Springen naar inhoud

MO-schema's


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Leeflang

    Leeflang


  • 0 - 25 berichten
  • 11 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 juni 2006 - 19:11

Goeienavond,
Voor mijn college Anorganische Chemie moet ik leren werken met de Molecular Orbital Theorie en die hierbij behorende schema's. Nu is bij mij nog niet helemaal duidelijk hoe je zo'n MO-schema opstelt voor een verbinding (bijvoorbeeld O2 of XeF6), ik weet dat je de verschillende orbitalen moet opvullen met de (valentie)-elektronen, maar wat betekenen al die lijnen in het diagram en hoe zit het met de sigma/pi bindingen (zowel bindend als anti-bindend als niet-bindend) is daar een stappenplan voor of iets dergelijks.
(duidelijk mag zijn dat ik alles een beetje door elkaar gooi)
bij voorbaat dank!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 juni 2006 - 20:00

Oei, MO-theorie is niet iets wat je zo eventjes kort uit de doeken doet. Voor het opstellen van een MO-diagram is toch wel wat oefening vereist. Maar ik zal een poging doen.

-Wat is de hybridisatie van de orbitalen waarin de valentieelectronen van ieder van de atomen zich bevinden? Dit is van belang om te bepalen welke symmetrie de bindingen hebben (sigma-, pi-, of deltabinding).
-Bij het vormen van een MO uit twee AO's krijg je altijd een bindende en een anti-bindende MO (2 AO's -> 2 MO's). De bindende ligt lager in energie (dan de AO met de laagste energie) en de anti-bindende ligt hoger in energie (dan de AO met de hoogste energie).
-Bij het opstellen van het MO-diagram teken je de energie-niveaus van de afzonderlijke AO's uit de valentieschil de linker- en aan de rechterkant. Uit AO's links en rechts die de juiste symmetrie hebben voor een binding construeer je in het midden de MO's (de bindende lager in energie en de anti-bindende hoger).
-Dan teken je de niet-bindende orbitalen (als die er zijn) in het midden met dezelfde energieniveau's die ze als afzonderlijke AO hebben.
-Ten slotte tel je het totaal aan valentie-elektronen en begin je de boel van beneden naar boven op te vullen.
-Klaar!

#3

The Herminator

    The Herminator


  • >1k berichten
  • 2035 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 juni 2006 - 20:06

Uitstekend uitgelegd! 8-)

Als je er echt niet uitkomt, wat voorbeelden: -> klik

#4

Leeflang

    Leeflang


  • 0 - 25 berichten
  • 11 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 juni 2006 - 20:26

Tranen in mn ogen, echt waar!
Bedankt!

#5

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 juni 2006 - 20:27

Eigenlijk is de methode niet helemaal eerlijk omdat hybridisatie een gevolg is van de binding, en niet de oorzaak. Maar goed, het werkt wel voor het oefenen en het inzicht.

Overigens is XeF6 niet echt een gemakkelijke keuze om mee te oefenen omdat je hier met vrij ingewikkelde mengorbitalen te maken krijgt voor de octaŽdrische omringing. Die zuig je niet zomaar uit je duim, die zul je moeten opzoeken.

#6

Leeflang

    Leeflang


  • 0 - 25 berichten
  • 11 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 juni 2006 - 20:31

Ja XeF6 is inderdaad een stuk lastiger. In mn boek wordt gebruik gemaakt van Ligand Group Orbitals, waarbij elke Xe-F binding als identiek wordt beschouwd waardoor Xe-F een LGO wordt, hiermee kan je dus aan ťťn van de zijdes van het MO-schema een LGO plaatsen ipv 6 keer Xe-F te gebruiken.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures