Springen naar inhoud

IJzer(3) bepaling.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Hopper_CF

    Hopper_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 oktober 2005 - 14:23

Hallo,

sinds ik bij Google niets kan vinden plaats ik het maar ff hier.

Ik ben op zoek naar een simpele maar correcte test voor Fe3+[aq]. Een onnauwkeurigheid tot max +/- 0.1 gram per liter is toegestaan.

Hartelijk dank.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 30 oktober 2005 - 15:30

Op het forum is al meer te vinden. Spectrofotometrie met SCN- in zuur milieu werkt prima.

#3

Drogist

    Drogist


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 oktober 2005 - 17:06

Je zou eens kunnen zoeken met scirus dit is een wetenschappelijke zoekmachine.
http://www.scirus.com

Veranderd door Drogist, 30 oktober 2005 - 17:07


#4

Hopper_CF

    Hopper_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 oktober 2005 - 18:15

Spectrofotometrie is geen oplossing aangezien ik dat niet voorhanden heb. Het moet echt gebeuren met een titratie test.

Bij Scirius krijg je ook al de resultaten die je niet wilt.

Verder zit het Fe3+ in een Ca2+ en Mg2+ milieu wat het ook al minder makkelijk maakt.

#5

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 oktober 2005 - 18:48

Volgens mij oxideert het ijzer (III) ion jodide kwantitatief tot jood.

Dus, toevoegen van een flinke overmaat kalium jodide.
Vervolgens kun je het gevormde jood goed titreren met natrium thiosulfaat. De magnesium en calcium ionen en de ijzer (II) ionen interfereren niet.

#6

Hopper_CF

    Hopper_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 november 2005 - 11:48

Okay, bedankt daar kan ik wat mee maar zijn er geen indicators vereist?

#7

Roytje

    Roytje


  • >250 berichten
  • 328 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 november 2005 - 13:28

Je kunt zetmeel gebruiken als indicator. Als de jodide wordt omgezet naar jood, wordt de oplossing donker. Titreer je daarna met thiosulfaat, dan wordt de jood weer omgezet in jodide en wordt de oplossing kleurloos als al het jood is weggereageerd.

#8

Jorim

    Jorim


  • >5k berichten
  • 5075 berichten
  • Beheer

Geplaatst op 01 november 2005 - 15:38

Hier een Engelstalig voorschrift van de door woelen genoemde jodometrische titratie met gebruik van zetmeel (starch) zoals Roytje noemt. :lol:

#9

Luders

    Luders


  • >100 berichten
  • 218 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 01 november 2005 - 22:42

Ik heb vorig jaar doormiddel van EDTA(C10H16NO8), het Calcium en Zn gehalte in een oplossing bepaalt. Dit zou toch ook met ijzer gťťn probleem op moeten leveren?!?
Overigens kan zit zeker met Kaliumpyrosulfaat

http://nl.wikipedia.org/wiki/EDTA
www.chemfinder.com --> EDTA

Veranderd door Luders, 01 november 2005 - 22:44


#10

Hopper_CF

    Hopper_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 november 2005 - 23:31

EDTA is geen mogelijkheid aangezien er al Ca2+ en Mg2+ in de oplossing zit.

Ik zal de test beschreven door Woelen/Roytje/Jorim waarschijnlijk gaan gebruiken. Er zit waarschijnlijk al polysacharide(starch) in het sample zodat ik misschien geen indicator nodig ben.

Maar het volgende stond in de link van Jorim: I3- + 2S2O32-= 3I- + S4O62-.

Jood kan dus in oplossing I3- zijn maar ook 3I-? Erg vage gedraging wat ik niet echt begrijp.

Maar bedankt verders.

#11

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 november 2005 - 08:59

Het ion I3- is in feite een complex [I.I2]-. Dus, het is jood, gebonden aan jodide ion.

Voor jouw titratie is dit echter niet van belang. Gebruik gewoon een flinke overmaat jodide, dat zorgt er voor dat alle jood in oplossing komt en niet als vaste stof neerslaat. Jood lost slecht op in water, maar in een oplossing van een jodide lost het goed op, vanwege dat complex. Daarom gaf ik aan om een flinke overmaat jodide te gebruiken. Beschouw het maar als (I2 + I-), waarbij jij alleen geÔnteresseerd bent in de I2.

Dit complex I3- is echter wel zo labiel, dat het zijn gebonden jood direct afstaat voor redox reacties en ook voor koppeling aan zetmeel, zodat je het eindpunt van je titratie ook goed scherp kunt bepalen.

Veranderd door woelen, 02 november 2005 - 08:59






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures