Springen naar inhoud

Spanning, weerstand en condensatoren


  • Log in om te kunnen reageren

#1

natran

    natran


  • >25 berichten
  • 97 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 maart 2010 - 15:06

Geachte,


Ik heb problemen met de begrippen: spanning, condensatoren, en weerstanden.

Ik weet dat stroom een beweging is van ladingsdragers, (elektronen in een metallische geleider, ionen in elektrolytoplossing, etc). Dit begrip is dus vergelijkbaar met het debiet van een waterstroom.

Maar nu vroeg ik mij af hoe je de begrippen spanning, condensatoren, en weerstanden moet interpreteren ?
(Kan dit tevens uitgelegd worden op het niveau van elektronen enzovoort? Kan dit op een bepaalde manier ook vergeleken worden met een waterstroom?)
Ik heb deze vraag reeds gesteld op school, en ze konden enkel de vergelijking maken tussen spanning en de hoogte van een rivier. Deze vergelijking was echter zeer vaag.

Mvg

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

mathfreak

    mathfreak


  • >1k berichten
  • 2456 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 maart 2010 - 18:15

Zie http://nl.wikipedia....i/Elektriciteit en http://nl.wikipedia....iki/Condensator
"Mathematics is a gigantic intellectual construction, very difficult, if not impossible, to view in its entirety." Armand Borel

#3

natran

    natran


  • >25 berichten
  • 97 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 maart 2010 - 19:13

Is het juist als ik spanning als volgt zie: Een spannings bron geeft de elektronen een bepaalde energie mee, waardoor ze gaan stromen. Stel we hebben een spanningsbron van 16V, dan geeft hij een energie van 16 joule per coulomb, waardoor de ladingsdragers zich gaan verplaatsten. Als we nu een parallelschakeling van weerstanden tegenkomen, zal een gedeelte van de ladingsdragers langs de ene weerstand, en een gedeelte van de ladingsdragers langs de andere weerstand gaan. Stel nu dat de deeltjes bij elke weerstand 7 joule verliezen, dan zullen ze dus nog 11 joule over hebben ? Als ze dan vervolgens na de parallelschakeling terug samenkomen, zal er dus weer een gemiddelde energiewaarde per ladingsdrager zijn van 9 joule. Als we dan vervolgens een seriegeschakelde weerstand zouden tegenkomen, waar 6 joule in verloren gaat, en hier achter weer een seriegeschakelde weerstand staat waar de overige 3 Joule in verloren gaat ? Vervolgens komen de ladingsdragers weer aan de bron, en krijgen ze opnieuw 16 Joule?



Of zit ik totaal verkeerd ?


mvg

#4

Jan van de Velde

    Jan van de Velde


  • >5k berichten
  • 44820 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 14 maart 2010 - 19:39

denk je een stroomkring in als een gesloten watercircuit, waarin het water rondstroomt van perszijde van de pomp naar zuigzijde van de pomp.

de pomp is je spanningsbron.

een ruime buis rondom (vol met water) is je geleider.

watermoleculen zijn je elektronen.

een open/dicht klep is dan een schakelaar.

een debietmeter is je ampèremeter.

potentiaal is dan de druk die je op een punt meet.

spanning is het verschil in druk (in potentiaal) dat je meet tussen twee punten ergens in je stroomkring.

een weerstandje is bijvoorbeeld een stukje spons in een stuk leiding, of een stukje heel dunne buis. Het water kan erdoor, maar moeilijker dan in een open stuk leiding.

een turbinetje is dan een energieverbruiker (lamp of motor).

een condensator is dan een tweezijdig drukvat.

condensator.png


een aftakking ergens die je in de zee hangt is je aarde.
ALS WIJ JE GEHOLPEN HEBBEN....
help ons dan eiwitten vouwen, en help mee ziekten als kanker en zo te bestrijden in de vrije tijd van je chip...
http://www.wetenscha...showtopic=59270

#5

Jan van de Velde

    Jan van de Velde


  • >5k berichten
  • 44820 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 14 maart 2010 - 19:51

Een spannings bron geeft de elektronen een bepaalde energie mee, waardoor ze gaan stromen. Stel we hebben een spanningsbron van 16V, dan geeft hij een energie van 16 joule per coulomb, waardoor de ladingsdragers zich gaan verplaatsten.

da's een beetje een verkeerde voorstelling, net of elektronen elk een rugzakje hebben waar je wat energie in giet en dat ze dan onderweg afgeven.

De pomp in de analogie duwt tegen de watermoleculen vlakbij de pomp, die op hun beurt weer tegen hun buren duwen, etc, etc, die op hun beurt hun buren door de spons (weerstand) duwen.

Om dat energieverhaal in te zien is het beter te denken in termen van de schakels van een fietsketting. De trapas zet kracht op de schakels, die die kracht doorgeven en op hun beurt kracht uitoefenen op de schakels van het achterwiel. Rem je dat achterwiel af (weerstand) dan remt héél de ketting af, overal in de ketting gaan de schakels altijd even snel. Maar je kunt niet stellen dat er (bewegings) energie in de schakels afzonderlijk wordt gestopt, die dan beetje bij beetje onderweg wordt afgegeven, want dan zouden de schakels steeds langzamer moeten gaan.

ook in die fietskettinganalogie kun je twee achterwielen verzinnen waar die ketting langs moet, bijvoorbeeld twee die even zwaar draaien. Bedenk wat het verschil is tussen de kracht (spanning) tussen de schakels in de ketting tussen trapas en eerste wiel, en tussen eerste en tweede wiel.
ALS WIJ JE GEHOLPEN HEBBEN....
help ons dan eiwitten vouwen, en help mee ziekten als kanker en zo te bestrijden in de vrije tijd van je chip...
http://www.wetenscha...showtopic=59270

#6

natran

    natran


  • >25 berichten
  • 97 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 maart 2010 - 20:02

Ok bedankt, hier kom ik al een heel stuk verder mee.. :eusa_whistle:





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures