Springen naar inhoud

Reactiviteit van perchloorzuur


  • Log in om te kunnen reageren

#1

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 augustus 2005 - 23:40

Ik heb wat perchloorzuur (60%) gekregen en wou even testen hoe sterk het is als oxidator. Tot mijn grote verbazing doet het helemaal niets :x als ik er NaCl aan toe voeg, dit in tegenstelling tot chloorzuur, wat direct reageert onder vorming van ClO2 gas en Cl2 gas.

Vervolgens heb ik er wat NaI aan toegevoegd en het doet nog steeds niets. Je zou toch verwachten dat er I2 zou ontstaan? NaI is best een sterke reductor. Met chloorzuur krijg ik hier ogenblikkelijk I2 (en een hoop andere rommel).

Ik heb toen het spul verwarmd tot ca. 80 graden en toen werd de vloeistof een beetje geel en wat troebel. Toen kwam er blijkbaar iets I2 vrij. Verder verhitten durfde ik niet, omdat ik bang ben om perchloorzuur verder te concentreren. Is er iemand hier, die kan aangeven of het inderdaad zo gevaarlijk is om dit materiaal verder te verhitten? Zolang ik het niet zeker weet zal ik het in ieder geval niet doen. Ik heb geen zin in rondvliegende glassplinters.

Ik weet dat perchloraat redelijk inert is in waterige oplossing, maar van 60% HClO4 had ik dit gedrag toch niet verwacht.

Even ter geruststelling voor iedereen hier :). Al dat geexperimenteer met perchloorzuur heb ik gedaan met slechts 200 microliter per experiment, zodat, als er iets fout gaat, de gevolgen nog te overzien zijn. Ik wil deze stof eerst veel beter leren kennen, voordat ik er grotere experimenten mee ga doen.

Ik heb tot nu toe eigenlijk nog niets kunnen oxideren met het perchloorzuur, het reageert gewoon niet als oxidator, het reageert alleen als sterk zuur in waterige oplossing. Kan iemand me uitleggen waardoor dit komt of doe ik iets verkeerd? Ik had gehoopt dat ik met perchloorzuur een sterke oxidator in huis zou hebben, die op een schone manier oxideert en niet zoals chloorzuur (aangezuurd chloraat), wat allerlei nevenreacties heeft bij zijn oxidatie-reacties.

Het experimenteerafval van het perchloorzuur heeft wel een heel leuk tweede leven. Het geeft prachtige mooie droge kristallen KClO4 met een oplossing van K2CO3 of KCl :).

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 29 augustus 2005 - 12:14

Het probleem met het oxiderend vermogen van perchloraat is de zogenaamde kinetische stabiliteit van het perchloraat anion. Hoewel je thermodynamisch gezien zou verwachten dat perchloraat met veel reductoren zal reageren is de reactiesnelheid dusdanig laag dat je bijna niet van oxidatie kan spreken.
Hoewel je op basis van het electrodepotentiaal zou verwachten dat het spontaan met water reageerd, zal dit in de praktijk niet gebeuren. Het komt er dus op neer dat de activeringsenergie voor reductie van perchloraat erg hoog is.

In dit pdf-je vind je handige info over perchloraat.

Hierin staat bijvoorbeeld dat:
-Oplossingen van perchloraat beneden de 73% kunnen bij kamertemperatuur als niet-oxiderend worden beschouwd.
-Hete oplossingen hebben boven de 50% enig oxiderend vermogen (dit zag je bij je I- experiment)

Door toevoeging van bepaalde katalysatoren of organische verbindingen kan perchloorzuur als oxidator worden gebruikt.

#3

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 augustus 2005 - 19:53

Dankjewel voor deze goede informatie. Dat PDF-je maakt voor mij echt heel veel duidelijk. Ik had duidelijk een wat overtrokken beeld van perchloorzuur als een behoorlijk extreme stof. Al met al valt het allemaal nog wel mee dus, al is het zeker geen kinderspeelgoed [-X. Ik zelf zie me thuis die oplossing nog niet verhitten tot ruim 200 graden om dat 72% azeotroop te krijgen of om sterkere oxidaties te doen. Daar heb ik wel veiliger en gemakkelijker te gebruiken alternatieven voor.

Wat ik wel jammer vind is dat het dus toch niet zo'n geweldige oxidator is in 60% concentratie ;). Maar goed, het is als sterk zuur (en alleen maar zuur zonder andere werkingen) toch ook wel erg interessant, omdat het met vrijwel niets complexen vormt in waterige oplossing.

Ook het afval van het experimenteren is interessant, omdat het heel eenvoudig is op te werken tot vast KClO4, vanwege de zeer beperkte oplosbaarheid van KClO4 in koud water. In een amateurlabje komt KClO4 altijd van pas ;).

Veranderd door woelen, 29 augustus 2005 - 19:54






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures