Springen naar inhoud

[scheikunde] Isolatie van aardappelzetmeel


  • Log in om te kunnen reageren

#1

roos0003

    roos0003


  • 0 - 25 berichten
  • 2 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 oktober 2006 - 23:21

Wij hebben een proef moeten uitvoeren op school waar we vanuit
aardappelen zetmeel moesten isoleren. De werkwijze was alsvolgt:

1. Schil, ontpit en was ca. 250-300 gram aardappelen.

2. Snijd de aardappelen in stukjes en breng ze samen met 150 ml
demiwater over in een keukenmixer.

3. Maal totdat een homogene aardappelpulp is verkregen.

4. Filtreer de pulp over een kaasdoek geplaatst in een
Büchner-trechter van Ø 5 - 8 cm en vang het filtraat op in een
afzuigerlenmeyer. Maak eventueel gebruik van een
waterstraalluchtpomp
om de filtratie te versnellen.

5. Breng het filtraat over in een bekerglas (≥ 500 ml) op ijs.

6. Doe de pulp weer in de mixer. Voeg 300 ml demiwater toe en
homogeniseer nogmaals.

7. Herhaal stap 4.4 en voeg dit tweede filtraat aan het eerste toe.

8. Laat het filtraat minimaal 30 min. staan tot een wit neerslag van
is gevormd. 9. Schenk de bovenstaande vloeistof af.

10. Was het neerslag met ongeveer 200 ml ijskoud demiwater. Laat
opnieuw bezinken en schenk de bovenstaande vloeistof na 30 min.
weer
af.

11. Voeg weer 200 ml koud demiwater toe en filtreer het mengsel over
een Büchnertrechter (diameter 5-8 cm) met passend filtreerpapier.

12. Zuig het demiwater af en was de zetmeelkorrels nog enkele malen
met koud demiwater op de Büchnertrechter.

13. Zuig het demiwater goed af en weeg de totale opbrengst aan
zetmeelkorrels (bovenweger).

Onze bruto (natte) opbrengst was slechts 1,41 gram uit 300 gram aardappelen. Verdomd weinig als je bedenkt dat er per 100 gram aardappelen zo'n 17 gram zetmeel moet bevatten. De temperatuur van het waswater was 4-5 graden Celsius.

Vervolgens moesten wij het zetmeel karakteriseren. Omdat we zo'n
kleine opbrengst hadden, hebben we van alle benodigde reagentia 1/4
deel gebruikt. De werkwijze was alsvolgt:

1. Weeg ongeveer 3,0 - 4,0 gram van de vochtige zetmeelkorrels af en
voeg dit toe aan een Erlenmeyer (± 800 ml) met hierin 20 ml ontlucht
demiwater. Voeg 200 ml 0,16 M ontlucht natronloog toe.

2. Plaats de Erlenmeyer op een magneetroerder met verwarming en
roer
15 minuten zeer voorzichtig op 60 ± 2 °C. Zorg ervoor dat er geen
luchtbellen in de oplossing komen en dat de oplossing plaatselijk niet
te warm wordt.

3. Laat de oplossing 5 minuten bij 60 °C staan, zonder te roeren. Deze
wordt (is) nu helder en viskeus.

4. Voeg 50 ml op ijs gekoelde natriumchloride 5% toe en koel af tot
kamertemperatuur in een koud waterbad.

5. Breng de oplossing al roerend met magneetroeder op pH 6,0 ± 0,5
met
6 mol/l zoutzuur (gebruik pasteurse pipet). Vul aan tot 300 ml met 5%
NaCl oplossing (gebruik een maatcilinder). Noteer de
zetmeel-concentratie! in g/l. Houdt ca. 20 ml van de zetmeeloplossing
apart voor de enzymtitratie.

6. Schenk de oplossing over in 6 (even aantal!) doorzichtige kunststof
, polystyreen, centrifugeerbuizen; alle buizen dienen na vullen gelijk
van gewicht te zijn. Weeg op een bovenweger tot op 0,1 g nauwkeurig
af.

7. Centrifugeer de oplossingen gedurende 15 minuten in een high
speed
centrifuge bij 10.000 rpm. Zorg ervoor dat na het centrifugeren geen
menging van de lagen optreedt.

8. Schat de verhouding bovenlaag en onderlaag ten opzichte van het
totale volume. Uit deze schatting kan globaal het percentage (m/m)
amylose en amylopectine worden berekend.

9. Steek een pasteurse pipet voorzichtig tot bijna op de bodem van de
buis en pipetteer voorzichtig, ca.1 ml van de onderlaag uit elke buis
en verzamel dit in een Erlenmeyer. Herhaal dit voor de bovenlaag.

Nu was er bij ons totaal geen scheiding te zien na het centrifugeren in de
centrifugebuizen. Na het toevoegen van een jodium-kaliumjodide-oplossing werden alle monsters donkerblauw. Hieruit maken wij op dat hier alleen met amylose te maken hebben, want een jodium-kaliumjodide-oplossing geeft bij amylopectine een rood-bruine kleur.

Nu las ik ergens op dit forum dat iemand opmerkte dat amylopectine wel
oplost in koud water. Zou dit de reden kunnen zijn dat we alleen
amylose over hebben? En zo ja, hoe kan men verklaren dat amylopectine in
koud water oplost en amylose niet? Ze hebben tenslotte dezelfde functionele groepen, maar een andere structuur.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

cheMister

    cheMister


  • >250 berichten
  • 266 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 oktober 2006 - 16:20

Ik ga thuis eens opzoeken maar ik vermoed dat het met de structuur te maken heeft. Volgens mij is amylose een redelijk lineaire keten en amylopectine heeft redelijk wat vertakkingen. Daardoor zal amylose beter stapelbaar zijn met meer intramoleculaire krachten en zodus minder wateroplosbaar. Amylopectine is een meer chaotische structuur en die zullen niet zo op mekaar passen. Vergelijkbaar met verzadigde en onverzadigde vetten. De eerste passen ook beter op mekaar en zijn vast en de laatste zijn vloeibaar. Dit alles is maar een hypothese natuurlijk.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures