Springen naar inhoud

metaalbinding


  • Log in om te kunnen reageren

#1

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2006 - 01:57

Wat is het gedrag van een metaalbinding o.i.v. een hoge spanning?
Wordt het metaal bros i.v.m. de "wegzuiging" van de vrije elektronen?
Een losse gedachtengang is ook welkom om brainwaves te stimuleren.

Veranderd door sandor, 05 april 2006 - 02:28


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Fuzzwood

    Fuzzwood


  • >5k berichten
  • 11101 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 05 april 2006 - 10:05

Als het goed is zit dit metaal in een soort van stroomkring en worden er aan de anodekant weer even hard elektronen ingepompt ;)

Veranderd door FsWd, 05 april 2006 - 10:05


#3

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2006 - 15:25

Er is geen stroomkring.De gedachte is dus dat de vrije elektronen door een hoge positieve spanningsbron aangetrokken worden.

#4

Fuzzwood

    Fuzzwood


  • >5k berichten
  • 11101 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 05 april 2006 - 17:29

En waar gaan die elektronen dan heen? Geplaatste afbeelding

#5

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 april 2006 - 17:46

Volgens mij gaat het om een positief geladen stuk metaal (statische electriciteit). Zoals bij zo'n bol waarbij je op de middelbare school wat natuurkundige experimentjes doet.

Door het wegnemen of toevoegen van electronen aan een metaal zal de bindingsorde tussen de atomen afnemen. Deze afname wordt dan wel over het hele stuk metaal uitgespreid waardoor de netto bindingsorde tussen de afzonderlijke atomen nauwelijks zal veranderen. Ik denk dat je een bijzonder hoge (praktisch onhaalbare) lading op het metaal zou moeten aanbrengen om daadwerkelijk een meetbaar effect te kunnen waarnemen. In de praktijk zal eerder ontlading via de omgeving plaatsvinden

#6

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2006 - 18:07

De elektronen gaan naar de negatieve pool van de spanningsbron.
Bij een spanningsverschil hoeft er geen stroomkring te zijn.

#7

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2006 - 18:13

En indien het stuk metaal in vacuum is geplaatst?
De spanning zou inderdaad heel hoog moeten zijn,maar volgens mij zal uiteindelijk de "lijmende" werking van de elektronen opgeheven worden.

#8

geomario

    geomario


  • >100 berichten
  • 186 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 05 april 2006 - 18:27

Ik denk dat als je lading groot genoeg is alle atomen ioniseren.
De ionen zullen elkaar afstoten in dat geval en je krijgt een soort plasma.

#9

*_gast_Gerard_*

  • Gast

Geplaatst op 05 april 2006 - 18:28

Ik ben het eens met Dr Quico, ik denk dat lang voordat je een effect hebt je allang niet meer instaat bent de elektronen uit het metaal weg te halen.
Ik denk dat de lading die je nodig hebt om de elektronen weg te halen met een exponentiele curve moet toenemen en dus al snel zijn limiet zal bereiken.

#10

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2006 - 19:05

Ik sluit mij aan bij Saxman.

#11

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 06 april 2006 - 19:16

Yikes, volgens mij moeten jullie de constante van Faraday nog eens bekijken: 96484 Coulomb per mol. Hieraan kun je leuk wat "extrapolaties" berekenen..... Een grote bol op zo'n gevaarlijke Tesla-coil heeft een capaciteit van 10-10F, dat wil zeggen dat de lading 10-10 Coulomb is per Volt. Als we aannemen dat het een mol koper is, dan hebben we dus 1015 volt nodig om alle elektronen eruit te trekken. Misschien niet echt realistisch. Ongeveer een factor miljard te hoog. Nog een beetje doorrekenen: de energie die daarvoor nodig is is 1/2 CV2 ofwel 1/2 * 10-10 * (1015)2 = 5x1019J, ofwel ongeveer de energieconsumptie van de hele wereld voor 1 maand. In een stukje koper van 50 gram.....

Als gedachtenexperiment: inderdaad vormen de elektronen de lijm tussen de atomen.

#12

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 april 2006 - 00:11

Bedankt voor de reakties.
In theorie is het dus mogelijk,maar in de praktijk wordt de energierekening te hoog.

#13

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 april 2006 - 15:06

Hier ben ik het niet mee eens.
De benodigde energie om een metaal te laten smelten zou ongeveer gelijk moeten zijn aan de ionisatie-energie.
De positieve spanning wordt opgewekt via een spanningsbron,die ook vermogen kan leveren (trafo,gelijkrichter,cascadeschakeling) en niet via een apparaat om statische elektriciteit op te wekken.
De energie die het koper bij elkaar houdt is absoluut niet zo groot.
We spreken hier niet over kernreakties of zo.
Indien je die hoeveelheid energie op zo'n blokje loslaat is niet alleen het blokje weg.

#14

sandor_CF

    sandor_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 april 2006 - 15:13

De Faradayconstante is de elektrische lading per mol elektronen.
1 mol=6*10^23
lading elektron q=1.6*10^-19

#15

*_gast_Gerard_*

  • Gast

Geplaatst op 09 april 2006 - 16:36

Er is geen stroomkring.De gedachte is dus dat de vrije elektronen door een hoge positieve spanningsbron aangetrokken worden


De positieve spanning wordt opgewekt via een spanningsbron,die ook vermogen kan leveren (trafo,gelijkrichter,cascadeschakeling) en niet via een apparaat om statische elektriciteit op te wekken.



Wat bedoel je nu eigelijk? ;)

Veranderd door Gerard, 09 april 2006 - 16:37






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures