Springen naar inhoud

Weefselafstoting


  • Log in om te kunnen reageren

#1

lucilius

    lucilius


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 oktober 2011 - 19:56

Hallo iedereen,

Ik vroeg me af of iemand me de basis kan uitleggen van weefselafstoting.

Wat ik tot nu toe begrijp/weet is het volgende: bij weefselafstoting spelen de MHC (1 en 2) moleculen een rol.

Het lichaam (Tcellen) gaat namelijk tegen niet eigen MHC molecule reageren.

Wat je dus krijgt is: Niet eigen MHC + niet eigen peptide (beide van de donor) => lokt reactie uit van de Tcellen omdat die "denken" dat het eigen MHC is + niet eigen peptide en dit heeft als gevolg een immunologische reactie. Uiteindelijk sterft het donorweefsel af.


Nu wat ik mij afvraag is waarom het donor weefsel volledig kapot gemaakt wordt (afstoting) terwijl wanneer ons eigen weefsel een infectie heeft (bv bacterieel) dit eigen weefsel niet volledig kapot gemaakt wordt.

Wat maakt de reactie van het immuunsysteem tegen donorweefsel anders/harder dan tegen eigen weefsel?
(bv als er een grote infectie is)

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8248 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 oktober 2011 - 01:24

Als je een infectie hebt dan wordt de infectie zelf (de bacterien bijvoorbeeld) kapot gemaakt. Het omliggende weefsel blijft intact.

Het gaat er om dat je lichaam iets herkend als lichaamsvreemd en dit aanvalt. Dit kunnen bacterien zijn maar ook donor weefsel.
"Meep meep meep." Beaker

#3

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5820 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 oktober 2011 - 05:38

Belangrijk om te weten is dat lichaamsvreemd MHC ook een immuunrespons teweeg brengt. Daar hoeft dus niet per se een endogene peptide (lichaamsvreemd in het geval van transplantatie) aan te pas komen. Vandaar dat HLA-screening zo belangrijk is bij transplantaties. Hoe beter de HLA-genen matchen, hoe meer het donor MHC-molecuul lijkt op die van de gast en hoe kleiner de kans is dat er afstoting plaatsvindt.
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#4

lucilius

    lucilius


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 oktober 2011 - 11:45

Als je een infectie hebt dan wordt de infectie zelf (de bacterien bijvoorbeeld) kapot gemaakt. Het omliggende weefsel blijft intact.

Het gaat er om dat je lichaam iets herkend als lichaamsvreemd en dit aanvalt. Dit kunnen bacterien zijn maar ook donor weefsel.


Akkoord: het doel is de bacterie dood te maken, maar dit gebeurt toch ook door de cellen die geinfecteerd zijn met die bacterie te doden (CD8 Tcellen): er worden dus ook cellen van dat geinfecteerde weefsel dood gemaakt. Alleen blijft het weefsel in zijn geheel wel "bestaan". Terwijl bij donor weefsel dit volledig kapot gemaakt wordt.

Ligt het dan aan het feit dat een bacterie/virus nooit een volledig weefsel kan infecteren? (dat het immuunsysteem de infectie te snel af is en dat daardoor niet het volledige weefsel vernietigd wordt?)

Stel nu dat 1 van de nieren geinfecteerd is met een virus: de geinfecteerde cellen van de nieren zullen toch kapot gemaakt worden dan (CD8, toxische Tcellen). Nu vraag ik mij dus af: waarom blijft die nier als geheel wel bestaan? Er moet toch een reden zijn?

Simpel gezegd=>
Bij een donorweefsel is gans het weefsel "geinfecteerd" (elke cel heeft vreemde MHC+vreemde peptide) , bij ons eigen weefsel heb je enkel MCH + vreemd peptide (van bacterie/virus) op die cellen die geinfecteerd zijn. De vraag is nu: hoe zorgt het lichaam ervoor dat niet gans het weefsel geinfecteerd raakt? Dit moet toch de reden zijn waarom er zo'n verschil is in reactie tussen donorweefsel en eigen geinfecteerd weefsel?



Belangrijk om te weten is dat lichaamsvreemd MHC ook een immuunrespons teweeg brengt. Daar hoeft dus niet per se een endogene peptide (lichaamsvreemd in het geval van transplantatie) aan te pas komen. Vandaar dat HLA-screening zo belangrijk is bij transplantaties. Hoe beter de HLA-genen matchen, hoe meer het donor MHC-molecuul lijkt op die van de gast en hoe kleiner de kans is dat er afstoting plaatsvindt.


Ja, dat weet ik.

Als ik het goed begrepen heb kunnen de Tcellen reageren op de vreemde MHC molecule zelf (het peptide erin speelt geen rol) ofwel op het peptide alleen ofwel op het MHC + de peptide.

#5

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5820 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 oktober 2011 - 17:53

Hoe zorgt het lichaam ervoor dat niet al het weefsel geinfecteerd raakt? Dat gebeurt niet omdat het virus zich niet in elke cel bevindt. Of ik begrijp je vraag verkeerd en moet je nog eens duidelijk aangeven wat je nu precies niet snapt.
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#6

Mrtn

    Mrtn


  • >1k berichten
  • 4220 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 oktober 2011 - 23:08

Door de schaal waarop het immuunsysteem geÔnfecteerde cellen kapot maakt voldoende klein is: cel voor cel. Als er met een tussenliggende cel niets mis is zal hij niet worden aangevallen.

Kanttekening: je hebt het over bacteriŽn in cellen maar daar zijn natuurlijk niet zo heel veel voorbeelden van, dit gaat vooral over virussen (en intracellulaire parasieten).

Veranderd door Mrtn, 18 oktober 2011 - 23:08

Of course, the theory of relativity only works if you're going west.
-Calvin-

#7

lucilius

    lucilius


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 oktober 2011 - 11:25

Hoe zorgt het lichaam ervoor dat niet al het weefsel geinfecteerd raakt? Dat gebeurt niet omdat het virus zich niet in elke cel bevindt. Of ik begrijp je vraag verkeerd en moet je nog eens duidelijk aangeven wat je nu precies niet snapt.


Welja: ik wil gewoon weten hoe het komt dat lichaamseigen weefsel niet volledig kapot gemaakt wordt tijdens een infectie.
Ik vermoed dat dit dan is omwille van de reden die jij aangeeft: dat niet elke cel geinfecteerd is door het virus.
De vraag die ik me dan stel: hoe komt het dat niet elke cel geinfecteerd raakt? Is dit omdat het lichaam het virus kan tegenhouden?

+ wat (hypotetisch gezien) gebeurt er als nu bv wel elke cel van bv de nier geinfecteerd zou raken? Zou dan de lichaamseigen nier wel kapot gemaakt kunnen worden het immuunsysteem?


Door de schaal waarop het immuunsysteem geÔnfecteerde cellen kapot maakt voldoende klein is: cel voor cel. Als er met een tussenliggende cel niets mis is zal hij niet worden aangevallen.

Kanttekening: je hebt het over bacteriŽn in cellen maar daar zijn natuurlijk niet zo heel veel voorbeelden van, dit gaat vooral over virussen (en intracellulaire parasieten).

Dat weet ik, het was maar een voorbeeld.

Of het nu parasieten/bacterien/virussen zijn.. doet er niet toe. Het gaat over de manier hoe het lichaam een infectie tegenhoudt.
Of hoe het lichaam voorkomt dat lichaamseigenweefsel kapot gemaakt zou worden.

#8

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5820 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 oktober 2011 - 17:44

Een virus krijgt niet de tijd om in elke cel te gaan zitten door natuurlijke barrieres en het immuunsysteem. Ook een virus buiten de cel wordt aangepakt door bijvoorbeeld antilichamen, waardoor het zich niet in de cel kan reproduceren.

Bovendien valt het lichaam wel lichaamseigen weefsel aan (geinfecteerd door een microbe) om deze te vernietigen (apoptose).
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#9

Mrtn

    Mrtn


  • >1k berichten
  • 4220 berichten
  • VIP

Geplaatst op 19 oktober 2011 - 19:59

Welja: ik wil gewoon weten hoe het komt dat lichaamseigen weefsel niet volledig kapot gemaakt wordt tijdens een infectie.

Het gaat niet over weefsels: het gaat om individuele cellen. Als elke cel in een nier geÔnfecteerd is en elke cel daarmee het immuunsysteem activeert, zal de nier kapot gemaakt worden.
Verder zullen (virus-) geÔnfecteerde cellen stoffen uitscheiden die hun omgeving laat weten maatregelen te nemen. Een voorbeeld daarvan is het remmen van eiwitsynthese om het virus niet te veel/snel te repliceren als het de cel is binnengedrongen.
Of course, the theory of relativity only works if you're going west.
-Calvin-

#10

lucilius

    lucilius


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 oktober 2011 - 19:46

Het gaat niet over weefsels: het gaat om individuele cellen. Als elke cel in een nier geÔnfecteerd is en elke cel daarmee het immuunsysteem activeert, zal de nier kapot gemaakt worden.
Verder zullen (virus-) geÔnfecteerde cellen stoffen uitscheiden die hun omgeving laat weten maatregelen te nemen. Een voorbeeld daarvan is het remmen van eiwitsynthese om het virus niet te veel/snel te repliceren als het de cel is binnengedrongen.


Een virus krijgt niet de tijd om in elke cel te gaan zitten door natuurlijke barrieres en het immuunsysteem. Ook een virus buiten de cel wordt aangepakt door bijvoorbeeld antilichamen, waardoor het zich niet in de cel kan reproduceren.

Bovendien valt het lichaam wel lichaamseigen weefsel aan (geinfecteerd door een microbe) om deze te vernietigen (apoptose).



Ok bedankt.
Het is dat dat ik wou weten.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures