Springen naar inhoud

Hulp gevraagd bij science fiction verhaal


  • Log in om te kunnen reageren

#1

MissT

    MissT


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 26 april 2011 - 09:26

Beste mensen,

Ik wil al jaren een verhaal schrijven over heel kleine wezentjes, velen malen kleiner dan een bacterie. Ze zijn in ieder geval niet zichtbaar met behulp van onze sterkste microscopen of computertechnologie.
Ik kom echter in ernstige problemen bij het beschrijven van verschillende details en heb daarom de volgende vragen, in de hoop dat jullie mij hierbij kunnen helpen:

1. Wat zou een dergelijk klein wezentje van ons, mensen, zien en horen? Kunnen zij de atomen zien waaruit wij zijn opgebouwd? (ik wil ze niet kleiner laten zijn dan een atoom, omdat het dan wel heel ingewikkeld wordt...)
2. Wat zou hij kunnen zien (en horen) van mensen/voorwerpen op zeer grote afstand?


Graag zou ik serieuze reacties willen ontvangen, waarvoor alvast mijn hartelijke dank!

Veranderd door MissT, 26 april 2011 - 09:39


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Sjitty

    Sjitty


  • >250 berichten
  • 320 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 april 2011 - 11:04

Heb je zelf een idee uit wat deze wezentjes samengesteld kunnen zijn wat ze in mogelijkheid stelt to leven en perceptie/gevoel van de buitenwereld? Het lijkt me alsof je fysisch correct wil zijn, maar biologisch gezien lijkt het me vrijwel onmogelijk om menselijke perceptie te vertalen naar biologisch onmogelijke groottes. Ik begrijp dat het om science fiction gaat, maar je wil blijkbaar toch realistische perceptie. Is het niet eenvoudiger om het volledig op gevoel te schrijven? Implementatie van fysische correctheid zal volgens enkel gepaard kunnen gaan met biologische correctheid of zelfs maar mogelijkheid.

Los van dit, een verhaal over bacteriŽle/ťťncellige perceptie, indien bestaande of hypothetisch, lijkt me wel leuk ;)

Veranderd door Sjitty, 26 april 2011 - 11:05


#3

MissT

    MissT


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 27 april 2011 - 18:59

Bedankt voor je reactie!
Je hebt wel gelijk als je zegt dat ik 'fysisch correct' probeer te zijn, in ieder geval m.b.t. wat de wezentjes van hun omgeving (en van ons) ervaren, maar biologisch gezien gun ik mijzelf behoorlijke creatieve vrijheid. Het is immers science fiction! Ik laat dus in het midden hoe de wezentjes zijn samengesteld (de lezer mag zijn eigen conclusies trekken), maar het zijn wel hoogstintelligente wezens, die verder ontwikkeld zijn dan wij.
Ik ga er in ieder geval van uit dat in dit uitgestrekte heelal alles wat wij mensen kunnen bedenken, ook mogelijk moet zijn, dus het idee van hoogontwikkelde wezens, die veel kleiner zijn dan wij, lijkt me niet eens zo onmogelijk. Waarom zou er geen leven kunnen bestaan dat kleiner is dan een atoom? Hoe weten wij zo zeker dat de kleinste, door ons ontdekte (en voornamelijk getheoretiseerde) subdeeltjes, de kleinste bouwstenen zijn die er bestaan?

Rondom dit vraagstuk draait dit verhaal, maar nogmaals, ik kom een beetje in problemen met de praktische observaties en ervaringen van de wezentjes.

#4

physicalattraction

    physicalattraction


  • >1k berichten
  • 3104 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 28 april 2011 - 08:12

Een interessant gegeven, al wordt het erg lastig om correct te blijven. Gelukkig hoeft dit ook niet. :-)

Het "zien" van individuele atomen zal lastig zijn. Hierbij even een technisch verhaal. Het zal in ieder geval niet mogelijk zijn met de lichtstralen die wij gebruiken (zichtbaar licht, in praktijk: zonlicht). De golflengte van dat licht is namelijk vele malen groter dan de afmetingen van een atoom. Met hoger energetische straling (bijv. rŲntgenstraling) kun je dit misschien wel bereiken, maar daarvan zijn er niet zoveel in vrije vorm op aarde. Wat je misschien wel kan voorstellen is dat de wezentjes een soort radar hebben ingebouwd, net zoals vleermuizen. Ze zenden dan rŲntgenstraling uit en vangen dit ook weer op en detecteren zo waar bepaalde atomen zich bevinden. Ze kunnen dan dag en nacht zien!

Over wat ze zien op grote afstand lijkt me makkelijker om te verbeelden, daar we daar wel in het dagelijks leven mee te maken krijgen. Vergelijk bijvoorbeeld het lopen van een wezentje over een haar met het lopen van een mens over een voetbalveld, of nog groter. Het is dan moeilijk om de precieze vorm van het grote geheel in een keer te overzien, maar je ziet wel elk detail.

Ik weet niet in hoeverre je in problemen komt met geluid. Ik kan me voorstellen dat geluidsgolven behoorlijk voelbaar zijn voor deze kleine wezentjes, doordat er constant letterlijk atomen tegen hen aanvliegen. Dit heb je eigenlijk al als er geen geluid is, maar gewoon luchtomgeving.

#5

Thionyl

    Thionyl


  • >1k berichten
  • 1595 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 april 2011 - 11:46

Vele jaren geleden eens een soort boekje besteld. De titel was zoiets als "Zijn atomen ruimteschepen? ".
Ga daar echt geen zoektijd in stoppen, maar misschien jij wel.

#6

MissT

    MissT


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 april 2011 - 19:03

Allemaal bedankt, mensen, ik zie dat ik mijn fantasie behoorlijk aan het werk moet zetten, maar ik heb veel aan jullie reacties. Het verhaal dat ik aan het schrijven ben gaat voornamelijk over de reacties van een (zeer hoge) beschaving op een op handen zijnde vernietiging door ons mensen, in onze zoektocht naar leven, wat natuurlijk zeer ironisch is. Ik houd, wat zij zien en ervaren, expres een beetje vaag en besteed meer aandacht aan de psychologische aspecten.
Verder zijn deze wezentjes zo knap dat zij met hun kennis en technologie kunnen afleiden wie en wat wij zijn en hoe wij er uit zien. Suggesties?

Nu is het lastig, op atomair niveau, om zulke kleine wezentjes te vernietigen, omdat ze immers door materie heen kunnen. Wij kunnen ze met onze grote voeten natuurlijk niet vertrappen! Verplaatsing door pure wrijving vernietigt ze niet volgens mij. Hun wereldje wordt hooguit verplaatst als wij langslopen, en wij mensen merken er toch ook niets van dat wij met duizenden kilometers per uur door het heelal suizen? Hoe o, hoe, moet ik ze dŠn vernietigen (of een reŽle dreiging hiervoor laten bestaan, eigenlijk wil ik het verhaal goed laten aflopen).
Iemand een idee? Misschien toch door geluid?

Veranderd door MissT, 28 april 2011 - 19:11


#7

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 29 april 2011 - 14:58

Tja, als wij het niet kunnen zien, met al het apperatuur dat we hebben, kunnen die wezentjes ons ook niet zien.
Mits de wezentjes van donkere materie zijn, dan kan het wel. Al zouden ze niet met ons kunnen communiceren. Ze voelen namelijk geen elektromagnetische kracht.
Goeie science fiction kan van alles wat maken natuurlijk, maar de nadruk ligt wel op science. Zomaar iets verzinnen is geen SF.

#8

Thionyl

    Thionyl


  • >1k berichten
  • 1595 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 april 2011 - 21:39

Dan heb je toch altijd nog anti-materie. Daarna maak je er energie-wezens van.

#9

Moab

    Moab


  • >100 berichten
  • 140 berichten
  • Validating

Geplaatst op 01 mei 2011 - 09:34

Ik wil al jaren een verhaal schrijven over heel kleine wezentjes, velen malen kleiner dan een bacterie.
Ze zijn in ieder geval niet zichtbaar met behulp van onze sterkste microscopen of computertechnologie.


Nou grappig is het well .
Je zou het ook eens moeten omkeren.
Stel dat onze aarde slechts een elektron is in de hersens van een intelligent entiniteit.

Deze entiniteit heeft dan en omvang groter dan ons bekend universum .
Een grote die voor ons niet te begrijpen valt en de manier waarop we met zoiets
in contact zouden kunnen komen is totaal niet te bevatten .

Veranderd door Moab, 01 mei 2011 - 09:36

Nullius in Verba






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures