Springen naar inhoud

piekoppervlak/hoogte


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Loesje27

    Loesje27


  • >25 berichten
  • 68 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 april 2007 - 13:47

Hallo,

ik heb een experiment uitgevoerd met behulp van HPLC-MS
nu voldoet mijn lineariteit en accuracy niet, dus moet ik daar een mooie conclusie over schrijven natuurlijk.

Nu zit ik met een vraag waar je oppervlakte van je MS piek allemaal afhankelijk van is. ik dacht zelf al aan:
- de matrix
- de ioniseerbaarheid, al weet ik zo niet waarom

waar zou het eventueel nog meer aan kunnen liggen?

Groeten Marloes

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Marjanne

    Marjanne


  • >1k berichten
  • 4771 berichten
  • VIP

Geplaatst op 17 april 2007 - 14:34

De hoeveelheid van de stof die de piek veroorzaakt...

#3

Beryllium

    Beryllium


  • >5k berichten
  • 6314 berichten
  • Minicursusauteur

Geplaatst op 17 april 2007 - 14:36

Temperatuurschommelingen?
You can't possibly be a scientist if you mind people thinking that you're a fool. (Douglas Adams)

#4

Loesje27

    Loesje27


  • >25 berichten
  • 68 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 april 2007 - 15:22

De hoeveelheid van de stof die de piek veroorzaakt...

de geinjecteerde hoeveelheid is bij alle concenrtaties hetzelfde (er is 1 stock-oplossing gemaakt en daar is alles uit verdund enzo)

#5

Fuzzwood

    Fuzzwood


  • >5k berichten
  • 11101 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 17 april 2007 - 16:24

Ja, maar een afleesfout op zo'n microliterspuit is vlug gemaakt :oops:

#6

Beaker

    Beaker


  • >25 berichten
  • 62 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 april 2007 - 18:28

Misschien de keuze van de loopvloeistof! Zeker met LC-MS, zul je zonder het aanzuren met mieren-, azijnzuur (voor betere ionisatie) verschil kunnen krijgen.

Wat ook misschien kan is de keuze van het injectievolume en de beschikbare hoeveelheid volume in je sampleloop. Als je loop veel groter is dan je injectie volume kan hier misschien ook een oorzaak liggen.

#7

Napoleon1981

    Napoleon1981


  • >1k berichten
  • 2399 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 april 2007 - 20:18

Ik vind een aantal opmerkingen niet echt sterk. Dingen als eluens zijn constant over je calibratie curve mag je toch aannemen en veroorzaken dus niet je slechte lineariteit.

Zoek eens op matrix effects in ESI-MS. Dit is HET grootste probleem met ESI-MS. In korte woorden. Er is een gelimiteerde hoeveelheid lading beschikbaar aan het einde van je tip. De compounds die het makkelijkste de lading accepteren zullen de meeste lading weg kapen voor de andere. Wanneer andere stoffen in je matrix opeens gaan coelueren met je analiet, of in concentratie gaan schommelen etc etc, veranderd de hoeveelheid lading die beschikbaar is voor je analiet en krijg je dus typisch dit soort dingen.

Hoe lost men dit op? Maak een calibratie curve met bijvoorbeeld een C13 gelabelde standaard en spike die in de zelfde matrix als je analiet. De LC kan ze niet scheiden, dus ze zullen co-elueren. Omdat ze dus co-elueren hebben ze echter wel dezelfde ionizatie efficiency op dat moment. De massa spectrometer kan de isotopen scheiden, en de C13 vorm dient dan als calibratie voor je analiet.

de geinjecteerde hoeveelheid is bij alle concenrtaties hetzelfde (er is 1 stock-oplossing gemaakt en daar is alles uit verdund enzo)


Maar ook mijn verhaal is lastig te verkopen wanneer je een calibratie curve in water maakt. Wanneer je gewoon uit water niet lineair bent, lijkt het toch echt op een pipetteer fout en geen matrix geinduceerd iets.

Over welke range ben je niet lineair? factor 100, factor 1000? factor 10? Weet je zeker dat je in de dynamic range van je LC-MS zit?

Veranderd door Napoleon1981, 17 april 2007 - 21:44


#8

Peter de organicus

    Peter de organicus


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 april 2007 - 19:26

Even dit opmerken:

een ijkcurve is nooit over een "groot" gebied lineair. (Zie ook UV-vis spectroscopie; wet van lambert-beer, afwijking door "zelf-absorptie")

Je kan dus je probleem zeer eenvoudig oplossen door je meetbereik zo te verkleinen dat je ijkcurve wel lineair is.

Maar dat zal wel niet mogen....

Dus ... mss moet je eens zien of het te maken heeft met het gegeven dat als het product in te grote mate aanwezig is, de ionisatie niet meer op dezelfde manier verloopt als bij lage concentraties....

succes nog

#9

eric van der meulen

    eric van der meulen


  • >25 berichten
  • 67 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 31 juli 2007 - 01:02

Ik neem aan dat je je exeriment hebt uitgevoerd met HPLC gekoppeld aan ESI-MS. Je noemt zelf al de volgende mogelijke problemen:

- de matrix
- de ioniseerbaarheid, al weet ik zo niet waarom

Ik denk dat je het hiermee al bij het goede eind kan hebben. ESI ionisatie gekoppeld met HPLC is gevoelig voor competitie van coeluerende componenten. Deze competitie kan het gevolg zijn van:

verschil in concentratie - als de component die je wilt meten, coelueert met een zeer grote concentratie van een andere vebinding -uit de matrix?- dan treedt er competitie op, zelfs al is de ioniseerbaarheid -protonaffiniteit- van je matrixcomponent kleiner dan die van de component die je wil analyseren.

verschil in protonaffiniteit - ESI is een ionisatiemethode waarbij ionisatie plaatsvindt in de vloeistoffase op grond van protonaffiniteit. De verbindingen met de hoogste protonaffiniteit -de meest basische verbindingen- zullen de hoogste respons geven.

verschil in oppervlakteaffiniteit - verbindingen met een hogere oppervlakteaffiniteit dan de verbinding die je wilt analyseren zullen zich meer aan het oppervlak van de 'droplets' van de electrospray bevinden, waardoor ze sneller als vrije ionen uit de 'droplet' vrij zullen komen.

Het gaat om het mechanisme van electrospray ionisatie.......

http://www.bama.ua.e...3/petch-sem.pdf

#10

eric van der meulen

    eric van der meulen


  • >25 berichten
  • 67 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 31 juli 2007 - 01:16

In grote lijnen sluit ik me aan bij Napoleon1981. Hij noemt het gebruik van C13 gelabelde standaarden. C13 gelabelde standaarden zijn altijd de beste interne standaarden, maar in de praktijk zijn die vaak niet beschikbaar. Bovendien verandert het gebruik van C13 gelabelde standaarden niets aan de detectiegrens: ook zo'n interne standaard is onderhevig aan competitie. De beste manier om dit probleem op te lossen is een selectieve monstervoorbereiding (LLE, SPE) of/en een heel goede chromatografie.........





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures