Springen naar inhoud

Overerving mitochondriŽn van moeder


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Cura

    Cura


  • >1k berichten
  • 2956 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 21 januari 2012 - 20:56

In mijn biologieboek staat:

Het DNA in de mitochondriŽn is een circulair molecuul. Het bevat, vergeleken met het DNA in de kern, weinig genen. Ieder mens krijgt bij de bevruchting mitochondriŽn mee van zijn moeder.


Daarnaast vind ik op wiki:

De mitochondriŽn van de vader worden in de eicel afgebroken en zo worden de moederlijke mitochondriŽn onveranderd overgedragen op opeenvolgende generaties.


Waarom krijg je van enkel je moeder mitochondriŽn mee, in de zin van: zijn die van de vader niet goed genoeg (meer na 'de zwemreis')?
Small opportunities are often the beginning of great enterprises. (Demosthenes, 384 BC - 322 BC)

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Mako

    Mako


  • >1k berichten
  • 1146 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 januari 2012 - 14:56

Lijkt me inderdaad gewoon een kwestie van selectie. De mitochondriŽn in het spermatozoŲn hebben al groot werk moeten leveren voor 'de zwemreis', om het met jouw woorden uit te drukken :).
Wanneer je veel energie vraagt van een mitochondrion zullen steeds meer zuurstofradicalen gevormd worden die reageren met de eigen complexen. Zo krijg je nog meer fouten met tot gevolg nog meer radicalen. Zo treedt disfunctie op (=mitochondriale stress).

Misschien is het dan gewoon een selectieproces van moeder natuur om enkel de mitochondriŽn van de moeder te behouden, zij "liggen toch maar te wachten" en moeten enkel de metabole processen van de cel onderhouden.
Een kristalheldere verklaring heb ik er niet voor, maar dit zou een mogelijke verklaring kunnen zijn.
A word of encouragement during a failure is worth more than an hour of praise after success.
I hear, I know. I see, I remember. I do, I understand -Confucius-

#3

Cura

    Cura


  • >1k berichten
  • 2956 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 22 januari 2012 - 19:10

Wanneer je veel energie vraagt van een mitochondrion zullen steeds meer zuurstofradicalen gevormd worden die reageren met de eigen complexen. Zo krijg je nog meer fouten met tot gevolg nog meer radicalen. Zo treedt disfunctie op (=mitochondriale stress).


Dat begrijp ik eigenlijk niet echt. :)

Het DNA bevindt zich in het kopje van een spermatozoÔde, en de mitochondria zitten niet in de celkern zelf, maar in het mtDNA...ergens tussen de staart en de kop. Dus hoe kan het proces wat je beschrijft (dat ik dus nog niet helemaal snap) invloed hebben op het beschermde DNA in de kop van de spermatozoÔde, in de zin dat er meer fouten ontstaan?

Als ik het volgende op wiki lees lijkt het er op dat wanneer de beide mitochondria samensmelten er allerlei veranderingen optreden...waarom kunnen half-dode mitochondria dan nog invloed hebben?

De mitochondriŽn van de vader worden in de eicel afgebroken en zo worden de moederlijke mitochondriŽn onveranderd overgedragen op opeenvolgende generaties.

Wiki
Small opportunities are often the beginning of great enterprises. (Demosthenes, 384 BC - 322 BC)

#4

Mako

    Mako


  • >1k berichten
  • 1146 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 januari 2012 - 19:52

Ik denk dat je met je bovenstaande post znet zelf bijna het antwoord hebt gevonden.
De mitochondriŽn bevinden zich inderdaad niet in de kop van het spermatozoÔde maar in het korte deel daarachter.
Naar mijn weten heb ik altijd geleerd dat enkel de inhoud van het kopje wordt overgedragen in het cytoplasma van de eicel.

Jouw quote van wikipedia over de afbraak trek ik daarom sterk in twijfel. Verder vond ik ook nog deze tekst (eveneens van Wiki):

Since the father's mtDNA is located in the sperm midpiece (the mitochondrial sheath), which is lost at fertilization, all children of the same mother are hemizygous for maternal mtDNA and are thus identical to each other and to their mother. Because of its cytoplasmic location in eukaryotes, mtDNA does not undergo meiosis and there is normally no crossing-over, hence there is no opportunity for introgression of the father's mtDNA. All mtDNA is thus inherited maternally; mtDNA has been used to infer the pedigree of the well-known "mitochondrial Eve."

Wiki

Niet dat youtube een echt betrouwbare bron is maar ook hier wordt niet gesproken over de overdracht van mtDNA in de eicel.
A word of encouragement during a failure is worth more than an hour of praise after success.
I hear, I know. I see, I remember. I do, I understand -Confucius-

#5

Cura

    Cura


  • >1k berichten
  • 2956 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 22 januari 2012 - 20:13

Filmpje is wel mooie weergave i.c.m. mitochondriaal DNA!

Maar is daarmee ook mij vraag beantwoordt over het stukje dat je aangaf en ik niet helemaal begrijp:

Wanneer je veel energie vraagt van een mitochondrion zullen steeds meer zuurstofradicalen gevormd worden die reageren met de eigen complexen.


Zoja, dan moet ik je tekst nog maar eens doorlezen. Zo nee, uitleg zou fijn zijn! :)
Small opportunities are often the beginning of great enterprises. (Demosthenes, 384 BC - 322 BC)

#6

Mako

    Mako


  • >1k berichten
  • 1146 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 januari 2012 - 22:08

Ik was even je vraag uit bericht 3 uit het oog verloren, mijn excuses hiervoor.
Niet dat het nog iets te doen heeft met je specifieke vraag omtrent mtDNA overerving maar hier toch een poging tot uitleg :)

Mitochondriale stress:
Op de membraan van een mitochondrion gebeuren tal van activiteiten via verschillende ingewikkelde reacties. De voornaamste functie van zo'n mitochondrion is de productie van ATP, deze vorming kan echter enkel in een aeroob milieu gebeuren.

Wanneer het mitochondrion geprikkeld wordt met de vraag naar meer en meer ATP moet het productiecentrum dus harder gaan werken. Wanneer alles op "overtoeren" draait is het maar logisch dat er af en toe eens een foutje in het productieproces sluipt. Hier de vorming van een zuurstofradicaal.
Zo'n radicaal reageert met zowat alles in zijn directe omgeving, dus ook met eigen complexen op de membraan die instaan voor de omzettingen naar ATP. Met tot gevolg dat de productie van ATP zal dalen.

Dit is niet wat "de centrale" wilt en het mitochondrion wordt dus nog sterker geprikkeld meer ATP te produceren met een vicieuze cirkel tot gevolg.
Na een gegeven moment treedt er disfunctie van het mitochondrion op. Een mogelijk gevolg kan dan ook vermoeidheid zijn.

Zo bestaat niet alleen mitochondriale stress, ook endoplasmatisch riticulum stress bestaat en waarschijnlijk nog vele anderen ook.

Het is misschien maar een beetje heel plastisch uitgelegd, maar beter krijg ik het niet direct verwoord :)
Hopelijk heb je er wat aan.
A word of encouragement during a failure is worth more than an hour of praise after success.
I hear, I know. I see, I remember. I do, I understand -Confucius-





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures