Springen naar inhoud

Deeltjes met straalmotor?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

ster100

    ster100


  • >25 berichten
  • 52 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 november 2011 - 01:21

Wat ik mij afvraag: wanneer een deeltje (die deeltjes die een afstand van honderden km. ondergronds afleggen en dan met de snelheid van het licht (of sneller), uberhaupt aankomen.
Want wat zorgt er voor dat die deeltjes maar blijven voortbewegen, dus waar halen ze die enorme (voortstuwings)energie vandaan?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

In physics I trust

    In physics I trust


  • >5k berichten
  • 7384 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 24 november 2011 - 02:00

Je vraag is wat onduidelijk om op te kunnen antwoorden. Welke deeltjes? Waar ' een afstand van honderden km. ondergronds afleggen en dan met de snelheid van het licht (of sneller), uberhaupt aankomen' ? Refereer je naar de proef die de CERN-wetenschappers hebben uitgevoerd? (In dat geval kan je beter reageren in dat topic.)
"C++ : Where friends have access to your private members." — Gavin Russell Baker.

#3

ster100

    ster100


  • >25 berichten
  • 52 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 november 2011 - 02:37

nee, in het algemeen:
waar komt de energie vandaan die deeltjes dwars door materie kan laten gaan?

#4

physicalattraction

    physicalattraction


  • >1k berichten
  • 3102 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 24 november 2011 - 09:08

De crux is: ze hebben helemaal niet veel energie. Hiervoor moet je je twee dingen realiseren.

1) Snap je wel waarom deeltjes in vacuŁm miljoenen kilometers kunnen afleggen zonder energie te verliezen? Denk aan 1e wet van Newton.
2) Die deeltjes die ze bij CERN meten en in ItaliŽ gemeten hebben, neutrino's geheten, hebben (zo goed als) geen enkele interactie met welke materie dan ook. Zij zien geen bergen waar ze doorheen moeten, voor hen lijkt de ruimte ertussen een lege ruimte te zijn. Neutrino's gaan dus even snel door vacuŁm dan door een berg heen.

#5

Neutra

    Neutra


  • >250 berichten
  • 354 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 24 november 2011 - 09:29

Wat ik mij afvraag: wanneer een deeltje (die deeltjes die een afstand van honderden km. ondergronds afleggen en dan met de snelheid van het licht (of sneller), uberhaupt aankomen.
Want wat zorgt er voor dat die deeltjes maar blijven voortbewegen, dus waar halen ze die enorme (voortstuwings)energie vandaan?

Om de beweging in stand te houden, is geen energie nodig. Zie de eerste wet van Newton:
als op een voorwerp geen enkele kracht werkt, blijft de snelheid van dat voorwerp constant in grootte en richting.
(Sorry Physicalattraction!)

Veranderd door Neutra, 24 november 2011 - 09:30


#6

ster100

    ster100


  • >25 berichten
  • 52 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 november 2011 - 14:35

Zij zien geen bergen waar ze doorheen moeten, voor hen lijkt de ruimte ertussen een lege ruimte te zijn.
[/quote]


maar ze komen toch over zo een afstand miljarden andere deeltjes tegen (botsen) tijdens hun vlucht !!!

#7

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 24 november 2011 - 15:05

maar ze komen toch over zo een afstand miljarden andere deeltjes tegen (botsen) tijdens hun vlucht !!!

Neen, dat is het hem net. Alle deeltjes zoals wij ze kennen (in atomen, moleculen, zelfs licht) die reageren op elektrische ladingen. Dus als 2 atomen nog maar dicht bij elkaar komen, dan stoten ze elkaar al af en kunnen ze dus botsen. Wij zien op onze grootte dat als botsen, maar als je met je vinger op tafel zou duwen, dan voel je eigenlijk de elektronenschillen van de atomen in je vinger duwen tegen de elektronenschillen van de atomen in de tafel.

Maar neutrino's die reageren niet op elektronen en elektrische velden. Ze zien ze dus bij wijze van spreken niet eens. Enkel met atoomkernen kunnen ze eventueel nog botsen. Maar de atoomkern is in ruimte maar een uiterst miniem deel van het atoom. Als een atoom zo groot zou zijn als een stadion, dan is de atoomkern een klein speldekopje in het midden van dat veld.
Geplaatste afbeelding

Dus wat voor ons een massieve berg is, omdat wij de elektronenschillen rond alle atomen van de berg zien. Is voor neutronen nauwelijks verschillend van vacuŁm. Alleen de atoomkernen kunnen ze nog zien.
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-

#8

physicalattraction

    physicalattraction


  • >1k berichten
  • 3102 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 24 november 2011 - 17:19

Bovenstaande verhaal is correct, maar ze hebben zelfs geen interactie met die kernen!

Dat is maar goed ook, anders zouden ze gegarandeerd wel een keer een kern tegenkomen. De afmeting van een kern is namelijk 10-5 van een atoom, dus qua doorsnede vult een kern 10-10 van het oppervlak. Nu zitten er echter meer dan 1010 atomen in een rechte lijn tussen CERN en Gran Sasso, dus is de kans zeer groot dat ze wel een kern zouden treffen. Ze trekken daar alleen niets van aan.

#9

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 24 november 2011 - 18:49

Bovenstaande verhaal is correct, maar ze hebben zelfs geen interactie met die kernen!

Waarmee interageren ze dan wel?

Ik heb het nog eens opgezocht, en volgens mij ben ik toch niet verkeerd om te zeggen dat "ze eventueel nog botsen" in lekentermen. ;)

Dat zelfs die eventueel nog enkel BIJZONDER onwaarschijnlijk is, klopt wel. Maar dat kan ik niet meer visueel uitleggen...
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-

#10

physicalattraction

    physicalattraction


  • >1k berichten
  • 3102 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 25 november 2011 - 08:45

Die nuancering is inderdaad beter. Ze hebben BIJNA geen interactie met de kernen.

In het algemeen geldt dat hoe zwaarder de kernen, hoe groter de kans is dat ze er wel interactie mee hebben. Vandaar dat ze bij de detector in Gran Sasso loden platen gebruiken waarin de neutrino's (nog steeds met een hele kleine kans) reageren en Z- en W-bosonen genereren (zie deze post van eendavid) die vervolgens gedetecteerd worden. Ook in de rotsen voor de detector hebben de neutrino's soms interacties en daarvan worden ook de geladen deeltjes gedetecteerd.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures