Springen naar inhoud

STELLING: KOUDE OORLOG BEGON AL IN 1917


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Ptholemy

    Ptholemy


  • 0 - 25 berichten
  • 16 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 25 oktober 2005 - 11:22

Hallo alle liefhebbers der geschiednis :wink:
In mijn studie geschiedenis hadden we vorig jaar een interressante discussie over wanneer de koude oorlog is begonnen. Ben benieuwd wat jullie mening is op deze stelling:

KOUDE OORLOG BEGON AL IN 1917

laat mijn mening nog even uit de discussie :wink:

groeten!
Pardon one offence and you commision many - Publius Syrus -

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Jan van de Velde

    Jan van de Velde


  • >5k berichten
  • 44893 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 25 oktober 2005 - 12:10

Als je om meningen vraagt: ik denk dat de hele idee van koude oorlog gebaseerd is op het begrip MAD, Mutually Assured Destruction. We zouden de andere partij graag uitschakelen, maar durven dat niet omdat de gevolgen voor onszelf ook onvoorstelbaar verschrikkelijk zouden zijn, en dat een overwinning hoogstens een Pyrrhus-overwinning zou zijn.

Ik ben het er met mezelf nog niet over eens of zo'n situatie denkbaar zou zijn zonder atoombom. Maar die bom stamt van ruim na het Pyrrhus-tijdperk........ dus? nog es even diep nadenken.
ALS WIJ JE GEHOLPEN HEBBEN....
help ons dan eiwitten vouwen, en help mee ziekten als kanker en zo te bestrijden in de vrije tijd van je chip...
http://www.wetenscha...showtopic=59270

#3

OneStepForward

    OneStepForward


  • >250 berichten
  • 656 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 oktober 2005 - 16:10

Tis maar hoe je het bekijkt...

Andere stelling bijvoordeeld:
De koude oorlog is de 4de wereldoorlog.
"De geschiedenis is de totale som van de dingen die hadden kunnen vermeden worden." - Konrad Adenauer

#4

Dorus

    Dorus


  • >250 berichten
  • 299 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 25 oktober 2005 - 21:05

De koude oorlog zou zeker in 1917 zijn begonnen had Trotzky zich niet eerst moeten bezighouden met de verovering van Rusland zelf.
In tegenstelling tot Stalin was Trotzky een internationalist. Hij wilde het communisme uitdragen over heel de wereld.
De binnenlandse problemen en de paranoia van Stalin hebben dat voorkomen.
Trotzky had het zoals gezegd te druk met de tsaristen en Stalin had het later te druk met zijn zuiveringen.
Een ťchte dreiging is er van het communisme in die dagen niet uit gegaan en dus kan men ook moeilijk van een koude oorlog spreken.
Te meer omdat tijdens het interbellum in Europa het pacifisme hoogtij vierde. Behalve dan in Duitsland na 1932.
"God is een door de mens gemaakt wezen, waarop de mens omwille van eigen geluk en genotsverhoging zijn menselijke idealen, noden en wensen projecteert."

- L. Feuerbach

#5


  • Gast

Geplaatst op 27 oktober 2005 - 01:01

De uitdrukking 'koude oorlog' slaat op onderdelen van de internationale betrekkingen tussen de Sovjetunie en de Verenigde Staten in de ongeveer vijfenveertig jaar na de Tweede Wereldoorlog, op de perioden van spanning die zich toen voordeden.

Internationale spanning is echter niet zo ongebruikelijk als de meesten denken. De normale verhouding tussen soevereine staten is zelfs dat zij elkaar wantrouwen en doelen nastreven die met elkaar in strijd zijn. De hele negentiende eeuw bij voorbeeld zag Groot-BrittanniŽ ofwel Rusland ofwel Frankrijk als rivaal, en in het begin van de twintigste eeuw was Duitsland dat. Evenmin is het ongebruikelijk dat vroegere bondgenoten ruzie zoeken. Het is in feite de gewoonste zaak dat na een grote oorlog de allianties uiteen vallen.

In 1815 sloten Engeland en Oostenrijk, de overwinnaars, een bondgenootschap met Frankrijk, hun vroegere vijand, tegen Rusland, hun vroegere bondgenoot die Europa in feite had verlost van de veroveraar, en toen er in 1945 iets dergelijks gebeurde kon dat alleen maar worden verwacht.

Feit is, dat Rusland, zelfs toen het een grote mogendheid was, nooit volledig geaccepteerd is als deel van Europa. Men heeft altijd aangenomen dat Rusland slechts aan de rand van Europa lag. In de negentiende eeuw werd er dan ook tamelijk vaak naar verwezen als een Aziatische en bijna minderwaardige mogendheid.
Toen in 1856, na de Krimoorlog, iemand opmerkte dat de voorwaarden die Rusland werden opgelegd hard waren, antwoorde Palmerston: 'Tja, wat kan een Aziatisch land verwachten?'
Wanneer Rusland wilde dat het op hetzelfde niveau zou worden behandeld, dat het dezelfde rechten heeft om eisen te stellen als de andere grote mogendheden, veroorzaakte dat niet alleen verontwaardiging, maar ook verrassing.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog bij voorbeeld, hoopten de Engelsen nog steeds dat ze hun hele rijk en hun overheersing van de Middellandse-Zee konden handhaven. Ze waren verbijsterd toen ze hoorden dat de Russen LibiŽ hoopten te krijgen. Wanneer de Amerikanen hadden gezegd dat ze graag LibiŽ als kolonie in het Middellandse-Zeegebied wilden hebben, had waarschijnlijk niemand zich daar druk om gemaakt. Het zou als een normale handelwijze voor een grote mogendheid beschouwd zijn. Dat Rusland het deed was een schande, een onbeschaafde, Aziatische manier van doen.
Zo ging het ook met de Straat van Gibraltar en het Suezkanaal, die door de Engelsen werden beheerst. Men zei dat die van essentieel belang waren voor de nationale veiligheid, hoewel toch bekend is dat deze plaatsen een heel eind van Groot-BrittanniŽ afliggen. De Russen wilden graag de Bosporus en de Dardanellen onder hun beheer, de zeeŽngten waren voor hun belangrijker dan Gibraltar en Suez voor de Britten, want dit zou hun een uitweg bieden. Maar men begon onmiddellijk over Russische agressie te praten.

De ideologische kloof tussen de Russen en de Westerse mogenheden is veel breder dan die tussen welke van de Westerse mogendheden ook. Dat is niet met het communisme begonnen, maar dat begon met de godsdienstige splitsing. De Russen hebben de orthodoxe kerk en doen daar zeer arrogant mee. Hun kerk wordt officieel de Orthodoxe Kerk genoemd, dus wat hebben wij dan nog? Voor hun zijn wij allemaal een soort ketters, tweederangs christenen ten opzichte van hun, de echte orthodoxen.

Het wantrouwen en de rivaliteit tussen de Sovjetunie en de grote mogendheden richtte zich vooral op de verandering van de Russische maatschappij die wij de Russische (bolsjewistische) Revolutie noemen. Er valt niet aan te twijfelen dat men in 1918 het bolsjewisme als iets barbaars beschouwde, hoewel de Westerse mogendheden ook wel wat Russisch grondgebied wilden inpikken.
Ik denk trouwens ook wel eens dat wat veel mensen in het Westen afkeurden niet bestond uit de slechte zaken in de Sovjetunie maar uit de goede. De mensen hebben niet zozeer een hekel aan de werkkampen, aan de onderdrukking van de vrije meningsuiting of aan de geheime politie, maar wat ze echt verafschuwden was dat Rusland geen kapitalisten en geen particuliere grootgrondbezitters meer had.

In 1945 begon er een grote reeks misverstanden waarvan een aantal nog tot op de dag van vandaag bestaat. De Russen hadden bij voorbeeld de verschrikkelijkste dingen meegemaakt, twintig miljoen doden, en ook was het niet de eerste keer dat ze zo iets meemaakten. Rusland is immers sinds het begin van de negentiende eeuw vijfmaal door een of ander Europees land binnengevallen. In 1812 door Napoleon, in 1856 door de Engelsen en de Fransen, van 1914 tot 1917 door de Duitsers, in 1919 weer door de Engelsen en de Fransen en in 1941 door de Duitsers. Rusland is nooit Europa binnengevallen behalve als reactie op een verovering en dan, kan men zeggen als bevrijder. De Russische troepen kwamen in 1945 naar Berlijn om dezelfde reden als waarom ze in 1814 naar Parijs waren gekomen, niet als veroveraars maar om de veroveraars terug te drijven, zo lijkt het althans achteraf. Op het moment zelf vreesde men dat ze als veroveraars waren gekomen.

Er zijn veel mensen die denken dat Stalin in 1945 met zijn horden dwars door Europa wilde trekken. Dit was niet het geval. Het beleid van de Sovjets was alleen gericht op veiligheid, m.a.w. een nederlaag voor Duitsland en een ring van sattelietlanden die de veiligheid van de Sovjetunie zou garanderen.
Op anderen kwam het in die tijd anders over. De uitbreiding van de Russische macht in Polen en Tsjechoslowakije werd door de Britten en Amerikanen zeer betreurd.

Er heeft een periode van echte koude oorlog bestaan. Dat was in de jaren dat alleen de Verenigde Staten atoomwapens hadden en plannen hadden om de ander terug te drijven. We weten heel goed dat het Amerikaanse beleid vanaf het moment dat de atoombommen op Hirosjima en Nagasaki waren afgeworpen harder werd. Er is een periode geweest waarin president Truman en anderen het plan hadden om de Sovjetunie terug te brengen tot haar grenzen van 1939. Hij toonde weinig waardering voor de Sovjetunie als bondgenoot en men kan wel zeggen dat de Russische blokkade van Berlijn, deels een antwoord was op dit atoomgevaar.

De situatie in de werteld veranderde toen de Russen zelf achter de geheimen van de atomen kwamen, geheimen die ze denk ik meer te danken hadden aan het werk van Sovjetgeleerden dan aan Britse of Amerikaanse overlopers. Vanaf dat moment kwam er een evenwicht tot stand dat soms het afschrikkingsevenwicht wordt genoemd.

#6


  • Gast

Geplaatst op 29 oktober 2005 - 14:13

De koude oorlog begon volgens mij toen de Amerikanen hun eerste atoombom gooiden op Japan, omdat ze op deze manier een duidelijk teken gaven aan de Russen dat ze de oorlog met Japan ook zonder hun hulp konden beŽindigen (Atoombom gegooid ťťn dag voor de Russen de Amerikanen gingen bijstaan in hun oorlog tegen Japan).
Uiteraard zijn er ook andere oorzaken, maar het bovenstaande is volgens mij de concrete aanleiding...





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures