Springen naar inhoud

Wat gebeurt er met een satelliet in de Van Allen gordel?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

PiBoy

    PiBoy


  • 0 - 25 berichten
  • 20 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 november 2005 - 13:52

hallo
ik vroeg me af wat gebeurt er met een satteliet of ruimteschip wanneer
die in het van allen gordel terecht komt

en wat bedoelen ze met "geladen deeltjes" in het van allen gordel

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Rov

    Rov


  • >1k berichten
  • 2242 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 december 2005 - 13:52

Ik denk niet dat er iets gebeurt met het ruimteship als het in de Van Allen gordels zit. Ieder ruimteship moet toch door deze gordels gaan om bijvoorbeeld naar de maan te gaan.
Wat men bedoelt met "geladen deeltjes" is toch wel overduidelijk, het zijn gewoon "gordels" rond de aarde, eentje van elektronen en eentje van protonen dacht ik.
Bij de polen zijn deze gordels vele malen dunner dat op de evenaar, dit verklaart het "poollicht". Als zonnewind richting aarde komt zal het aardmagnetischveld de zonnewind (protonen en neutronen) afleiden naar de plaatsten met dunnere Van Allen gordels, de polen dus. Eenmaal hier zullen de deeltjes de atmosfeer in proberen te gaan, omdat hier geen gordels zijn die de deeltjes tegen houden. Als de deeltjes in de ionosfeer komen zullen ze regeren met de ionen hierin (vandaar de naam). Dit is het lichtspektakel wat ook wel noorderlicht wordt genoemd.

#3

sen...

    sen...


  • >250 berichten
  • 367 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 december 2005 - 19:58

Ter aanvulling op Rov.


en wat bedoelen ze met "geladen deeltjes" in het van allen gordel


In het geval van de "Van Allen Gordels" hebben we het dus over protonen en electronen.

protonen:

Een proton is een subatomair deeltje met een positieve elektrische lading.
Een proton heeft een rustmassa van 1,6726231 x 10-27 kg, hetgeen ongeveer gelijk is aan de massa van een neutron.  
Daarmee is het ongeveer 1800 keer zwaarder dan een elektron.
Protonen worden geclassificeerd als baryonen en bestaan op hun beurt weer uit quarks, nl. valentiequarks en zeequarks.  
De valentiequarks zijn twee 'up' quarks en een 'down' quark. De zeequarks zijn 'up', 'down' en 'strange' quark-antiquark paren.  
Deze quarks worden bij elkaar gehouden door gluonen, de dragers van de sterke kernkracht.

bron

electronen:

Een elektron is een elementair deeltje, dat deel uitmaakt van een atoom of zich vrij in de ruimte bevindt.  
Als het zich in de ruimte bevindt, ondervindt het (net als een ion) invloed van een elektrisch veld en als het beweegt  
t.o.v. een magnetisch veld ook invloed daarvan.  
Het woord elektron komt van het Griekse woord ελεκτρον voor barnsteen.

Het elektron is een elementair deeltje met spin 1/2, en is dus een fermion, zoals het proton, het neutron en het positron.  
Het antideeltje van het elektron heet positron. Voor zover men weet heeft het geen verdere inwendige structuur.
Het elektron heeft een negatieve lading gelijk aan het elementaire ladingsquantum e (1.6×10-19 Coulomb), voor het eerst gemeten  
door Robert Andrews Millikan. Elektrische ladingen kunnen alleen voorkomen in veelvouden van 1 e.

De rustmassa van het elektron is 9.11×10-31 kg, wat 1/1836 ste is van de massa van een proton en overeenkomt met een  
rustenergie van 511,007 keV.
De elektronenconfiguratie bepaalt in hoge mate het chemisch gedrag van het atoom.

bron

Wil je nog verer gaan dan kom je steeds dieper in de Quantum Mechanica terecht.

Nog iets over de Van Allen Gordels zelf:

De Van Allen-gordels zijn twee gordels van geladen deeltjes rond de aarde.
De laagstgelegen gordel, op een afstand van 2000-5000 km, bestaat voornamelijk uit protonen.
Deze werd in 1958 ontdekt door de satelliet Explorer 1.
De gordel is vernoemd naar zijn ontdekker James Van Allen, die erop stond dat de satelliet
een geigerteller aan boord zou meenemen.

De tweede gordel ligt op een hoogte van 16.000 km en is ongeveer 6.000 km dik.
Deze gordel bestaat voornamelijk uit elektronen en is door Pioneer 1, 2 en 3 (ook in 1958)
ontdekt en in kaart gebracht.

De deeltjes in de buitenste Van Allen-gordels zijn afkomstig van de zonnewind.
Die van de binnenste komen uit de aardatmosfeer.

Geplaatste afbeelding

Met name de electronica aan boord van een ruimteschip kan door (langdurige) blootstelling
aan een omgeving van geladen deeltjes van slag raken.
Omdat men voldoende beschermende maatregelen treft en de reis door de gorldels niet zo lang
duurt kan men in de praktijk deze problemen voldoende ondervangen.

mooi artikel over de Van Allen Belts
Living on Earth can be expensive, but it does include a free trip around the sun.

#4

Rov

    Rov


  • >1k berichten
  • 2242 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 december 2005 - 20:33

Ik vond geen fototje, maar hier is dus duidelijk te zien wat ik met "afleiden naar de polen bedoel". De zonnewind wordt afgeleid rond de aarde maar bij de polen kan er toch wat doorglippen.

#5

kitcar

    kitcar


  • >25 berichten
  • 34 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 19 augustus 2012 - 13:41

bij de polen zijn de van Allen belts veel dunner en staan ze tot aan ca 50km van het aardoppervlak, de hiervoor genoemde afstanden zijn maximale afstanden vanaf de evenaar gemeten..
Bij de polen vindt daardoor regelmatig interaktie tussen de elektronen en de atmosfeer plaats waardoor het poolicht ontstaat.

Door sterke zonnewind , wat zich steeds meer voordoet de laatste tijd, kunnen de elektronen in de van Allen belts weggestrooid worden waardoor de gordels leeg raken voor enkele uren om zich dan weer te vullen met oa de deeltjes uit de zonnewind.

Geplaatste afbeelding
Hierdoor was bijvoorbeeld het poollicht in 1859 tot in Rome zichtbaar en laatst nog bv in Roemenie..

Wat ik me afvraag is wat gevaarlijker is voor je dna. Je een uur in de van allen gordels bevinden als astronaut zonder zonnewind,of je op de pool bevinden tijdens een zonnewind zoals die van september 1859

http://www.kennislin...enen-elektronen

Veranderd door kitcar, 19 augustus 2012 - 13:42


#6

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 5395 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 01 september 2012 - 18:47

Nasa heeft eergisteren twee satellieten de Van Allen gordels ingejaagd om onderzoek te gaan doen:

Since the dawn of the Space Age, mission planners have tried to follow one simple but important rule: Stay out of the van Allen Belts. The two doughnut-shaped regions around Earth are filled with “killer electrons,” plasma waves, and electrical currents dangerous to human space travelers and their spacecraft. Lingering is not a good idea.

NASA's Radiation Belt Storm Probes blasted off from Cape Canaveral on August 30th, 2012. Bristling with sensors, the heavily-shielded spacecraft are on a 2-year mission to discover what makes the radiation belts so dangerous and so devilishly unpredictable. "We've known about the Van Allen Belts for decades yet they continue to surprise us with unexpected storms of 'killer electrons' and other phenomena," says mission scientist David Sibeck, "The Storm Probes will help us understand what's going on out there."


Bron: Nasa
Meer info: KLIK
Motus inter corpora relativus tantum est.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures