Springen naar inhoud

- - - - -

Rebelse elektronen bepalen fundamentele limiet ruimtedetectoren


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Wien Ee

    Wien Ee


  • >1k berichten
  • 3133 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 mei 2011 - 09:33

Onderzoekers van SRON Netherlands Institute for Space Research en de TU Delft zijn gestuit op een fundamentele limiet van supergeleiders in ruimtedetectoren en kwantumcomputers. In hun onderzoek aan een supergeleidende aluminium film namen de onderzoekers een verschijnsel waar dat in tegenspraak is met de heersende theorie: bij temperaturen vlak boven het absolute nulpunt blijken vrij veel elektronen in de supergeleider zich toch als individuele deeltjes te gedragen. Voor supergeleiding zijn deze rebelse elektronen funest. Kwantumcomputers verliezen hierdoor hun coherentie en stralingsdetectoren zijn dan minder gevoelig.

Supergeleiding
Het verschijnsel supergeleiding is exact 100 jaar geleden ontdekt door de Nederlandse fysicus Heike Kamerlingh-Onnes. Supergeleidende materialen onderscheiden zich doordat bij heel lage temperaturen de elektrische weerstand in theorie wegvalt omdat elektronen zich niet meer als individuele deeltjes kunnen gedragen. Daardoor kunnen we met supergeleiders in principe kwantumberekeningen doen, of ze gebruiken als extreem gevoelige detectoren voor het meten van straling uit de ruimte.

Individuele deeltjes
Onderzoekers van SRON en de TU Delft, die samen werken aan de ontwikkeling van extreem gevoelige stralingsdetectoren bestaande uit een supergeleider en een resonantiecircuit, zijn nu op een fundamentele limiet gesteld voor de toepassing van supergeleiders. Ze zijn er in geslaagd om in een supergeleidende aluminium film de fluctuaties in het aantal elektronen te meten, en zo het aantal elektronen te 'tellen'. Zo ontdekten ze dat bij temperaturen vlak boven het absolute nulpunt een heel aantal elektronen zich toch als individuele deeltjes blijft gedragen. Dit verschijnsel is volstrekt in tegenspraak met de theorie.
Onderzoeker Pieter de Visser (SRON en TU Delft): 'Je zou verwachten dat de elektronen een Bose-Einsteincondensaat vormen, dat het elektronen onmogelijk maakt zich als individuele deeltjes te gedragen. Maar er blijft in ons onderzoek een relatief groot aantal ongepaarde elektronen over bij de laagste temperaturen. Dat heeft vervelende gevolgen voor detectoren: ze zijn dan minder gevoelig. Kwantumcomputers verliezen als gevolg van dit verschijnsel hun coherentie, waardoor ze niet meer werken.'
De vraag is nu: wat maakt dat deze elektronen rebelleren en de supergeleiding verstoren? Groepsleider Jochem Baselmans (SRON): 'De meest voor de hand liggende oorzaken, zoals strooilicht en kosmische achtergrondstraling, hebben we in ons experiment al uitgesloten. Dat betekent dat er waarschijnlijk een meer fundamentele reden is dat de elektronen zich niet aan elkaar willen binden. Een antwoord op dit raadsel is cruciaal voor het verbeteren van kwantumbits, de bouwstenen van een kwantumcomputer, en voor het ontwikkelen van de extreem gevoelige detectoren die we voor de volgende generatie ruimtetelescopen nodig hebben.'


Bron:
Technische Universiteit Delft

Wetenschappelijke publicatie:
P.J. de Visser, J.J.A. Baselmans, P. Diener, S.J.C. Yates, A. Endo, and T.M. Klapwijk: Number fluctuations of sparse quasiparticles in a superconductor
Heb je interesse in journalistiek? Wij zoeken versterking! Speurwerk, deel van het team, meer weten: klik.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.




0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures