Springen naar inhoud

Transportprocessen aan membranen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Michelle

    Michelle


  • >25 berichten
  • 42 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 21 oktober 2005 - 18:48

Wij hebben een aantal vragen gekregen i.v.m. met het onderwerp transportprocessen aan membranen. Er zijn er twee die ik niet goed begrijp. Hier komen ze:

- Bij welk(e) transportproces(sen) zal een verandering van de concentratie van de betrokken stof een invloed hebben op de snelheid waarmee de stof zich doorheen het membraan verplaatst ? Leg uit.
=>bedoelt men hierbij de processen die niet verzadigbaar zijn ???

- Tot welke groep verbindingen behoren de molecullen die in het membraan een rol spelen bij gemedieerd transport ?
=> zijn dit de integrale membraaneiwitten ?

Hopelijk kan iemand helpen!
At one point in your life, you have the things you want the most or the reasons why you don't.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Michelle

    Michelle


  • >25 berichten
  • 42 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 21 oktober 2005 - 19:16

ik heb nog een vraagje:

in mijn tekst staat dat gemedieerde diffusie zonder energieverbruik is, maar wel selectief is... hoe kan dit ???
At one point in your life, you have the things you want the most or the reasons why you don't.

#3

sdekivit

    sdekivit


  • >250 berichten
  • 704 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 oktober 2005 - 20:52

ik heb nog een vraagje:

in mijn tekst staat dat gemedieerde diffusie zonder energieverbruik is, maar wel selectief is... hoe kan dit ???


gemedieerd/gefasciliteerd transport vindt plaatst door zogenaamde kanalen. Deze binden een ligand en zijn daardoor specifiek.

Een voorbeeld is de symport van glucose in de cel, die gebruik maakt van een Na(+)-gradient. Een gradient is een ander woord voor concentratieverschil. Doordat de concentratie Na(+) buiten de cel hoger is dan binnen de cel kan de drijvende kracht van deze gradient (dus Na(+)-ionen willen graag de cel in om de concentratie binnen en buiten gelijk te krijgen) worden gebruikt om glucose de cel in te krijgen (bijvoorbeeld in enterocyten is de glucoseconcentratie in de cel hoger dan buiten). Dan krijg je het zogenaamde ping-pong-effect. Als een kanaaltje Na(+)-ionen en glucose bindt, dan vindt er een conformatieverandering plaats die de liganden de cel in brengt. Door de drijvende kracht van de gradient is er geen ATP nodig voor dit proces, maar het is wel specifiek.

Een vergelijkbaar proces is de Na(+)-gemdeieerde import van aminozuren bijvoorbeeld en er zijn er nog meerdere te noemen.

Deze kanaaltjes zijn trouwens eiwitten.

#4

Jan van de Velde

    Jan van de Velde


  • >5k berichten
  • 44825 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 21 oktober 2005 - 23:32

misschien een dom antwoord op je eerste vraag:
osmotisch proces: netto transport houdt op zodra de concentratie van de stof aan beide zijden van het membraan gelijk is?
ALS WIJ JE GEHOLPEN HEBBEN....
help ons dan eiwitten vouwen, en help mee ziekten als kanker en zo te bestrijden in de vrije tijd van je chip...
http://www.wetenscha...showtopic=59270

#5

Sophia?

    Sophia?


  • >250 berichten
  • 323 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 oktober 2005 - 01:12

misschien een dom antwoord op je eerste vraag:  
osmotisch proces: netto transport houdt op zodra de concentratie van de stof aan beide zijden van het membraan gelijk is?


Dit gaat maar ten dele op, aangezien de meeste stoffen die bijdragen aan de osmotische of electrische component niet over een celmembraan kunnen diffunderen. Als ze dat wel zouden kunnen zou er door deze stoffen geen osmotische gradient worden opgebouwd.

Deze zelfde osmotische gradient is wel vaak de drijvende factor achter passief transport. De hierboven genoemde symport kanalen zijn hier een ingewikkeld voorbeeld van. Eenvoudiger zijn de kanalen in het celmembraan die specifiek een bepaald ion of eiwit doorlaten, door een conformatieverandering mogelijk gemaakt, wanneer er een osmotische of electrische gradient bestaat.

Osmose zelf betreft over het algemeen uitsluitend het transport van water.
"You're really full of yourself, aren't you?"
"Yeah. I like that about me."
- U Turn

#6

Sophia?

    Sophia?


  • >250 berichten
  • 323 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 oktober 2005 - 01:21

Wij hebben een aantal vragen gekregen i.v.m. met het onderwerp transportprocessen aan membranen. Er zijn er twee die ik niet goed begrijp. Hier komen ze:

- Bij welk(e) transportproces(sen) zal een verandering van de concentratie van de betrokken stof een invloed hebben op de snelheid waarmee de stof zich doorheen het membraan verplaatst ? Leg uit.
=>bedoelt men hierbij de processen die niet verzadigbaar zijn ???

- Tot welke groep verbindingen behoren de molecullen die in het membraan een rol spelen bij gemedieerd transport ?
=> zijn dit de integrale membraaneiwitten ?

Hopelijk kan iemand helpen!


Om verder te gaan op je eerste vraag, dit zijn vaak juist processen die wel verzadigbaar zijn, omdat ze gemedieerd worden door transmembraaneiwitten. Deze kunnen maar 1 of een aantal moleculen tegelijk transporteren en er is een gelimiteerd aantal van deze eiwitten in de membranen aanwezig. Deze "transportbindingen" zijn uiteraardaltijd omkeerbaar, dus in die zin is het proces niet verzadigbaar (dus: er is een maximale transportratio per tijdseenheid, maar het totaal aantal moleculen dat getransporteerd kan worden is in principe oneindig).

Over de tweede vraag: moleculen (eiwitten) die in het membraan zitten en transport medieren zijn meestal transmembraaneiwitten (ik denk dat je dat bedoelt?). Ze kunnen dit transport op verschillende manieren bewerkstelligen. Bijvoorbeeld door als een simpel kanaal te dienen, dus transport van 1 stof in of uit de cel. Ze kunnen een symportsysteem vormen, waarbij een stof binnenin de cel wordt "geruild" voor een stof buiten de cel. Deze twee zijn passieve transportsystemen die geen energie in de vorm van ATP kosten. Er bestaan ook actieve transporteiwitten, die energie uit ATP (dus glucoseverbranding) halen om moleculen over het membraan te pompen (meestal tegen de concentratiegradient in).

Stoffen die zonder tussenkomst van transporteiwitten de celmembraan kunnen passeren, zijn er niet veel. Water en stikstofmonoxide (NO) zijn voorbeelden. Vettige stoffen (zoals steroidhormonen) kunnen dit ook. Grote stoffen, of stoffen met een electrische lading (eiwitten of ionen) kunnen dit over het algemeen niet.
"You're really full of yourself, aren't you?"
"Yeah. I like that about me."
- U Turn

#7

sdekivit

    sdekivit


  • >250 berichten
  • 704 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 oktober 2005 - 11:58

sophia, je beschreven definitie voor een symport systeem is kortweg helemaal onjuist. Een symport is een transport waarbij 2 moleculen dezelfde richting opgaan. Als jij zegt dat een symportsysteem een molecuul van binnen de cel ruilt voor een molecuul buiten de cel dan is dat gewoon nonsens. Dit heet namelijk antiport.

#8

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8246 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 oktober 2005 - 13:35

Ze kunnen een symportsysteem vormen, waarbij een stof binnenin de cel wordt "geruild" voor een stof buiten de cel.


Zoals sdekivit al aangaf: dit klopt niet. Dit is een symporter.
"Meep meep meep." Beaker

#9


  • Gast

Geplaatst op 24 oktober 2005 - 10:45

Water moet ook met behulp van eiwitten over de membraan worden getransporteerd zogenaamde aquaporines.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures