Springen naar inhoud

Denaturatie eiwit


  • Log in om te kunnen reageren

#1

mcb

    mcb


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 23 januari 2010 - 14:36

Hallo,

ik heb een vraagje.
We hebben geleerd dat thermische denaturatie van eiwitten irreversibel is en chemische denaturatie reversibel.
Bij deze chemische denaturatie wordt gezegd dat een proteolysereactie wel irreversibel is.
Nu heb ik op het internet gevonden dat als je een eiwit laat reageren met een sterk zout/zuur, bijvoorbeeld HCl, dit ook irreversibel is en een neerslagreactie is.
Ik heb verder opgezocht maar nergens een uitwerking hiervan gevonden.
Is het juist dat een eiwit in reactie met een sterk zout/zuur een irreversibele denaturatie ondergaat? En wat is de uitleg erachter?

alvast bedankt!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8803 berichten
  • VIP

Geplaatst op 23 januari 2010 - 16:36

Denaturatie wordt in het algemeen gebruikt voor het openbreken of verleggen van de zwavelbruggen, waarbij de eiwit(hoofd)keten an sich gewoon in stand blijft. Proteolyse is een proces waarbij de aminozuren van elkaar worden losgemaakt en de hoofdketen wordt onderbroken.

Proteolyse is in de regel een irreversibel proces, aangezien je de losse 'einden' niet zomaar meer aan elkaar gezet krijgt. Uiteraard kan dat met specifieke reagentia in bepaalde gevallen wel, maar dat lijkt me eerder uitzondering dan regel, en zeker geen spontaan proces.

Denaturatie is in principe wel een reversibel proces: Als je eerst de zwavelbruggen los haalt met reagentia als mercaptoethanol, en vervolgens dat mercaptoethanol weer wegneemt, zullen de zwavelbruggen zich herstellen. In principe kan daarbij weer de originele 3D structuur van het eiwit ontstaan, waardoor het weer als vanouds functioneel is. Bij een eiwit met meerdere zwavelbruggen kunnen echter ook 'verkeerde' verbindingen ontstaan waardoor het eiwit een foute 3D structuur krijgt, en niet meer functioneel zal zijn.

Binnen de cel wordt de correcte 3D structuur gevormd met hulp van andere eiwitten die de vouwing in goede orde leiden. In principe zou dat ook gebeuren zonder die helpende eiwitten, maar mogelijk te traag om in de praktijk bruikbaar te zijn.
Victory through technology

#3

mcb

    mcb


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 23 januari 2010 - 16:46

En hoe staat dat in relatie met de sterke zuur/zout reactie?

#4

ToonB

    ToonB


  • >250 berichten
  • 817 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 januari 2010 - 14:58

de aanwezigheid van verschillende ionen kan zwakke bindingen die een eiwit in zijn 'vorm' houden breken of stukjes van het molecule (denk aan OH- deeltjes) af.
Hierdoor kan het eiwit zijn globulaire vorm niet langer aanhouden.
"Beep...beep...beep...beep"
~Sputnik I

#5

Marko

    Marko


  • >5k berichten
  • 8935 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 januari 2010 - 15:50

Even voor de goede orde: Denaturatie betreft alle processen waarbij de secundaire, tertiaire of quaternaire structuur van een eiwit wordt veranderd. Dit kan door het verbreken/omleggen van zwavelbruggen, maar verder door het verbreken (of juist maken) van alle andere noncovalente interacties die de hogere structuur van een eiwit veroorzaken, zoalsdipoolnteracties tussen tegengesteld geladen zijgroepen en hydrofobe interacties tussen apolaire zijgroepen.

Een reactie met een sterk zuur zorgt voor hydrolyse van de petidebindingen. Deze hydrolyse is irreversibel, zoals ook de proteolyse irreversibel is. Het verschil is dat proteolyse enzymatisch gekatalyseerd is, en de hydrolyse die ik noemde zuurgekatalyseerd. Beide resulteren echter in dezelfde afbraak van de primaire structuur van het eiwit. In sommige gevallen kan hierbij een onoplosbaar residu ontstaan.

In sommige andere gevallen zorgt het toevoegen van zuur tot een denaturatie van het eiwit. De veranderde pH leidt dan tot een verandering van de lading van de zijgroepen, met als gevolg andere interacties en een andere structuur van het eiwit. Dat kan leiden tot een onoplosbare structuur, of een structuur die door zijn vorm en ladingsverdeling de neiging heeft om grotere, onoplosbare aggregaten te vormen. De teruggaande reactie, die in theorie bij een verandere pH niet uitgesloten zou zijn, vindt echter zo langzaam plaats dat je de reactie als irreversibel beschouwt.

Cetero censeo Senseo non esse bibendum


#6

mcb

    mcb


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 24 januari 2010 - 20:02

Bedankt!





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures