Springen naar inhoud

Genetische manipulatie om psychische stoornissen uit te sluiten


  • Dit onderwerp is gesloten Dit onderwerp is gesloten

#1

Roodkapje

    Roodkapje


  • 0 - 25 berichten
  • 2 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 19 februari 2010 - 19:49

Ik heb zelf een hele lijst aan stoornissen en ik weet dat dit in mijn familie zit. Onvermijdbaar lijkt het mij dat ik, als ik later een gezin krijg met ong. 3 kinderen, ook een kind krijg met een stoornis. Ik heb een ontwikkelingsstoornis, stemmingsstoornis en angststoornis. Dit is soms zo ingewikkeld dat ik echt heb gedacht: later wil ik geen kinderen, ik ben te bang dat ze het ook krijgen, om het nog niet te hebben over de emotionele klap voor mij als ouder. Zoiets moet je kunnen accepteren, dat je je op die manier voortplant en zo meer ingewikkelde kinderen op de wereld zet. Mijn ouders hebben 1 keer 'pech' gehad en 1 keer 'geluk' gehad, zoals het vaak loopt. Het ene kind krijgt wel die genen, de ander niet. De kans is dus reŽel dat ik ook zo'n kind krijg. Wat ik allemaal niet heb is echt niet bij te houden. Ik durf het niet aan om een 'gok te wagen', om gewoon maar te kijken hoe het loopt. Ik durf het gewoon niet. De kans is te groot. En dan zit ik straks met een kind dat net als ik denkt: was ik maar een ander. Ik vind het gewoon niet 'verantwoord' om een kind te nemen als psychiatrisch patiŽnt. Eiceldonatie zou een optie kunnen zijn, maar het liefst wil ik gewoon een kind van mezelf, maar dan wil ik die stoornissen 'schrappen'. Mijn hele leven ben ik al 'anders', ook op school kwam dat naar voren. Het is voor mij een must om kinderen te krijgen. De ouderdrang is heel sterk aanwezig. Een leven zonder kinderen kan ik mezelf niet voorstellen. Nu is mijn vraag: in hoeverre is het mogelijk een embryo genetisch te manipuleren? Kunnen genen voor bijv. ADD en depressie herkend worden? Is dit in de toekomst mogelijk, over 5 tot 10 jaar? Hoe doen ze dat, hoe veranderen ze die eigenschappen? Welke eigenschappen krijgen ze dan in de plaats daarvan? Komen die van iemand anders? En mag zoiets? Kun je er toestemming voor krijgen? Ik vind dat zoiets als wat ik heb niet onderschat moet worden. Net als bij kanker, dat nemen ze ook heel serieus.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 20 februari 2010 - 00:18

Roodkapje:

Het is op Wetenschapsforum niet toegestaan (medische) persoonlijke problemen te bespreken. Zie ook de Bijsluiter en FAQ van dit forum.

Ik vrees dus dat je niet echt in het juiste forum zit om jouw vraag te stellen...

Anderzijds wil ik er toch even algemeen op ingaan: neen, er is geen enkele genetische test die kan garanderen dat iemand wel/ niet een psychische stoornis zal krijgen. Die zal er heel waarschijnlijk ook nooit komen.
De reden daarvoor is heel simpel: de stoornissen die je opnoemt zijn bijlange niet enkel genetisch bepaald (nature): er zit een heel grote factor omgevingsfactoren in (nurture). Dat laatste houdt bv. de opvoeding in: het kind leert van ouders hoe het dient om te gaan met problemen (coping met stressfactoren = omgaan met stress), hoe wordt het kind opgevangen als het problemen heeft ed.
Met andere woorden: zelfs als iemand genetisch sterk belast is om een psychische stoornis te krijgen: dan nog zal die meestal niet die psychische stoornis krijgen als die in een 'warm nest' terecht komt. Daarbij spelen factoren als een veilige hechting ed. vermoedelijk een grote rol. En die hebben veel meer te maken met de band die een ouder kan maken met de baby, dan met de genen van de baby.
Het probleem is echter dat bv. ouders met een depressie, ondanks het feit dat ze dit zeker niet willen, jammer genoeg niet in staat zijn om sensitief en responsief te reageren op een baby/ peuter die aandacht vraagt. Als dit te vaak gebeurt dan wordt de kans op een onveilige hechting groot. En dŗt is minstens een even grote risicofactor (vermoedelijk zelfs een grotere) dan 'slechte' genen hebben om later zelf een psychische stoornis te krijgen.

Dit is helemaal niet als verwijt naar ouders met een psychische stoornis. Deze mensen zijn immers zelf het slachtoffer van hun ziekte. Ik ben ervan overtuigd dat ze echt wel het beste willen voor hun kind, maar jammer genoeg zijn ze door hun ziekte niet steeds in staat dat 'voldoende veilig en warm nest' te geven...
Anderzijds houdt dit ook in dat het soms wťl kan, ťn dat 'slechte' genen helemaal geen garantie hoeven te zijn dat het kind ook een psychische stoornis zal krijgen. Als de partner van de depressieve ouder bv. wel in staat is tot een veilige hechting met het kind of als het gezin voldoende wordt omringd met de beste zorgen (psycholoog/ psychotherapeut) zodat er toch 'voldoende goed' wordt omgegaan met het kind, of als je als ouder er toch in slaagt, mťt therapie, de stoornis voldoende te overwinnen, dan is de kans behoorlijk groot dat het kind daar weinig hinder zal van hebben ťn dat het uitgroeit tot een gezonde volwassene. Maar dat hangt vooral af van hoe het gezin erin slaagt om te gaan met het kind...
KOPP-kinderen (kinderen van ouders met een psychische stoornis) zijn inderdaad risicokinderen, maar dat komt vooral door de gezinsfactoren (van het gezin waarin het kind leefde) die niet ideaal waren.

Maar nogmaals, genen zijn zeker niet allesbepalend, integendeel... Het zijn vooral de gezinsfactoren die bepalend zijn (zelfs bij 'slechte' genen), zeker bij de psychische stoornissen die je benoemt (ADD, depressie, angststoornis...). En dat betekent ook dat je helemaal niet gedoemd bent om kinderen te krijgen die bijna zeker een psychische stoornis zullen hebben... :eusa_whistle:
Zie bv. ook:

* Hoe groot is de kans dat mijn kind dezelfde ziekte zal krijgen?
Niettegenstaande het feit dat iedereen psychiatrische problemen kan krijgen, wil dit niet zeggen dat dit bij je kind zo zal zijn.
Om te weten of je kind een verhoogd risico loopt, is het van belang te weten hoe de psychiatrische problemen zijn ontstaan. Hiervoor is echter niet steeds een duidelijke oorzaak aan te geven. De problemen kunnen het gevolg zijn van een ingrijpende gebeurtenis (overlijden, scheiding, ziekte, …) of van een verkeerde stofwisseling in het lichaam. Soms spelen ook erfelijke factoren een rol. Maar zelfs al erft je kind de aanleg voor de ziekte, dan nog blijft de kans eerder klein dat de ziekte ooit doorbreekt. Hierbij speelt de omgeving ook een essentiŽle rol. Als kinderen steun ondervinden bij de problemen en op die manier leren omgaan met de situatie is er minder kans dat zij zelf ooit last krijgen van deze problemen

uit: KOPP-kinderen Vlaanderen


Ik denk dat je dit best eens bespreekt met een psycholoog/ psychotherapeut of psychiater. Je kan daarvoor zeker terecht bij jouw huisarts... Ik wens je verder het allerbeste toe! ](*,)
Dido

Veranderd door Dido, 20 februari 2010 - 00:33

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#3

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 20 februari 2010 - 00:37

Roodkapje, mocht je het nog niet gedaan hebben... bekijk zeker die website over KOPP kinderen Vlaanderen even... Ze bevat heel wat interessante informatie over kinderen van ouders met een psychische stoornis.

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#4

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8250 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 februari 2010 - 16:05

En vanwege de eerder aangehaalde 'persoonlijke medische problemen' gaan we dit niet hier bespreken.
-slotje-
"Meep meep meep." Beaker





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures