Springen naar inhoud

Damp- en oppervlaktespanning


  • Log in om te kunnen reageren

#1

nongjang

    nongjang


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 januari 2005 - 20:48

  • Kan iemand me een duidelijk defenitie en verklaring geven van oppervlakte spanning en voorbeeld ?
  • is dit de fomule voor dampspanning ? p = A0 exp ( - deltaM / RT) ?
    Waarvoor staat die A0 dan ?

Beryllium: vragen over gelijkende onderwerpen samengevoegd om overzicht te houden...

Veranderd door Beryllium, 16 januari 2005 - 21:56


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 17 januari 2005 - 20:43

De oppervlaktespanning is de energie (J) die het kost om een oppervlak (m2) in stand te houden. Aangezien elk systeem streeft naar minimale energie zal een systeem met een oppervlak proberen dat oppervlak te minimaliseren. Bijvoorbeeld: een zeepbel is een dubbel oppervlak van een zeepoplossing naar lucht. De perfecte bolvorm heeft het minimale oppervlak zonder dat de bel hoeft te worden gebroken om lucht te laten ontsnappen.

#3

Geert Hurenkamp

    Geert Hurenkamp


  • 0 - 25 berichten
  • 10 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 februari 2005 - 16:12

Weet niet of ik dit nu ongewenst omhoog bump, maar goed... Misschien voor toekomstige vragen op dit gebied ook handig.

Je kunt oppervlaktespanning (of grensvlakspanning, een iets algemener term) inderdaad in termen van energie en oppervlakte definiŽren, maar ook in termen van krachten en oppervlakten. Uiteindelijk komen ze op hetzelfde neer.

De formulering in termen van krachten (uittekenen helpt):

Stel je een plat en vervormbaar vloeistofoppervlak voor ("een plat plasje vloeistof"). Als je op de omtrek van het plasje een kracht uitoefent over een stukje met lengte l van de omtrek met als doel om het oppervlak te vergroten, dan kost het opzij trekken van dat stukje met lengte l kracht, laten we origineelsgewijs zeggen: dat kost de kracht F. Denk aan het voorzichtig oprekken van een zeepvlies. Er is in het oppervlak dus kennelijk een samentrekkende kracht aanwezig (de grensvlakspanning) en die moet je overwinnen om het oppervlak te vergroten. F is evenredig met l en dat klopt intuitief ook wel: als l groter is, wil je kennelijk het oppervlak ook meer vergroten. Het is dus eerlijker om die samentrekkende kracht (eigenschap van het systeem) te vergelijken voor evengrote stukjes opzij te trekken omtrek. Daarom wordt de grensvlakspanning γ gedefinieerd als

γ = F / l

in de eenheid Newton per meter (vandaar dus ook die eenheid)

Hoe meer je dat stukje met lengte l opzij trekt, hoe meer energie dat kost. Als je het met lengte l opzijtrekt over de afstand x, dan oefen je dus (kracht maal weg) F*x aan arbeid uit en dat kost je dus Fx Joule aan energie (bij gebruik van Newtons en meters). Je kunt ook zeggen: dat kost γ*l*x Joules, want γ = F / l (vul maar in). En dan heb je het oppervlak met een bedrag l*x groter gemaakt (teken maar uit, dat is de extra oppervlakte die je hebt gecreŽerd door het uittrekken). Dus de arbeid W = γ*l*x ofwel W = γA, met A de oppervlakte, waarmee je plasje is uitgebreid.

Als je het oppervlak met 1 m2 uitbreidt, dan kost dat (vul maar in) precies γ Joule.

Als een oppervlakte dus niet in evenwicht is en zichzelf vanwege zijn grensvlakspanning wil verkleinen, dan kost het in stand houden van dat te grote oppervlak dus per m2 ook precies γ Joule.

Waarmee de eerdere post van rwwh in overeenstemming is.

Die formule voor de dampspanning kan ik zo snel niet plaatsen, sorry.

#4

joepiedepoepie

    joepiedepoepie


  • >250 berichten
  • 311 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 maart 2005 - 14:24

Die A0 is gewoon een constante die eigenlijk nergens voor staat en alleen wordt gebruikt om een grafiek te kunnen 'fitten'. Meestal gebruikt men zo'n Arrhenius vergelijking om, in jouw geval, de delta M te berekenen. Dit kan door de temperatuur en de p te varieren en te meten. De term boven de e-macht bepaalt dan de helling van de grafiek (1/T, ln p) en je kunt delta M zo uitrekenen. A0 verschuift de grafiek alleen omhoog of omlaag, maar heeft geen invloed op de helling daarvan.

P.S.: Dit is standaard wiskunde B werk.

Op de reactie van geert: er is een techniek die de film niet uitrekt maar indrukt (dimensie blijft hetzelfde), namelijk de Langmuir-Blodgett techniek (dacht ik).

#5

Geert Hurenkamp

    Geert Hurenkamp


  • 0 - 25 berichten
  • 10 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 maart 2005 - 07:55

Volgens mij kun je met een Langmuirtrog i.d.d. zowel 2D-expansie als 2D-compressie plegen. Het uitrekken (dat kracht kost) is alleen gekozen om het concept van de (samentrekkende, naar "binnen" gerichte) grensvlakspanning duidelijk te maken.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures