Springen naar inhoud

- - - - -

Het verschil tussen krokodilletranen en welgemeende spijt


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 13 februari 2011 - 22:59

Een recente studie heeft onderzocht hoe krokodilletranen zich onderscheiden van welgemeende spijt. De onderzoekers kwamen tot het volgende:
- mensen die spijt faken, kunnen erg snel van emotie veranderen: ze kunnen makkelijker van negatieve emoties (= verdriet, angst, kwaadheid, minachting, afschuw) naar positieve emoties (blijheid) switchen, vaak zonder dat ze daarbij de fase van neutrale emoties passeren (= neutraal, verwondering) of waarbij ze snel doorheen die 'neutrale' fase gaan.
Dit terwijl mensen die echt gemeend hun spijt tonen, trager evolueren van negatieve emoties, dan overgaan naar de fase van neutrale emoties (en hier langer blijven hangen) en dan pas eventueel weer kunnen komen tot positieve emoties.
- ze spreken meer aarzelend

In the first investigation of the nature of true and false remorse, Leanne ten Brinke and colleagues, from the Centre for the Advancement of Psychology and Law (CAPSL), University of British Columbia and Memorial University of Newfoundland in Canada, show that those who fake remorse show a greater range of emotional expressions and swing from one emotion to another very quickly -- a phenomenon referred to as emotional turbulence -- as well as speak with more hesitation. These findings have important implications for judges and parole board members, who look for genuine remorse when they make their sentencing and release decisions.
...
The authors grouped the emotions displayed in facial expressions into three categories: positive (happiness), negative (sadness, fear, anger, contempt, disgust) and neutral (neutral, surprise). They found that participants who were genuinely remorseful did not often swing directly from positive to negative emotions, but went through neutral emotions first. In contrast, those who were deceiving the researchers made more frequent direct transitions between positive and negative emotions, with fewer displays of neutral emotions in between. In addition, during fabricated remorse, students had a significantly higher rate of speech hesitations than during true remorse. ...

Voor alle duidelijkheid: het gaat hier om een eerder kleinschalige studie, waarbij het besluit gebaseerd is op gemiddelden (dus gemiddeld bekeken zullen mensen die krokodilletranen huilen, meer switchen in hun emoties dan mensen die 'echt' spijt vertonen).

uit: ScienceDaily (10 febr. 2011)
abstract: [1]

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

ZonnTroLL

    ZonnTroLL


  • >250 berichten
  • 710 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 februari 2011 - 00:10

Met welgemeend wordt hier -vermoed ik- bedoeld dat de gevoelens bij de spijt welgemeend zijn en niet geacteerd.
Zijn ze geacteerd, dan heb je krokodillentranen... Maar er zijn ook verschillende krokodillentranen.
Volgens Van Dale op internet wordt spijt gedefinieerd als:

spijt de; v(m) besef dat men iets niet had moeten doen; berouw: ergens ~ van hebben || allerlei moeilijkheden ten ~ ondanks

Dus in principe kan je ook echt (of "welgemeend") spijt hebben zonder (veel) spijtgevoelens (die kunnen vervagen na verloop van tijd)...
Spijt tonen aan iemand zonder gevoelens te tonen is moeilijk, dus dan kan je ze proberen faken met "krokodillentranen".
Spijt tonen zonder echt spijt te hebben is nog moeilijker, maar kan ook gefaket worden met "krokodillentranen".
Twee types krokodillentranen, maar toch een belangrijk verschil?

Veranderd door ZonnTroLL, 14 februari 2011 - 00:12

De mens is een dier dat met zijn voorpoten Bach speelt.

#3

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 14 februari 2011 - 01:14

Ik weet niet, ZonnTroLL, of dit onderscheid wel zo reŽel is en of het hier een verschil maakt. Ook is een gewoon NL woordenboek geen referentie voor als het om psychologisch onderzoek gaat. De definities die gehanteerd worden in een woordenboek zijn vaak anders dan de definities die gebruikt worden in de 'vak'taal.

Maar ik wil het toch even proberen:
Echt spijt hebben, kan volgens mij maar moeilijk als je geen negatieve gevoelens daarover ervaart. Je zou wel een onderscheid kunnen maken tussen:
- 'spijt' voelen omwille van zichzelf, omdat men door z'n handeling zichzelf heeft benadeeld. Daarvoor is weinig/ geen inlevingsvermogen in de ander nodig (= empathie). Dit is trouwens iets wat bv. psychopaten (vaak zonder veel empathie) ook kunnen. Is dit dan echte spijt?
- spijt voelen omwille van de ander, omdat men echt meevoelt met het slachtoffer en daar ook om lijdt. Daarvoor is wel empathie nodig. Dit is sowieso ťchte spijt.
- (vaak zal het wel een mengvorm zijn die speelt)
- spijt voelen zonder iets te voelen (enkel rationeel inzien dat men iets verkeerds heeft gedaan), kan je volgens mij niet plaatsen onder 'spijt voelen' (zelfs het NL taalgebruik geeft hier al aan dat het gaat om spijt voelen)

Spijt bestaat dus vooral uit een 'gevoel' (= het labeltje dat men aan een emotie geeft, bv. verdriet), dat sowieso gebaseerd is op een emotie (= de lijfelijke gewaarwording die men kan 'voelen', bv. men begint spontaan te huilen), met daarbij een cognitieve (rationele) component (bv.: weten en begrijpen dat je iets verkeerds deed tav. een ander). Spijt voelen is geen van de 7 zuivere basisgevoelens, maar wel een complex gevoel, dat ondermeer samengaat met ťťn van de basisemoties (zoals bv. beginnen huilen).
Dus, wordt het bijvoorbeeld zoiets: (emotie) huilen + (basisgevoel) verdriet + (cognitief) ik begrijp dat ik iemand benadeeld heb = (complex gevoel) spijt voelen

Vandaar: echte spijt voelen houdt volgens mij (ook in de psychologie) steeds een emotie in (dat cognitief dan een labeltje krijgt van 'verdriet'), een gevoel ook ťn vereist ook empathie (deze is ook gebaseerd op oa. een emotie). Als dat niet het geval is (geen emotie, geen gevoel, geen empathie), zoals bv. bij sommige psychopaten, dan betwijfel ik of je (volgens de psychologie) kan spreken van echte spijt.

Dus in principe kan je ook echt (of "welgemeend") spijt hebben zonder (veel) spijtgevoelens (die kunnen vervagen na verloop van tijd)...
Spijt tonen aan iemand zonder gevoelens te tonen is moeilijk, dus dan kan je ze proberen faken met "krokodillentranen".

Ik betwijfel dus of het hier wel gaat om echte spijt. Al zal het wel terecht zijn, als je stelt dat de emoties, behorende bij spijt (bv. verdriet), kunnen afnemen in de tijd, eenmaal de spijt 'verwerkt' wordt, aangezien 'verwerken' nu eenmaal inhoudt dat intense negatieve emoties in kracht afnemen. Maar daarbij zullen de negatieve emoties vermoedelijk wel weer opwellen als men eraan terugdenkt.

Verder: het zijn natuurlijk ook gemiddelden en verdere verfijning van de omstandigheden waarin bovengeschreven verschijnselen optreden is natuurlijk steeds aangewezen.

En ik denk dat het op basis van bovenstaande studie vooral een probleem is om het verschil te herkennen tussen:
- 'spijt' voelen omwille van zichzelf.
- spijt voelen omwille van de ander.

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#4

Rhiannon

    Rhiannon


  • >1k berichten
  • 2756 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 15 februari 2011 - 12:01

En ik denk dat het op basis van bovenstaande studie vooral een probleem is om het verschil te herkennen tussen:
- 'spijt' voelen omwille van zichzelf.
- spijt voelen omwille van de ander.


Een onderscheid dat hier niet wordt genoemd, moet naar mijn bescheiden mening (ik ben geen psychologe) ook nog worden gemaakt. Het betreft hier het verschil tussen
- spijt voelen om wat men een ander aangedaan heeft
en
- spijt voelen omdat men betrapt is m.b.t. het doen van het onrecht.
Beide vormen van spijt houden wel degelijk een emotie en een gevoel in, hoewel in het eerste geval sprake is van empathie en in het tweede geval eigenlijk alleen van zelfmedelijden. Laat onverlet dat dit beiden wel degelijk emoties zijn. Is er in het laatste geval sprake van krokodillentranen? Welzeker!
Hoe minder kennis, des te onwrikbaarder het oordeel.

#5

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 15 februari 2011 - 22:37

Rhiannon, je haalt terecht aan dat spijt ook kan voorkomen omdat men betrapt is (zelfmedelijden). Ik laat die vorm van spijt echter vallen onder 'spijt omwille van zichzelf'. Die laatste uitdrukking specificeert immers niet verder wat de reden van die spijt is, maar stelt enkel dat het om een egoÔstische vorm van spijt gaat (ikzelf ben nu het slachtoffer), in tegenstelling tot een spijt omdat men de ander nadeel heeft bezorgd (ik vind het erg voor hem/ haar dat ik hem/ haar problemen/ lijden heb bezorgd).
En beide (zowel het onderscheid dat jij aangeeft, als het onderscheid dat ik aanhaal) bevatten inderdaad emoties. Alleen zijn de gevoelens/ emoties van een andere aard (zelfmedelijden itt. medelijden om de ander), dat klopt.

Het blijft dus, volgens mij, gelden dat bovenvernoemde non-verbale signalen (= sneller switchen tussen een negatieve stemming en een positieve stemming & meer aarzelend spreken) niet zullen helpen om het onderscheid te maken tussen:
- spijt voelen omwille van zichzelf (met ondermeer 'spijt voelen omdat men betrapt is bij het aandoen van onrecht')
- spijt voelen omwille van de ander

Dido

Veranderd door Dido, 15 februari 2011 - 22:41

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures