Springen naar inhoud

Overlevingsinstict voert de bovenhand


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Menkid

    Menkid


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 10 februari 2010 - 23:50

Ik ben change manager, ik houd me bezig met cultuurveranderingtrajecten en met het vergroten van organisatiebetrokkenheid van mensen. Uit literatuur blijkt dat 70% van organisatieveranderingstrajecten mislukken, dus ik ben op zoek naar nieuwe inzichten om mijn succeskansen te vergroten.

Na 10 jaar werkervaring heb ik twee stellingen waarop ik graag jullie reactie zou willen ontvangen.

Eerste, door het overlevingsinstinct hebben mensen een risicomijdend gedrag, dus zijn grote groep mensen per definitie tegen verandering.

Tweede, veranderaars (projectleiders die veranderingen begeleiden) zijn mensen die bereid zijn meer risico’s te lopen dan ‘normale’ mensen waardoor ze minder empathie hebben voor ‘normale’ mensen die veranderingen ondergaan. In mijn dagelijkse leven doe ik veel risico volle dingen.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 11 februari 2010 - 00:09

Eerste, door het overlevingsinstinct hebben mensen een risicomijdend gedrag, dus zijn grote groep mensen per definitie tegen verandering.

Wat je hier beschrijft, staat bekend als 'risk aversion'. Dit houdt in dat mensen een afkeer hebben van kiezen voor onzekerheid. Op Wikipedia kan je zeker een start nemen om daar wat meer over te lezen:

Risk aversion is a concept in psychology, economics, and finance, based on the behavior of humans (especially consumers and investors) whilst exposed to uncertainty. Risk aversion is the reluctance of a person to accept a bargain with an uncertain payoff rather than another bargain with a more certain, but possibly lower, expected payoff. For example, a risk-averse investor might choose to put his or her money into a bank account with a low but guaranteed interest rate, rather than into a stock that may have high returns, but also has a chance of becoming worthless.

Het komt dus vaak voor. Al zal het, zoals bij elk fenomeen, zeker niet absoluut zijn. En dus zullen er zeker veel uitzonderingen optreden.

Tweede, veranderaars (projectleiders die veranderingen begeleiden) zijn mensen die bereid zijn meer risico’s te lopen dan ‘normale’ mensen waardoor ze minder empathie hebben voor ‘normale’ mensen die veranderingen ondergaan. In mijn dagelijkse leven doe ik veel risico volle dingen.

Daar heb ik geen flauw idee over. Ik denk bovendien dat wel of niet empathie hebben voor mensen die liever niet veranderen, van veel meer afhankelijk is dan vooral van het beroep 'veranderaar'. Mijn buikgevoel zegt dus dat deze uitspraak veel te algemeen is om echt steek te houden: er zijn volgens mij veel belangrijker determinanten die bepalen of iemand empathie kan vertonen in zo'n situaties of niet.
Maar anderen kunnen hier misschien beter op antwoorden. :eusa_whistle:

Dido

Veranderd door Dido, 11 februari 2010 - 00:16

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#3

Menkid

    Menkid


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 11 februari 2010 - 20:59

Thanks,
Ik weet ook niet of het met empathie te maken heeft . Wat ik in de praktijk merk is dat veranderaars vaak vanuit gaan dat iedereen op de zelfde manier naar de wereld kijkt, dus te weinig oprecht rekening houden met weerstand bij anderen.
Wie is normaal, wensen die van verandering houden of mensen die van zekerheid houden?

Ik merk het ook in communicatiestijlen ( Kolb, dromer, denker, beslisser doener). Denkers gaan er vanuit dat iedereen behoefte heeft aan een gedetailleerde onderbouwing. Dromers denken dat iedereen genoeg heeft aan een duidelijke visie om in beweging te komen.

Veranderd door Menkid, 11 februari 2010 - 21:00


#4

Michel

    Michel


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 12 februari 2010 - 16:39

Ik ben change manager, ik houd me bezig met cultuurveranderingtrajecten en met het vergroten van organisatiebetrokkenheid van mensen. Uit literatuur blijkt dat 70% van organisatieveranderingstrajecten mislukken, dus ik ben op zoek naar nieuwe inzichten om mijn succeskansen te vergroten.

Na 10 jaar werkervaring heb ik twee stellingen waarop ik graag jullie reactie zou willen ontvangen.

Eerste, door het overlevingsinstinct hebben mensen een risicomijdend gedrag, dus zijn grote groep mensen per definitie tegen verandering.

Tweede, veranderaars (projectleiders die veranderingen begeleiden) zijn mensen die bereid zijn meer risico’s te lopen dan ‘normale’ mensen waardoor ze minder empathie hebben voor ‘normale’ mensen die veranderingen ondergaan. In mijn dagelijkse leven doe ik veel risico volle dingen.

Dit is wel heel erg kort door de bocht. En je slaat de plank volledig mis.

99 % van de veranderingstrajecten lopen mis op de intercommunicatieve processen binnen een organisatie.

De meeste veranderingstrajecten worden van hoger hand afgedwongen zonder dat er feedback is gevraagd (of de feedback wordt compleet genegeerd).

Er zitten mensen van vlees en bloed (met gevoel en vaardigheden) in de organisatie en daar moet je zorgvuldig mee omgaan.

Als je bij mensen veranderings weerstand ondekt dan zou je eens moeten uitzoeken wat de onderliggende gedachte daarvan is en dan gaat er een totaal nieuwe wereld voor je open.

Eerste, door het overlevingsinstinct hebben mensen een risicomijdend gedrag, dus zijn grote groep mensen per definitie tegen verandering.

Hiermee ben ik het oneens. Als je mensen bij de hand neemt en goed begeleidt dan zijn de meeste wel bereid om te veranderen.

Tweede, veranderaars (projectleiders die veranderingen begeleiden) zijn mensen die bereid zijn meer risico’s te lopen dan ‘normale’ mensen waardoor ze minder empathie hebben voor ‘normale’ mensen die veranderingen ondergaan. In mijn dagelijkse leven doe ik veel risico volle dingen.

Hiermee ben ik het oneens. Het is mijn ervaring dat dit juist niet zo is. De veranderaars en projectleiders zoals jij ze noemt zitten veilig want die vallen (bijna) altijd buiten de veranderingstrajecten. Terwijl zij wel de verandering over andere mensen afdwingen.

Tweede, veranderaars (projectleiders die veranderingen begeleiden) zijn mensen die bereid zijn meer risico’s te lopen dan ‘normale’ mensen waardoor ze minder empathie hebben voor ‘normale’ mensen die veranderingen ondergaan. In mijn dagelijkse leven doe ik veel risico volle dingen.

De manier waarmee je "veranderaars" afzet tegen " ‘normale’ mensen" staat garant voor veel veranderings weerstand. Jullie zijn toch ook maar gewoon mensen geen Ubermenschen. En ook jullie zullen veranderings weerstand vertonen in soort gelijke situaties. Onderschat dat niet.




Veranderingen zijn niet altijd beter. Uit ervaring kan ik zelfs zeggen dat 95 % van de veranderingen die ik heb meegemaakt zijn totaal zinloos geweest. Daar hadden we de baas veel geld mee kunnen besparen.


Vergeet ook niet dat er heel veel mensen veranderingsmoe zijn. Elke keer weer een veranderingstraject en in de meeste gevallen wordt het beoogde doel niet bereikt.

#5

5e_dimension

    5e_dimension


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 februari 2010 - 20:50

Zonder overlevingsinstinct zou de mens zich ook niet kunnen verder ontwikkelen en een uiteindelijk leven opbouwen. Je kan overlevingsinstinct zien als een basis en die basis die dan later en beetje per beetje wordt uitgebouwd door opvoeding en opgroeien in een bepaalde cultuur of samenleving.
Moesten we geen overlevingsinstinct hebben zouden we ook niet ons eigen hachje steeds opnieuw kunnen laten doorgaan of overleven. Het komt er op neer dat mensen zonder het instinct tegen niets zouden bestand zouden kunnen zijn en ook niet bij de geboorte te kunnen overleven.

#6

Menkid

    Menkid


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 06 maart 2010 - 20:18

Zonder overlevingsinstinct zou de mens zich ook niet kunnen verder ontwikkelen en een uiteindelijk leven opbouwen. Je kan overlevingsinstinct zien als een basis en die basis die dan later en beetje per beetje wordt uitgebouwd door opvoeding en opgroeien in een bepaalde cultuur of samenleving.
Moesten we geen overlevingsinstinct hebben zouden we ook niet ons eigen hachje steeds opnieuw kunnen laten doorgaan of overleven. Het komt er op neer dat mensen zonder het instinct tegen niets zouden bestand zouden kunnen zijn en ook niet bij de geboorte te kunnen overleven.



Ja thanks zo heb ik het niet gezien.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures