Springen naar inhoud

- - - - -

Zonnebankverslaving!


  • Log in om te kunnen reageren

#1

bartelomeus

    bartelomeus


  • >250 berichten
  • 369 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 april 2010 - 13:52

Zonnebanken kunnen net zo verslavend zijn als alcohol, sigaretten, amfetamine en cocaÔne. Tenminste bij beginnende Amerikaanse universiteitsstudentes. Ruim de helft van die vooral 18- en 19-jarigen praktiseerde het Ďbinnenzonnení. Eenderde daarvan was verslaafd aan de zonnebank.

Zonnebankaanbidsters zijn ook erg bevreesd voor de ontwenningsverschijnselen: het verdwijnen van hun bronsbruine tint. Meer dan de helft van de verslaafden vond dat ze te weinig tijd aan het zonnen besteedden. En een kwart van de zonsters had wel eens afspraken, colleges of vergaderingen gemist om te kunnen zonnen. Een kleine minderheid bleef wel wel eens thuis omdat ze te rood waren door zonnebrand.

DSM-IV noemt zeven kenmerken van verslaving. Wie aan drie ervan voldoet is verslaafd. De onderzoekers zagen dat de zonnebankverslaafden vaker aan angsten leden dan de niet-verslaafden en meer alcohol, pepmiddelen en nicotine gebruikten.

Enkele passages uit het artikel van NRC handelsblad over Verslaafd aan het binnen zonnen
Onzekerheid is de enige zekerheid die het leven te bieden heeft - leef daar naar!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 28 april 2010 - 17:28

Zonnebanken kunnen net zo verslavend zijn als alcohol, sigaretten, amfetamine en cocaÔne.
...
DSM-IV noemt zeven kenmerken van verslaving. Wie aan drie ervan voldoet is verslaafd. De onderzoekers zagen dat de zonnebankverslaafden vaker aan angsten leden dan de niet-verslaafden en meer alcohol, pepmiddelen en nicotine gebruikten.

Enkele passages uit het artikel van NRC handelsblad over Verslaafd aan het binnen zonnen

Ik vrees dat vele onderzoekers erg hard zullen protesteren tegen het gebruik van de term 'verslaving aan een zonnebank'... Als ik zie welke controverse er al heerst om internet'verslaving' op te nemen in de DSM V, dan kan ik me niet voorstellen dat men zomaar zou aanvaarden dat zonnebankverslaving voldoet aan de DSM criteria voor 'afhankelijkheid aan een middel'.

Zie bijvoorbeeld het volgend artikel over die controverse: Pies, Should DSM-V Designate “Internet Addiction” a Mental Disorder?, Psychiatry (Edgmont). 2009 February; 6(2): 31–37.
De comorbiditeit is enorm groot bij zulke vorm van verslaving. Het gaat dus meer om een andere stoornis, waarbij internetverslaving (lees: zonnebankverslaving) eerder een symptoom is, dan een stoornis op zich.

Furthermore, the issue of psychiatric comorbidity raises other diagnostic dilemmas. Using Young’s Internet Addiction Scale (IAS) and several structured assessment tools, Ha et al found that of 12 adolescents with IA, three had major depressive disorder, one had schizophrenia, and one had obsessive compulsive disorder. These findings raise complex difficulties regarding cause, effect, and primary vs. secondary diagnoses. For example, Ha et al opined that, “…behaviors related to internet addiction may be a symptom of depressive disorders in adolescents.” Somewhat against theoretical expectations, Ha et al did not find high comorbidity between IA and substance-related problems; however, given the small number of subjects in this study, its conclusions must be viewed cautiously.
...
Indeed, some critics of IA argue that excessive use of the internet is a secondary manifestation of depression or a personality disorder and may represent adaptive “self soothing” or avoidance of interpersonal discomfort associated with these underlying disorders.

Dit valt dus perfect door te trekken. Zie ook het artikel in de krant zelf:

De onderzoekers zagen dat de zonnebankverslaafden vaker aan angsten leden dan de niet-verslaafden en meer alcohol, pepmiddelen en nicotine gebruikten.

Verder:

Other critics of IA as a discrete disorder point out that “the internet” is merely a communications medium—not a substance, like cocaine, or an intrinsically rewarding behavior, such as kleptomania or pathological gambling. These critics argue that the pathological need to “game” or view pornography on the internet merely represents underlying psychopathology or defense mechanisms that would be manifest in some other way, if the internet were not available. These concerns cannot be dismissed lightly..

Ik denk dat ook deze kan worden doorgetrokken naar de zonnebank.

En anderen zijn er al helemaal niet voor dat middelenafhankelijkheid gebruikt wordt voor iets anders dan drugs of gokken:

Some experts in addiction medicine appear particularly skeptical of IA as a discrete disorder. Thus, addiction specialist Stuart Gitlow MD observes, “…the medical term addiction should not be applied to anything other than addictive drug use and gambling. The public uses the term [addiction] as an equivalent of overuse but the medical definition is based on ‘use despite one’s best interest,’ and quantity of use has nothing to do with that… I suspect that [the people]…we’re worried about have some underlying disease—perhaps they have major depression or OCD or Asperger’s or something other than addictive disease. Or perhaps they really do have addiction, in which case that will become clear as time passes and research is conducted.”

Dan over het gebruik van de termen 'overmatig gebruik', 'ontwenningsverschijnselen' en 'tolerantie'. De vraag is of er ook fysiologische parameters zijn die daarop wijzen:

In Block’s view, all three subtypes of IA show the features of excessive use, withdrawal phenomena, tolerance, and negative repercussions—features that characterize many substance use disorders, such as opiate or sedative-hypnotic abuse. However, to my knowledge, putative withdrawal and tolerance have not been established in IA subjects using physiological measures comparable to those used in, say, patients dependent on opiates or barbiturates. For example, we do not have systematic data on autonomic nervous function in subjects diagnosed with IA who are prohibited from using the internet; and thus, in a putative withdrawal state. Furthermore, if tolerance is taken to mean the need, over time, for increasingly intense or frequent internet-based stimuli to produce the same specified psychological effect, I am not aware of any studies providing objective measures of tolerance in IA-diagnosed individuals. Thus, applying the terms withdrawal and tolerance to IA appears to involve either metaphorical use of these terms, or else the use of fairly coarse behavioral criteria, such as the patient’s complaints of feeling irritable or anxious.

En ook hier vind je een aantal bedenkingen bij internet addiction, die evengoed toepasbaar zijn op de zonnebank:
Toen je jouw eerste lief had, kon je ook niet genoeg van haar/ hem krijgen. Je liet je schoolwerk voor wat het was, je had het gevoel dat je niet meer kon leven zonder jouw lief. Maar de relatie eindigde en jouw ex-lief bleek een vreselijk iemand te zijn. Toch benoem je dat ook niet als 'ik was verslaafd aan m'n lief'... terwijl hij het volgens de DSM criteria vermoedelijk wel zoiets was:

By age 25, every guy that has been with a girl has been with a girl that they couldn't get enough of, couldn't live without, called all the time, left school work undone, called into work sick, code-named "Freebird" in a journal entry, etc, etc-- but the relationship sucked, this girl was so evil that all his friends wanted to hit him with a sack of doorknobs. Was he addicted to her? Technically, yes-- but really, no. More to the point: she wasn't actually evil, and he wasn't addicted to her, at all. (I mean, now that you're 40, you see that, right?)

Of, gaat het dan niet eerder om een obsessie (OCD)?

These non-chemical, behavioral addictions are more properly labeled obsessions but-- and this is the point-- an obsession is not a disorder. Obsessions can cause harm, we can try to help people with them, but they are not themselves the problem, they are symptoms of something else.

En ook hij komt terug op de vraag of we van elk symptoom een stoornis moeten maken... Of we dan ook niet moeten spreken van de stoornis 'schaamte', of de stoornis 'schuldgevoel', of de stoornis 'lage zelfwaardering'...

That something else may not be a disorder, either: fragile self; guilt or shame; low or high self esteem; flawed but automatic assumptions, whatever-- but trying to "treat" internet addiction without addressing the underlying problem is like treating cancer with Tylenol. Not only does it not help, it actually makes the situation worse.
... I'm not saying let's go back to condemnation, but to put "Internet Addiction" into the DSM legitimizes the symptom-is-disease approach that has caused such great difficulty for patients, and nearly irreparable harm to humanity.


Ik zou er nog wel kunnen inkomen dat internetverslaving wordt opgenomen in de DSM (al kan ik de tegenstanders ook geen ongelijk geven), maar de vraag is of elk 'teveel' van een gedrag inderdaad bekeken moet worden als een verslaving waarbij men zelfs verwijst naar de DSM, zoals dit hier gebeurt.

Dido

Veranderd door Dido, 28 april 2010 - 17:36

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#3

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8792 berichten
  • VIP

Geplaatst op 29 april 2010 - 02:15

Mocht zoiets het in DSM halen denk ik meer dat het onder OCD zal vallen dan onder verslaving aan substanties. Veel onder de zonnebank willen liggen lijkt me mogelijk een gevolg van een obsessie met huidtint, maar afgezien daarvan niet verslavend.

Internet-verslaving lijkt me overigens ook wel zoiets. Dat is in ieder geval niet specifiek genoeg om het als dusdanig te duiden. Wellicht zou je kunnen spreken van een afhankelijkheid van een bepaald online spel, of bijvoorbeeld chatten, maar dat maakt iemand niet verslaafd aan een specifiek medium. Iemand die chatverslaafd is zou bijv maar zo kunnen overstappen naar conference calls of iets dergelijks, waarbij de internet-factor geheel wegvalt, maar het probleem blijft.
Victory through technology

#4

bartelomeus

    bartelomeus


  • >250 berichten
  • 369 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 april 2010 - 14:23

Ik zou er nog wel kunnen inkomen dat internetverslaving wordt opgenomen in de DSM (al kan ik de tegenstanders ook geen ongelijk geven), maar de vraag is of elk 'teveel' van een gedrag inderdaad bekeken moet worden als een verslaving waarbij men zelfs verwijst naar de DSM, zoals dit hier gebeurt.


Ik heb met veel genoegen de artikels en uw redevoering doorgelezen en ik ben het met u eens, Dido, dat de term "verslaving" vaak te pas (en nog veel meer te onpas) wordt gebruikt door de media en mensen. Toch denk ik dat we het gebruik van deze term met een korreltje zout moeten nemen en toch wel concluderen dat dergelijke middelen (internet, zonnebank, games, etc) nadelige effecten kunnen hebben op sommige (!) mensen. Bij wijze van hebben we dan toch te maken met een verslaafde, net als dat een verliefde tiener bij wijze van verslaafd is aan zijn/haar liefje (met als gevolg enkele ernstige loverboy-relaties). Ik vind het daarom ook niet storend dat de term hieraan gekoppeld wordt, zolang deze in het DSM maar niet als dusdanig benoemd wordt! Al met al lijkt mij het voornaamste dat men liever hoort dat hij/zij "verslaafd" is aan iets of iemand dan dat hij/zij een (OCD heeft/)obsessie heeft ontwikkeld, zodoende gaat en staat het woord m.i. met wat mensen er achter willen zoeken!
Onzekerheid is de enige zekerheid die het leven te bieden heeft - leef daar naar!

#5

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8792 berichten
  • VIP

Geplaatst op 29 april 2010 - 15:33

Zou het 'erger' worden ervaren een obsessie te hebben dan een verslaving?

Zeker met zoiets als die zonnebank denk ik niet dat je van verslaving kunt spreken...

Zonnebankaanbidsters zijn ook erg bevreesd voor de ontwenningsverschijnselen: het verdwijnen van hun bronsbruine tint.


Zoiets kun je toch niet serieus als een ontwenningsverschijnsel zien? Dat is zoiets als stellen dat niet-bezopen zijn een ontwenningsverschijnsel is van stoppen met alcohol drinken. Wil het als ontwenningsverschijnsel tellen moet het eigenlijk wel een (negatief) effect zijn dat niet aanwezig was voordat de verslaving begon: Iedere niet-alcoholverslaafde wordt na een paar borrels eerst dronken en daarna weer net zo nuchter en normaal als voorheen, en ik denk niet dat iemand dat als een probleem ziet ;)
Victory through technology





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures