Springen naar inhoud

Breking licht


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Shadow

    Shadow


  • >1k berichten
  • 1228 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 maart 2011 - 19:54

Een lichtbundel die schuin op een doorzichtige stof valt, breekt.
Dit komt doordat de kant die als eerste de stof raakt, minder snelheid zal krijgen door een grotere dichtheid van de stof. Hierdoor zal er de kant die de stof nog niet raakt (immers schuin!) een hogere snelheid hebben dan de andere kant, omdat zijn snelheid niet vermindert.
Door het feit dat je aan de ene kant een lagere snelheid hebt dan aan de andere kant, buigt de lichtbundel af.
Dit is hetzelfde principe als bij auto's, skiŽn, noem maar op.
Wat ik niet begrijp is:
hoe komt het dat een lichtbundel (of wat dan ook) afbuigt als er aan de ene kant meer snelheid is dan aan de andere kant?
Bij skiŽn draai je 'stiekem' toch ook een klein beetje naar links als je naar links wil, maar je gewicht gaat wel naar je rechterkant?
En bij een auto: je wielen draaien een beetje naar de kant waar je heen wilt en ik neem aan dat als je naar links wilt er meer druk of wat dan ook op je rechter wielen komt.
Maar als je rechtdoor blijft rijden en je rechterwiel krijgt meer druk, dan kantel een auto toch om? (Of zie ik dit nu verkeerd?)
Een lichtstraal die denkt niet: ow nee, aan de rechterkant komt meer druk, laat ik maar een beetje naar links buigen zodat ik mooi kan draaien.
Mijn vraag is dus:
wat zorgt ervoor dat een lichtstraal niet 'omkantelt' (of iets dergelijks), maar juist breekt?

| |
| |
| |
| |
linkergrens: minder druk
rechtergrens: meer druk

Veranderd door aminasisic, 16 maart 2011 - 19:55


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Woutie1969

    Woutie1969


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 21 april 2011 - 16:32

Het verschil tussen de voorbeelden die je noemt is dat een lichtdeeltje niet zelf actief bewust gaat sturen welke weg die eens zal gaan afleggen. Een lichtdeeltje komt gewoon of die het wil of niet op een lens terecht en gaat dan even lekker breaken.
Dat type dichtheid is geen gewone dichtheid maar een specifiek jargon dat bij lichtbreking hoort, namelijk optische dichtheid.

In de voorbeelden die je noemt wil je bovenkant (je lijf, je auto) dat niet direct in contact is met de weg, nog dezelfde richting door gaan, die heeft een bewegingstoestand die een tijdje nodig heeft om in de nieuwe richting gemanoeuvreerd te worden die je wilt, en dat kost kracht en dat is de g-kracht die je voelt. Heeft dacht ik niet met lichtbreking te maken.

#3

Woutie1969

    Woutie1969


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 21 april 2011 - 16:38

De vraag die je stelt is afhankelijk van de hoek waarin het invalt. Als het licht loodrecht invalt is er geen buiging.

Stel je die 2 verticale stippellijntjes voor die je eerst intypte (als je scherm tenminste verticaal staat ;)) als 2 gelijke lichtbundels, die richting hetzelfde materiaal gaan onder dezelfde hoek. Vallen ze niet loodrecht in maar onder een andere hoek, dan komt de ene bundel ietsje eerder in aanraking met het materiaal dan de andere, en start dus ietsje eerder zijn nieuwe richting, maar de andere bundel doet even later precies hetzelfde een stukkie verderop.

#4

Woutie1969

    Woutie1969


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 21 april 2011 - 16:43

Wat ik me wel eens afvraag, is het nou het materiaal zelf dat weer een foton afgeeft? Als een foton op het materiaal komt, dan neemt het energieniveau van een electron toch toe, en dan staat die op zijn beurt weer een foton af? Is dit hetzelfde foton nog of is dit puur een stukje wiskunde waarbij het niet uitmaakt welk dingetje het eerst was? Een omzetting?

Dan zou je het verschijnsel lichtbreking volledig kunnen verklaren uit het materiaal, waar de formule ook zwaar van afhankelijk is. Dat het materiaal het doet.

Als dit nu een prisma is dat niet alleen het licht breekt, maar het "filtert" van wit licht naar blauw, dan zou dat eventueel te verklaren zijn doordat het materiaal maar met 1 frequentie in staat is om fotonen af te staan.
Als het licht niet kriskras door het materiaal heen gaat na een botsing van een foton met het materiaal, zou het dan kunnen dat de onderlinge structuur van de moleculen bepalend is voor de richting die het licht op gaat, en de timing wanneer dat gebeurt?





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures