Springen naar inhoud

Reageren van stoffen met water


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Mazer

    Mazer


  • >25 berichten
  • 67 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 december 2009 - 17:22

Hallo iedereen

Mijn vraag is hoe dat men kan weten dat een stof oplost in water. Ik weet echter da H2O (water) polair is. dus alle stoffen die polair zijn zouden moeten oplossen in water, toch zijn er echter uitzonderingen als Al2O3. graag zou ik weten hoe je kan zien dat deze dan niet oplossen. Ik vermoed dat het iets te maken heeft dat Al3+ een metaal is. Dit is puur theoretisch benaderd, dus geen praktische oplossingen.

Mvg Mazer

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

thermo1945

    thermo1945


  • >1k berichten
  • 3112 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 20 december 2009 - 19:19

In de titel heb je het over reageren, in de tekst over oplossen. Wat bedoel je?
De binding tussen de ionen in Al2O3 is te sterk voor het oplosmiddel water.


... Ik vermoed dat het iets te maken heeft dat Al3+ een metaal is.

Dat is het niet. Niet geïoniseerd Al is wel een metaal.

#3

Mazer

    Mazer


  • >25 berichten
  • 67 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 december 2009 - 09:46

excuseer ik bedoel natuurlijk het oplossen in water.

Dus de binding tussen de ionen is te sterk, is er dan een minimum waarde waar het verschil tussen de elektronegativiteit (EN) aan moet voldoen om te zeggen dat ze niet oplossen? Of heeft het niets te maken met het verschil tussen de EN-waarde.

Mvg Mazer

#4

Marko

    Marko


  • >5k berichten
  • 8937 berichten
  • VIP

Geplaatst op 21 december 2009 - 13:12

Nee, het verschil in EN-waarde bepaalt alleen of de binding in het kristal beschouwd mag worden als ionisch. Zowel in het geval van Al2O3 als in het geval van NaCl is dat zo. In beide gevallen vindt er een volledige ladingsoverdracht plaats, met andere woorden, Na is echt 1+, Al is echt 3+, Cl is echt 1- O is echt 2-.

Wat de oplosbaarheid bepaalt is de stabiliteit van het kristalrooster. Deze wordt beïnvloed door de ladingen van de ionen, en hun onderlinge grootte. Liggen de groottes erg ver uit elkaar, dan is het moeilijk om een precies passende ruimtelijke structuur te maken. Het kost dan weinig energie om het rooster op te breken, wat vaak resulteert in een goede oplosbaarheid.

Cetero censeo Senseo non esse bibendum


#5

Mazer

    Mazer


  • >25 berichten
  • 67 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 23 december 2009 - 11:00

Liggen de groottes erg ver uit elkaar, dan is het moeilijk om een precies passende ruimtelijke structuur te maken. Het kost dan weinig energie om het rooster op te breken, wat vaak resulteert in een goede oplosbaarheid.


Ja maar wat ik vraag is hoe je dit precies kan weten. Hoe groot moet die afstand zijn? Ik zie wel dat er bij Al2O3 minder schillen zijn dan bij NaCl. of kijkt men naar de vanderwaal-straal?

Reden waarom ik dit vraag, Op mijn examen bestaat er een hele grote kans dat dit gevraagd wordt en dan zit je daar enkel met je tabel van mendeljev. Dit is natuurlijk een uitzondering, het is niet moeilijk om te weten of de stof polair of apolair is.

#6

Marko

    Marko


  • >5k berichten
  • 8937 berichten
  • VIP

Geplaatst op 23 december 2009 - 13:40

Ja maar wat ik vraag is hoe je dit precies kan weten. Hoe groot moet die afstand zijn? Ik zie wel dat er bij Al2O3 minder schillen zijn dan bij NaCl. of kijkt men naar de vanderwaal-straal?


Naar de ionstraal; die bepaalt de afstand.

Reden waarom ik dit vraag, Op mijn examen bestaat er een hele grote kans dat dit gevraagd wordt en dan zit je daar enkel met je tabel van mendeljev. Dit is natuurlijk een uitzondering, het is niet moeilijk om te weten of de stof polair of apolair is.


Met alleen het periodiek systeem ben je er niet, tenzij je een erg uitgebreide versie hebt waarin per ook de ionstralen van de meest voorkomende oxidatietoestanden gegeven zijn.

Maar ik denk niet dat je je zorgen hoeft te maken. Wanneer je om oplosbaarheid gaat is de vraag of je kunt bepalen of een molecuul polair is. Die vraag kun je wél beantwoorden met alleen de elektronegativiteiten gegeven - op voorwaarde dat je de structuurformule van die stof gegeven krijgt, of kunt beredeneren.

Het zal dus niet om de oplosbaarheid van zouten gaan, maar eerder om de oplosbaarheid van een stof als ethanol in water.

Cetero censeo Senseo non esse bibendum






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures