Springen naar inhoud

atoomabsorptiespectrometrie


  • Log in om te kunnen reageren

#1

biertie

    biertie


  • 0 - 25 berichten
  • 10 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 16:12

Ik ben bezig aan een verslag voor ons vak 'labo', en ik zit nu met een probleempje..

atomen nemen licht op, gaan over in een ander orbitaal (hoger orbitaal) als ze de juiste golflengte (energie) ontvangen (vb: 285nm bij Mg)
daarnaa gaan ze terug over naar hun originele orbitaal, en geven ze diezelfde energie weer vrij.

Hoe kan je hier dan de wet van lambert-Beer op toepassen?

of zitten er fouten in mijn uitleg?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Demon van Laplace

    Demon van Laplace


  • >25 berichten
  • 98 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 16:19

je uitleg is niet helemaal in orde.

Ten eerste gaan atomen nooit over van het ene orbitaal naar het andere. Door opname van licht met een bepaalde golflengte gaat een elektron geŽxciteerd worden van een bepaald (elektronisch) energieniveau naar een hoger gelegen energieniveau. Deze golflengte moet overeenkomen met het energieverschil tussen beide energieniveaus. Bij deŽxcitatie (terugvallen van het elektron naar het grondniveau) wordt idd licht uitgezonden met deze zelfde golflengte.

Nu de wet van Lambert-Beer heeft niks te maken met deze golflengte. L-B zegt enkel iets over de vermindering van de intensiteit van de oorspronkelijke lichtbundel nadat deze door de analyseren oplossing is gegaan.

#3

vase

    vase


  • >25 berichten
  • 74 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 16:22

Heel simpel toch, dit is de wet van lambert-beer A=εbc , deze zegt ons dat de absorbantie evenredig is met de concentratie, dus dat je uit meting van absorbantie een concentratie kunt bepalen van elementen die absorberen zoals bijvoorbeeld Mg, meer zou ik daar niet achter zoeken.
(en het zijn uiteraard de elektronen die overgaan naar een ander energieniveau, maar dat is een verstrooidheidje vermoed ik)

Veranderd door vase, 04 februari 2006 - 16:24


#4

biertie

    biertie


  • 0 - 25 berichten
  • 10 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 17:46

het was idd een dom foutje :)

euhm, met welke vlam (dus welke stof verbranden we) om de magnesium atomen te dissocieren?

#5

The Herminator

    The Herminator


  • >1k berichten
  • 2035 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 17:54

Bij deŽxcitatie (terugvallen van het elektron naar het grondniveau) wordt idd licht uitgezonden met deze zelfde golflengte.

Dit klopt ook niet helemaal..... omdat een geexciteerd electron altijd terechtkomt in een vibrationeel aangeslagen niveau, zal het via stralingsloze processen terugvallen naar het laagste aangeslagen vibratie-niveau, en vanaf dit niveau terugvallen naar de grondtoestand. De energie van dit proces is dus altijd lager dan die van de excitatie, en de golflengte van het uitgezonden licht is dus altijd langer dan die van de absorptie. Dit heet de "Stokes shift".

een en ander is prachtig weergegeven op deze interactieve site!

#6

Demon van Laplace

    Demon van Laplace


  • >25 berichten
  • 98 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 21:04

Ik vrees toch dat dit niet klopt, het gaat hier om atoomspectroscopie: dit kan dus onmogelijk iets te maken hebben met vibrationeel aangeslagen niveaus want dit is een eigenschap van moleculen. De Stokes shift waar jij het over hebt is typisch voor Ramanspectroscopie (een moleculair spectroscopische techniek).

#7

bteunissen

    bteunissen


  • >1k berichten
  • 1122 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 februari 2006 - 22:16

De Stokes shift waar jij het over hebt is typisch voor Ramanspectroscopie (een moleculair spectroscopische techniek).

Dit is absoluut niet typisch voor Raman spectroscopy.
De stokes shift is waar te nemen in 'alle' vormen van molecuulspectroscopy.
Het verschil in de excitatie en emissie golflengte bij Fluorescentie metingen is ook het gevolg van de/een stokes-shift!

Bas

Veranderd door bteunissen, 04 februari 2006 - 22:17


#8

Demon van Laplace

    Demon van Laplace


  • >25 berichten
  • 98 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 09:21

De Stokes shift waar jij het over hebt is typisch voor Ramanspectroscopie (een moleculair spectroscopische techniek).

Dit is absoluut niet typisch voor Raman spectroscopy.
De stokes shift is waar te nemen in 'alle' vormen van molecuulspectroscopy.
Het verschil in de excitatie en emissie golflengte bij Fluorescentie metingen is ook het gevolg van de/een stokes-shift!

Bas

Yup dat klopt. Had er even niet aan gedacht dat dit ook een verklaring is voor het fluorescentiefenomeen. Je zegt wel dat dit optreedt bij alle moleculaire spectroscopische technieken, maar dat wil niet zeggen dat je het ook in je spectrum zal vinden: bijvoorbeeld bij IR vindt je enkel je Rayleigh pieken

#9

The Herminator

    The Herminator


  • >1k berichten
  • 2035 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 09:30

Ik vrees toch dat dit niet klopt, het gaat hier om atoomspectroscopie: dit kan dus onmogelijk iets te maken hebben met vibrationeel aangeslagen niveaus want dit is een eigenschap van moleculen. De Stokes shift waar jij het over hebt is typisch voor Ramanspectroscopie (een moleculair spectroscopische techniek).

Bij atoomspectroscopie hebben we het helemaal niet over vibrationele niveau's, maar over electronen die volledig uit het atoom verwijderd worden. Het hele verhaal dat jij ophing over "terugvallende electronen" is hier dus helemaal niet van toepassing!

Ik denk dat vraagsteller dat wel begrepen heeft, gezien zijn gebruik van het woord "dissocieren":

euhm, met welke vlam (dus welke stof verbranden we) om de magnesium atomen te dissocieren?


Zoals ik al zei, en wat Bas bevestigde; de Stokes-shift geldt voor elke vorm van spectroscopie waarbij er een verschil is tussen excitatie- en emissie-golflengte....

#10

The Herminator

    The Herminator


  • >1k berichten
  • 2035 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 09:46

Zag pas na posten je toevoeging, dus kort een reactie er op:

Yup dat klopt. Had er even niet aan gedacht dat dit ook een verklaring is voor het fluorescentiefenomeen.


De Stokes-shift is geen verklaring voor fluorescentie: De Stokes-shift is gewoon de naam voor het energie-verschil tussen excitatie- en emissie-energie, en geldt voor elk soort spectroscopie waarbij electronen van orbitaal verhuizen.

Je zegt wel dat dit optreedt bij alle moleculaire spectroscopische technieken, maar dat wil niet zeggen dat je het ook in je spectrum zal vinden: bijvoorbeeld bij IR vindt je enkel je Rayleigh pieken


Bij IR exciteer je een electron niet naar een andere orbitaal, en kan er dus ook geen sprake zijn van een Stokes-shift! Bij IR exciteer je bindings-electronen naar een hoger vibratrioneel niveau, en de emissie bij terugvallen naar het grondniveau geschiedt dus bij veel langere golflengtes dan bij UV/VIS-spectroscopie :)

Ik adviseer je om toch nog eens het Jablonski-diagram, waar ik naar linkte in mijn post van gisteren, goed te bekijken: hier staat het verschil tussen de verschillende processen goed uitgelegd!

#11

vase

    vase


  • >25 berichten
  • 74 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 12:20

Bij atoomspectroscopie hebben we het helemaal niet over vibrationele niveau's, maar over electronen die volledig uit het atoom verwijderd worden. Het hele verhaal dat jij ophing over "terugvallende electronen" is hier dus helemaal niet van toepassing!

Bij atoomspectroscopie komen er uiteraard geen vibratieniveau kijken, maar elektronen worden niet noodzakelijk uit het atoom verwijderd zoals je stelt. (dit kan het geval zijn vb bij X-stralen, maar zeker niet in alle vormen van atoomspectroscopie)

#12

bteunissen

    bteunissen


  • >1k berichten
  • 1122 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 12:21

Bij IR exciteer je een electron niet naar een andere orbitaal, en kan er dus ook geen sprake zijn van een Stokes-shift! Bij IR exciteer je bindings-electronen naar een hoger vibratrioneel niveau, en de emissie bij terugvallen naar het grondniveau geschiedt dus bij veel langere golflengtes dan bij UV/VIS-spectroscopie.

Vindt er Łberhaupt wel emissie plaats? Na aanslaan naar een hogere vibratie energie vindt relaxatie volgens mij volledig plaats door warmte/beweging/vibratie van het molecuul. Aangezien het energieverschil tussen een vibratieniveau van de S0 en de S0 dermate klein is zal een overgang tussen deze twee niet overbrugd worden door uitzending van een foton.
IR spectroscopie is dus puur een vorm van absorptie spectroscopie. Waarbij er idd niks te Stokes-shiften valt :)

Grtz,
Bas

#13

Dante_CF

    Dante_CF


  • >250 berichten
  • 592 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 13:01

Bij atoomspectroscopie hebben we het helemaal niet over vibrationele niveau's, maar over electronen die volledig uit het atoom verwijderd worden. Het hele verhaal dat jij ophing over "terugvallende electronen" is hier dus helemaal niet van toepassing!

Bij atoomspectroscopie komen er uiteraard geen vibratieniveau kijken, maar elektronen worden niet noodzakelijk uit het atoom verwijderd zoals je stelt. (dit kan het geval zijn vb bij X-stralen, maar zeker niet in alle vormen van atoomspectroscopie)

elementen zijn toch doorlaatbaar voor hun eigen X-stralen, hoe verklaar je dit dan?
Er is dus een verschil tussen de excitatie energie en de uitgezonden energie.

#14

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 05 februari 2006 - 14:07

elementen zijn toch doorlaatbaar voor hun eigen X-stralen, hoe verklaar je dit dan?

Nou, doorlaatbaar.... inderdaad zijn ze daar wel meer dan gemiddeld transparant.

RŲntgenstraling wordt als volgt opgewekt: bijvoorbeeld een elektron uit de binnenste schil wordt door een energetisch deeltje uit het atoom geslagen. Daarna valt een elektron uit de tweede schil terug naar de binnenste schil. Hierbij komt karakteristieke Kα-straling vrij.

Het is duidelijk dat voor het compleet wegslaan van een elektron meer energie nodig is dan er vrijkomt bij het terugvallen uit de tweede schil. En aangezien de binnenste twee schillen van naburige atomen normaal vol zijn kan een foton van deze Kα energie niet meer zo makkelijk worden geabsorbeerd.

#15

Dante_CF

    Dante_CF


  • >250 berichten
  • 592 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 februari 2006 - 14:19

Ik probeer nu even iets,

Dus X-stralen hebben hoge energie, kunnen elektronen uit kleinste schillen (K,L) wegschieten, hiervoor hebben ze eigenlijk een beetje meer energie nodig dan er vrijkomt door de hoge elektronendensiteit (mss Bremsstrahlung omdat ze afgeremd worden?). Door het terugvallen van andere elektronen krijgen we dan straling met een iets langere golflengte (mindere E) dan de oorspronkelijke.

Bij UV-zichtbaar licht, is er minder energie aanwezig, dus worden de atomen aangeslagen, gaan naar hogere energieniveau. Bij terugvallen zenden ze hetzelfde straling uit met dezelfde golflengte als de instralende.

Als we dit nu met moleculen doen, is er de stokes shift waardoor we een iets lagere energie hebben dus langere golflengte door energieverlies bij de vibratieniveaus.

Waar zitten de fouten? :)





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures