Springen naar inhoud

Is dit experiment uitvoerbaar


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Celtic

    Celtic


  • >100 berichten
  • 161 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 oktober 2011 - 23:10

Dubbele spleet experiment met elektronen
die langzaam bv 1 per 5 seconden worden
'afgevuurd'. Per spleet detectoren die kunnen
vastleggen door welke spleet het elektron
passeerde. Achter het scherm bv een CCD
met monitor.
Kan zo experimenteel worden bevestigd dat
als als de detectoren en het scherm beiden worden
waargenomen er een ander patroon op de
monitor verschijnt dan als wanneer alleen de
monitor wordt waargenomen.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

ZVdP

    ZVdP


  • >1k berichten
  • 2097 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 oktober 2011 - 23:25

Dit is al uitgevoerd. Wanneer er een detector aan de spleet of spleten wordt toegevoegd, dan verdwijnt het interferentiepatroon, zoals verwacht.
"Why must you speak when you have nothing to say?" -Hornblower
Conserve energy: Commute with a Hamiltonian

#3

Celtic

    Celtic


  • >100 berichten
  • 161 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 oktober 2011 - 23:42

In hoeverre is de waarnemer bij de detectoren hier
van invloed. Met detectoren maar zonder waarnemer
zouden de detectoren niet van invloed moeten zijn.
Dan nog de snelheid voordat de waarnemer kan
reageren (detectie waarnemen) is het deeltje
al met veel grotere snelheid al gepasseerd waardoor
detectie niet van invloed kan zijn.

#4

ZVdP

    ZVdP


  • >1k berichten
  • 2097 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 oktober 2011 - 00:15

Met detectoren maar zonder waarnemer
zouden de detectoren niet van invloed moeten zijn.

Wat noem jij een waarnemer?

Wat er moet gebeuren is dat de interactie met de detector de golffunctie doet instorten. Maar dit is een fenomeen waar verschillende interpretaties over bestaan.
"Why must you speak when you have nothing to say?" -Hornblower
Conserve energy: Commute with a Hamiltonian

#5

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 09 oktober 2011 - 01:19

Bericht bekijken
Met detectoren maar zonder waarnemer zouden de detectoren niet van invloed moeten zijn.[/quote]
Nu denk je in termen over de waarnemer in termen van "een mens". Eigenlijk is dit irrelevant. Het komt er op neer dat je als entiteit nooit tegenstrijdige metingen kunt uitvoeren. De consistentie van metingen is altijd gegarandeerd in de quantummechanica. Dus als je op je scherm een interferentiepatroon waarneemt, dan komt dat omdat je detectors niet werken en je dus (ook achteraf!) onmogelijk kunt nagaan door welke spleet het elektron gegaan is.

Omgekeerd, stel dat je geen interferentiepatroon waarneemt, dan komt dat omdat je blijkbaar wel in de (theoretische) mogelijkheid bent om achteraf nog te gaan waarnemen door welke spleet je elektron gegaan is.

Het concept waarnemer is hier dus volledig arbitrair. Of dat nu een mens, een computer of een mini-klein-stukje chip is doet er niet toe. Waar het op neer komt is dat je nooit inconsistente metingen kunt doen.

Hoe je op zijn beurt kunt verklaren dat dat nooit kan (m.a.w. verklaren wat er gebeurt tussen de metingen in), dat is op zijn beurt voer voor filosofen. De 2 populairste antwoorden zijn de Kopenhaagse interpretatie en het veelwereldenmodel. Dit is geen wetenschap meer, aangezien wat er gebeurt tussen 2 dergelijke consistente metingen in, per definitie niet meetbaar is.
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-

#6

Celtic

    Celtic


  • >100 berichten
  • 161 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 oktober 2011 - 12:14

Maar is dit experiment uitvoerbaar
en is het ooit uitgevoerd?
(en is dit gepubliceerd zoja waar?)
Lang voordat
de waarnemer de detectie (bij de spleten)
waarneemt
(ofwel zich ervan bewust wordt want de waarnemer
'veroorzaakt' het ineenstorten van de golffunctie door
zijn bewustzijn en kennis van het principe, een waarnemer
zonder enige kennis van de theorie van het experiment is niet van
invloed)
is het elektron
binnen nanoseconden al geprojecteerd op het scherm.
De uitkomst is dus al deterministisch voordat de
waarnemer van invloed kan zijn.

#7

*_gast_Bartjes_*

  • Gast

Geplaatst op 09 oktober 2011 - 12:26

Waar het op neer komt is dat je nooit inconsistente metingen kunt doen.


Is het zo eenvoudig? Dan zou er toch geen filosofisch interpretatieprobleem meer zijn? Dat iets in de zelfde zin niet tegelijk wel en niet het geval kan zijn, is immers een grondbeginsel van de klassieke logica en van de gebruikelijke wetenschappelijk theoriebouw.

Vraag: Wat gebeurt er wanneer je een aantal experimenten tegelijk uitvoert en het (kwantummechanische) toeval laat bepalen van welk experiment de doorgang van de deeltjes door de spleten wordt gemeten maar dat je deze informatie over welke spleten precies bekeken worden niet opslaat? Is dat al geprobeerd?

#8

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 14 oktober 2011 - 18:31

Maar is dit experiment uitvoerbaar en is het ooit uitgevoerd? (en is dit gepubliceerd zoja waar?)

Het is al erg vaak uitgevoerd. Google op "single electron double slit".

(ofwel zich ervan bewust wordt want de waarnemer
'veroorzaakt' het ineenstorten van de golffunctie door zijn bewustzijn en kennis van het principe, een waarnemer zonder enige kennis van de theorie van het experiment is niet van invloed)

Euhm, dit heeft NIETS met bewustzijn ofzo te maken. Gelijk welke waarnemer veroorzaakt het instorten van de golffunctie. Zelfs de mogelijkheid creŽren dat er ooit een waarnemer het zou kunnen achterhalen, veroorzaakt instorten.

Is het zo eenvoudig? Dan zou er toch geen filosofisch interpretatieprobleem meer zijn? Dat iets in de zelfde zin niet tegelijk wel en niet het geval kan zijn, is immers een grondbeginsel van de klassieke logica en van de gebruikelijke wetenschappelijk theoriebouw.

Het ding is een golfdeeltje. Ik denk niet dat de wetenschapsfilosofie daarmee veel problemen heeft, hoor. De hamvraag blijft wat er precies tussen de metingen in gebeurt dat een dergelijk gedrag op een eenvoudigere manier kan verklaren dan "shut up and calculate".

Vraag: Wat gebeurt er wanneer je een aantal experimenten tegelijk uitvoert en het (kwantummechanische) toeval laat bepalen van welk experiment de doorgang van de deeltjes door de spleten wordt gemeten maar dat je deze informatie over welke spleten precies bekeken worden niet opslaat? Is dat al geprobeerd?

Als je de informatie niet opslaat is het hetzelfde als dat de meting nooit is gebeurd. Overigens is het bijzonder moeilijk om een meting uit te voeren en vervolgens het resultaat niet op te slaan. Je zou pakweg de temperatuurverandering in de elektronica van de detector achteraf nog kunnen uitmeten, bijvoorbeeld.

Overigens zijn er ook tussenwegen, je kunt gedeeltelijk informatie winnen over welk pad het elektron neemt, en de interferentie gaat dan ook gedeeltelijk afnemen. Die dingen werken ongeveer op de manier die je beschrijft, van een toevalsexperiment laten afhangen of je de meting doet of niet. Dat is dan meteen ook een antwoord op de vraag wat er gebeurt als je de meting wel opslaat, denk ik.
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures