Springen naar inhoud

[scheikunde] Ferraten


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Possy

    Possy


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 mei 2007 - 13:02

Kan iemand me wat uitleg geven over ferraten?

Enkele eigenschappen, gewoon basisinformatie over ferraten.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 mei 2007 - 13:39

Ferraten ontstaan als je Fe(III)oxyde of Fe(III)hydroxyde oplost in een zeer geconcentreerde NaOH oplossing.

Het ferraat anion wordt altijd geschreven als Fe(OH)4-.
Het oplossen gaat echter wel wat moeizamer dan met de oxyden van Zn en Al.

Met Fe(II) lukt zoiets niet. De hoogste valentie van een metaal is altijd het meest zuurvormend. Analoog aan de situatie bij Mn en Cr.
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website

#3

Possy

    Possy


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 mei 2007 - 19:10

DAnkejewel!

#4

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 mei 2007 - 20:41

Hzeil, is jouw antwoord wel wat hier bedoeld wordt? Normaliter wordt met ferraat het ion FeO42- bedoeld, het bevat ijzer in de +6 oxidatie toestand.

Ferraten kunnen worden gemaakt door een suspensie van ijzer(III)hydroxide in een sterk oxiderende oplossing te verwarmen (bijv. hypochloriet). Ferraten zijn paars en zijn extreem sterke oxidatoren, welke alleen stabiel zijn in sterk basische oplossing. In zure oplossing ontleden ze onder vorming van zuurstof (als het zuur niet-reducerend is) en ijzer(III) ionen.

http://woelen.scheik...each/index.html

#5

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 mei 2007 - 10:31

Het ferraat waar ik ooit mee gewerkt heb was, zonder oxydatie, gemaakt uit Fe(III)- oxyde en NaOH. Dit was een poging om langs de natte weg ijzerhoudend aluminiumerts uit Suriname op te werken door het eerst in NaOH op te lossen. Dat ging zo moeizaam dat het uiteindelijk gesmolten NaOH moest worden. Toen kwam er wel ferraatvorming en daaruit kon via kathodische reductie pyrofoor Fe worden afgescheiden terwijl het aluminaat in oplossing bleef. In oxydatie tot zeswaardig ijzer was ik toen niet geinteresseerd. Ik wilde de andere kant op.

Het zeswaardige ijzer in de vorm van het FeO42- met de violette kleur is helaas in waterig milieu niet stabiel en ontleedt langzaam tot een Fe(III)oxyde-gel en zuurstof. In vaste, watervrije vorm schijnt het wel stabiel te maken zijn mits je daarvoor het juiste kation (Ba) kiest. K kan eventueel ook maar met Na lukt het ook niet in de vaste fase. Daarom kunt je voor de oxydatie het Na-hypochloriet beter vervangen door barietwater ( een Ba(OH)2 oplossing) waar je chloor doorheen leidt. Daaruit moet je dan paarse(?) kristallen van het Ba-ferraat zien te krijgen. Met Ca(OH)2 gaat het misschien ook.

Ik neem aan dat het vochtgevoelige stoffen zijn die je in een dichtgesmolten ampul moet bewaren. Hopenlijk zit er geen kristalwater in want dan kun je in zo'n ampul een langzame drukopbouw (zuurstof) verwachten die tenslotte de ampul laat exploderen. Ik heb dat zelf eens meegemaakt met een ampul met Cr(SO4). 4H2O die explodeerde t.g.v. waterstofvorming. Een vastestof reaktie dus, bij kamertemperatuur.
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures