Springen naar inhoud

Chemische tuin


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Dkakebeeke

    Dkakebeeke


  • >25 berichten
  • 58 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 december 2005 - 17:17

Hey!

Ik ga voor een surprise een chemische tuin maken. Nu is de oplossing waarin het allemaal gebeurd een mengsel van waterglas en gedistilleerd water (ik neem gewoon kraanwater)...

Er heerst echter nogal wat verwarring over de juiste meng-ratio op het internet. Iedereen is het er over eens dat de optimale dichtheid van waterglas zo rond de 1.1 - 1.2 g/mL moet zitten. Maar op de sites wordt daartoe wel heel veel verschillende mengvoorstellen gedaan.

1 deel waterglas op 2 delen water, maar ook 3 tot 4 delen water zelfs.
Sterker nog, 1 site heeft het over 2 delen waterglas op 1 deel water.


Nu heb ik het flesje waterglas eens bekeken ... maar er staat niets op over dichtheid o.i.d. Het is wel een fles met 'puur' waterglas (in zoverre een oplossing puur kan zijn) .. Zelf de juiste menghoeveelheid uitrekenen is dus moeilijk :)

Heeft iemand praktijk-ervaring met de ECHTE juiste menghoeveelheid?

Veranderd door Dkakebeeke, 02 december 2005 - 17:17


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 02 december 2005 - 22:19

Kun je het voor jou specifieke geval niet beter even testen met kleine hoeveelheden? Zo kun je bepalen wat voor jou 'pure oplossing' de optimale menghoeveelheid is.

#3

Dkakebeeke

    Dkakebeeke


  • >25 berichten
  • 58 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 december 2005 - 00:15

Ik weet al wat ik ga doen!

Ik heb een maatkolf van 500 mL weten te bemachtigen. Thuis heb ik een weegschaal die slechts nauwkeurig is op 1 g., maar als ik 500 mL waterglas weeg (meer heb ik ook niet) kan ik door het uiteindelijke gewicht door 500 te delen toch nog een dichtheid op 2 cijfers achter de komma bemachtigen.

Vervolgens is het een kleine berekening om te zien hoeveel water met aangenomen dichtheid van 1 g/mL ik ongeveer moet toevoegen. Dat zou nauwkeurig genoeg moeten zijn om een totale dichtheid van tussen de 1.1 en 1.2 g/mL te verkrijgen.

Vraag nu is:
Hoe ver van te voren kan ik de oplossing bereiden?
Verliest het activiteit of kan ik de oplossing met gemak een dag van te voren bereiden en pas bijv. 12 uur later de zoutkristallen toevoegen?

En een tweede vraag:
Het beste zou zijn: gedestilleerd water. Op sommige websites staat dat het Ca en Fe in tapwater voor 'cloudiness' kunnen zorgen. Is er een manier om gedestilleerd water te maken/krijgen, of zal het neerlands tapwater van voldoende chemische kwaliteit zijn?

Veranderd door Dkakebeeke, 03 december 2005 - 00:21


#4

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 december 2005 - 00:48

Gedestilleerd water koop je bij de meeste bouwmarkten, maar ook bij zaken als Halfords en bij vrijwel alle drogisterijen en misschien zelfs wel in de supermarkt. Het is jammer om met kraanwater te werken. Een liter gedestilleerd water kost misschien een euro, dus daar zou ik het niet om laten. Je hebt ook gedeioniseerd water. Ook dat kun je gebruiken.

Die oplossing kun je ver van te voren bereiden, mits je hem dan bewaart in een goed afgesloten fles (een PET-fles is prima voor een periode van een dag of wat).

Welke zouten wil je trouwens gebruiken?

Ik begreep dat je er een surprise van wilt maken, maar heb je ook gedacht aan transport? Het lijkt me een bijzonder kwetsbaar en moeilijk te vervoeren iets. Als je het in de auto zet en even iets steviger optrekt of afremt, dan ligt je hele mooie tuin als een drab op de bodem van je beker of bak.

Veranderd door woelen, 03 december 2005 - 00:51


#5

Dkakebeeke

    Dkakebeeke


  • >25 berichten
  • 58 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 december 2005 - 10:39

Ja, het concept 'surprise' zal er enigszins onder moeten lijden...
Ik ben van plan alleen de oplossing ter plekke te bereiden en dan de bak met waterglas gewoon op tafel te laten staan.
Vervolgens geef ik als 'kado' verschillende flesjes met zouten, die de ontvanger zelf in de oplossing mag gooien. Geen van de aanwezigen heeft nog een flauw benul wat er dan gebeurt, dus het suprise-effect blijft gehandhaaft.

De kristallen zijn wel wat klein, maar dat ga ik oplossen door een glazen of plasticen cilindertje erbij te geven (met een papieren trechtertje erboven). Zo kan de ontvanger de wat kleine kristalletjes via het cilindertje mooi op 1 plek in de oplossing krijgen, zondat dat het eerst alle kanten op dwarrelt.

Qua zouten heb ik eigenlijk nog wel een vraag:
Wat is de beste methode om deze op te ruimen?
Mag ik alles gewoon met voldoende water door de gootsteen spoelen?

In een chemisch lab zou ik natuurlijk de afvalvaten gebruiken, maar thuis zijn deze niet zo voorradig :)

De zouten zijn:
FeCl2.4H2O
Cr(NO3)3.9H2O
Cu(NO3).3H2O
AlNH4(SO4)2.12H2O
Ce(SO4)2.4H2O
CoCl2.6H2O

Als je de MSDS-data mag geloven niet de meest vriendelijke stofjes .. maar volgens mij waren de meeste van deze in de jaren '70 nog gewoon standaard bij een chemische tuin-scheikunde pakket :)

Hoe dan ook .. iemand die me sterk afraad sommige van de stofjes te gebruiken?
(Ik print de MSDS-data voor alle zekerheid allemaal uit)

Veranderd door Dkakebeeke, 03 december 2005 - 11:05


#6

Fuzzwood

    Fuzzwood


  • >5k berichten
  • 11101 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 03 december 2005 - 13:04

Ehm, als ik mijn periodiek systeem erbij neem, zitten er al sowieso een paar zware metalen tussen. Daarbij is CoCl2.6H2O ZEER schadelijk voor het aquatisch milieu. Enne in de jaren 50 was uranium ook al kankerverwekkend, ook al wist men dat toen niet, dus jouw argument over de jaren '70 slaat nergens op.

Veranderd door FsWd, 03 december 2005 - 13:04


#7

Dkakebeeke

    Dkakebeeke


  • >25 berichten
  • 58 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 december 2005 - 13:48

Nee, dat begrijp ik .. maar ik neem aan dat ze in de jaren '70 al wel doorhadden dat het zware metalen waren.

Wat ik bedoelde was dat aangezien het ooit in een commercieel scheikunde-pakket heeft gezeten, er dus ook een geaccepteerde methode moet zijn geweest om het daarna op te ruimen -zonder chemische afvalvaten-. En in die methode zou ik dan geinteresseerd zijn.

Maar goed, je hebt wel een punt. De reden dat ik vroeg naar de beste methode om het op te ruimen is ook het feit dat ik begrijp dat het geen milieu-vriendelijke stoffen zijn. De MSDS-data gaf inderdaad ook aan dat het cobaltzout flink schadelijk was. Ik vroeg me alleen af in welke context ik dit moest zien (safety-sheets willen nog wel eens overdrijven).

De vraag blijft:
Hoe zal ik het opruimen?

Is het bijv. acceptabel om het waterglas eruit te halen en met veel water (dus zeer sterk verdund voor de zekerheid) door te spoelen ... en vervolgens de inmiddels ingezakte zouten (samen met zilverzand) mee te nemen naar het lab en daar in het vast chemisch afvalvat te gooien?

#8

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 december 2005 - 15:44

Het Cu-zout en het Co-zout zijn het meest schadelijk. De andere zouten, als het niet meer dan enkele honderden mg betreft zou ik gewoon wegspoelen. Dat Cu-zout en Co-zout zou ik als klein chemisch afval inleveren. Als je twijfels hebt bij het accepteren van dat afval, zeg dan maar dat het DOKA afval is. Cu-zouten worden voor rood-toners gebruikt en Co-zouten voor groen-toners, dus zo onwaarschijnlijk is dat verhaal helemaal niet :) .

Voor je chemische tuin heb je ook niet meer dan een paar honder mg van de stoffen nodig. Anders groeit het helemaal dicht en ziet het er niet meer mooi uit.

#9

Dkakebeeke

    Dkakebeeke


  • >25 berichten
  • 58 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 december 2005 - 17:00

Voor je chemische tuin heb je ook niet meer dan een paar honder mg van de stoffen nodig. Anders groeit het helemaal dicht en ziet het er niet meer mooi uit.


Ja klopt, als je teveel van de zouten toevoegt, gaat het op een gegeven moment gewoon drijven ...

Dat wist ik nog wel grotendeels te voorkomen, maar ik had onvoldoende rekening gehouden met de relatieve groeisnelheden :)

Had wel gelezen dat het niet zo handig is om snelgroeiden zouten bij langzaam groeiende zouten te gooien, maar verwachtte niet dat het heel erg ernstig zou zijn. Helaas heeft het wel een nogal significant effect: De snelgroeiende zouten schieten vrij snel omhoog en zorgen ervoor dat de langzaam groeiende zouten uberhaupt bijna niet meer groeien (veel hoger dan 1 cm kwamen ze niet).

Goede tip is dus:
1)om eerst de langzaam groeiende zouten de kans te geven en de snelgroeiende pas later toe te voegen.

2)De dichtheid van commercieel verkrijgbaar waterglas is ongeveer 1,36 g/mL ... dit heb ik zelf gemeten en las het ook in een op internet gepubliceerd proefje. Het staat niet standaard aangegeven op de fles, maar ik verwacht niet dat de dichtheid per fles veel zal varieren. (dit vanwege de consistentie van mijn meetwaarde met de gemeten waarde van commercieel waterglas die ik op internet vond ... het zijn echter wel maar twee metingen Geplaatste afbeelding )

3)De vaak geciteerde optimale concentratie van 1,1g/mL verkrijg je daarom dus door 1 deel waterglas te mengen met 2 delen gedestilleerd/gede-ioniseerd of gedemineraliseerd water. ( Dit water wordt vaak gebruikt voor in de strijkbout en is makkelijk verkrijgbaar bij de drogist).

4)Gooi ook niet teveel van de snelgroeiende zouten in de oplossing,.. ze groeien heel snel uit en 'overwoekeren' de rest.

Veranderd door Dkakebeeke, 04 december 2005 - 17:04






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures