Springen naar inhoud

Kristalgrootte en oplosbaarheid


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Soloslim

    Soloslim


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 02 maart 2012 - 22:23

Goeiedag iedereen,

zoals mijn topic-titel dus al zegt... ben ik op zoek naar het verband tussen kristalgrootte en oplosbaarheid. Met oplosbaarheid bedoel ik dus... de hoeveelheid stof in gram die kan opgelost worden in een liter water.

Ik weet dat kleine kristallen sneller in oplossing gaan dan grote mits ze een groter oppervlak hebben en dus meer contact hebben met de vloeistof. Maar in mijn cursus staat dat, ook de kristalgrootte impact heeft op de oplosbaarheid.

Ik heb wat zitten brainstormen en de enige verklaring die ik kan bedenken... is dat kleinere kristallen meer moleculen hebben aan de buitenkant van hun kristal, die dus niet zo stevig in het rooster zitten als de moleculen die centraal zitten. Dus dat die moleculen makkelijker loskomen van de wand van je kristal, en dat er meer "minder stabiele" moleculen aanwezig zijn bij kleinere kristallen.

Anyway... dat was enkel brainstormen... aangezien ik liever zelf ook nadenk over mijn problemen.

Wat denken jullie, of weet er iemand meer hierover? :)

bedankt!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 5378 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 04 maart 2012 - 01:17

Maar in mijn cursus staat dat, ook de kristalgrootte impact heeft op de oplosbaarheid


Ik vermoed, dat men toch hetzelfde bedoelt: Hoe kleiner het kristal hoe groter de verhouding van het oppervlak (uitwisselingsvlak) is ten opzichte van de inhoud van het kristal. Oppervlak is immers een kwadraat terwijl inhoud een derde macht is.

Nemen we een kubus van 1cm ribbe, dan is de inhoud 1cm3 en het oppervlak 6cm2, dus 6cm2 per cm3 . Een kubus met 10 cm ribbe heeft een inhoud van 1000 cm3 en een oppervlak van 600cm2, dus 0,6cm2 per cm3 en dat is 10 keer zo weinig. Kleine kristallen lossen dus sneller = makkelijker op dan grote.

Ik kan mij niet echt voorstellen dat grote kristallen (als men er voldoende extra tijd voor geeft) minder op zouden lossen dan kleine- , maar misschien weet iemand hier daar toch nog wat tegen in te brengen.
Motus inter corpora relativus tantum est.

#3

Marko

    Marko


  • >5k berichten
  • 8935 berichten
  • VIP

Geplaatst op 04 maart 2012 - 08:10

Oplosbaarheid is een eigenschap van de stof. De kristalgrootte heeft daar geen invloed op. De kristalgrootte be´nvloedt wÚl de oplossnelheid. Dat heeft inderdaad te maken met het feit dat kleine kristallen in verhouding meer buitenoppervlak hebben, en het zijn steeds de moleculen aan de buitenkant van het kristal die in oplossing gaan.

Cetero censeo Senseo non esse bibendum


#4

Jan van de Velde

    Jan van de Velde


  • >5k berichten
  • 44858 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 04 maart 2012 - 09:26

Maar in mijn cursus staat dat, ook de kristalgrootte impact heeft op de oplosbaarheid.

Dat is dus, zoals je het hier stelt, niet juist. Wat voor context zit hierrond? Dat wordt dan namelijk vast verder uitgelegd.
ALS WIJ JE GEHOLPEN HEBBEN....
help ons dan eiwitten vouwen, en help mee ziekten als kanker en zo te bestrijden in de vrije tijd van je chip...
http://www.wetenscha...showtopic=59270

#5

Soloslim

    Soloslim


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 04 maart 2012 - 19:53

Mensen, bedankt voor jullie antwoord,

Ik ben nog gaan navragen bij de prof of hij dit weldegelijk bedoelde, en het is zo dat kristalgrootte invloed heeft op de hoeveelheid gram opgeloste stof per liter geneesmiddel. Weliswaar in beperkte mate, en op kleine schaal... maar er is invloed van grootte op oplosbaarheid.

Zoals jullie hier al zeiden, het feit dat kleine kristallen sneller oplossen, inderdaad logisch. Dit wist ik al, maar dit is niet het verband dat ik zoek :)

Alvast bedankt voor jullie antwoorden, ik hoop dat iemand me toch kan helpen over kristalgrootte ivm oplosbaarheid.

Veranderd door Soloslim, 04 maart 2012 - 19:53


#6

Marko

    Marko


  • >5k berichten
  • 8935 berichten
  • VIP

Geplaatst op 04 maart 2012 - 23:40

Voor bepaalde extreme gevallen, die voor farmaceutische toepassingen inderdaad wel relevant zijn, geldt dit inderdaad. Wat dat betreft had het geholpen als je in je openingspost had aangegeven dat het om geneesmiddelen ging ;-)

Het heeft nog steeds met het in verhouding grotere buitenoppervlak van kleine kristallen te maken. Dat buitenoppervlak staat in contact met het oplosmiddel, en dat contact vertegenwoordigt een bepaalde hoeveelheid energie.

Kun je hiermee verder?

Cetero censeo Senseo non esse bibendum


#7

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8789 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 maart 2012 - 01:34

Tja, feitelijk is het andersom: kleine kristallen lossen beter op dan grote. Gevolg hiervan is over-verzadiging van oplossingen: er zit dan meer opgelost dan de oplosbaarheid, maar er moet een 'beginnetje' gemaakt worden aan een kristal. Bij sommige stoffen (bijv natriumacetaat in water) is er een groot verschil tussen de concentratie waarbij dit spontaan zal gebeuren, en de concentratie die overblijft nadat dat begin eenmaal gemaakt is.
Victory through technology

#8

Soloslim

    Soloslim


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 05 maart 2012 - 13:43

Voor bepaalde extreme gevallen, die voor farmaceutische toepassingen inderdaad wel relevant zijn, geldt dit inderdaad. Wat dat betreft had het geholpen als je in je openingspost had aangegeven dat het om geneesmiddelen ging ;-)

Het heeft nog steeds met het in verhouding grotere buitenoppervlak van kleine kristallen te maken. Dat buitenoppervlak staat in contact met het oplosmiddel, en dat contact vertegenwoordigt een bepaalde hoeveelheid energie.

Kun je hiermee verder?


Beste Marko,

inderdaad, het gaat om geneesmiddelen, excuses dat ik niet duidelijk genoeg was in mijn startpost. Ik zit nu al een hoopje verder in mijn zoektocht naar het antwoord. Ostwald-ripening is een proces bijvoorbeeld, die ontstaat door "stijgende oplosbaarheid van kleinere kristallen".

Maar mijn vraag is er nog steeds, wat ligt aan de basis van het hele verschijnsel, waarom, in beperkte mate, is er een grotere oplosbaarheid bij kleinere kristallen. Het heeft inderdaad te maken met oppervlakte-energie en je systeem die naar zo laag mogelijke energie streeft.. maar hoe zit het nu juist in elkaar?
Kunt u mij daar een antwoord op geven?

Alvast bedankt!





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures