Springen naar inhoud

"maar ik deel gewoon mijn mening"


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Lathander

    Lathander


  • >1k berichten
  • 2501 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 juni 2010 - 02:43

Ik zit met een vraag, naar het waarom van een fenomeen dat ik zowel in directe interactie met mensen tegenkom, als op het internet.


Het gaat hem om meningen en kritiek.

De situatie valt kort samen te vatten.

(Ik zet het in quotatie om het visueel makkelijker te onderscheiden)

Persoon A maakt iets. Een tekening of een schilderij(of een gebouw, of een wiskundige formule, of een computerprogramma). Of doet een bepaalde handeling op een bepaalde manier.

Persoon B vraagt aan persoon A waarom hij/zij de handeling/het maken van op een bepaalde manier gedaan heeft, of in plaats van het gebeuren in het algemeen, vraagt waarom 1 of meer details op een bepaalde manier gedaan zijn.

Persoon A geeft antwoord, welk kan samengevat worden als: "omdat ik dat zo goed vind".

Persoon B antwoord hier op dat hij/zij dit merkwaardig vindt, dat ze het anders zouden gedaan hebben.

Persoon A antwoord hier op dat het nu eenmaal zijn/haar werk/handeling is, dus dat hij/zij zelf beslist hoe het gebeurt.

Persoon B geeft nu een aantal manieren waarop hij/zij denkt dat het beter zou gedaan zijn, en vraagt of persoon A akkoord gaat.


Persoon A vraagt wat het doel is van de discussie, nadat de originele vraag beantwoord is. Waarop persoon B antwoord "Maar ik deel gewoon mijn mening, ga je me zeggen dat ik geen mening mag hebben?".




Laat mijn mening duidelijk zijn: Ik ben van oordeel dat persoon B helemaal niet *gewoontjes* zijn/haar mening deelt, maar zijn/haar mening probeert op te dwingen, of tenminste een sympathie ervoor creëren bij iemand die die methode voorheen niet kende of niet gebruikte(om welke reden dan ook).

Persoon B zegt enkel maar zijn/haar mening te delen. Doch als je probeert te suggereren dat er misschien meer achter de discussie zit, gaat die onmiddellijk in de verdediging en beschuldigt je er zelfs van tegen de vrije meningsuiting te zijn, best wel een zware beschuldiging.


Een andere uitkomst is dat persoon B zegt dat hij/zij vindt dat persoon A diens mening probeert af te doen als onbelangrijk. Dat is, volgens mij, een duidelijkere vorm van een poging om diens mening op te dwingen, zelfs al is het deels.





Ik leef volgens het principe dat iedereen een mening mag hebben over alles en die mag uitten zonder angst voor represailles. Wat ik niet kan goedkeuren is de poging om de mening van een ander persoon te proberen veranderen naar jouw mening, omwille van een reden die feitelijk neer komt op het willen verspreiden van jouw manier van denken, en impliciet dus ook het verwijderen van andere manieren van denken/handelen.

Niet omdat iets wetenschappelijk bewezen is, het gaat hier niet om feiten. Het gaat om meningen/opinies.


Mijn vraag is, waarom doen mensen dit. In handelingen valt er nog te discussiëren, maar wat als het gaat over de manier waarop een schilder zijn/haar laatste schilderij gemaakt heeft.

Waarom blijft iemand die niks van schilderen af weet, het nog nooit gedaan heeft, toch staan om de schilder diens "mening" door de strot te duwen? En dan nog beweren dat het diens recht is om dat te doen en dat je hem/haar niet mag tegenhouden, want dan ben je een slecht mens, omdat je een ander diens mening niet laat uitten.

Op dit punt wil ik verzekeren dat dit niet gaat over een persoonlijke ervaring, ik weet dat topics hier over verboden zijn.



Ik neem aan dat deze mensen op een bepaalde manier belangrijk gevonden willen worden en invloed hebben op iets dat op het eerste zicht buiten hun macht ligt. Als men hier in slaagt, kan men zeggen dat men iets bereikt heeft. Kan men een gevoelswaarde toevoegen aan diens eigenbeeld.

Ik vraag me af: wat zit hier allemaal achter, en waarom gaan deze mensen tot zulke grote lengtes om hun intenties te verbergen, tot op het punt dat als je hen er mee confronteert, ze werkelijk geloven dat het niet waar is, omdat ze niet vinden dat ze iets mis doen.



En dan nog een laatste iets over meningen. Wat mij betreft zijn meningen individueel. Het feite dat een ander persoon, of zelfs vele miljoenen personen een mening delen, kan voor mij niet aantonen dat deze mening door andere belangrijk gevonden moet worden, noch dat het meer een feit dan een mening wordt.

Toch zie ik dit in mensen. De gedachte: "Iedereen moet mijn mening belangrijk vinden".
Er is een verschil tussen belangrijk vinden en respecteren. Ik vind dat iedereen respect moet hebben voor de mening van een ander, doch er belang aan hechten is een totaal andere zaak. Als je dit dan aan de dag brengt, wordt je ineens bestempeld als "slecht mens". Waarom verwachten mensen dat je hun meningen belangrijk vindt?

Veranderd door Evil Lathander, 27 juni 2010 - 02:45

"Invisible Pink Unicorns are beings of great spiritual power. We know this because they are capable of being invisible and pink at the same time. Like all religions, the Faith of the Invisible Pink Unicorns is based upon both logic and faith. We have faith that they are pink; we logically know that they are invisible because we can't see them."


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Chris Pontius

    Chris Pontius


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 27 juni 2010 - 06:18

Het is mij niet helemaal duidelijk of je nou om verklaringen gebaseerd op wetenschappelijke onderzoeken vraagt, of iets anders. In het laatste geval kan ik je wel zeggen dat ik 9/10 keer in dit soort gevallen merk dat zo'n persoon als "B" écht overtuigd is dat het alleen op zijn/haar manier kan, omdat ze zich niet genoeg kunnen inleven in persoon A. Hun mening/kritiek wordt gevormd hoe zij tegen een bepaalde situatie aankijken. Als ze hun mening en kritiek eenmaal klaar hebben lijkt het wel alsof ze een blinddoek op krijgen en niet meer kunnen beseffen dat "A" op een andere manier met iets omgaat, en daarom het schilderij heel anders uitwerkt. Het beeld klopt immers volledig in de ogen van persoon "B".
Ze vergeten alleen dat er voor verschillende personen, verschillende uitwerkingen zijn die kloppen, of dat iets sowieso op verschillende manieren opgelost kan worden.
Ze bedoelen het volgens mij ook niet verkeerd, maar zien het eerder als 'helpen'.

Nogmaals: dit is mijn persoonlijke ervaring met veel mensen, ik weet niet of je hier naar zocht.
Are we the last living souls?

#3

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 27 juni 2010 - 10:44

Doet me op het eerste zicht denken aan een 2-tal zaken (en de eerste haal je zelf ook al wat aan):

(1) mensen streven ernaar een positief zelfbeeld op te bouwen: 'ik ben goed'. En dat zelfs het liefst door aan te tonen dat men beter is dan de ander: men gaat zichzelf vergelijken met een ander om tot het besluit te komen dat men het beter kan of beter is dan de ander (sociale vergelijking).
Waarom doen we dit? Omdat we zo een positieve zelfwaardering opbouwen: 'ik voel me goed'.
De toepassing hier lijkt me duidelijk: persoon B heeft op dat moment blijkbaar nood aan zelfbevestiging. Hij ziet er een manier in om z'n zelfbeeld een stuk steviger te maken, via een omweg: 'waarom doe jij dat zo?'. Hij wil aantonen dat hij het beter kan dan persoon A en dan nog het liefst zodanig dat persoon A dit ook erkent: sociale vergelijking: 'jij, persoon B, weet het inderdaad beter dan ik'. Zo hoopt persoon B z'n zelfwaardering te verstevigen: 'ik voel me echt wel goed, want ik bèn inderdaad beter dan persoon A'.
We hebben het meest nood aan zo'n positief zelfbeeld als ons zelfbeeld een deuk heeft gekregen. Bijvoorbeeld omdat er ons iets onaangenaams is overkomen, of omdat we ons schuldig voelen over iets, of omdat we geen erkenning hebben gekregen voor iets wat we deden. Op zulke momenten zal een 'gezond' mens' proberen z'n zelfbeeld weer te versterken door aan te tonen dat hij beter is dan een ander.
Als blijkt dat onze poging om ons zelfbeeld te versterken, mislukt, doordat we die erkenning niet krijgen van persoon A, dan zijn we natuurlijk helemaal nijdig. En dan is het een kwestie van de 'schuld' daarvoor op de ander te steken: 'ik mag zelfs geen eigen mening hebben', of 'hij ziet niet eens in dat ik gelijk heb, hoe dom kan men zijn'. We gaan de schuld natuurlijk niet op onszelf steken, we waren immers op zoek naar een manier om onze zelfwaardering te verhogen en als we zelf de schuld op ons nemen, wordt ons zelfbeeld nog een stuk negatiever. Dit is zeker zo als we voordien al een negatief zelfbeeld hadden en we net een manier zochten om die weer wat op te krikken.

(2) typisch fenomeen in rechtbanken: hineininterpretierung. Het gaat erom dat men, met de kennis die men achteraf heeft over de afloop van bv. iemands handeling, besluit dat de handeling volledig haar doel heeft gemist en dat dit perfect te voorzien was met de kennis die de persoon had voordat hij die handeling stelde. Of, anders uitgedrukt: 'je had toch kunnen weten dat dit slecht zou aflopen, hoe kon je nu zo dom zijn om dat zo te doen?'. Op zich moet het zelfs niet zo zijn dat de handeling haar doel heeft gemist, het kan al voldoende zijn dat de wijze waarop de handeling werd uitgevoerd niet volledig gelopen is zoals men (of ev. zoals persoon B) had gewenst.
Het is iets wat blijkbaar heel moeilijk te corrigeren valt en zelfs experts, die perfect op de hoogte zijn van het fenomeen, lopen er met hun ogen open in. In de rechtbank zie je dit vaak gebeuren: iemand stelde een handeling met negatieve gevolgen. En experts gaan nadien eens uitleggen waar de denkfouten van die persoon zaten, voordat die die handeling stelde. Om dan te besluiten dat die slechte afloop perfect te voorzien was. Waar men echter geen rekening mee houdt, is dat die persoon voordien helemaal niet over diezelfde informatie (en de afloop van z'n handeling) beschikte én dat zijn beslissing om zo te handelen wel erg logisch kan zijn, met de kennis die hij toen had.

Dido

Veranderd door Dido, 27 juni 2010 - 10:48

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#4

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 27 juni 2010 - 14:23

Dido's bijdrage ten spijt, denk ik dat dit topic niet erg geschikt is voor het psychologieforum. Er zit te veel persoonlijke mening in om een duidelijk psychologisch mechanisme achter een specifiek gedrag te kunnen duiden. Ik verplaats dit topic naar het café.

#5

Lathander

    Lathander


  • >1k berichten
  • 2501 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 juni 2010 - 12:35

De uitleg van Dido is zeer verhelderend.


Ook de uiteenzetting van Chris bied een mooi aspect aan.

"Invisible Pink Unicorns are beings of great spiritual power. We know this because they are capable of being invisible and pink at the same time. Like all religions, the Faith of the Invisible Pink Unicorns is based upon both logic and faith. We have faith that they are pink; we logically know that they are invisible because we can't see them."


#6

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8252 berichten
  • VIP

Geplaatst op 29 juni 2010 - 11:23

De verschillende mogelijkheden zouden idealiter worden gemeten aan de hand van verschillende parameters. Er is voor beide partijen een onderbouwing nodig waarom ze voor een bepaalde aanpak kiezen. Mensen kunnen een andere mening hebben doordat ze niet voldoende met bepaalde aspecten op de hoogte zijn of andere parameters belangrijker vinden.
"Meep meep meep." Beaker

#7

Kaspace

    Kaspace


  • >100 berichten
  • 202 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 juni 2010 - 13:51

Het is als een reis.

A gaat te voet of op de fiets. Als hij even de weg kwijt is komt hij B tegen. Die zegt: "als je bij die balie incheckt ben je zó in Sjanghai". Maar A wil niet vliegen, omdat hij zo alle leuke dingen onderweg ("de hele zijderoute") zal missen. B heeft nu de keuze om A zijn weg over land te helpen vinden, òf hij keert zich af omdat hij niet begrijpt waarom A de vliegoplossing niet geniaal vindt.
Als B respect heeft voor A's levenswijze zal hij hem helpen, ook al zou B het voor zichzelf misschien anders aanpakken.
Als A niet zo eigenwijs was zou hij misschien luisteren naar B's alternatieven. Maar van zijn reis is niets interessants meer over.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures