Springen naar inhoud

druppel kwik elektrode


  • Log in om te kunnen reageren

#1

florence 00

    florence 00


  • >25 berichten
  • 40 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 15 januari 2008 - 18:48

Waarom is Hg niet geschikt voor oxidaties en enkel voor reducties?
Om de traagheid te verminderen werk je met pulsmethoden. Daarom meet je telkens maar op het einde van je druppel om de capacitieve stroom te vermijden maar waarom daalt die stroom seller dan je faradaystroom?
En hoe kun je eigeniljk de concentratie bepalen van je analyt va de polarografie?
Ze zeggen dat je dit doet via uw diffusiestroom maar hoe?
Dank je

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

qoyop

    qoyop


  • 0 - 25 berichten
  • 25 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 januari 2008 - 21:48

Bij oxidatie met kwik krijg je snel Hg2+

Je kan hoofzakelijk bepalen welke stoffen aanwezig zijn dacht ik.
Op je grafiekje heb je een grote spanningsstijging bij bepaalde stroom, die spanning is maat voor je E waarde.

#3

Jooken

    Jooken


  • >250 berichten
  • 677 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 januari 2008 - 17:05

waarom daalt die stroom seller dan je faradaystroom


De capacitieve stroom, icp, is evenredig met t-1/3; waarbij t de druppelleeftijd is. De Faradische limietstroom is evenredig met t1/6. Dit betekent dat op het einde van de druppelleeftijd, de limietstroom maximaal is en de capacitieve stroom minimaal.

Het bovenstaande kan uiteraard wiskundig bewezen worden.

hoe kun je eigeniljk de concentratie bepalen van je analyt va de polarografie


De limietstroom is recht evenredig met de concentratie van het analyt. Uit het meten van de limietstroom kan je na ijking dus de concentratie berekenen.

#4

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 januari 2008 - 18:14

Helemaal onmogelijk is het niet om polarografisch een oxydeerbare stof te analyseren.
Mits die stof gemakkelijk en zonder veel overspanning te oxyderen is. Bijvoorbeeld met kaliumferrocyanide als modelstof kun je zo een anodische diffusiegrensstroom krijgen.

Maar qoyop heeft gelijk. Als de potentiaal te positief wordt gaat het kwik meedoen. Met KCl als geleidingselectroliet wordt de limiterende reaktie dan:

Hg + Cl- -------)- HgCl + e-
Echter, door een nitraat als geleidingselectroliet te kiezen kun je met je potentiaal toch nog wel iets verder komen in positieve richting.

Bij pulspolarografie maakt men gebruik van het feit dat aan het eind van de druppeltijd het kwikoppervlak nog maar langzaam groeit door de grote oppervlakte/volumenverhouding. De condensatorstroom is dan minimaal en de diffusiegrensstroom maximaal door het grote kwikoppervlak. Het einde van de druppelgroei, vlak voor het afvallen, is dus het gevoeligste moment om een diffusiegrensstroom te meten. Met minimale storing door de condensatorstroom.
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website

#5

florence 00

    florence 00


  • >25 berichten
  • 40 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 16 januari 2008 - 22:57

Oh dank je!!
Nu versta ik het !





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures