Springen naar inhoud

Liefhebben is te leren, maar hoe?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Evert

    Evert


  • >100 berichten
  • 142 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 november 2011 - 00:47

Het is overduidelijk dat men kan leren om te haten. Je hoeft voor bewijs alleen maar te kijken naar racisten die enkel en alleen racist zijn omdat ze dat geleerd hebben van hun ouders.

Ik denk dat het op diezelfde manier ook mogelijk is om te leren om lief te hebben. Ik beschouw mezelf niet als een hateful person, net zoals de meeste van jullie jezelf waarschijnlijk ook niet zo beschouwen. Ik besef echter ook dat ik niet volledig vol met liefde zit. Ik heb geleerd om voorzichtig te zijn met wie ik liefde aanbied. Wanneer ik iemand voor het eerst ontmoet dan tolereer ik die persoon, ik maak aannames en vooroordelen over die persoon gebaseerd op hoe hij/zij er uit ziet en die aannames zijn lang niet altijd positief. Ik wacht tot die persoon zich bewezen heeft voordat ik een positievere houding krijg dan alleen hem/haar te tolereren.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik denk dat ik gelukkiger zou zijn als ik automatisch iedereen vanaf het begin af aan al liefde geef. (Niet dat ik daarmee bedoel dat ik elke persoon direct drie zoenen geef, het is meer een interne verandering van hoe ik naar een persoon kijk.)

[edit] Ik moet mezelf hier even corrigeren voordat dit misverstanden oplevert. Ik bedoel niet te zeggen dat ik over iedereen die ik tegenkom wel een negatief vooroordeel klaar heb liggen. Het is toch nog steeds wel de uitzondering dat ik over mensen meteen keiharde vooroordelen vel en als het gebeurd dan gaat het meestal over dat ik het uiterlijk die persoon als gevaarlijk of onbetrouwbaar interpreteer. Het zijn echter vaker subtiele dingen die ik niet kan benoemen, maar waardoor ik toch niet bereid ben om iemand direct volledig te vertrouwen. Op dit moment is het mijn houding om in eerste instantie iemand NIET te vertrouwen totdat die bewezen heeft dat hij/zij wel te vertrouwen is. Ik zou het echter liever andersom doen, dat ik mensen in eerste instantie WEL vertrouw totdat hij/zij bewezen heeft dat hij/zij niet te vertrouwen is.

Je zou misschien willen beargumenteren dat het helemaal niet slecht is om in eerste instantie niet volledig liefdevol naar iemand te kijken. Het houdt je alert voor oplichters bijvoorbeeld. Ik ben het wel eens met dat argument, maar toch ook niet. Hoe vaak kom je in je leven een oplichter tegen? Volgens mij niet zo vaak. Oftewel, hoe vaak ben je in je leven op je hoede geweest terwijl het niet nodig was? Volgens mij heel vaak. Ik denk dat ik het er wel voor over heb om een paar keer meer opgelicht te worden in mijn leven, in ruil voor dat ik mijn hele leven lang veel meer liefde voel voor iedereen.

Dus nu is de vraag, hoe leer je om minder te (voor)oordelen en meer lief te hebben? Ik heb gehoord van twee dingen die je leren om minder te oordelen en meer lief te hebben en dat zijn meditatie en geweldloze communicatie.

Van meditatie ben ik nog niet zo zeker of dat iets voor mij is. Ik ben nu nog heel erg een beginner en tot nu toe krijg ik nog helemaal niks uit een meditatiesessie. Ik zie ook niet in hoe concentreren op je ademhaling iets kan veranderen op de manier hoe je naar het leven kijkt. Ik heb echter vrienden die het al jaren lang doen en zij blijven stevig volhouden dat meditatie echt heel krachtig kan zijn als je er eenmaal goed in wordt. Ik vind het alleen zo moeilijk om gedisciplineerd door te blijven oefenen als ik geen vooruitgang voel. Een hippie die ik ken (hij vindt zichzelf geen hippie, maar ik vind hem een hippie en dat bedoel ik enkel als compliment :-)) was ooit zo verslaafd geraakt aan meditatie dat hij het letterlijk uren lang elke dag deed. Toen ik vroeg waarom het zo goed voelde beschreef hij iets wat voor mij ontzettend op een mdma-trip leek. Dat was het eerste moment dat ik ook wilde leren mediteren, maar ik denk dat niet iedereen dat talent heeft, want hij had dat echt al binnen twee jaar geleerd. (Andere vrienden heb ik ervaringen horen beschrijven die wel iets weg hebben van een psychedelische trip, dat ze hun bewustzijn konden scheiden van hun gedachtes en dat soort dingen, allemaal heel interessant)

Geweldloze communicatie is misschien wat meer voor mij. Ik kan het in actie zien en dan zie ik hoeveel meer empathie en verbinding twee mensen voor elkaar voelen ten opzichte van mensen die niet geleerd hebben om zo te communiceren. Daarnaast merk ik zelf ook vooruitgang bij het oefenen wat mij weer motiveert om verder te gaan met het leren van geweldloze communicatie. Ik begrijp ook waarom het werkt in tegenstelling tot meditatie waar ik de ballen van begrijp.

Mijn vraag aan jullie is, kennen jullie nog meer dingen waarmee je kan leren om minder te oordelen en meer lief te hebben? Ik zoek vooral iets dat dus mijn houding in het dagelijkse leven verandert. Een mdma-achtige trip bereiken via meditatie klinkt wel hartstikke leuk allemaal, maar ik ben uiteindelijk toch meer geÔnteresseerd in het aspect van meditatie dat je manier van denken fundamenteel verandert. Maar goed, helaas heb ik een sterk gebrek aan discipline en moet ik het echt hebben van motivatie die ontstaat door het zien van vooruitgang. Of iets dat je met een groep kan leren, dat helpt ook. Ik kan mezelf er nauwelijks toe zetten om elke dag thuis te mediteren, maar ik doe ook een groepscursus en daar ga ik gewoon gemotiveerd naar toe elke week en daar doe ik dan een half uur ontspanningsoefeningen en een half uur meditatie. Dat kan alleen maar omdat ik het daar met een groep doe, want thuis zou ik daar nooit zoveel tijd voor vrij maken, dan zou ik alleen maar alles gaan afraffelen enzo..

Hebben jullie suggesties?

[edit] Op een ander forum is me het boek aangeraden "The Art of Loving" van Erich Fromm dus dat ga ik ook eens proberen te vinden en lezen. Meer suggesties zijn zeker welkom!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Neutra

    Neutra


  • >250 berichten
  • 354 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 08 november 2011 - 10:23

Er was een tijd, dat veel mensen gelovig waren. Eťn van de twee basisprincipes van elk monotheÔstisch geloof is:
"heb je naaste lief". Vroeger kreeg je dat dagelijks met de paplepel mee.
Sinds velen niet meer religieus geschoold zijn, is dit principe voor de atheÔsten (in mijn beleving: helaas) verloren gegaan.

#3

Evert

    Evert


  • >100 berichten
  • 142 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 november 2011 - 12:57

Er was een tijd, dat veel mensen gelovig waren. Eťn van de twee basisprincipes van elk monotheÔstisch geloof is:
"heb je naaste lief". Vroeger kreeg je dat dagelijks met de paplepel mee.
Sinds velen niet meer religieus geschoold zijn, is dit principe voor de atheÔsten (in mijn beleving: helaas) verloren gegaan.

Maar werkte het dan ook om dat tegen je kinderen te zeggen? Ik bedoel, het is ťťn ding om het te preken, het is iets heel anders om het ook daadwerkelijk uit te voeren.

#4

Neutra

    Neutra


  • >250 berichten
  • 354 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 09 november 2011 - 00:35

Maar werkte het dan ook om dat tegen je kinderen te zeggen? Ik bedoel, het is ťťn ding om het te preken, het is iets heel anders om het ook daadwerkelijk uit te voeren.

Voorbeeld deed/doet volgen.

#5

Neutra

    Neutra


  • >250 berichten
  • 354 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 09 november 2011 - 00:40

Er zijn verschillende soorten liefde. Naast de erotische is er de familieliefde, de vaderlandsliefde, vriendschap en volkomen onbaatzuchtigheid naar anderen. De eerste twee zijn van nature aanwezig (al zijn er uitzonderingen).
De andere zijn wel aan te leren. Hoe?
Bijvoorbeeld een vriend hebben en houden lukt alleen door een vriend te zijn.

#6

Evert

    Evert


  • >100 berichten
  • 142 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 november 2011 - 02:09

PS2: is het niet beter deze discussie rond religie af te splitsen in een nieuw topic? Anders komt de vraag van TS teveel op de achtergrond, vrees ik?


Daar was ik ook al bang voor inderdaad. :-)

Over dat leren van liefhebben heb ik nog wel het ťťn en ander te zeggen over wat ik er van denk te begrijpen. Uiteraard niet onderbouwd met bronnen omdat ik een slap excuus ben voor een wetenschapper. :-P

Wanneer een persoon die jij kent iets doet (bloemen voor je kopen, je helpen met je huiswerk terwijl hij/zij het zelf ook nog behoorlijk druk heeft, ik noem maar wat) en jij krijgt daar liefdevolle gevoelens bij (liefde gebruik in de breedste zin van het woord, dus vriendschappelijke gevoelens vallen daar ook onder) dan komt dat omdat jouw brein heeft besloten dat die actie genoeg reden is om jou die liefdevolle gevoelens te laten ervaren.

Het is niet de externe stimulus die het laatste woord heeft, het is jouw brein die het laatste woord heeft. Jouw brein induceert uiteindelijk de liefdevolle gevoelens, maar jouw brein is ook degene die beslist of een stimulus genoeg reden geeft om die liefdevolle gevoelens te induceren. Hetzelfde geldt voor gevoelens van geluk. Het is niet de nieuwe auto die jou gelukkig maakt, het is het feit dat jouw brein die nieuwe auto genoeg reden vindt om gevoelens van geluk te induceren.

Ik denk dat het door oefening misschien mogelijk is om tot op zekere hoogte bewuste controle te krijgen over dat beslissingsproces. Als dat inderdaad zou kunnen dan kun je er dus ineens enigszins bewust voor kiezen om al liefdevolle gevoelens te krijgen zonder dat daar echt een externe aanleiding voor is. Of je kunt ineens beslissen om heel gelukkig te zijn met dingen die je tot voorheen altijd heel triviaal hebt gevonden, zoals het feit dat je twee benen hebt en elke dag drie maaltijden kunt eten. Maar goed, laten we het bij het liefhebben houden. Onder invloed van MDMA heb ik wel gemerkt dat geen reden meer nodig had om iemand aardig te vinden. Als ik een nieuw persoon ontmoette zag ik die persoon direct als een nieuwe beste vriend waar ik meteen de meest diepgaande gesprekken mee kon voeren. Normaal als ik nuchter ben ga ik pas iemand echt aardig vinden als diegene bewezen heeft dat die aardig is. Onder invloed van MDMA vond ik iedereen aardig tot ze het tegendeel bewezen. Dat is volgens mij een houding waar je veel gelukkiger van wordt als je die je hele leven vast houdt. Ik wil dus kijken of ik met behulp van oefeningen kan leren om die houding in nuchtere staat in het dagelijkse leven over te nemen. Natuurlijk begrijp ik dat de MDMA ervaring nep was, omdat het niet vanuit mijzelf kwam, maar geÔnduceerd werd door een lichaamsvreemd stofje. Toch was het een waardevolle ervaring, want het heeft mij laten zien waar mijn brein allemaal toe in staat is met een beetje hulp. Ik denk niet dat de MDMA ervaring exact te evenaren is met oefening, maar wel op z'n minst te benaderen en dat is al goed genoeg.

Wij lopen in onze westerse samenleving dan wel voor op de rest van de wereld als het gaat om welvaart, maar als het gaat om onze zoektocht naar liefde en geluk dan kunnen we misschien nog een hoop leren van andere culturen. In de westerse wereld zijn er maar weinig mensen die de mogelijkheid overwegen om meer te begrijpen en meer controle te krijgen over de processen die in hun eigen brein plaatsvinden. In plaats daarvan probeert iedereen in de westerse wereld gewoon zoveel mogelijk positieve stimuli te vinden om hetzelfde resultaat te bereiken. Elke positieve stimulus gaat echter voorbij en je went ook snel aan nieuwe spullen zolang je geen technieken kent om het wennings-proces te vertragen. Ik denk dat het een veel duurzamere oplossing is om te leren hoe je eigen brein werkt en hoe je er een beetje invloed op kunt uitoefenen.

Veranderd door Evert, 09 november 2011 - 02:10


#7

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 09 november 2011 - 10:10

Berichten over het onderwerp religie versus liefhebben zijn afgesplitst naar hier en meteen afgesloten. Gelieve hier verder on topic te blijven en niet te beperken tot ideeŽn van de koude grond. Iets wetenschappelijker kan geen kwaad.
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-

#8

Evert

    Evert


  • >100 berichten
  • 142 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 november 2011 - 14:08

Ja ik weet het, maar ik heb de tijd en de motivatie niet om onderzoeken op te zoeken en ze dan ook nog volledig door te lezen om te bepalen of het wel enigszins correct is uitgevoerd en blablabla.

Ik kan echter wel een leuke drogreden gebruiken om mijn beweringen iets aannemelijker te maken:
Ik neem aan dat iedereen wel weet dat mensen die depressief zijn ineens niet meer kunnen genieten van de dingen waar ze vroeger wel van konden genieten, zoals hun favoriete films, hun huisdieren, weet ik veel. (Zodra je een zin begint met "Ik neem aan dat iedereen wel weet ..." heb je een argumentum ad populum gemaakt, een drogreden dus)
Maar is er iets veranderd aan die films of aan hun huisdieren? Nee natuurlijk niet, het zit allemaal tussen de oren van die persoon. Zijn hersenen vinden die dingen ineens niet meer genoeg reden om dezelfde hoeveelheid geluksgevoelens te creŽren als vroeger. Of anders zijn de hersenen misschien letterlijk niet in staat om de benodigde stofjes aan te maken vanwege een gebrek aan voedingsstoffen, maar dat lijkt me zeer onwaarschijnlijk, want als je zo weinig voedingsstoffen in je bloed hebt zitten dat je hersenen niet eens meer neurotransmitters kan maken dan ben je volgens mij gewoon dood.

Goed, dus als het mogelijk is voor je hersenen om ineens een stuk minder gelukkig te kunnen zijn met dezelfde stimuli, dan moet het toch ook mogelijk zijn voor je hersenen om ineens een stuk gelukkiger te zijn met dezelfde stimuli?

#9

Evert

    Evert


  • >100 berichten
  • 142 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 november 2011 - 14:11

Is er niemand die iets bij wil dragen aan deze discussie? ;)

#10

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 15 november 2011 - 22:22

Is er niemand die iets bij wil dragen aan deze discussie? ;)

Misschien kan het volgend boek je wat soelaas bieden:

Geplaatste afbeelding
Houd me vast
Sue Johnson


Ik ben pas begonnen met het boek te lezen, dus kan ik er nog niet veel over kwijt. Maar ik kan je wel al zeggen dat:
- het een zelfhulpboek is dat heel populair is
- het boek ook dient om therapeuten kennis te laten maken met de 'emotion focused therapie (voor koppels) (= EFT)'. EFT is een redelijk recente nieuwe wetenschappelijk ondersteunde vorm van psychotherapie die ook evidence based is voor meerdere stoornissen.
EFT voor koppels probeert te zoeken naar wat voor behoeften beide partners hebben in hun liefdesrelatie. Er wordt daarop dan geprobeerd om beide partners deze behoeften van elkaar te laten inzien & hun gedrag tav. elkaar daarop af te stemmen. Met als uiteindelijk doel de liefdesrelatie sterker te maken.
In dit geval zou 'liefde' vooral staan voor: een sterke veilige, steunende, emotionele band met elkaar opbouwen. En 'veilig' staat dan voor: weten dat de ander betrouwbaar is, beschikbaar is als ik hem/ haar nodig heb en me echt steunt als ik daar behoefte aan heb. En het betekent eveneens dat jij hetzelfde doet voor jouw partner als jouw partner daar behoefte aangeeft.
Op die manier kom je vaak al vanzelf tot liefde voor die ander: ik ga die ander graag zien, omdat hij/ zij zich zo opstelt (zoals hierboven beschreven) tav. mij, terwijl ik ook zijn/ haar liefde win omdat ik mezelf ook zo opstel tav. mijn partner.

De aanpak is vooral gebaseerd op de hechtingstheorie en de hechtingsstijlen bij volwassenen. Dit houdt bv. in dat iemand angstig kan zijn om zich te hechten aan een partner, uit vrees om in de steek gelaten te worden (omdat hij vroeger als kind bv. vaak heeft ervaren hoe hij in de steek werd gelaten door een hechtingsfiguur zoals de ouder). De reactie, van die persoon, eens hij volwassen is geworden, kan dan zijn dat hij zich ahw. vastklampt aan z'n partner, uit schrik dat die laatste hem in de steek zal laten. Voor de partner kan dit echter overkomen als verstikkend, waardoor deze zich net wil lostrekken van z'n partner. Daardoor ontstaat een vicieuze cirkel die niet makkelijk te doorbreken valt.
Anderzijds kan iemand, uit angst om verlaten te worden, net beslissen om zich helemaal niet meer te hechten/ binden aan een ander. Zo kan hij tenminste al niet meer de ontgoocheling voelen van in de steek gelaten te zijn door een eventuele partner enz...

Als ik erin slaag het boek binnen de eerste weken uit te krijgen (lukt niet steeds, omdat ik het erg druk heb en daarbij vaak meerdere boeken in dezelfde periode lees), dan wil ik hier eventueel wel in 't kort vermelden hoe ik het boek ervaren heb. Maar ik denk dat een website die het boek te koop aanbiedt, misschien ook al een indruk kan geven over hoe het boek ervaren wordt (zie bv. deze website)

Ik weet niet zeker of dit berichtje/ boek een deel van jouw vraag beantwoordt, maar ik wou dit toch nog meegeven aan je.

Dido

Veranderd door Dido, 15 november 2011 - 22:26

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#11

Evert

    Evert


  • >100 berichten
  • 142 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 november 2011 - 11:54

Hey Dido,

Ik ga binnenkort al het boek "The Art of Loving" van Erich Fromm kopen of de Nederlandse vertaling daarvan en aangezien ik een arme student ben zal ik daarna weer even moeten wachten voordat ik nog een boek kan kopen.

Misschien heb je in de tussentijd dat boek al uit en dan hoor ik graag je recensie erover.
Het klinkt in ieder geval al zeer interessant en het lijkt wel iets weg te hebben van geweldloze communicatie.

Groetjes,

Evert

#12

ChantalKoster

    ChantalKoster


  • 0 - 25 berichten
  • 1 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 20 november 2011 - 03:34

Hoi Evert,

Mooi om te horen dat je wilt leren hoe lief te hebben?

Liefhebben is voelen, door ons denken en doen zijn we verleerd hoe we werkelijk kunnen voelen. Als kind (nog niet pratend) ben je heel ontvankelijk, je kan dan communiceren door het gebruik van je intuitie (je zesde zintuig, je onderbewuste, hoe je het noemen wil). Ouders weten vaak goed wat er duidelijk gemaakt wordt, alleen niet geheel concreet. Als we gaan praten leren we woorden gebruiken en leren we af om ons gevoel daarbij te blijven gebruiken.

We leren van alles, wat niet mag, wat niet goed is, hoe je het wel moet doen.. enz enz, allemaal binnen de maatstaven van de heersende maatschappij. Wat we zeker niet leren is hoe we moeten voelen, hoe we lief kunnen hebben, hoe we kunnen geven (vanuit Liefde) en kunnen ontvangen (in Liefde), hoe we lief voor ons zelf kunnen zijn.

Nee, we leren wat angst is, hoe we ons klein kunnen houden, hoe we ons beperken met onze gedachten, het is er generaties lang, wat zeg ik, eeuwen lang ingeramd, dat we niet beter weten dan dat dit gewoon is.

Even een comment: Ik neem algemeenheden in mijn verhaal, er zijn gezinnen die het hun kinderen wel leren hoe lief te hebben, mensen die leven vanuit Liefde, er zijn gezinnen waar geweld gebruikt wordt of mensen die leven vanuit haat, er zijn altijd uitzonderingen. Ik weet dat een ieder vanuit zijn of haar beste intentie en mogelijkheden handelt.


Gewoonten zitten vasten geroest in ons onderbewuste, vandaar dat we niet beter weten, dan wat ons jaren is bijgebracht. 10% zijn we bewust (is wat we zien), 90% is ons onderbewuste (zit verborgen). De ijsberg theorie.

Je veters strikken doe je onbewust, als je er iedere dag aan zou moeten denken, hoe je dat ook al weer zou moeten doen, pfff dan is niet te doen.. Auto rijden, fietsen, je tandenpoetsen, je denkt er niet meer bij na, je doet het automatisch, super handig!. Zo zijn er ook gedachten die je automatisch opgeslagen hebt: niemand is te vertrouwen, ik doe nooit iets goed, ik ben te dik, mediteren is niets voor mij, om zo enkele voorbeelden te noemen, alleen werken deze destructief

Om die mindere gewoontes te doorbreken dienen we nieuwe, positievere gewoontes aan te leren, zodat ze in je onderbewuste geprogrammeerd worden. Dit kan oa door te gaan mediteren. Ik mediteer zelf ook niet, alleen als ik zeg dat het niets voor mij is, dan zal het ook nooit iets voor mij worden. Dus een stap om te zetten is om dit niet meer te zeggen.

Je kan ook een Mindmovie maken. Dat is een filmpje met foto's/plaatjes en teksten. Foto's waar je blij van wordt en teksten met het aanleren van nieuwe gewoontes. Bijv. een foto van een hartje met de tekst: Ik leef vanuit Liefde of een plaatje van een natuurlandschap met tekst: Ik heb respect voor de natuur en alles om me heen... Zo maak je een hele reeks, achterelkaar... Ik ken geen angst, Ik ben goed zoals ik ben, ik geloof en heb vertrouwen, Ik drink iedere dag 2 liter water, ik houd van gezond eten enz enz. Alles wat bij jou past en wat je zou willen veranderen. En dan plak je er een lekker muziekje onder en 2x per dag kijken minimaal 28 dagen lang. (liefst nooit meer stoppen en nieuwe filmpjes maken met wat je nu zou willen leren of veranderen :))

Dit geheel dringt dan door aan je onderbewuste waardoor het stemmetje in je hoofd, wat altijd heel hard schreeuwt dat het toch niet kan of mogelijk is... zal verdwijnen omdat je onderbewuste niet beter weet dat het wel mogelijk is en kan!

~Alles is mogelijk!~

Er is een wet: alles wat je aandacht geeft groeit! Dat geldt zowel positief, als negatief zo... Als ik vaak genoeg tegen mezelf zeg: ik ben lief, dan ben ik lief (ongeacht wat een ander er van vindt, ieder zijn waarheid) Als ik vaak genoeg zeg dat ik geen geld heb, dan heb ik ook geen geld... Ik ga hier verder niet dieper op in, hoe het precies werkt is me niet duidelijk, alleen het is net zoals de wet van de zwaartekracht... Een baksteen die ik loslaat valt op de grond, klaar, zo is de wet!

Wanneer je je Mindmovie met positief gevulde teksten en wensen bekijkt, is dat wat je aandacht geeft en wat dus gaat groeien. Die minimaal 28 dagen staat vanwege een wetenschappelijk onderzoek dat je 28 dagen nodig hebt om een nieuwe gewoonte aan te leren.

Er is zoveel mogelijk om te leren liefhebben, er hangt ook zoveel meesamen en aanvast.. Dit vanuit ons verleden, de ingesleten patronen, onze ervaringen, onze gedachten, waarheden en betekenissen die we ergens aan hebben gegeven, dat het een heel groeiproces is. Elk groeiproces begint bij het planten van een zaadje. Dit zaadje heb jij al gepland door hier op het forum je verhaal te delen.

Ik kan nog zoveel meer vertellen, alleen dan raak ik niet uitgetikt.. Ik vind het mooi geweest en ga slapen.

Stel gerust concrete vragen, no probs!

Succes, Chantal!

Veranderd door ChantalKoster, 20 november 2011 - 03:38






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures