Springen naar inhoud

Niet materialistisch


  • Log in om te kunnen reageren

#1

vanbo007

    vanbo007


  • 0 - 25 berichten
  • 7 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 26 oktober 2010 - 00:46

Beste Allemaal,

Vele van jullie kennen vast het boek ''Walden'' van Henry David Thoreau, of het verhaal van Christopher Mccandless (aka Alexander Supertramp), van het boek en de film Into the Wild en zo zijn er nog velen zoals zij, oftewel:

Mensen die de kapitalistische samenleving zoals hij bestaat ontvluchten om er een ''natuurlijkere''/ ''eenvoudigere'' levensstijl op na te houden. Leven in, van en met de natuur. Niet gericht op bezit maar gericht op nieuwe ervaringen oftewel ''leven''.

Hoe komt het dan dat sommige mensen deze keuze/ stap maken? En waarom doen niet meer mensen dat?
Is dit een keuze of stap van deze mensen of is dit deel van hun persoonlijkheid waar ze niet aan kunnen ontsnappen?

Weet iemand antwoorden op deze vragen en of hier al onderzoeken naar gedaan zijn?

Groetjes
:)

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Hocus

    Hocus


  • 0 - 25 berichten
  • 17 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 26 oktober 2010 - 11:57

Ben je geinteresseerd in het individu of in een waarneembare trend? Psychologie of Sociologie?

Vanuit sociologisch perspectief:

Een trend in gedrag kan zich in sommige gevallen ontwikkelen tot een (maatschappelijke) stroming. De historie leert dat stromingen kunnen ontstaan als tegenreactie op gepercipieerde fenomenen die mensen in een maatschappij waarnemen. Zo ontstond er in de kunst in de 19de eeuw de stroming Romantiek als reactie op het Realisme. Binnen de Romantiek vond men dat het Realisme teveel waarde hechtte aan de objectieve realiteit en het gevoel verwaarloosd werd. Met hun kunstinvulling trachtten de Romantici kunst te maken vanuit de persoonlijke belevingswereld. Zo bestonden er gelijktijdig twee kunststromingen die elkaars tegenpolen waren maar tegelijk elkaar completeerden. Dat er tegenwoordig wellicht een stroming te zien is waar non-materialisme de basis vormt, kan in dit licht te maken hebben met het gevoel dat deze mensen hebben dat er teveel waarde wordt gehecht aan materialistische idealen. Non-materialisme als een tegenreactie op een overschot aan materialisme, zeg maar.

#3

vanbo007

    vanbo007


  • 0 - 25 berichten
  • 7 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 oktober 2010 - 23:28

Beste Hocus,

bedankt voor de reactie, duidelijk verhaal.

Alleen doelde ik inderdaad iets meer op het individu.
Is dit een bewuste keus of een ontwikkeling en waarom?

Groeten
:)

#4

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 01 november 2010 - 00:30

Vanbo, ik heb even een korte zoektocht gedaan naar jouw vraag. Het leverde me niet echt veel materiaal op. Ik denk dat er maar weinig onderzoek naar gebeurd is, vooral dan als je het hebt over mensen die hun ganse hebben en houden in de steek laten de natuur uit te kiezen om er in hun eentje te verblijven. Of, anders uitgedrukt, om de natuur uit te kiezen als hun (definitieve) 'woonplaats'.
Anderzijds is het zo dat ik me nooit heb verdiept in het onderwerp en dat het evengoed kan zijn dat ik gewoonweg niet op de juiste termen zoek.

Ik heb wel een aantal artikels gevonden die je misschien een beetje op weg kunnen helpen. Al gaat het in die artikels nooit om mensen die definitief de natuur als hun habitat kozen. Het gaat meestal om studies die nagingen wat natuurliefhebbers of individuen die een natuurexpeditie deden, zo aantrok in de natuur. Ondanks het feit dat dit zeker niet volledig jouw vraag dekt, geeft het wel wat inzicht over waarom sommigen de natuur opzoeken. En mogelijks is het diezelfde reden die ervoor zorgt dat sommigen van hen uiteindelijk beslissen definitief in de natuur te verblijven. Dus, omwille van de positieve ervaring die ze kenden met een kortdurend verblijf in de natuur, besluiten ze eventueel om definitief voor zo'n bestaan te kiezen. Maar dat laatste is dus iets wat ik eraan toevoeg, het is geen zekerheid!

Ik begin met een stukje uit een abstract, waarbij men aan een aantal universiteitstudenten vroeg wat hun favoriete plekjes waren en wat hen er zo in aantrok:

... University students (n = 101) described their favorite places and experiences in them, and 98 other students described unpleasant places. Natural settings were overrepresented among favorite places and underrepresented among the unpleasant places. In open-ended accounts, frequent mention of being relaxed, being away from everyday life, forgetting worries, and reflecting on personal matters indicated a link between favorite places and restorative experience. Restoration was particularly typical of natural favorite places. Structured evaluations of being away, fascination, coherence, and compatibility indicated they were experienced to a high degree in the favorite places, although fascination to a lesser degree than compatibility. ...

uit: Korpela, Hartig, Kaiser, Fuhrer, 2001, Restorative Experience and Self-Regulation in Favorite Places, Environment and Behavior July 2001 vol. 33 no. 4 572-589

De volgende studie geeft ondermeer een overzicht over wat de motieven zijn van sommigen om in nauwe interactie te leven met de natuur:

... On the other hand, as noted earlier, many people report that the confrontation with nature inspires feelings of awe, thoughts about deep spiritual meanings, and reflections on one's priorities in life. (Kaplan & Kaplan, 1989, Korpola et al., 2001). Accordingly, findings within environmental psychology support defense and growth as important motives in people's interactions with nature. ...
In addition, many environmental scientists have argued that natures provides one of the most suitable contexts in which people can explore their own potential and engage in intrinsically motivated activities (e.g., Kaplan & Kaplan, 1989; Kellert, 1997). In line with this idea, Koole and Van den Berg (2003, Study 1A) found that most people think about freedom more often in wild environments than in either cultivated or in urban environments. Thus, wilderness is not only strongly associated with thoughts about death, but also with thoughts about freedom.
Some recent work in environmental psychology has further studied the relation between growth motivation and nature experiences. One line of research has shown that participants of wilderness programs and visitors of forests frequently report spiritual experiences (Frederickson & Anderson, 1999; Williams & Harvey, 2001). In a related vein, a recent series of interviews on nature experiences among 20 members of a nature organization in the Netherlands found that being in the woods is associated with inner peace, the experience of connectedness, and reflections on the cycle of life and death and one's own smallness in the grand scheme of things (Van Trigt, 2002). Although suggestive, the aforementioned investigations were qualitative, limited to one kind of nature, and conducted among pre-selected groups of nature enthusiasts. Accordingly, we deemed it desirable further investigate the connection between growth motivation and nature experiences. ...

uit: Koole, Van den Berg, 2003, Paradise Lost and Reclaimed: An Existential Motives Analysis of Human-Nature Relations (To appear in: J. Greenberg, S. L., Koole, and T. Pyszczynski (Eds.), Handbook of experimental existential psychology. New York: Guilford.)

Bij de volgende studie lijkt het vooral interessant om te lezen wat er onder het kopje 'Periods of Solitude' staat:

... Two groups of women kept personal journal accounts of their daily 'lived-experience' during one of two outdoor recreation trips; five participants went to the Boundary Waters Canoe Area Wilderness in northern Minnesota, and seven went to the Grand Canyon of northern Arizona. ...
... Furthermore, it was during periods of solitude that many participants admitted to contemplating some of life's deepest questions. Many reported asking themselves questions such as: 'What is the purpose of my life now that I am older?'; 'What really matters in life?'; 'Where has my life gone?'; and 'What shall I do with the rest of my life?' When exploring this further in the individual interviews, several women suggested that they found it incredibly useful to engage in more contemplative and self-reflective thinking, as it seemed to help them maintain their own mental, spiritual, and emotional well-being. However, several participants also recognized that they did not regularly take time out of their every day lives to engage in this type of self-reflection, and many expressed deep regret and frustration for not doing so; as one participant stated, 'It's when I take that time out and just let myself 'be', without doing or acting, that I nourish my soul'. By the same token, more than half of the women indicated that these periods of solitude left them feeling rejuvenated and gave them a renewed sense of hope about the challenges that were waiting for them back at home.
When probed further as to the necessity of being in a wilderness environment for this type of self-reflection to occur, many suggested that there was something 'different' about being out in nature in the wilderness and being in nature at home. One participant suggested that the difference was all about having the opportunity to explore in an unfettered, unrestricted, undeveloped, and pristine environment. For several of the other participants what accounted for this 'difference' was that for some reason they experienced a heightened sensitivity toward the sights and sounds that were immediately surrounding them. When probed further, many of the women described this heightened sensory awareness as part and parcel to their definition of 'spiritual'. Therefore, it seems that having the opportunity for wilderness solitude was spiritually inspirational for several of the participants, and as one women stated: 'Being out here alone allows my feet to roam free, and I find that my mind simply just follows ... it helps me to feel grounded again'. ...

uit: Fredrickson, Anderson, 1999, A qualitative exploration of the wilderness experience as a source of spiritual inspiration, Journal of Environmental Psychology 1999 19, 21-39.

Misschien kan het volgende boek je ook nog wat extra informatie bezorgen: The experience of nature: a psychological perspective (Kaplan & Kaplan)

Verder nog het verhaal van Christopher Mccandless: er zijn blijkbaar nogal wat vermoedens dat deze jongeman aan Schizofrenie leed en dat dit mede de reden was dat hij wegtrok uit de samenleving om er in z'n eentje in de natuur te leven. Zie bijvoorbeeld: http://www.farnorths...e-being-within/
Mensen met Schizofrenie zullen inderdaad wel vaker het alleen-zijn opzoeken en ze voelen zich ŕnders dan anderen. Vandaar dat ik me kan voorstellen dat zo'n stoornis ertoe leidt dat mensen de natuur intrekken. Maar ik vermoed dat maar heel weinig mensen met Schizofrenie uiteindelijk tot zoiets komen. En bovendien is het waarschijnlijk al helemaal onbekend hoeveel van de mensen die in de natuur leven (zoals jij dat beschrijft) aan een stoornis, zoals Schizofrenie of bv. een Schizoďde persoonlijkheidsstoornis, lijden.

Nogmaals, deze stukjes tekst dekken zeker niet volledig jouw vraag, het gaat enkel om mensen die tijdelijk de natuur intrekken en dat dan nog vooral samen met andere mensen.
Maar ik hoop toch dat je hiermee al een beetje verder komt... ;)

Dido

Veranderd door Dido, 01 november 2010 - 00:37

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures