Springen naar inhoud

Water is licht positief geladen.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Jemini

    Jemini


  • >100 berichten
  • 141 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 november 2011 - 20:31

Hey allemaal.

Ik snap niet precies hoe dat gedoe zit van dat water positief geladen is en dat daarom het kookpunt zo hoog is.
Als iets positief geladen is heeft het -x elektronen.
Als iet negatief geladen is heeft het +x elektronen.
Maar als de gehele stof water -x elektronen is dan kan het niet een extra aantrekkingskracht hebben want het water is dan geheel positief geladen en heeft dus geen aantrekkingskracht onderling.
Is het zo dat water dan aan de ene kant positief is en de andere kant negatief is?
En als dat dan klopt (volgens mijn beredenering klopt het wel) hoe komt het dan dat het aan de ene kant positief is en de andere kant negatief?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Raspoetin

    Raspoetin


  • >1k berichten
  • 3514 berichten
  • VIP

Geplaatst op 28 november 2011 - 20:58

Water is helemaal niet positief of negatief geladen. Je bent hoogstwaarschijnlijk in de war met het dipoolmoment?

Dat houdt in dat het zuurstofatoom ietsje harder aan de elektronen trekt dan de beide waterstofatomen. De elektronen (tussen zuurstof en waterstof) zijn dus wat meer richting het zuurstofatoom opgeschoven. Dat houdt in dat de negatieve elektronen het zuurstofatoom een beetje negatiever maken ten opzichte van de waterstofatomen. Het is echter niet zo dat het zuurstofatoom negatief geladen wordt. Het wordt gewoon wat negatiever ten opzichte van de waterstofatomen. Vandaar dat je in plaatjes altijd een δ- (of een δ+) ziet staan. Dat houdt in ietsjes negatiever (of positiever) ten opzichte van δ+ (of δ-).

Dat water zo'n hoog kookpunt heeft komt (onder andere*) doordat de wat negatievere zuurstofatomen van watermolecuul A, de wat positievere waterstofatomen van watermolecuul B aantrekken (dipool-dipoolbinding).

* Uiteraard zijn waterstofbruggen ook van grote invloed.
I'm not suffering from insanity - I'm enjoying every minute of it!!

#3

Kravitz

    Kravitz


  • >1k berichten
  • 4042 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 28 november 2011 - 22:28

Als aanvulling op bovenstaande kan ik nog zeggen dat men ook nog rekening hoort te houden met de hoek tussen de atomen onderling. Bij H2O trekken beide H-atomen even hard aan de elektronen van zuurstof waardoor, dankzij de hoek van 109į, een scheiding van de ladingscentra ontstaat. Dit is niet het geval in CO2. Vergelijk onderstaande figuren eens.

Geplaatste afbeeldingGeplaatste afbeelding
"Success is the ability to go from one failure to another with no loss of enthusiasm" - Winston Churchill

#4

Jemini

    Jemini


  • >100 berichten
  • 141 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 november 2011 - 23:04

Water is helemaal niet positief of negatief geladen. Je bent hoogstwaarschijnlijk in de war met het dipoolmoment?

Dat houdt in dat het zuurstofatoom ietsje harder aan de elektronen trekt dan de beide waterstofatomen. De elektronen (tussen zuurstof en waterstof) zijn dus wat meer richting het zuurstofatoom opgeschoven. Dat houdt in dat de negatieve elektronen het zuurstofatoom een beetje negatiever maken ten opzichte van de waterstofatomen. Het is echter niet zo dat het zuurstofatoom negatief geladen wordt. Het wordt gewoon wat negatiever ten opzichte van de waterstofatomen. Vandaar dat je in plaatjes altijd een δ- (of een δ+) ziet staan. Dat houdt in ietsjes negatiever (of positiever) ten opzichte van δ+ (of δ-).

Dat water zo'n hoog kookpunt heeft komt (onder andere*) doordat de wat negatievere zuurstofatomen van watermolecuul A, de wat positievere waterstofatomen van watermolecuul B aantrekken (dipool-dipoolbinding).

* Uiteraard zijn waterstofbruggen ook van grote invloed.

Mijn boek zegt toch echt: ''Watermoleculen hebben een kleine positieve elektrische lading aan de ene kant van het en een kleine negatieve elektrische lading aan de andere kant.''
Ow ik zie al wat mij heeft verward, het boek heeft alleen een kleine positieve elektrische lading vetgedrukt meer een negatieve lading niet.
Is ook weer een grote fout.

#5

Jemini

    Jemini


  • >100 berichten
  • 141 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 november 2011 - 23:09

Als aanvulling op bovenstaande kan ik nog zeggen dat men ook nog rekening hoort te houden met de hoek tussen de atomen onderling. Bij H2O trekken beide H-atomen even hard aan de elektronen van zuurstof waardoor, dankzij de hoek van 109į, een scheiding van de ladingscentra ontstaat. Dit is niet het geval in CO2. Vergelijk onderstaande figuren eens.

Geplaatste afbeeldingGeplaatste afbeelding

Dus, het ligt aan de hoek tussen de atomen, en hoe hard de atomen aan elkaar trekken.
En dus als de atomen hard aan elkaar trekken trekken ze ook de elektrische deeltjes van een ander atoom mee?
En met dat CO2 plaatje is het dus dat de O atomen wel trekken maar door de hoeken van 180 graden tussen het C atoom is het zegmaar een touwtrek geval met een resultante kracht van 0N (natuurkunde)?

#6

Kravitz

    Kravitz


  • >1k berichten
  • 4042 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 29 november 2011 - 09:51

En met dat CO2 plaatje is het dus dat de O atomen wel trekken maar door de hoeken van 180 graden tussen het C atoom is het zegmaar een touwtrek geval met een resultante kracht van 0N (natuurkunde)?

Precies!

Bij water trekt het zuurstofatoom (met de hoogste elektronegativiteit) de elektronen uit de O-H binding naar zicht toe. In bovenstaande figuur zie je ook dat de bindingselektronen dichter bij het zuurstofatoom zitten dan bij het H-atoom. Het is nu net doordat zuurstof de elektronen harder naar zich toe trekt dat er een partieel negatieve lading ontstaat op het O-atoom. O krijgt er als het ware iets meer elektronen bij, en je weet dat elektronen een negatieve lading hebben.

Een ander gevolg van al dat trekken en sleuren is dat de H-atomen achterblijven met iets minder elektronen, wat een positieve partiŽle lading oplevert.

Vanwege de hoek van 109į tussen de atomen valt het positieve ladingscentrum niet samen met het negatieve (wat bij CO2 wel het geval is) en heeft water een dipoolmoment. (Zie ook uitleg Raspoeting.)
"Success is the ability to go from one failure to another with no loss of enthusiasm" - Winston Churchill





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures