Springen naar inhoud

De prestaties/passies van anderen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Lathander

    Lathander


  • >1k berichten
  • 2501 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 januari 2011 - 20:52

Deze vraag is niet zozeer persoonlijk. Ik las de situatie in een online webcomic en de opmerkingen van de auteur komen me herkenbaar over.


Het gaat hem om een meisje in de lagere school, die altijd de beste wil zijn in dingen die ze doet, vooral sport. Op een dag breekt ze bij de selectie voor het cheerleaden haar arm bij een val.

Wat dan gebeurt is dat mensen die haar compleet negeerden, plots vriendelijk zijn tegen haar. Mensen bieden overal aan haar te helpen, of dingen voor haar te doen die ze zelf nog kan.

De situatie frustreert haar enorm. Toen ze nog geen gebroken arm had werd ze of genegeerd, of aangemoedigd haar hard werken op te geven. Mensen gingen haar actief uit de weg en probeerden haar een slecht gevoel over haarzelf te geven, alsof "middelmatigheid" een streefdoel was.


De situatie is op bepaalde vlakken wat geÔdealiseerd, doch is in de principes herkenbaar: persoon wordt geschuwd omwille van bepaalde kwaliteiten of passies die verder gaan dan de "gemiddelde" van dezelfde soort. Of zoals we hier zeggen: "niemand houdt van opscheppers".

De vraag is simpel: waarom proberen we als samenleving, in het algemeen, anderen er toe te duwen niet zo hard te proberen. Geen gedreven passies te hebben. Niet goed in iets te zijn. De middelmaat is voldoende, er onder nog beter.

Wie recent uit het middelbaar komt of er lesgeeft of er zelfs maar moet rondhangen voor een bepaalde reden, zal wel bekend zijn met de term "Strever". Streven naar een doel is een slecht iets geworden. "Strever" is een scheldwoord. Je duid er iemand mee aan die effectief ietwat van moeite doet om iets te bereiken. Dat is de huidige situatie. Wat halen we er bij dit te promoten?

"Invisible Pink Unicorns are beings of great spiritual power. We know this because they are capable of being invisible and pink at the same time. Like all religions, the Faith of the Invisible Pink Unicorns is based upon both logic and faith. We have faith that they are pink; we logically know that they are invisible because we can't see them."


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5820 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 januari 2011 - 07:11

Wie recent uit het middelbaar komt of er lesgeeft of er zelfs maar moet rondhangen voor een bepaalde reden, zal wel bekend zijn met de term "Strever". Streven naar een doel is een slecht iets geworden. "Strever" is een scheldwoord.


Bedoel je niet 'streber'? Dit woord heeft een negatieve bijklank, 'strever' niet zozeer.
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#3

Hannalore

    Hannalore


  • 0 - 25 berichten
  • 19 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 19 januari 2011 - 09:54

Het gaat hem om een meisje in de lagere school, die altijd de beste wil zijn in dingen die ze doet, vooral sport. Op een dag breekt ze bij de selectie voor het cheerleaden haar arm bij een val.


Is dit in Nederland? Doen we hier nu ook aan chearleading?


Wat dan gebeurt is dat mensen die haar compleet negeerden, plotsvriendelijk zijn tegen haar.Mensen bieden overal aan haar te helpen, of dingen voor haar te doen die ze zelf nog kan.

De situatie frustreert haar enorm. Toen ze nog geen gebroken arm had werd ze of genegeerd, of aangemoedigd haar hard werken op te geven. Mensen gingen haar actief uit de weg en probeerden haar een slecht gevoel over haarzelf te geven, alsof "middelmatigheid" een streefdoel was.


Misschien zijn mensen gewoon aardig omdat ze haar wilden helpen? Misschien was ze voorheen te druk met andere dingen bezig om de aardigheid van andere mensen op te merken? Misschien ging ze er vanuit dat mensen niet aardig tegen haar waren en haar een streber vonden en was dit alles projectie.
Zie ook de sire-reclame: aardige mensen, hoe ga je er mee om. ;)


De situatie is op bepaalde vlakken wat geÔdealiseerd, doch is in de principes herkenbaar: persoon wordt geschuwd omwille van bepaalde kwaliteiten of passies die verder gaan dan de "gemiddelde" van dezelfde soort. Of zoals we hier zeggen: "niemand houdt van opscheppers".

De vraag is simpel: waarom proberen we als samenleving, in het algemeen, anderen er toe te duwen niet zo hard te proberen. Geen gedreven passies te hebben. Niet goed in iets te zijn. De middelmaat is voldoende, er onder nog beter.

Wie recent uit het middelbaar komt of er lesgeeft of er zelfs maar moet rondhangen voor een bepaalde reden, zal wel bekend zijn met de term "Strever". Streven naar een doel is een slecht iets geworden. "Strever" is een scheldwoord. Je duid er iemand mee aan die effectief ietwat van moeite doet om iets te bereiken. Dat is de huidige situatie. Wat halen we er bij dit te promoten?


Ik herken dit niet helemaal eigenlijk. Op de middelbare school kende ik genoeg mensen die hoge cijfers haalden of hard werkten. Niemand noemde hen een streber. Maar misschien waren dat de mensen die verder ook nog leuk en gezellig waren. Degene die strebers werden genoemd (ik kan eigenlijk niemand bedenken die wij zo noemden) waren misschien ook de mensen die we niet leuk vonden.

In de VS is uitblinken veel minder erg. Mijn neef woont daar en rond kerst kregen wij een mail met hoe alles gaat, en van alle kinderen werd verteld waar ze goed in waren. Goede cijfers en beste van het team zijn is daar niks om je voor te schamen.

Ik ben het wel met je eens dat in Nederland dat anders ligt. Ik denk dat dat deels cultureel bepaald is. Onze īdoe maar gewoon dan ben je al gek genoegī-mentaliteit. Frans Bauer is geweldig, want hij is zo lekker īgewoon geblevenī. En toch twijfel ik of dat echt de cultuur is.
Ik denk dat het vaak ook een kwestie van gunnen is. Persoonlijk vind ik sommige mensen ook vervelende strebers, maar dat zijn de mensen waarmee ik op een feestje praat en mij dan enorm minderwaardig voel omdat zij het zo geweldig voor elkaar hebben. Dat vind ik vervelende mensen. Maar mensen die leuk en gezellig zijn, gepassioneerd vertellen over wat ze doen, die gun ik het volledig. Prima dat zij in een villa wonen, een enorme auto hebben en zes keer per jaar op vakantie kunnen gaan. Geniet ervan, zou ik zeggen.
Zo gaat het vaak ook met artiesten. De artiest die īzo lekker gewoon gebleven isī vinden we geweldig. Maar zodra een artiest graag wil dat alle blauwe m&mīs uit een bak gevist worden, vinden we dat een grote schande. En dat is niet alleen zo in Nederland. De grens tussen trots zijn en arrogant zijn, is soms vaag. Voor de buitenstaander in ieder geval. Bescheidenheid is ťťn van de zeven deugden toch? We leren om bescheiden te zijn. Iemand die te koop loopt met wat hij of zij bereikt heeft, breekt daar mee. Daarbij kan het ook confronterend zijn in verband met je eigen tekortkomingen, onzekerheden of je eigen falen.

Ik vraag me eigenlijk het volgende af: heeft het niet alles te maken met afgunst en gunnen? Mogen aardige mensen (of mooie mensen) succesvoller zijn dan onaardige mensen?

Ik heb nog geen bronnen gevonden, want ik heb eigenlijk niet zoveel tijd. :-) Maar ik vond dit wel interessant, dus voorsat ik het wist....


(Wat dat betreft is het leuk dat de antropologie zich ook meer op Nederland richt. Vaak gaat dat dan wel over multiculturalisme. Maar er is hier genoeg te onderzoeken, je hoeft niet altijd naar een verre stam diep in de Indische oceaan)

Veranderd door Hannalore, 19 januari 2011 - 09:55


#4

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 19 januari 2011 - 13:17

De sleutelwoorden hier, zijn de 'sociale vergelijkingstheorie' van Festinger en anderzijds, de 'Self-evaluation maintenance theory' (precieze NL naam ontsnapt me even). Als je beide links even doorneemt, dan zal er veel duidelijk worden. ;)

Het komt er kort op neer dat we onze zelfwaardering hoog willen houden, ondermeer door onszelf te vergelijken met de anderen:
- een ander die 'beter' presteert dan onszelf, gaan we soms 'naar beneden halen' om toch maar de visie te kunnen behouden dat we beter zijn (en dus onze zelfwaardering en zelfbeeld hoog kunnen houden) dan die ander.
- een ander die 'slechter' presteert dan ons, zullen we soms als voorbeeld blijven zien, omdat we ons zo 'beter' kunnen voelen tav. die ander.
Dit is de regel in het kort, op de site over de Self-evaluation maintenance theory kan je er meer over lezen en over de verdere uitwerking van die theorie.

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#5

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 januari 2011 - 01:46

Bedoel je niet 'streber'? Dit woord heeft een negatieve bijklank, 'strever' niet zozeer.

Die woorden hebben een andere connotatie in BelgiŽ: "strever" heeft hier een negatieve bijklank, en het woord "streber" gebruiken we eigenlijk niet.

Ik herken dit niet helemaal eigenlijk. Op de middelbare school kende ik genoeg mensen die hoge cijfers haalden of hard werkten. Niemand noemde hen een streber. Maar misschien waren dat de mensen die verder ook nog leuk en gezellig waren. Degene die strebers werden genoemd (ik kan eigenlijk niemand bedenken die wij zo noemden) waren misschien ook de mensen die we niet leuk vonden.

Ik ga hier af op herinnering en mijn ervaring, dus neem het met een korreltje zout, maar ik vind het wel herkenbaar. Ik ga er hieronder nog even op in.

De sleutelwoorden hier, zijn de 'sociale vergelijkingstheorie' van Festinger en anderzijds, de 'Self-evaluation maintenance theory' (precieze NL naam ontsnapt me even). Als je beide links even doorneemt, dan zal er veel duidelijk worden. ;)

Ik denk dat die theorieŽn maar een deel van het antwoord bieden...

Hannalore had het over cultuur, en ik denk dat het sociologisch aspect hier in een deel van het antwoord kan voorzien (complementair aan de psychologische duiding). Ik denk dat, zoals Hannalore al zei, cultuur nogal bepalend is. De middelbare school kent een vrij aparte sociale organisatie: er zijn ongeschreven regels over wat gepast is. Uitblinken in sport is bijvoorbeeld geen probleem, en goeie cijfers halen op zich ook niet. Al te zeer meewerken in de klas en meer weten dan er van je verwacht wordt kunnen je echter problemen opleveren...

Nu verplaats ik het probleem natuurlijk: ik kan ook niet zeggen waaruit een dergelijke subcultuur zou ontstaan.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures