelijk zou zijn dat een geestelijk gehandicapt persoon door iemand anders tot moord werd aangezet tot moord, dan zou daar zeker rekening mee gehouden worden bij de strafbepaling. Er moet dan natuurlijk wel worden vastgesteld hoe groot de invloed is (in dit geval dus de invloed van MAO-A). Ik vind rekening houden met biologisch determinisme dan ook rechtvaardiger dan om het te negeren. De straf mag van mij dus gerust ingekort worden, de behandeling, zoals DePurpereWolf al zei, niet per se.

#4

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 07 november 2009 - 13:06

Ik heb nogal wat moeite met dat vonnis, maar dat was vermoedelijk al duidelijk. Eerst en vooral vraag ik me af wat de invloed is van een tekort van MAO-A op agressiviteit, in het bijzonder 'moord'! Ik schat dat die invloed heel laag zal zijn. Mocht iemand daar meer over kunnen aangeven, graag, ik zal anders ook nog wel eens een poging ondernemen om daar wat cijfers over te vinden. Ik schat dus dat slechts een héél klein % van diegenen met een laag MAO-A overgaan tot moord. De mens is véél meer dan z'n genen. De psychosociale factoren spelen minstens een even grote rol.
Verder: er wordt terecht gesteld dat de meeste moorden door dragers van één Y-chromosoom worden gepleegd (mannen dus). Moet men dan een man een lichtere straf geven als die een moord pleegt, omdat die er niets kan aan doen dat hij drager is van het Y-chromosoom??

In de jaren '60-'70 was het een taboe om te spreken over biologische determinanten van gedrag. Alles werd verklaard vanuit (een slechte) opvoeding en (een rotte) maatschappij.
Momenteel beginnen we weer over te hellen, maar deze keer naar de andere kant: alles moet biologisch verklaard worden, het bestaan van de 'vrije wil' wordt door heel wat mensen in twijfel getrokken, we zijn het product van onze genen, onze biologie en daar valt, volgens sommigen, nog maar weinig aan te veranderen. Men vindt natuurlijk biologische (neurologische) correlaten voor ons gedrag, wat men dan al vaak als bewijs beschouwt voor een biologische oorzaak. Gedrag dat vroeger werd beschreven als crimineel, of gewoonweg als stout, onbeleefd, opstandig, of wat dan ook, wordt momenteel in een 'psychologische/ psychiatrische stoornis' gegoten. Zoals conduct disorder, oppositioneel opstandig gedrag, antisociale persoonlijkheidsstoornis enz... En voor sommige is dit zeker terecht, maar voor vele anderen is het een uiting van die maatschappij waarin men alles wil biologiseren. 'Ik kan er niets aan doen, want mijn biologie dicteert me voor hoe ik me moet gedragen'.
De vraag is echter hoever men daarin moet gaan: de neurologische correlaten van het gedrag dat men vindt, zijn correlaties, en vaak géén oorzaak van datgene wat men 'stoornis' noemt. Elke professional die in de gezondheidszorg werkt (en vermoedelijk ook vele andere mensen) weet dat de 3 factoren van belang zijn: biologie, psychologie en sociale factoren. Maar te vaak nog wordt vooral de biologie aangegrepen als ultieme determinant: 'hij kan er niets aan doen, want hij kreeg z'n genen niet mee'...
Hiermee pleit ik ook niet voor de afschaf van de biologische component. Daar moet inderdaad ook (soms) rekening mee gehouden worden. Maar zoals hier is gebeurd: een gen(defect?) dat vermoedelijk bij heel veel mensen voorkomt die niet tot moorden of zelfs agressie overgaat, is volgens mij wel echt vergaand. Tenzij ik harde cijfers te zien krijg over het, in dat geval dan grote effect van zo'n laag MAO-A op agressiviteit, en zelfs het liefst op moorddadig gedrag!
Anderzijds zou ik er zeker voor pleiten om bijvoorbeeld bij iemand met Schizofrenie die opdrachten opgelegd krijgt (vanuit z'n psychose) om een moord te begaan, de biologische component, de ziekte zelf, heel erg te laten meespelen in datgene wat er met die persoon dient te gebeuren, na z'n misdaad.

Wat dan de behandeling betreft. Op zich ben ik daar ook wel voorstander van. Tenslotte willen we toch allemaal, denk ik, dat naast een straf, die persoon vooral geen moorden meer pleegt als hij vrijkomt. Alleen is er een groot probleem: welke behandeling kan men zo iemand geven??? Tot nu toe is er geen enkele behandeling gekend die echt effectief is bij zo'n zware misdaden. De therapieën die men bijvoorbeeld aan gewelddadige jongeren (die in theorie nog veel makkelijker te 'vormen' zijn dan volwassenen) geeft, hebben maar een heel klein succes percentage. Dus, kort gesteld: tot nu toe bestaan er eigenlijk nog geen goede behandelingen/ therapieën voor dat soort gedrag. De optie 'langer behandelen' is dus eigenlijk jammer genoeg vaak géén optie.
Waarmee ik niet wil zeggen dat geen enkele moordenaar terug op het rechte pad kan komen. Maar therapieën/ behandelingen zullen hier maar voor een heel klein deeltje verantwoordelijk voor zijn.

Dido

Veranderd door Dido, 07 november 2009 - 13:17

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#5

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5819 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 november 2009 - 13:17

Tenzij ik harde cijfers te zien krijg over het, in dat geval dan grote effect van zo'n laag MAO-A op agressiviteit, en zelfs het liefst op moorddadig gedrag!


Hier staan een aantal goede referenties. En hier.
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#6

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 07 november 2009 - 13:22

Hier staan een aantal goede referenties. En hier.

Dankjewel, lijkt me een goed begin... ik bekijk ze zeker! :eusa_whistle:

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#7

scorchingthevortex

    scorchingthevortex


  • >250 berichten
  • 347 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 november 2009 - 19:58

Aan de ene kant snap ik de redenering van de rechter wel, aangezien een slechte jeugd ook soms als speciale omstandigheid kan worden aangevoerd. Maar er wordt hier gekeken naar de aanwezigheid van een gen en niet naar de activiteit. Zonder epigenetica erin te betrekken kun je helemaal niet zeggen dat dat gen ondergeschikt functioneerde ten opzichte van andere mensen, dus komt het alleen nog neer op gerede twijfel. En erg redelijk lijkt die niet te zijn.

Maar aan de andere kant, als iemand daadwerkelijk zo erg beheerst wordt door zijn genen dat hij zichzelf niet kan beheersen, iets wat beslist moeilijk te wijzigen is, is dat niet een hele goede reden om hem NIET meer in het publiek vrij te laten? Ik wil best geloven dat zon persoon zichzelf niet in de hand heeft, maar geef hem dan tenminste verplichte TBS of dwangopsluiting in een tehuis.

#8

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8247 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 november 2009 - 03:50

Er werd niet gekeken naar de aanwezigheid van het gen (kwalitatief) maar naar het expressieniveau (kwantitatief).
"Meep meep meep." Beaker

#9

scorchingthevortex

    scorchingthevortex


  • >250 berichten
  • 347 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 november 2009 - 12:00

Er werd niet gekeken naar de aanwezigheid van het gen (kwalitatief) maar naar het expressieniveau (kwantitatief).


Ik las daar overheen. Ik dacht dat ze keken naar de aanwezigheid van een allel van MAO-A en niet de expressie.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures