Springen naar inhoud

Zout vs complex


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Don Carbazone

    Don Carbazone


  • >250 berichten
  • 552 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 januari 2008 - 10:56

Beste mensen,

wie kan mij het verschil uitleggen tussen een zout en een complex? De docent heeft het al een paar keer ontstoken maar nooit geblusd die discussie. Wat ik voornamelijk wil weten is wat de grootste stabiliteit heeft? Natuurlijk hangt de stabiliteit af van het soort zout en het soort complex, maar grosso modo?

Mvg

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

*_gast_Gerard_*

  • Gast

Geplaatst op 10 januari 2008 - 11:17

Zout heeft een ionbinding en een complex een ligandbinding.

#3

Don Carbazone

    Don Carbazone


  • >250 berichten
  • 552 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 januari 2008 - 11:24

Nou, daar ben ik niet eens mee:

complexen worden beschreven via verschillende theorin, waarvan n (de kristalveldtheorie) de complexen ook beschouwd als ionaire bindingen.

#4

*_gast_Gerard_*

  • Gast

Geplaatst op 10 januari 2008 - 11:56

Ok dat mag je, maar dit is de beschrijving waar ik normaal van uit ga, en ja er zijn complexen die je kunt beschrijven als ionogene verbindingen en ook nog allerlei andere tussenvormen. En op de vraag wat een grotere stabiliteit heeft hangt of wat je hier onder wilt verstaan en is er zo niet te beantwoorden.

#5

Don Carbazone

    Don Carbazone


  • >250 berichten
  • 552 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 januari 2008 - 12:07

Wel, zoals bij de methode van Volhard: de overmaat Ag+ titreer je terug met thiocyanaat waarbij Fe3+ als indicator dient. Dus dan zal toch eerst het AgSCN zout gevormd moeten worden en dan pas, indien "alle" Ag+ is neergeslagen, zal het thiocyanaat de indicator complexeren.

Moet ik dan hieruit besluiten dat zouten stabieler zijn? Aangezien ze eerst gevormd worden?

#6

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 januari 2008 - 17:06

Het verschil tussen complexen en zouten is niet echt scherp. Je ziet AgSCN als zout? Het zou ook gezien kunnen worden als complex tussen Ag+ en SCN-. Voeg je nog veel meer SCN- toe, dan gaat de complexvorming verder en ontstaat [Ag(SCN)2]-.

Een heel leuk voorbeeld is de stof HgCl2. Deze stof wordt door veel mensen als zout gezien, maar in werkelijkheid is het een (neutraal) complex van Hg2+ en Cl-. Een oplossing van HgCl2 bevat nl. hoegenaamd geen vrije ionen en is ook maar heel zwak geleidend. Een oplossing van bijv. CaCl2 daarentegen is echt vrijwel volledig geioniseerd en CaCl2 is ook echt een zout. Een beetje tussenin is CuCl2. Dit is in oplossing grotendeels als complex aanwezig (samen met waterliganden), maar er is ook wel enige ionisatie, vooral bij sterkere verdunning.

Een typische eigenschap van complexen is dat ze ontstaan doordat een atoom of ion een vrij electronenpaar op een ander atoom of ion 'accepteert' en het a.h.w. deelt.

Een klassieke covalente binding ontstaat doordat twee atomen allebei een electron leveren en het paar is dan de binding.

Voorbeeld: H en Cl vormen de covalente binding H:Cl

Bij een complex heb je eigenlijk ook gewoon een covalente binding, alleen het verschil is nu dat beide electronen voor de binding van 1 component komt.

Voorbeeld: ammine-boraan, H3N: en BH3 geeft H3N:BH3. Hier is de stof H3N:BH3 veel stabieler dan BH3, net zoals HCl veel stabieler is als H en Cl. Het verschil is nu dat beide electronen van de stikstof komen en de boor levert geen enkel electron voor de binding. Tussen de N en de B heb je na complexvorming echter een binding die niet wezenlijk anders is dan die tussen de H en de Cl in HCl.

Dit is ook het geval bij complexen als AgSCN. Het S atoom (of het N atoom) heeft een vrij electronenpaar en dat wordt gedeeld met het zilver ion.

--------------------------------------------------------------------------

Een heel leuk voorbeeld van een structuur, waarbij het hele onderscheid tussen complex en gewone binding volledig verdwijnt is het ammonium ion.

Binnen ammoniak heb je drie waterstof atomen, die allemaal 1 electron leveren en de stikstof levert 1 electron per binding. Daarnaast heb je nog twee electronen, die een vrij electronenpaar vormen. Dus, je hebt H3N:, waarbij de : staat voor het vrije electronenpaar. Ammoniak is een klassiek voorbeeld van een covalente verbinding.

Nu voegen we een H+ ion toe. Dus H3N: + H+ --> [H3N:H]+.
Maar als het ammonium ion eenmaal is gevormd als complex, dan kun je geen onderscheid meer maken tussen de H van het H+ ion en de andere H's. Allemaal hebben ze de zelfde covalente binding, nl. middels een electronpaar en het gehele covalent gebonden ding heeft een totale lading +1. Qua electronenstructuur is het echter niet anders dan het neutrale molecuul CH4 of het negatief geladen ion BH4-.

ALs je dan kijkt naar de stof NH4Cl, dan heb je een echt klassiek zout, met chloride ion en ammonium ion, en het ammonium ion is een ion met 4 gelijkwaardige covalente bindingen daarin.

Veranderd door woelen, 10 januari 2008 - 17:13


#7

Don Carbazone

    Don Carbazone


  • >250 berichten
  • 552 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 januari 2008 - 17:54

bedankt voor je reactie :)

#8

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 10 januari 2008 - 21:13

Het AgSCN heeft een oplosbaarheidsproduct. Bij een ondermaat SCN- zal de concentratie daarvan dus worden bepaald door de restconcentratie Ag+. Voor de complexvorming geldt een soortgelijke concentratiebreuk. Uit de combinatie van de twee zul je kunnen uitrekenen wat de concentratie aan het ijzercomplex is als functie van de zilverionenconcentratie, en dus als functie van het verloop van de titratie. Daarin zul je een mooie sprong zien.

#9

Pink Panther

    Pink Panther


  • >250 berichten
  • 516 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 januari 2008 - 22:00

Is het verschil tussen een zout en een complex dan voornamelijk te merken aan het voorkomen van vrije ionen in oplossing (bij een zout) en geen vrije ionen (bij een complex)? En dus gerelateerd aan de geleiding van de oplossing? Of is dit wat te kort door de bocht?
Vind dit wel eens interessant om over na te denken, had er nog nooit echt bij stilgestaan...

#10

Don Carbazone

    Don Carbazone


  • >250 berichten
  • 552 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 januari 2008 - 15:22

Er zijn ook geladen complexen, dus controleren of de oplossing geleidend is zal geen uitsluitsel geven over de verbinding als zout of complex





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures