Springen naar inhoud

Ionische polymerisatie


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Robin85

    Robin85


  • >250 berichten
  • 365 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 augustus 2007 - 16:01

ik ben hier wat aant blokken voor men tweede zit en ben hier nu bezig met macromoleculaire chemie en ik kom hier aan een hoodstuk over anionische en kationische polymerisaties

kationische polymerisaties kunnen getermineerd worden door combinatie met een tegenion bij lage temperaturen staat hier, en wat verder staat er bij anionische polymerisatie dat combinatie met tegenionen in dit geval niet mogelijk is om de reactie te termineren. Waarom is dit zo bij kationische maar niet bij anionische?

en verder staat hier ook dat bij kationische polymerisatie levende polymeren niet echt waarschijnlijk zijn en dat dit bij anionische wel het geval is, wederom staat hier geen uitleg bij waarom dit zo is.

Ik vind het nogal verwarrend daar deze twee types me vrij hetzelfde lijken op de lading na. Verwacht zou dan toch worden dat er weinig verschil is in reactiviteit met tegenionen en zo?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 augustus 2007 - 21:10

Het gaat hierbij om de mogelijkheden die er zijn voor terminatie van de polymerisatie reactie. Bij kationische polymerisatie zijn er twee: combinatie met een anion èn uitstoot van een proton waardoor je een alkeen vormt. Bij anionische polymerisatie is er slechts één terminatie mogelijkheid, en dat is combinatie met een kation.
Natuurlijk zijn er nog andere (ingewikkelde) terminatiemechanismen denkbaar. Deze verlopen zo langzaam dat ze wel buiten beschouwing kunnen worden gelaten, al zorgen ze er wel voor dat ook een levend polymeer niet eeuwig houdbaar is.

Door de ionische polymerisatie onder gecontroleerde condities uit te voeren (geen water e.d.) dan kun je de combinatie van het anion of kation met respectievelijk een nucleofiel of electrofiel uitsluiten.

Bij de anionische polymerisatie blijft er dan geen terminatiemogelijkheid meer over en heb je dus een levend polymeer.
Bij de kationische polymerisatie houdt je dan nog een terminatiemogelijkheid over waardoor je polymeer (deels) zal termineren. Dit maakt het maken van zuivere blok-copolymeren niet goed meer mogelijk en kun je niet spreken van een levend polymeer.

#3

Robin85

    Robin85


  • >250 berichten
  • 365 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2007 - 08:20

ja maar er staat juist in men cursus dat bij anionische polymerisatie juist geen terminatie kan plaatsvinden door combinatie met kation.. bij kationische kan dat wel, waarom dit is is hetgeen ik niet snap

#4

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 augustus 2007 - 11:28

Volgens mij klopt dat niet in je cursus. Wanneer je een zuur (H+) aan een anionisch polymeer toevoegd dan stopt de polymerisatie wel degelijk. Vaak is water al voldoende (zuur genoeg) om het levende polymeer te quenchen.

Ik heb het ook nog eens in mijn organische boeken nagezocht, maar ook daar staat de redenatie die ik hierboven heb gepost.

Vraag het nog maar eens aan je docent.

#5

Robin85

    Robin85


  • >250 berichten
  • 365 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 augustus 2007 - 15:51

ja dat klopt. Eerst staat hier, combinatie met tegenion is onwaarschijnlijk en de enigste opolossing is toevoegen van een temrinatiereagens voor transfer (vb water, CO2, RCl) maar dit is dus geen combinatie met tegenion.

#6

DrQuico

    DrQuico


  • >1k berichten
  • 2952 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 augustus 2007 - 19:49

Of je wel of geen combinatie met het tegenion (van de initiator) kunt krijgen hangt sterk af van de initiator die je kiest.

Bij anionische polymerisatie zijn dit in het algemeen sterke basen van aardalkalimetalen. Deze metaalionen kunnen geen combinatie met het polymere anion geven. Dit geeft dus inderdaad nooit een terminatie met het tegenion.

Bij kationische polymerisatie zijn er, afhankelijk van de zure initiator, eventueel wel mogelijkheden.
Wanneer je bij kationische polymerisatie gebruik maakt van HCl, dan kun je terminatie van het polymeer als chloride krijgen, en bij zwavelzuur als het sulfaat. Dit is waarschijnlijk wat ze bedoelen. Echter bij het gebruik van perchloorzuur (HClO4) of het Lewis zuur BF3 kun je geen terminatie door combinatie met het tegenion krijgen.
Kationische polymerisatie geeft dus in een aantal gevallen wèl en in een aantal gevallen géén terminatie door combinatie met een tegenion.

Naar mijn mening is daardoor de beschrijving van het verschil tussen de anionische en kationische polymerisatie in je cursus op zijn minst onvolledig. Dit omdat ook combinatie met een tegenion kan worden voorkomen door de juiste keuze van een initiator bij de kationische polymerisatie. En dan zou er volgens de cursus geen verschil meer zijn.

Het echte principiële verschil tussen de anionische en kationische polymerisatie is de extra terminatiemogelijkheid bij kationische polymerisatie, de uitstoot van een proton.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures