Springen naar inhoud

Tijddilatatie door versnellen trilling atomen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

extremefun1

    extremefun1


  • >25 berichten
  • 45 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 04 juni 2010 - 15:48

Atomen en moleculen trillen met een bepaalde frequentie. Wordt er energie toegevoegd (bijv bij water verwarmen) gaan ze heftiger trillen.

Zouden we theoretisch gezien atomen en/of moleculen zo hard kunnen laten trillen dat er Tijddilatie optreed, zodat ze veel langer leven?

Veranderd door extremefun1, 04 juni 2010 - 15:50


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Math-E-Mad-X

    Math-E-Mad-X


  • >1k berichten
  • 2383 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 juni 2010 - 10:24

Wat bedoel je met langer leven?? atomen gaan over het algemeen niet dood.
while(true){ Thread.sleep(60*1000/180); bang_bassdrum(); }

#3

extremefun1

    extremefun1


  • >25 berichten
  • 45 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 06 juni 2010 - 16:55

Je hebt gelijk ja, bedankt. Deeltjes zoals muonen kunnen versneld worden zodat ze langer leven. Atomen blijven gewoon bestaan.

Dat brengt me wel op een nieuwe vraag.
Kunnen atomen/moleculen ook versneld worden tot dichtbij de snelheid van het licht en zo ja, wat is dan het effect?

Veranderd door extremefun1, 06 juni 2010 - 16:57


#4

*_gast_Bartjes_*

  • Gast

Geplaatst op 06 juni 2010 - 17:13

Je hebt gelijk ja, bedankt. Deeltjes zoals muonen kunnen versneld worden zodat ze langer leven. Atomen blijven gewoon bestaan.


En radioactieve elementen dan?

#5

gouwepeer

    gouwepeer


  • >250 berichten
  • 299 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 juni 2010 - 18:40

ntermezzo
Vertraging van verval door tijddilatatie
In 1941 ontdekte de Italiaanse natuurkundige Bruno Rossi dat Einsteins formule voor
tijddilatatie de oplossing gaf voor een probleem dat hij ondervond bij zijn onderzoek van
muonen met hoge snelheden. Deze deeltjes worden gevormd als de ionosfeer wordt
getroffen door kosmische straling. Ze vervallen naar andere subatomaire deeltjes met een
halfwaardetijd van circa twee microseconden. Als we met een verzameling muonen
starten, betekent dit dat hun aantal elke twee microseconden wordt gehalveerd. Zelfs als
ze bijna met de lichtsnelheid, 300 000 kilometer per seconde, reizen, kunnen ze in twee
microseconden slechts zeshonderd meter afleggen. Daarom verwachten we dat niet veel
muonen het aardoppervlak zullen bereiken. Rossi's metingen gaven echter een ander
resultaat te zien.
Als voorbeeld nemen we de muonen die twee laboratoria, A en B, bereiken die boven
elkaar op de helling van een berg liggen met een hoogteverschil van twee kilometer.
Omdat deze afstand door de muonen in circa zes microseconden (drie maal de half-
waardetijd) wordt afgelegd, verwachten we dat per tijdseenheid het aantal muonen dat het
laaggelegen A meet een factor 1/8 (= 1⁄2 x 1⁄2 x 1⁄2) kleiner zal zijn dan het aantal in het
hooggelegen B. In werkelijkheid worden in A slechts twintig procent minder muonen geteld
dan in B. Dit percentage verwachten we als de muonen slechts 1/3 van hun halfwaardetijd
nodig zouden hebben om de twee kilometer af te leggen. De tijd voor de muonen is dus
vertraagd met een factor 9 (1/3 halfwaardetijd in plaats van 3). Dit is precies wat de
formule voor tijddilatatie voorspelt voor deeltjes die reizen met een snelheid van 99,4
procent van de lichtsnelheid.
Dertig jaar later, in 1971, bevestigden twee Amerikaanse natuurkundigen, J.C. Hafele en
R.E. Keating, het bestaan van tijddilatatie toen ze zeer nauwkeurige cesiumklokken mee-
namen op vluchten van verkeersvliegtuigen (hun klokken hadden een nauwkeurigheid van
10Ė9 seconden). Na 45 vluchturen vonden ze dat hun klokken achter liepen ten opzichte
van klokken op aarde. Tijdens een vliegreis wordt je dus een fractie van een seconde
minder snel oud dan op aarde.


Gevonden in dit pdf bestand.
login: yes
password: I don't know, please tell me
password is incorrect
login: yes
password: incorrect

#6

wannes

    wannes


  • >250 berichten
  • 368 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 juni 2010 - 01:32

Atomen en moleculen trillen met een bepaalde frequentie. Wordt er energie toegevoegd (bijv bij water verwarmen) gaan ze heftiger trillen.

Zouden we theoretisch gezien atomen en/of moleculen zo hard kunnen laten trillen dat er Tijddilatie optreed, zodat ze veel langer leven?

theoretisch gezien zou dat mogelijk zijn, alleen moet de temperatuur dan gigantisch hoog zijn voordat een atoom zo snel gaat gaan dat het effect merkbaar is. En bij deze temperaturen is het atoom volledig geÔoniseerd en komen er dus geen moleculen voor. Trouwens bij zo'n snelheid zal een atoomkern een botsing waarschijnlijk niet overleven.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures