Springen naar inhoud

- - - - -

Bestaan 'hervonden herinneringen'?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 19 februari 2010 - 01:32

Na de zaak Dutroux (ontvoerder, gijzelnemer, verkrachter en moordenaar van meerdere meisjes in de jaren '90) zijn er in België heel wat mensen opgedoken die aangaven dat ze zich plots herinnerden dat ze misbruikt werden in het verleden. Maar dat ze dit, omwille van het traumatische ervan, al die jaren hebben onderdrukt én echt vergeten zijn. Tot plots, door één of andere link (zoals het geval Dutroux), ze zich weer herinnerden wat ze als kind hadden meegemaakt.

Een bekend voorbeeld daarvan was Régina Louf of 'getuige X1', die beweerde dat zij als kind deel uitmaakte van een crimineel netwerk dat vrouwen prostitueerde:

... Volgens X1 had ze aanvankelijk nauwelijks door hoe zwaar ze in haar jeugd was getraumatiseerd. Jarenlang verkeerde ze in de veronderstelling dat haar jeugd normaal was verlopen: 'ik leek een perfect gelukkig kind'. Tot het moment dat ze, inmiddels bijna volwassen, iemand hoorde vertellen over de symptomen van kindermisbruik en zij zich realiseerde dat zij al die symptomen in ruime mate bezat. 'Ik dook in de boeken om uit te zoeken wat er met me scheelde. In de Engelse literatuur vond ik Three Faces of Eve en When Rabbit Howls, toen de enige boeken over MPS (..)'. X1 stelde zich vervolgens onder behandeling van een psychotherapeute: 'Ze gaf me een test waaruit bleek dat ik inderdaad MPS had. Toen kon ik eraan werken. Ik ben inmiddels bijna tien jaar in behandeling bij die therapeute. Ze heeft me enorm vooruit geholpen. Ik had ongeveer 169 alters (deelpersoonlijkheden, HM), met verschillende namen en leeftijden'.
Met hulp van haar psychotherapeute hervindt X1 haar jeugdherinneringen en ze ziet dan pas wat er allemaal is voorgevallen. Haar moeder en grootmoeder maakten deel uit van een crimineel netwerk dat vrouwen prostitueerde en vooraanstaande burgers chanteerde met kinderseks. Die kant ging het ook met X1 uit: 'Voor je gebruikt wordt in zo'n netwerk, is er zoiets als een trainingsperiode: opleiding, conditionering. Zoals bij een hondje, hè: zitten, liggen, pootje geven. Wennen aan pijn (..). Ik was nog niet eens 1 jaar, en toch, als iemand met z'n vingers knipte, hield ik onmiddellijk op met huilen'...

uit: Skepsis, de werkelijkheid was veel erger...', Opkomst en ondergang van Getuige X1

Een recente studie (2010) toont nog maar eens aan dat we eventueel nog in staat zijn om kortstondig bepaalde herinneringen te vergeten, maar op langere termijn (na 1 week), lukt dat al niet meer. Het bleek trouwens vooral moeilijk om de woorden met een emotionele betekenis te vergeten

Can we control the content of our memory and forget what we do not want to think about by an act of will? If so, is forgetting temporary or permanent, and is it independent of the nature of what we wish to forget? Using Anderson and Green's (2001) "think/no-think" paradigm with neutral and emotional nouns, we found in agreement with other studies that memory for neutral words was reduced instantly upon repeated attempts at suppression. However, the effect was temporary and vanished after a period of one week, which strongly suggests that intended memory suppression interferes with immediate retrieval but does not lead to long-term forgetting. Furthermore, the amount of training that clearly reduced immediate recall of neutral items did not at all reduce recall of emotional items. This finding is in accordance with the notion that emotional items have a higher degree of salience and tend to attract more attention than neutral items

uit: Nørby S, Lange M, & Larsen A (2010). Forgetting to forget: on the duration of voluntary suppression of neutral and emotional memories. Acta psychologica, 133 (1), 73-80

Dit zou daarom niet betekenen dat iedereen die beweert een 'hervonden herinnering' te hebben, ook altijd liegt. Een onderzoek van een Nederlandse psychologe in 2006 gaat daar dieper op in:

'Verdrongen' herinneringen aan seksueel misbruik die dankzij therapeutische sessies boven tafel komen, zijn meestal vals. En mensen die nare herinneringen na twintig jaar spontaan hervinden, zijn ze vaak helemaal niet zo lang kwijt geweest.
...
In een verdrongen herinnering gelooft Geraerts echter niet. "Iets anders wat bleek uit mijn onderzoek, is dat personen uit de 'spontane groep' vaak moeite hebben met het dateren van herinneringen. Ze denken dat ze die decennia lang kwijt zijn geweest, maar in werkelijkheid hebben ze twee jaar geleden nog met hun partner over het voorval uit hun jeugd gepraat. Ze waren het dus niet vergeten, ze herinnerden zich het misbruik alleen op een kwalitatief andere manier. Pas door het zien van een film kan het met een schok tot iemand doordringen wat voor traumatische ervaring ze heeft gehad. Terwijl ze eerder vrijwel onbewogen aan haar man heeft verteld dat haar vader vroeger wel eens aan haar zat."...

uit: E. Geraerts, 'Remembrance of things past, the cognitive psychology of remembering and forgetting trauma', (Noorderlicht, VPRO)
Het zou er dus eerder op neerkomen dat de herinnering niet echt vergeten was, maar dat ze 'ànders' bekeken werd, tot men zich plots ging realiseren wat er écht gebeurd is. Bovendien bleek dat ze de herinnering eigenlijk maar kortstondig 'vergeten' waren. En tenslotte zijn het vooral de herinneringen die spontaan 'terugkomen', die waar blijken te zijn. Diegene die terugkomen tijdens een therapie blijken meestal (altijd?) vals te zijn...

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.




0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures