Springen naar inhoud

Bètastraling


  • Log in om te kunnen reageren

#1

xaviervm

    xaviervm


  • 0 - 25 berichten
  • 2 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 januari 2005 - 13:02

Ik studeerde gisteren mijn scheikunde en stootte toch op een probleem. Mijn kotgenoten konden het ook niet vinden en dus probeer ik het maar langs deze weg:
Het gaat als volgt:

Bètastraling is het gevolg van een atoom dat teveel neutronen heeft en hierdoor een neutron omzet in een proton en een elektron. Het zendt een elektron uit (bètastraling) en zijn atoomnummer stijgt met een éénheid. Nu Z (=atoomnummer) is toch gelijk aan het aantal protonen en het aantal elektronen. Om één atoomnummer te stijgen neemt het atoom dan een elektron en een proton op. Die komen dan zogezegd van het neutron dat opgesplitst werd. Vanwaar komt dan dat weggeschoten elektron????
Alvast bedankt Xavier

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

keyzplayer

    keyzplayer


  • >100 berichten
  • 115 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 januari 2005 - 14:44

Bètastraling is het gevolg van een atoom dat teveel neutronen heeft en hierdoor een neutron omzet in een proton en een elektron. Het zendt een elektron uit (bètastraling) en zijn atoomnummer stijgt met een éénheid. Nu Z (=atoomnummer) is toch gelijk aan het aantal protonen en het aantal elektronen. Om één atoomnummer te stijgen neemt het atoom dan een elektron en een proton op. Die komen dan zogezegd van het neutron dat opgesplitst werd.

O ja? Probeer eens te googlen (zoek bv op vervalreeks beta straling) . Je zit in de goede richting maar je maakt een fundamentele fout in je redenatie. Geplaatste afbeelding

#3

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 januari 2005 - 14:50

Het atoomnummer is enkel afhankelijk van het aantal protonen in de kern (niet van het aantal electronen). Natrium (Na) en het natrium ion (Na+) hebben hetzelfde atoomnummer (evenveel protonen in de kern), maar niet hetzelfde aantal elektronen.

Het electron wat gevormd wordt uit het neutron is zeer energierijk en zal hierdoor het atoom 'verlaten'. Hierdoor ontstaat een ion waarvan het atoomnummer met één is gestegen. Of dit ion een electron uit de omgeving opneemt om weer neutraal te worden hangt af van de electronenaffiniteit van het ontstane ion

#4

xaviervm

    xaviervm


  • 0 - 25 berichten
  • 2 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 januari 2005 - 15:23

Dus bijvoorbeeld bij de vervalreeks van uranium 238 wordt Th 234-->Pa 234 en het neemt gewoon een elektron uit de omgeving op om neutraal te worden??

#5

Beryllium

    Beryllium


  • >5k berichten
  • 6314 berichten
  • Minicursusauteur

Geplaatst op 20 januari 2005 - 16:52

Uit mijn hoofd: dit heet dacht ik K-vangst. Een electron uit de onderste regionen van het eigen atoom smelt samen met een proton:

0-1e + 11p --> 10n
You can't possibly be a scientist if you mind people thinking that you're a fool. (Douglas Adams)

#6

Tom_CF

    Tom_CF


  • >100 berichten
  • 159 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 januari 2005 - 01:59

Uit mijn hoofd: dit heet dacht ik K-vangst. Een electron uit de onderste regionen van het eigen atoom smelt samen met een proton:

0-1e + 11p --> 10n

Dat is nou net het omgekeerde van β-straling. Bij β-straling wordt een electron uit de kern weggeschoten, dus blijft er formeel een positieve lading achter. Waar en hoe en óf dat electron later terug wordt gehaald, is voor de atoomkern niet van belang, deze heeft zijn samenstelling veranderd en de electronische omgeving heeft daar geen invloed meer op.

#7

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 21 januari 2005 - 07:38

β+ straling lijkt me een ander "omgekeerde": In de kern wordt uit energie een elektron en een positron gevormd, het elektron combineert met een proton tot een neutron, en het positron schiet met grote snelheid weg.

#8

Beryllium

    Beryllium


  • >5k berichten
  • 6314 berichten
  • Minicursusauteur

Geplaatst op 21 januari 2005 - 08:15

Uit mijn hoofd: dit heet dacht ik K-vangst. Een electron uit de onderste regionen van het eigen atoom smelt samen met een proton:

0-1e + 11p --> 10n

Dat is nou net het omgekeerde van β-straling. Bij β-straling wordt een electron uit de kern weggeschoten, dus blijft er formeel een positieve lading achter. Waar en hoe en óf dat electron later terug wordt gehaald, is voor de atoomkern niet van belang, deze heeft zijn samenstelling veranderd en de electronische omgeving heeft daar geen invloed meer op.

:D :P
Domdomdom... natuurlijk heb je gelijk!!

β--straling is natuurlijk het uiteenvallen van een neutron in een proton en een electron; dan neemt idd het atoomnummer toe.
You can't possibly be a scientist if you mind people thinking that you're a fool. (Douglas Adams)





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures